1976 жылғы неміс жеңіл ұшағы: Schempp Hirth Mini Nimbus
Schempp-Hirth Mini-Nimbus
Schempp Hirth Mini Nimbus планері: 1976 ж. жасалған, Glasflügel 303 Mosquito қанаттары мен Standard Cirrus фюзеляжы бар. Жоғары жылдамдық брейктері бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс бір орындық жолтырауыш, 1976 жыл.
German single seat glider, 1976
Schempp Hirth Mini Nimbus – Schempp Hirth GmbH компаниясы 1970-ші жылдардың соңында жобалаған және құрастырған 15 метрлік кластағы жолтырауыш.
The Schempp Hirth Mini Nimbus is a 15 Metre class glider designed and built by Schempp Hirth GmbH in the late 1970s.
Жобалау және әзірлеу
Mini Nimbus жобалау кезінде Клаус Холигаус Glasflügel 303 Mosquito-ның қанаттарындағы жапқыш бөліктерін Standard Cirrus фюзеляжымен біріктірді. Қанаттардың артқы жиегінде жылдамдықты шектеуге арналған тежегіштер және айнымалы кемпірлік жапқылары орналасқан, олар тежегіштер толықтай ашылғанда тік түсу жылдамдығын ең көп 70 түйінге дейін шектейді. "Mini Nimbus" атауы оны ұзын қанатты Nimbus модельдерінен ажырату мақсатымен қабылданды. Алғашқы ұшысы 1976 жылдың 18 қыркүйегінде өтті. Mini Nimbus моделінің барлығында Glasflügel дизайнындағы, қосымша қауіпсіздік пен оңай құрастыру үшін өзін-өзі қосатын басқару жүйесі қолданылған, және бұл жүйе барлық жаңа Schempp Hirth модельдерінде де пайдаланылады. Тримдік тұтқа қақпақтарды басқару механизмімен байланыстырылған және оны ұшу барысында бір рет ғана реттеу керек; содан кейін қақпақтардың орналасуының өзгеруі (7-ден +10 градусқа дейін) автоматты түрде тримдік компенсацияны қамтамасыз етеді.
In designing the Mini Nimbus, Klaus Holighaus incorporated the flapped wings from the Glasflügel 303 Mosquito, with the fuselage of the Standard Cirrus. The wings feature trailing edge terminal speed dive brakes variable camber flaps that limit the vertical dive speed to a maximum of 70 knots when the dive brakes are fully deployed. The name "Mini Nimbus" was adopted to distinguish it from longer wingspan Nimbus models. It first flew on 18 September 1976. The Mini Nimbus range all feature self connecting controls, of Glasflügel design, for added safety and ease of rigging, and have been incorporated in all newer Schempp Hirth models. The trim lever is connected to the flap operating rod and needs to be set only once per flight; thereafter changes in flap setting ( 7 to +10 degrees) automatically provides trim compensation.
Нұсқалар
Стандартты Cirrus негізінде жасалған Mini Nimbus HS 7 бастапқы дизайнында толық қозғалмалы құйрық және шыны талшықты қанат тіректері болды. Британдық жолсеру қауымдастығының атынан Дерек Пиггот жүргізген ұшу сынақтары HS 7 нұсқасының өте төмен руль күштерін және жеткіліксіз бойлық тұрақтылығын көрсеткеннен кейін, Ұлыбританияда сертификаттау үшін қажетті теңгерімге қарсы жапсарғыш қосылды. Mini Nimbus B нұсқасына дәстүрлі құйрық қосылды. Дәстүрлі көлденең тұрақтандырғыш/руль конфигурациясы ұшқыштың әрекеттеріне азырақ сезімтал болды, бұл ұшқышқа бағытты үнемі шағын түзетулер жасамай-ақ ұшуды жеңілдетті. Бұл бұрынғы конфигурацияның кейінгі конфигурациямен салыстырғанда әлдеқайда үлкен басқару бетіне байланысты болды. Mini Nimbus C нұсқасының жоғарылатылған ең жоғары ұшу салмағы болды. Сонымен қатар, көміртекті талшықтан жасалған тіректер мен қабықтары бар жеңіл қанаттар C нұсқасы үшін опция ретінде қол жетімді болды (яғни, кейбір Mini Nimbus C көміртекті талшықтан жасалған қанаттармен жабдықталған, ал "C" әрпі көбінесе "Көміртекті" білдіреді деп қате түсініледі). Nimbus 2C және Mini Nimbus C – Schempp Hirth компаниясы жасаған алғашқы екі көміртекті ұшақ. Көміртекті талшықты қолдану Mini Nimbus-тің салмағын айтарлықтай азайтты, оның көтерілу қабілетін жақсартты және су балласты сыйымдылығын арттырды, сонымен қатар құрастыру мен бөлшектеуді оңайлатты.
Based on the Standard Cirrus, the original Mini Nimbus HS 7 design had an all moving tailplane and fibre glass wing spars. A tailplane anti balance tab was a required modification for certification in the United Kingdom after flight testing by Derek Piggott on behalf of the British Gliding Association revealed very low stick forces and marginal pitch stability of the HS 7 version. A conventional tail was added for the Mini Nimbus B version. The conventional horizontal stabiliser/elevator configuration was less sensitive to inputs by the pilot making it easier to fly without constantly making small adjustments to the pitch attitude. This was due to the much larger control surface of the former compared to the later configuration. The Mini Nimbus C version had an increased maximum takeoff weight. Additionally, lighter weight wings with spars and shells of carbon fibre was available as an option for the C version (meaning that only some Mini Nimbus C has carbon fibre wings, the "C" is often thought to represent "Carbon" which is not correct). The Nimbus 2C and the Mini Nimbus C were the first two carbon fibre aircraft to be built by Schempp Hirth. The use of carbon fibre significantly lightened the Mini Nimbus improving its climbing performance and increasing water ballast capacity while making assembly and disassembly much easier.
Өнер көрсету
Mini Nimbus жылдамдық қатынасы желкенді жарыстардағы басты бәсекелесі Александр Шлейхер ASW 20-ға қарағанда төмен болды. Дегенмен, оның қарсыластарынан артық өрлеу қабілеті (көтерілетін ауа ағынында уақыт өте келе жинаған биіктік) 1970-ші жылдардың соңында кейбір сәтті халықаралық ұшу спорты пилоттары үшін таңдаулы ұшаққа айналдырды. Mini Nimbus-тің ерекшелігі – қуатты артқы жиегіне ендірілген ауа тежегіш/қақпақ жүйесі. Оның 70 шақырым/сағаттық терминалдық құлау жылдамдығы ұшаққа қысқа ұшу-қону жолағында және тік қонуға мүмкіндік береді.
The Mini Nimbus glide ratio was somewhat less competitive than its primary rival in sailplane race competitions, the Alexander Schleicher ASW 20. However its superior climbing performance (altitude gained over time while climbing in lifting air) over its rivals made it the choice of some successful international soaring competition pilots in the late 1970s. One capability of the Mini Nimbus is its powerful trailing edge integrated air brake/flap system with a 70 kn terminal dive velocity which gives the aircraft strong short field and steep landing approach capabilities.
Өндіріс
159 шағын "Нимбус" ұшағы жасалды, олардың көптегені бүгінге дейін пайдаланылуда.
159 Mini Nimbuses were built, many of which remain in use today.
Бәсекелестік пайдалану
Джордж Моффат 1977 жылы «Мини-нимбус» ұшағымен Еуропаның жолсеру чемпионатында жеңіске жетті және АҚШ-тың 15 метрлік жолсеру чемпионатында «Мини-нимбус С» ұшағымен қатысты. Қазір 15 метрлік сыныпта бәсекеге қабілетті деп есептелмесе де, «Мини-нимбус» жолсеру жарыстарының спорттық класында әлі де бәсекелеседі, онда есептеу кезінде мүмкіндіктер қарастырылады.
George Moffat won the 1977 European Gliding Championships flying a Mini Nimbus and flew a Mini Nimbus C in the US 15 Meter Gliding Championships. While no longer considered competitive in the 15 meter class, the Mini Nimbus still competes in the Sports Class of sailplane racing where handicaps are allowed in scoring.