Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уорвикширдегі ауыл, Англия.
Village in Warwickshire, England
Уилмкотт – Англияның Уорвикшир графтығындағы ауыл, 2004 жылдан бері жеке азаматтық округ. Стратфорд-апон-Авоннан солтүстікке қарай шамамен 5 км қашықтықта орналасқан. 2004 жылға дейін Астон Кантлоумен бір округтің бөлігі болды. 2001 жылғы халық санауы бойынша бүкіл аймақтың халқы 1670 адамды құрады, ал 2011 жылғы санақ бойынша 1229 адамға дейін азайды. Ауылда шіркеу, бастауыш мектеп, ауылдық үй, ауылдық клуб, бір шағын қонақ үй, дүкен және паб бар. Келушілерді Шекспирдің анасы Мэри Арденнің шаруа қожалығы қызықтырады. Қазір жұртшылыққа жабық.
Wilmcote is a village, and since 2004 a separate civil parish, in the English county of Warwickshire, about 3 mile (5 km) north of Stratford upon Avon. Prior to 2004, it was part of the same parish as Aston Cantlow, and the 2001 population for the whole area was 1,670, reducing to 1,229 at the 2011 Census. It has a church, a primary school, a village hall, a village club, one small hotel, a shop and a pub. Visitors are attracted to Mary Arden's Farm, the home of Shakespeare's mother. Now closed to the public.
Тарих
Вилмкотт, Domesday Book-та Вилмкотт деп тіркелген, Осберн Фитц Ричардтың жерлерінің бір бөлігі, оның әкесі Ричард Скроб, Ричард қамалының салып біткені. Кітапта жазылған: "Патлоу жүзінде. Осберннің үстінен Урсо Вилмкотта 3 hide жерді иеленген. 4 жұмыстың атқарылуына арналған жер. Иелікте 2 адам; 2 құл; 2 шаруа және 2 шағын шаруа қожалығы, 2 жұмыс атты тұңғыш. Шөбіндік жер, 24 акр. Бұрынғы құны 30 шиллинг болған, қазір 60 шиллинг. Леофвин Дода 1066 жылға дейін оны еркін ұстаған". 1205 жылы, Дугдейлдің сөзіне сәйкес, оны Нормандияның камерарийі Брито Камерариус иеленген, және сол жылы король Джон Франция королі Филипп II-ге адал болғандықтары үшін нормандардың басқа ағылшын жерлерімен бірге оны тартып алды. 1228 жылы Уильям де Вильмекотте Глостер архидиаконына қарсы осы жердегі капелланың құқығын талап етті. 1316 жылы Вилмкотт Астон Кантлоу ауылының бір бөлігі деп есептелді, ал 1325 жылы Пемброк графы болған Лоренс Гастингс, Ұлы Вилмкоттты Джон де Уинкоттың ұлы Джонға сыйлады делінеді. Қара өлім (1348–9 жж.) кезінде сэр Джон, Элеонора және Джоан, сондай-ақ үш қызы қайтыс болды; ал қыздарының соңғысы, Елизавета, оның қамқорлығы жас Пемброк графының қамқоршысы ретінде тәжге өткен, 1350 жылы қайтыс болды. 1561 жылға дейін осы иелік туралы ештеңе белгілі емес, сол кезде Мэри Арденнің үйі мен Шелфилдтегі жері бар Ұлы Вилмкотт иелігі, Нунеатондық Томас Финдерн Астон Кантлоулық Адам Палмер мен Вилмкотттық Джордж Гиббске берілді. Палмер мен Гиббс 1575 жылға дейін бірлесіп иеленді, содан кейін бөлістірді. Палмердің үлесі туралы мәлімет жоқ, бірақ Гиббстің үлесі, Мэри Арденнің үйімен бірге, 1704 жылы басқа Джордж Гиббс оны Клэрдондық Мэтью Уолфордқа сатқанға дейін отбасында қалды. Уолфордтың ұлы және мұрагері, сондай-ақ Мэтью, Элизабет Джонсқа үйленді және 1729 жылы қайтыс болды, өзінің мүлкін бес қызына бірлесіп иеленуге қалдырды. Осы мүлікке байланысты қандай да бір иелік құқықтары болса, олар бұл кезде жойылған. 1742–3 жылдардағы жабылу кезінде Вилмкотт иелігі Астон Кантлоу иелігіне қосылды, ал Елизавета Уолфорд, жесір, сыйлықта тек ортақ егістіктегі 5 аула жердің иесі ретінде көрінді.
Wilmcote, listed as Wilmecote in the Domesday Book, is part of the lands of Osbern fitzRichard, whose father was Richard Scrob, builder of Richard's Castle. The entry reads: "In Pathlow Hundred. Also from Osbern, Urso hold 3 hides in Wilmcote. Land for 4 ploughs. In lordship 2; 2 slaves; 2 villagers and 2 smallholders with 2 ploughs. Meadow, 24 acres. The value was 30s; now 60s;. Leofwin Doda held it freely before 1066." By 1205, according to Dugdale, it was held by Brito Camerarius, Chamberlain of Normandy and in that year was seized by King John, together with the other English lands of Normans for adhering to the King of France, Phillip II. In 1228 William de Wilmecote was claiming the advowson of the chapel here against the Archdeacon of Gloucester. In 1316 Wilmcote is called a hamlet of Aston Cantlow, and Laurence Hastings, who succeeded as Earl of Pembroke in 1325, is said to have given the manor of GREAT WILMCOTE to John son of John de Wyncote. During the Black Death (1348–9) Sir John, Eleanor and Joan, and three of the daughters died; and the last of the daughters, Elizabeth, whose wardship had come to the Crown as guardian of the young Earl of Pembroke, died in 1350. No more is known of the manor until 1561, when an estate described as the manor of Great Wilmcote, including Mary Arden's house and land in Shelfield, was granted by Thomas Fynderne of Nuneaton to Adam Palmer of Aston Cantlow and George Gibbs of Wilmcote. Palmer and Gibbs held jointly until 1575, when a partition was made. The descent of Palmer's portion is not known, but Gibbs's, which included Mary Arden's house, remained in the family until another George Gibbs sold it to Matthew Walford of Claverdon in 1704. Walford's son and heir, also Matthew, married Elizabeth Jones and died in 1729, leaving his estates to be held jointly by his five daughters. Whatever manorial rights may have attached to this property had by now disappeared. At the time of the Inclosure in 1742–3 the manor of Wilmcote was included in that of Aston Cantlow, and Elizabeth Walford, widow, appears in the Award only as the proprietor of 5 yard lands in the common field.
Экономика
Уилмкотте сапалы әк тас кендері бар, және он сегізінші және он тоғызыншы ғасырларда, әсіресе 1816 жылы Авон-Стрэтфорд каналының ашылуынан кейін, оның кендерінің арқасында маңызды кен өндіру өнеркәсібі дамыды. Бүгінде аймақта көптеген кішкентай пайдаланылмаған кендер бар, олардың көпшілігі толтырылған, ал оларды каналға жалғайтын трамвай жолдарының іздері ғана көрінеді. Іші толтырылмаған үлкен кен қазір табиғат қорығына айналған. Әк тасты цементке айналдыру үшін салынған әк пештерінің қалдықтары да бар. Уилмкот тасы жақсы қабаттарға бөлінеді және төсеуге, сондай-ақ құрылысқа қолданылды. Ол Ұлыбритания Парламенті үйлерінің еденін төсеу үшін пайдаланылды, олар он тоғызыншы ғасырда қайта жаңартылған. Соңғы кендер ХХ ғасырдың басында жабылды, бірақ олар ауылға зор мұра қалдырды. Уилмкот тасынан салынған бұрынғы кеншілердің бірнеше үйлері және «Мейсонның қаруы» атымен белгілі паб бар (қазір жабық). Кендердің болуы арна мен теміржолдың Уилмкот арқылы жүргізілуіне ықпал етті. Бірінші Уилмкот теміржол станциясы 1860 жылы каналдың түйіскен жеріне жақын ашылды; 1908 жылы желі кеңейтілген кезде қазіргі станциямен ауыстырылды.
Wilmcote contains areas of good limestone, and a significant quarrying industry grew up in the eighteenth and nineteenth centuries, particularly after the opening of the Stratford upon Avon Canal in 1816 which was routed through Wilmcote because of its quarries. Today the area has many small disused quarries, mostly filled in, and just visible paths of tramways linking them to the canal. A larger quarry, which has not been filled in, is now a nature reserve. There are remains of lime kilns, built to turn the limestone into cement. Wilmcote stone splits well into sheets and was used for paving as well as for building. It was used for paving the floors in the United Kingdom Houses of Parliament when these were rebuilt in the nineteenth century. The last of the quarries closed in the early twentieth century, but they have left a great legacy for the village. There are several rows of former quarry workers cottages, built in Wilmcote stone, and a pub called the Masons' Arms. (Now closed). The quarries were among the reasons why the canal and railway were routed through Wilmcote. The first Wilmcote railway station opened in 1860, on a site alongside the canal wharves; it was replaced by the present station when the line was doubled in 1908.
Басқару
Уилмкотт Стратфорд-на-Эйвон аудандық кеңесінің Астон Кантлоу округінің құрамына кіреді және оны консерватор кеңесші Ян Шентон өкілдік етеді. Ұлттық деңгейде ол Стратфорд-на-Эйвон сайлау округінің бөлігі болып табылады, ал 2010 жылғы сайлау нәтижесі бойынша оның парламент мүшесі Консервативтік партиясынан Надим Захави болып табылады. Бұл округ Еуропалық парламенттің Батыс Мидлендс сайлау аймағына кірген.
Wilmcote is part of the Aston Cantlow ward of Stratford on Avon District Council, and is represented by Councillor Ian Shenton, Conservative. Nationally it is part of Stratford on Avon constituency, whose member of parliament following the 2010 election is Nadhim Zahawi of the Conservative Party. It was included in the West Midlands electoral region of the European Parliament.
Діни орындар
Уилмкотте 1228 жылы алғаш рет еске алынған, Уильям де Уилмкоте мен Глостер архидиаконы арасындағы дау кезіндегі шапел болды. 14 ғасырда шапел Кіші Уилмкот имениесімен бірге болды, бірақ 1481 жылы Генри де Лизл оны Стратфордтағы Киелі Крест гильдиясына сыйлады. Шапелдің қызметкерлерін Стратфорд викарийлері тағайындап, қызметке кіргізді. Бұл шағын англо-католик шіркеуі қараңғы, рухани және жексенбі күндері құрбандықтың хош иісімен толы. Оны танымал сәулетші Уильям Баттерфилд, готикалық стильдің қайта жаңғыруының көшбасшысы жобалаған.
There was a chapel at Wilmcote, first mentioned in 1228 when the advowson was in dispute between William de Wilmcote, and the Archdeacon of Gloucester. In the 14th century the advowson was held with the manor of Little Wilmcote, until in 1481 Henry de Lisle gave it to the Gild of the Holy Cross at Stratford. The chaplains were instituted and inducted by the vicars of Stratford. It is a small Anglo Catholic church, dark, spiritual, and on Sundays filled with the smell of incense. It was designed by the renowned architect William Butterfield, a leader in the Gothic revival.
Білім
Church Road көшесінде Вилмкотт Church of England (Voluntary Aided) бастауыш мектебі орналасқан, онда 4-тен 11 жасқа дейінгі 80 бала білім алады.
Situated in Church Road is Wilmcote Church of England (Voluntary Aided) Primary School, which educates 80 children from the age of 4 to 11.
Көлік байланыстары
Уилмкотт теміржол станциясы Стратфорд-на-Авон тармақтық желісінде (Сноу-Хилл желілерінің бірі) орналасқан. Оған Вест-Мидлендс пойыздары Стратфорд-на-Авон және Бирмингем-Сноу-Хилл бағыттарында, ал Чилтерн теміржолдары Лимингтон-Спа және Лондон-Мэрилебон бағыттарында қызмет көрсетеді. Ауыл Стратфорд-на-Авон – Бирмингем каналындағы танымал аялдама болып табылады және Ұлттық велосипед жолынан өтеді.
Wilmcote railway station is situated on the Stratford upon Avon branch line (one of the Snow Hill Lines) and is served by West Midlands Trains with services to Stratford upon Avon and Birmingham Snow Hill whilst Chiltern Railways serve Leamington Spa and London Marylebone. The village is a popular stop on the Stratford upon Avon to Birmingham Canal, and is on a National Cycleway.
Мәдени сілтемелер
Ғалымдардың пікірінше, "Қызды қолға түсіру" пьесасының кіріспесі Уорвикширдің ауылдық аймағында өтеді. Дегенмен, пьесадағы бір кейіпкер оқиғаның орнын нақтырақ – Вилмкотт ауылына жақындата түседі. Мас шебер Слай Иесінен: "Винкоттың тоқ әйелі Мариан Хакеттен сұраңыз, ол мені тани ма?" [Ind.2.18–19] деп өтінеді. Стратфорд корпорациясының 1584 жылғы 11 қарашадағы хаттамасында (пьесаға шамамен он жыл бұрын) "Винкоттың ондықтары" деп тілге алынады, дәл осы ауылдың атауын "Қызды қолға түсіру" пьесасының Folio нұсқасы да қолданады.
It is the consensus among scholars that the Induction of The Taming of The Shrew is set in rural Warwickshire. One character mentioned, however, allows for a greater localization – to the village of Wilmcote. Sly, the drunken tinker, beseeches the Lord: "Ask Marian Hacket, the fat ale wife of Wincot, if she know me not" [Ind.2.18–19]. The minutes of the Stratford Corporation, 11 November 1584 (approximately a decade before the play), mention "the tythes of Wyncote", the very spelling of the village that appears in the Folio text of The Shrew.