Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Телеарна арқылы мазмұн таратушы ұйым, телехабар тарату орны немесе компания.
Organization that transmits content over a television channel
a television transmitting location or company
Телестанция – кәсіпорын, ұйым немесе әуесқой теледидар операторы сияқты басқа да субъект басқаратын, жер бетіндегі хабар таратушыдан радио толқындар арқылы бейне және дыбыс мазмұнын бір уақытта көптеген реттелген қабылдағыштарға тікелей жіберетін жабдықтар жиынтығы.
A television station is a set of equipment managed by a business, organisation or other entity such as an amateur television (ATV) operator, that transmits video content and audio content via radio waves directly from a transmitter on the earth's surface to any number of tuned receivers simultaneously.
Шолу
Берлиндегі Fernsehsender Paul Nipkow (Пол Нипков теледидар станциясы) әлемдегі алғашқы тұрақты теледидар қызметі болды. Ол 1935 жылдың 22 наурызынан бастап 1944 жылы жабылғанға дейін эфирде болды. Станция Нипков дискісін ойлап тапқан Пол Готлиб Нипковтың есімімен аталады. Көбінесе "теледидар станциясы" термині аудиторияға құрылымдалған контентті таратумен айналысатын станцияны немесе станцияны басқаратын ұйымды білдіреді. Құрлықтағы теледидар беруі аналогты теледидар сигналдары арқылы немесе, соңғы кезде, цифрлық теледидар сигналдары арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. Теледидар станциялары кабельдік теледидардан немесе басқа бейне провайдерлерден олардың контенті құрлықтағы радио толқындары арқылы таратылатынымен ерекшеленеді. Ортақ меншікке немесе байланысқа ие телеарналар тобы телеарна желісі деп аталады, ал желідегі жеке станция тиісінше O&O (Owned and Operated) немесе серіктес станция деп аталады. Теледидар станцияларының сигналдары электромагниттік спектрді пайдаланады, ол бұрын кең таралған және шектеулі ресурс болғандықтан, үкіметтер оларды реттеу құқығына ие деп санайды. Теледидар жүйелерінің стандарттары әлем бойынша әртүрлі. Аналогты жүйе арқылы хабар тарататын телеарналар әдетте бір телеарнамен шектелетін, бірақ цифрлық теледидар субканалдар арқылы да хабар таратуға мүмкіндік береді. Теледидар станцияларына әдетте мемлекеттік агенттіктің хабар тарату лицензиясы қажет, ол станцияға қойылатын талаптар мен шектеулерді белгілейді. Мысалы, АҚШ-та теледидар лицензиясы станцияның хабар тарату шеңберін немесе географиялық аймағын анықтайды, радиоспектрдің хабар тарату жиілігін бөледі, қандай телебағдарламаларды таратуға болады деген шекті белгілейді және станцияның белгілі бір бағдарлама түрлерін, мысалы, қоғамдық мәселелер туралы хабарларды таратуын талап етеді. Теледидар станциясының тағы бір түрі – коммерциялық емес білім беру (NCE) станциясы, ол қоғамдық телерадио хабарларын таратумен айналысады. Теледидар станцияларының медиа меншігін шоғырландырудан сақтау үшін көптеген елдердегі мемлекеттік ережелер теледидар желілерінің немесе басқа медиа операторларының теледидар станцияларына иелік етуін шектейді, бірақ бұл ережелер айтарлықтай өзгереді. Кейбір елдерде жалпыұлттық телеарналар құрылған, онда жеке телеарналар жалпыұлттық бағдарламаларды қайталап көрсетеді. Мұндай елдерде жергілікті телеарнаның идентификациялық белгісі болмайды және тұтынушы үшін желі мен станция арасында ешқандай нақты айырмашылық жоқ, тек бағдарламалауда шағын аймақтық өзгерістер ғана болады, мысалы, жергілікті телеарна жаңалықтары.
The Fernsehsender Paul Nipkow (TV Station Paul Nipkow) in Berlin, Germany, was the first regular television service in the world. It was on the air from 22 March 1935, until it was shut down in 1944. The station was named after Paul Gottlieb Nipkow, the inventor of the Nipkow disk. Most often the term "television station" refers to a station which broadcasts structured content to an audience or it refers to the organization that operates the station. A terrestrial television transmission can occur via analog television signals or, more recently, via digital television signals. Television stations are differentiated from cable television or other video providers as their content is broadcast via terrestrial radio waves. A group of television stations with common ownership or affiliation are known as a TV network and an individual station within the network is referred to as O&O or affiliate, respectively. Because television station signals use the electromagnetic spectrum, which in the past has been a common, scarce resource, governments often claim authority to regulate them. Broadcast television systems standards vary around the world. Television stations broadcasting over an analog system were typically limited to one television channel, but digital television enables broadcasting via subchannels as well. Television stations usually require a broadcast license from a government agency which sets the requirements and limitations on the station. In the United States, for example, a television license defines the broadcast range, or geographic area, that the station is limited to, allocates the broadcast frequency of the radio spectrum for that station's transmissions, sets limits on what types of television programs can be programmed for broadcast and requires a station to broadcast a minimum amount of certain programs types, such as public affairs messages. Another form of television station is non commercial educational (NCE) and considered public broadcasting. To avoid concentration of media ownership of television stations, government regulations in most countries generally limit the ownership of television stations by television networks or other media operators, but these regulations vary considerably. Some countries have set up nationwide television networks, in which individual television stations act as mere repeaters of nationwide programs. In those countries, the local television station has no station identification and, from a consumer's point of view, there is no practical distinction between a network and a station, with only small regional changes in programming, such as local television news.
Беріліс
Теледидар станциясы өз бағдарламаларын тарату үшін операторлардан жабдықтарды, көбінесе таратушыны немесе радио антеннасын жұмыс істеуді талап етеді, ол тарату аймағындағы ең биік нүктеде орналасқан, мысалы, төбеде, биік ғимараттың шатырында немесе биік радио мұнарасында. Басты басқару бөлмесінен таратушыға сигналды жеткізу үшін студия/таратушы байланысы (STL) қолданылады. Байланыс радио немесе T1/E1 арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. Таратушы/студия байланысы (TSL) телеметрияны станцияға қайта жіберуі мүмкін, бірақ бұл негізгі таратудың қосалқы тасымалдаушыларында орналастырылуы мүмкін. Басқа станцияны қайта таратушы немесе бір уақытта таратушы станциялар оны әуе арқылы немесе STL немесе спутник арқылы қабылдай алады. Лицензияда әдетте қай станцияларды таратуға рұқсат етілгендігі көрсетіледі. VHF станцияларында көбінесе өте биік антенналар болады, себебі олардың толқын ұзындығы ұзын, бірақ оларға әлдеқайда аз тиімді сәулелену қуаты (ERP) қажет, сондықтан тарату қуатын азайту арқылы электр энергиясын және авариялық резервтік генераторларды үнемдеуге болады. Солтүстік Америкада I жолақтағы (2-ден 6-ға дейінгі арналар) толық қуатты станциялар әдетте 100 кВт аналогты бейне (VSB) және 10 кВт аналогты дыбыс (FM) немесе 45 кВт цифрлық (8VSB) ERP-мен шектеледі. III жолақтағы (7-ден 13-ке дейінгі) станциялар 5 дБ-ға дейін 316 кВт бейне, 31,6 кВт дыбыс немесе 160 кВт цифрлық қуатқа дейін көтерілуі мүмкін. Төменгі VHF станциялары FM сияқты алыс қашықтықта қабылдануға бейім. 1-ші арнада станциялар жоқ. UHF, керісінше, әлдеқайда қысқа толқын ұзындығына ие, сондықтан қысқа антенна қажет, бірақ қуаттылығы да жоғары. Солтүстік Америка станциялары бейне үшін 5000 кВт ERP-ге және дыбыс үшін 500 кВт-қа, немесе цифрлық үшін 1000 кВт-қа дейін жете алады. Төменгі арналар бірдей қуаттағы жоғары арналарға қарағанда алысқа саяхаттайды, бірақ UHF, VHF сияқты электромагниттік кедергілерге және фондық "шуға" ұшырамайды, сондықтан теледидар үшін одан да артық пайдалы. Дегенмен, АҚШ-та Федералды байланыс комиссиясы (FCC) осы жолақтың тағы бір үлкен бөлігін (52-ден 69-ға дейінгі арналар) алып жатыр, бұл әлемнің қалған бөлігінен өзгеше, онда VHF алып жатыр. Бұл VHF-те қалған кейбір станцияларды аналогтық тарату тоқтатылғаннан кейін қабылдауды қиындатады. 1974 жылдан бері Солтүстік Америкада радиоастрономиялық мақсаттар үшін 37-ші арнада станциялар жоқ.
To broadcast its programs, a television station requires operators to operate equipment, a transmitter or radio antenna, which is often located at the highest point available in the transmission area, such as on a summit, the top of a high skyscraper, or on a tall radio tower. To get a signal from the master control room to the transmitter, a studio/transmitter link (STL) is used. The link can be either by radio or T1/E1. A transmitter/studio link (TSL) may also send telemetry back to the station, but this may be embedded in subcarriers of the main broadcast. Stations which retransmit or simulcast another may simply pick up that station over the air, or via STL or satellite. The license usually specifies which other station it is allowed to carry. VHF stations often have very tall antennas due to their long wavelength, but require much less effective radiated power (ERP), and therefore use much less transmitter power output, also saving on the electricity bill and emergency backup generators. In North America, full power stations on band I (channels 2 to 6) are generally limited to 100 kW analog video (VSB) and 10 kW analog audio (FM), or 45 kW digital (8VSB) ERP. Stations on band III (channels 7 to 13) can go up by 5dB to 316 kW video, 31.6 kW audio, or 160 kW digital. Low VHF stations are often subject to long distance reception just as with FM. There are no stations on Channel 1. UHF, by comparison, has a much shorter wavelength, and thus requires a shorter antenna, but also higher power. North American stations can go up to 5000 kW ERP for video and 500 kW audio, or 1000 kW digital. Low channels travel further than high ones at the same power, but UHF does not suffer from as much electromagnetic interference and background "noise" as VHF, making it much more desirable for TV. Despite this, in the U. S., the Federal Communications Commission (FCC) is taking another large portion of this band (channels 52 to 69) away, in contrast to the rest of the world, which has been taking VHF instead. This means that some stations left on VHF are harder to receive after the analog shutdown. Since at least 1974, there are no stations on channel 37 in North America for radio astronomy purposes.
Бағдарлама жасау
Теледидар станцияларының көпшілігі коммерциялық телерадиокомпаниялар болып табылады, олар теледидар жарнамаларынан табыс табу үшін әртүрлі құрылымдармен ұйымдастырылған. Олар тәуелсіз станция болуы немесе телерадио тарату желісінің бөлігі, немесе басқа да құрылым болуы мүмкін. Олар өз бағдарламаларының бір бөлігін немесе барлығын өндіре алады, немесе басқа станциялардан немесе тәуелсіз өндіріс компанияларынан бағдарламаларды сатып алады. Көптеген станцияларда теледидар студиясы бар, ол ірі желілік станцияларда жаңалықтар немесе басқа жергілікті бағдарламалар үшін жиі пайдаланылады. Әдетте, жаңалықтар бөлімі болады, онда журналистер ақпарат жинап алады. Сондай-ақ, электрондық жаңалықтар жинау (ENG) операциялары орналасқан бөлім бар, ол қашықтан хабарларды немесе спутниктік теледидар арқылы алыстан хабарларды қабылдайды. Сыртқы хабар таратуға арналған электрондық өрістік өндіріс (EFP) жабдықтары бар фургондар, жүк көліктері немесе SUV көліктері тілшілермен бірге жіберіледі, олар жаңалықтарды тікелей эфирде жібермей, бейнетаспаға жазып әкелуі мүмкін. Технологиямен қадамдасу үшін АҚШ телеарналары соңғы жылдары операторларды автоматтандырылған тарату жүйелерімен алмастырып, пайданы арттыруда. Кейбір станциялар (қайталаушылар немесе аудармашылар деп аталады) тек басқа станцияның, әдетте иесінің бас стансасында көрсетілетін бағдарламаларын қайталап көрсетеді және өздерінің телестудиясы немесе өндіріс құралдары жоқ. Бұл дамып келе жатқан елдерде кең таралған. Төмен қуатты станциялар да әдетте осы санатқа жатады. Бір уақытта хабар таратпайтын станциялар өздерінің идентификациялық белгілерін шығарады. Теледидар станциялары жергілікті радиостанцияларға, әсіресе бірлесіп иелік ететін станцияларға ауа райы (немесе жаңалықтар) қызметтерін ұсынуы мүмкін. Мұндай қызметтер кейбір жағдайларда бартерлік тәсілмен алмасуға болады.
Most television stations are commercial broadcasting enterprises which are structured in a variety of ways to generate revenue from television commercials. They may be an independent station or part of a broadcasting network, or some other structure. They can produce some or all of their programs or buy some broadcast syndication programming for or all of it from other stations or independent production companies. Many stations have some sort of television studio, which on major network stations is often used for newscasts or other local programming. There is usually a news department, where journalists gather information. There is also a section where electronic news gathering (ENG) operations are based, receiving remote broadcasts via remote pickup unit or satellite TV. Outside broadcasting vans, production trucks, or SUVs with electronic field production (EFP) equipment are sent out with reporters, who may also bring back news stories on video tape rather than sending them back live. To keep pace with technology United States television stations have been replacing operators with broadcast automation systems to increase profits in recent years. Some stations (known as repeaters or translators) only simulcast another, usually the programmes seen on its owner's flagship station, and have no television studio or production facilities of their own. This is common in developing countries. Low power stations typically also fall into this category worldwide. Most stations which are not simulcast produce their own station identifications. TV stations may also advertise on or provide weather (or news) services to local radio stations, particularly co owned sister stations. This may be a barter in some cases.