Кіріспе

Британдық музыкалық педагог, пианист және академик. Сэр Стивен Эндрю Гилл Хоф (тулған күні: 22 қараша 1961 жыл) – британдық классикалық пианист, композитор және жазушы. 2005 жылы ол Австралия азаматы болды, сонымен қатар екі елдің азаматтығын иеленеді (оның әкесі 1926 жылы Австралияда туған).

Өмірбаян

Хоуг Уиррал түбегіндегі Хесволл қаласында (кейін Чеширде) дүниеге келді және Тельвалл қаласында өсті, онда бес жасында фортепиано сабақтарын бастады. Австралияда туған әкесі 54 жасында қайтыс болғанға дейін British Steel компаниясында техникалық өкіл болып жұмыс істеді. Ерте жасында Хоуг шамамен 100 балалар әнін жаттап алды. Көп жалбарынудан кейін, ата-анасы жергілікті антикварлық дүкеннен 5 фунтқа қолданылған фортепиано сатып алуға келісті. 12 жасында ол ұрлыққа ұшырағаннан туындаған, өзі "шағын нервтік күйзеліс" деп сипаттаған жағдайға тап болды, нәтижесінде ол мектептен шамамен бір жылға демалды. 1978 жылы ол BBC Жылдың жас музыканты байқауының финалисі болды және фортепиано бөлімінде жеңіс одіс алды. 1982 жылы Англияда Теренс Джадд сыйлығын жеңіп алды. 1983 жылы Нью-Йорктегі Наумбург халықаралық фортепиано конкурсында бірінші орынды иеленді. Хоуг Джульярд мектебінде магистр дәрежесін алды, онда оның оқуына шетелде оқу үшін Корольдік филармониялық қоғамның Джулиус Изерлис стипендиясы көмектесті. Ол Хизер Слейд Липкин, Гордон Грин, Адель Маркус, Мартин Канин және Деррик Уиндхампен оқыды. Көрнекті солист, сонымен қатар композитор және транскриптор, ол өз шығармаларын концерттеріне жиі қосады. Оның 30-дан астам шығармасы жарық көрді. 2009 жылы Берлин филармониясының мүшелері Филармонияда Хоугтың пикколо, контрабас және фортепианоға арналған триосын (Was mit den Traenen geschieht) тұсаукесер етті. Оның Herbstlieder (2007), Other Love Songs (2010) және Dappled Things (2016) әндері The Prince Consort мүшелерімен премьераланды. Ол 2011 жылы Вигмор залында фортепианоға арналған сонатасын (бұзылған тармақтар) тұсаукесер етті. 2012 жылы Индианаполис симфониялық оркестрі мен симфониялық хоры Мисса Мирабилистің оркестрленген нұсқасын әлемдік премьерада орындады. Колорадо симфониясы мен Эндрю Литтон бұл шығарманы 2015 жылы Hyperion Records үшін жаздырды. Хоуг соло фортепианоға арналған төрт соната жазды. 2020 жылы оның эсселер жинағы "Rough Ideas" Корольдік филармониялық қоғамның әңгімелеу санаты бойынша сыйлығын жеңіп алды.

Жазбалар

Хоу 60-тан астам альбом жазды, оның ең танымалдарының бірі – Рахманиновтың төрт фортепиано концерті және Паганинидің тақырыбындағы рапсодиясы. Бұл туындылар сол кездегі музыкалық жетекші Эндрю Литтон басшылығымен Даллас симфониялық оркестрімен тікелей орындалған кезде жазылған. Бұл жазбалар оған жетінші «Граммофон» сыйлығын, сондай-ақ «Классикалық BRIT» сыншыларының сыйлығын әкелді. Хоудың Сен-Санстың фортепиано концерттерін жазуы 2001 жылы «Жылдың граммофонды жазбасы» атағын жеңіп алды және кейіннен 30 жылдық мерекелік сауалнамада «жеңімпаздардың жеңімпазы» деп танылып, «Алтын диск» иегері аталды. Шопеннің барлық вальстерін жазған орындаушы 2011 жылы «Diapason d'Or de l'Année» сыйлығына ие болды. Хоу стандартты репертуардан тыс саналатын, Иоганн Непомук Хуммель, Ксавер Шарвенка, Йорк Боуэн және Федерико Момпу сияқты, аз танымал композиторларды насихаттауымен де белгілі. Хоудың шығармаларын BIS Records-тің «Broken Branches» альбомында және Linn Records-тің Prince Consort-тың «Other Love Songs» альбомында тыңдауға болады. Оның екінші фортепиано сонатасы («notturno luminoso») «In The Night» альбомында, ал Стивен Иссерлиспен бірлескен рециталь дискісінде виолончель сонатасы жарияланды. Оның жеке хорға арналған «Hallowed» шығармасын Гарри Кристоферс пен The Sixteen «Star of Heaven» дискісінде орындады. Йо-Йо Ма оның екі транскрипциясын Кэтрин Стоттпен бірге «Кейірім мен үміт әні» альбомына жазды. Хоудың төртінші фортепиано сонатасы оның 2021 жылғы «Vida Breve» альбомының тақырыптық туындысы болып табылады. 2017 жылы Pentatone Oxingale Records Tippet Rise фестивалінің ашылуына арналған альбом шығарды, онда Хоу, Кристофер О’Райли және Мэтт Хаймовиц қатысты.

Оқыту және жазу

Хоуф Лондондағы Корольдік музыка академиясының фортепиано профессоры және Манчестердегі Корольдік солтүстік музыка колледжінің фортепиано зерттеулерінің халықаралық төрағасы. Ол сонымен қатар Джульярд мектебінің оқытушысы. 19 жасында ол Рим-католик шіркеуіне өтті. Өмірінде екі рет дін қызметкері болуды ойлады, әсіресе францискан орденіне қосылуды. Католик дініне кіргеннен кейін 15 жыл бойы бойдақ болды. Оның парфюмерия туралы "Бір көзбен қарау" атты кітабы 2014 жылы жарық көрді. 2018 жылы Sylph Editions оның алғашқы романы "Соңғы тығылған орынды" шығарды, ол жыныстық тәуелділік пен діни үмітсіздікке тап болған дін қызметкерінің ішкі әлемін зерттейді. Оның "Rough Ideas: музыка және басқа да ойлар" атты кітабы – 2019 жылы Faber & Faber, ал 2020 жылы Farrar, Straus and Giroux баспаларында жарияланған эсселер мен қысқа ойлар жинағы. 2023 жылдың ақпан айында Фабер оның "Жетеді: Балалық шақтан көріністер" атты естеліктерін жариялады. 2008 жылы Хоуф Алтыншы халықаралық поэзия конкурсын жеңіп алды. 2010 жылдан 2015 жылға дейін ол The Daily Telegraph газеті үшін блог жазды.

Басқа қызмет түрлері

2012 жылдың қазан айында Хоуфтың Лондондағы Бродбент галереясында суреттерінің жеке көрмесі өтті. 2016 жылдың қазан айында Хоу BBC Radio 4-тің Desert Island Discs бағдарламасына қонақ шақырды. Оның таңдаулары: Кортоның Шопеннің Ля-бемоль мажордағы №17 прелюдиясын орындауы, Рахманиновтың Крайслердің "Liebesleid" әнін орындауы, Led Zeppelin тобының "Stairway to Heaven" әні, Бахтың B минорындағы мессасынан "Kyrie eleison", Альбан Бергтің "Лирикалық сюитасының" үшінші бөлімі, виолончель мен фортепианоның сол қолы үшін жазылған оның өзінің сонатасы ("Les adieux") және Эрик Коутстың "Солтүстік кешкі құс әндері".

Австралиялық байланыс

Хоугтың әкесі 1926 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Ньюкасл қаласының маңындағы Мейфилдте жалғыз бала болып дүниеге келді. Ол бір жасқа толғанға дейін анасы оны Англияға алып кетіп, солтүстікке қоныстанды, ал күйеуін Австралияда қалдырды. Балаға әкесі қайтыс болғаны туралы айтылып келді, бірақ іс жүзінде әкесі тағы 30 жыл өмір сүрді және Ньюкасл қаласындағы болат өнеркәсібінде жұмыс істеді. Хоугтың әкесіне оның әжесі хаттар жазды, бірақ ол олардан ешқайсысын алмады. Стивен Хоуг Австралия азаматтығын алуының бір бөлігі, туған жеріне қайта оралуды армандаған, бірақ 1980 жылы 54 жасында қайтыс болған әкесіне деген құрмет екенін айтады.

Құрметтер

Хоу Лондондағы Корольдік музыка академиясының құрметті мүшесі, онда ол қонақ профессор, Манчестердегі Корольдік солтүстік музыка колледжінің мүшесі, ол пианино оқуларының халықаралық төрағасы, сондай-ақ Гильдхолл музыка және драма мектебінің құрметті мүшесі. 2011 жылы Ливерпуль университетінен құрметті докторлық дәрежесін алды. 2001 жылы Хоу классикалық музыканы орындайтын алғашқы өнерпаз болып MacArthur стипендиясын иеленді. 2009 жылы The Economist және Intelligent Life журналдары оны қазіргі замандағы 20 данагөйдің бірі деп жариялады. 2010 жылы ол беделді Корольдік филармониялық қоғамның Музыкалық сыйлықтарында «Жылдың аспапшысы» атанды. Ол Корольдік балет компанияларының (Корольдік балет, Бирмингем Корольдік балеті және Корольдік балет мектебінің) басқарушысы болды. Ол музыка мен өнерді ауруханаларға жеткізетін The Nightingale Project және Music in Prisons (Irene Taylor Trust) қайырымдылық қорының меценаты. Хоу музыкаға қосқан үлесі үшін 2014 жылғы Жаңа жылдық құрметте Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағымен марапатталды. 2017 жылы ол Middle Temple-дің құрметті судьясы болды. 2018 жылы Корольдік филармониялық қоғамның құрметті мүшесі атанды. 2019 жылдан 2022 жылға дейін Оксфорд университетінің Леди Маргарет колледжінде қонақ ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді. 2022 жылы Патшайымның туған күніне орай музыкаға қызмет еткені үшін рыцарь атағын алды.