Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Төменгі Саксониядағы маяқ, Германия.
Lighthouse in Lower Saxony, Germany
Алте Везер маяғы Германия шығанағының оңтүстігіндегі Солтүстік теңізінде, Везер өзенінің сағасынан тысқары орналасқан. Ол 1961 және 1964 жылдар аралығында құмға салынған. Маяк 1964 жылдың 1 қыркүйегінде тарихи Ротер Санд маяғының қызметін қабылдап, оны алмастырды. Ал Ротер Санд маяғы 1883 жылдан 1885 жылға дейін салынған.
The Alte Weser Lighthouse is located offshore from the estuary mouth of the river Weser in the German Bight, southern North Sea. It was built on sand between 1961 and 1964. The lighthouse took over duties and replaced the historical Roter Sand Lighthouse on 1 September 1964. The latter had been built from 1883 to 1885.
Жалпы аспектілер
Алте Везер маяғы 1961-1964 жылдары салынған. Ол темір бетоннан жасалған, сырты болатпен қапталған және болаттан жасалған үстігі құрылымнан тұрады. Маяк теңіз деңгейінен 11 метр тереңдіктегі құмды төсенішке орнатылған. Оның биіктігі теңіз деңгейінен шамамен 40 метрді құрайды. Жарық сәулесінің түсіне қарай, көріну қашықтығы 18-ден 23 мордық шақырымға дейін жетеді. Алте Везер немесе Ротер құм маяғын қанағаттандыра көзбен көруге болатын жалғыз елді мекен – неміс Вангеруг аралы.
The Alte Weser Lighthouse was built between 1961 and 1964. It consists of steel coated ferroconcrete and a steel superstructure. It was built offshore into a sand bed at a depth of 11 m below mean sea level. Its height measures about 40 m above msl. Depending on the color of the light beam, its visibility is between 18 and 23 sm. The only inhabited place where the Alte Weser or Roter Sand Lighthouse can be seen with the naked eye is the German island of Wangerooge.
Техникалық деректер
Жарық сипаттамасы "F WRG", яғни жарық үздіксіз, маяктан қарау бұрысына байланысты ақ, қызыл немесе жасыл түсті болады. Жарық 2000 Ватттық ксенон лампасы арқылы шығарылады. Көріну нашар болған жағдайда, тұман сиренасы бір минут сайын "AL" Морзе кодын береді. Мұнарада оптикалық құралдармен қатар қосымша навигациялық және метеорологиялық құрылғылар орнатылған. Везерге жақындау кезінде қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін бағыттық антенналар мен радар қолданылады, ал анемометр және автоматты су өлшегіш жел жағдайлары мен су деңгейі туралы мәліметтерді жинайды. Мұнарада авариялық қуат беру жүйесі орнатылған және техникалық қызметкерлерге арналған тұру орындары бар.
The light characteristic is "F WRG", i. e. a continuous light, coloured white, red or green depending on the bearing of the lighthouse. The light is emitted by a 2000 Watt Xenon lamp. On low visibility conditions a foghorn sounds a signal, the Morse code letters "AL", with an interval of one minute. On the tower a number of additional navigational and meteorological devices are installed next to the optics. Directional antennae and a radar serve as means of security in the Weser approach while an anemometer and an automated tide gauge collect data on wind conditions and water levels. The tower has a built in emergency power system and provides accommodation for a maintenance crew.
Құрылыс
Бұрынғы маяк (Roter Sand) 1885 жылы Германия шығанағының сыртқы Везер су жолында салынған. 1950 жылдардың соңында маяққа коррозия және бетонның ыдырауы салдарынан ауыр зақым келді. Ескі маяк орнына 1961-1964 жылдары бұрынғы орналасқан жерінен көп алыс емес жерде Alte Weser салынды. Сонымен қатар, Везердің сыртқы су жолындағы кеме қатынасының жағдайларын жақсарту және жаңа маяқты Бремен мен Солтүстік теңіз арасындағы Везердегі радиолокациялық тізбектің теңіздік бөлігі ретінде орнату жоспарланған (сурет 1). Мұнараның жаңа пішіні (сурет 2), оның төмен қарай тарылатын шахтасы және консольдік жоғарғы қабаттары инженер Андреас Карстенстің (Бремерхавен) жобасына негізделген. Мұнараның конустық пішіні толқындар мен мұздың әсерін азайту үшін жасалды. Неміс су жолдары басқармасы, Wasser und Schifffahrtsamt (WSA) Bremerhaven, жауапты мемлекеттік орган ретінде, Philipp Holzmann, Strabag Bau AG, Hermann Moeller компанияларының кооперативіне жұмыс жүргізуді тапсырды. Бұл кооператив Howaldtswerke (Киль) компаниясына металл конструкцияларын жасауды тапсырды. Мұнара шахтасының, жоғарғы қабаттарының және жабдықтарының металл жұмыстары Кильдегі Howaldts зауытының құрғақ догында жүргізілді (сурет 3). Шахта Киль каналы арқылы сыртқы Везер су жолындағы арналған орнына сүйретілді (сурет 6). Бұл үшін мұнараның орталық бөлігінен жасалған, жүзуге арналған теңіздік платформа қолданылды. Орнында шахта төмен түсіріліп, содан кейін құмға белгіленген тереңдікке дейін қадалып кірістірілді. Су астындағы бетон қабаты құйылғаннан кейін шахта босатылып, қосымша темір бетон қабаттары орнатылды (сурет 5). Көбінесе құрылыс материалдарын жеткізу қиындықтарға тап болып, кешіктірілді, себебі тасымалдау үшін салыстырмалы түрде кішкентай кемелер пайдаланылды, олар теңіздің жағдайына және ауа райына өте сезімтал болды. Су асты бетон құрылысының дұрыс жасалуын қамтамасыз ету үшін уақтылы жеткізілім өте маңызды болды. Сондықтан, қолайлы ауа райы күтілді. Тағы бір кешігуге екі оқиға себеп болды. Біріншісі қайғылы болды, кенеттен судың ағып кіруі салдарынан екі жұмысшы қаза тапты. Алайда, оқиғаның нақты себебі толыққанды анықталған жоқ. Қадалып кірістірілген шахта тасталып кетті. Жоғарғы қабаттар ажыратылып, кейінірек пайдалану үшін теңіздік платформада Кильге қайтарылды. Бір жылдан кейін жоғарғы қабаттар жақын жердегі екінші шахтада қайта орнатылды. Мұнара шахтасының ескі бөлігі бүгінге дейін жерде қалды. 1962 жылғы дауыл (Гамбург және Германия жағалауының басқа да аймақтарында көптеген адамдардың өмірін қиған), маяк құрылысына әсер етпеді. Алайда, алғашқы оқиға Кильдегі жұмысты қайта бастауға мәжбүр етті, бұл бір жылға кешіктірді. Екінші оқиға теңіздік платформаның алдыңғы тіректеріндегі ұстағыштың істен шығуынан болды. Бірінші платформаны жөндеу және ауыстыру үшін екінші платформа қолданылды. Үшінші жылы, платформа жөнделгеннен кейін, шахтадағы құрылыс жұмыстары қайта басталды және аяқталды. Содан кейін теңіздік платформа Кильде сақталған жоғарғы қабаттарды (сурет 6) алып, Солтүстік теңіздегі шахтамен қосты. Қолайлы ауа райы жағдайында жоғарғы қабаттар мұнараның үстіне қиындықсыз орнатылды (сурет 7). Содан кейін оптикалық жабдықтарды, соның ішінде сөндіргіштерді орнату және резервтік қуат көздерін орнату сияқты аяқтау жұмыстары жүргізілді. Маякқа қуат беруге ерекше назар аудару қажет болды. 6 кВ кабель Robbenplate маягынан (сурет 1) Alte Weser бағытына арнайы құрылғы (Einspuelstiefel, сурет 8) арқылы қадалып кірістіріліп, мұнараға қорғаныш кабельдік арна арқылы өткізілді. Сонымен қатар, Тегелер плато маяғы үшін де осы кабельді пайдалануға дайындық шаралары қабылданды (төменде қараңыз). Ғимараттың негізі судың шаюына және эрозиясына қарсы бұталарға төселген тас баллыстымен қорғалды. 1964 жылы Alte Weser маягының жарығы жұмыс істеуге кірісті (сурет 9). 1972 жылы маяк автоматтандырылғаннан кейін төрт күзетші жұмыстан босатылды.
The previous lighthouse (Roter Sand) was constructed in 1885 in the outer Weser waterway of the German Bight. By the end of the 1950s, the lighthouse had been badly damaged by corrosion and leaching of its concrete. To replace the old lighthouse, the Alte Weser was built in the years 1961–1964, not far from the former location. Simultaneously, the conditions for ship traffic in the outer Weser waterway were to be improved and the new lighthouse was to be established as an offshore part of the radar chain on the Weser between Bremen and the North Sea (fig. 1). The novel form of the tower (fig. 2), its downward tapering tower shaft together with its cantilevered upper storeys, was based on a design by engineer Andreas Carstens, Bremerhaven. The conical design of the tower was intended to minimize exposure to waves and drift ice. The German Waterway Administration, the Wasser und Schifffahrtsamt (WSA) Bremerhaven as the responsible governmental agency, assigned the task of workmanship to a cooperative of companies: Philipp Holzmann, Strabag Bau AG, Hermann Moeller. This cooperative instructed the Howaldtswerke in Kiel to carry out the steelworks. The steelwork's for the tower shaft, the upper storeys and the equipment were carried out in a dry dock of the Howaldts factory in Kiel (fig. 3). The tower shaft was towed through the Kiel Canal towards its destination site in the Outer Weser waterway (fig. 6). For this purpose a floating offshore lift platform which had been supplied with a central cut out for the tower was used. At the site the shaft was lowered and subsequently jetted into the sand to the intended depth. After feeding in a layer of underwater concrete, the shaft was evacuated and the additional layers of ferroconcrete were installed (fig. 5). Frequently, adequate supply of building materials was hampered and delayed, because relatively small coasters had been contracted for transport, which were quite sensitive to the state of the sea and weather conditions. Timing was especially important in order to ensure joints were constructed correctly. To this end, all building materials needed for the underwater concrete had to arrive on time and without delay. Therefore, an optimal weather period was required. A further interruption happened due to two accidents. The first was fatal when a sudden leak killed two workers. However, the exact reason for the accident was never fully revealed. The tower shaft which had been lowered and jetted into the sand had to be abandoned. The upper storeys were detached and transported back to Kiel on the offshore lift platform for later use. One year later the upper storeys were re used on a second tower shaft nearby. The old stump of the tower shaft remains underground today. The storm surge of 1962 which cost many human lives in Hamburg and other places on the German coast had no impact on the construction of the lighthouse. The first accident did however force a new start to the works in Kiel, causing a delay of one year. The second accident happened because of a malfunction of the gripper at the front legs of the offshore lift platform. A second platform had to be used in order to repair and replace the first one. In the third year, after the lift platform had been repaired, the construction works resumed at the tower shaft and were subsequently completed. Next, the offshore lift platform could pick up the upper storeys which were still stored at Kiel (fig. 6) to join them with the tower shaft in the North Sea. Under favourable weather conditions the upper storeys were placed on top of the tower without complications (fig. 7). Now, the completing works such as installation of the optics including the corresponding blinds and the installation of the standby sets were implemented. The power supply of the lighthouse demanded special attention. A 6 kV cable was run from the Robbenplate Lighthouse (fig. 1) towards Alte Weser, jetted in using a special device (Einspuelstiefel, Fig. 8) and threaded into the tower through a protective cable conduit. In addition, measures had to be taken to adopt the same cable for the planned Tegeler Plate Lighthouse (see below). The foundation of the building was safeguarded with stone ballast poured down on bush mats against rinsing and water erosion. In 1964 the light of Alte Weser Lighthouse went into service (fig. 9). In 1972 the four keepers were displaced when the lighthouse became automated.
Тегелер тақталық маяк
Су жолының жағдайын одан әрі жақсарту мақсатында, қабылданған процедура бойынша (жоғарыда көрсетілгендей), тағы бір маяк салу қажет болды. Бұл жұмыс бір мезгілде "Бремен" нұсқау кемесін қызметтен шығаруға мүмкіндік берді. Жаңа маяк орнату үшін Тегелер тақтасының құмды тілі таңдалды. Тегелер тақтасы маягының мұнара шахтасы мен жоғарғы қабаттары толығымен болаттан жасалған конструкциялар ретінде салынды. Мұнара шахтасының шамамен 46 метрлік биіктігі, сондай-ақ жергілікті судың аз тереңдігі (яғни, орташа төмен су деңгейі жер бетінен шамамен 2,50 метр жоғары) мұнара шахтасын бір ретте 18 метрге құмға қадауға мүмкіндік берді. Осы мақсатта, мұнара шахтасын бірінші қадам ретінде құмға қадап, содан кейін екінші қадам ретінде жоғарғы қабаттарды орнату қарастырылды. Осылайша шахтадағы шағын ауытқуларды түзетуге болады. Вильгельмхавенде болат конструкциясы дайын болғаннан кейін, мұнара шахтасы мен жоғарғы қабаттар ауыр су сорғыштары бар құтқару кемесімен тағайындалған жерге жеткізіліп, құмды топыраққа қадалып қойылды. Ал Alte Weser маягына орнатылған қуат кабелі қосылды. Тегелер тақтасы маягы 1966 жылы пайдалануға берілді – ол адамсыз және бастапқыда қашықтан басқарылды. Тек техникалық қызметкерлер үшін авариялық жағдайларға арналған бөлмелер жабдықталды. Негіз таспен нығайтылды. Осы шаралардың нәтижесінде Сыртқы Везер су жолының тереңдету жобасының екі маңызды кезеңі аяқталды.
As an additional improvement of the waterway conditions as implemented by the procedure as a whole (see above), construction of another lighthouse was essential. This effort simultaneously made it possible to take the light vessel Bremen out of service. As a location for the new lighthouse the Tegeler Plate sand bar was chosen. The tower shaft, as well as the upper storeys of the Tegeler Plate Lighthouse, were intended to be entirely built as steel construction. The tower shaft's height of about 46 m as well as the local shallow water conditions (i. e. average low tide about 2.50 m above ground level) made it possible to pile jet the tower shaft 18 m deep into the sand in one step. To this end, jetting the tower shaft into sand as a first step was considered to be followed by placing the upper storeys on top as a second step. In this manner corrections of slight discrepancies of the shaft could be made. After the steelworks had been carried out at Wilhelmhaven, the tower shaft and the upper stories were brought to the intended position by a salvage ship carrying heavy water pump systems, and were jetted into the sandy ground. The power cable already installed at the Alte Weser Lighthouse was integrated. The Tegeler Plate Lighthouse went into service in 1966 – it was unmanned and operated remotely from the beginning. Only emergency quarters were set up for maintenance workers. The base was secured through stone ballasting. With these arrangements two important steps for the deepening project of the Outer Weser waterway had been accomplished.
Танымал мәдениетте
Алте Везер маяғы 1976 жылы неміс пошта маркасында бейнеленген. Алте Везер маяғы, сондай-ақ Тегелер тақтасы, Ротер құмы және басқалары Катарина Ноактың көптеген суреттерінде суреттелген.
Alte Weser Lighthouse was featured on a German stamp in 1976. Alte Weser Lighthouse, as well as Tegeler Plate, Roter Sand and others, were shown on various paintings by Katharina Noack.
Неміс тілінде
Leuchtturm Roter Sand: Суреттер альбомы. 2005 жыл. Wirtschaftsverlag N. W. Жаңа ғылымға арналған басылым. Латтерман, Х. Дж. 2003 жыл. Блюзен, Бакен, От шамдары. Convent. Шейблих, Р. 1998 жыл. Германия жағалауларындағы маяктар, 2-ші басылым, Delius Klasing. Шейблих, Р. және Х. Дж. Латтерман. 2003 жыл. Бұлттар астындағы жұлдыздар. Convent. Шейблих, Р. және Х. Штак. 2002 жыл. Маяктар сөздігі. Edition Ellert & Richter басылымы. Сейдорф, Р. және П. Фетке. 1989 жыл. Құтқарылды! Roter Sand маяғы. Шналл, У. 1999 жыл. Германия жағалауларындағы маяктар. 4-ші басылым, Ellert & Richter. Штөлтинг, С. 1985 жыл. Roter Sand маяғы. 1885–1985 жылдар. Worpsweder Vlg., Lil. Земке, Ф. К. 2000 жыл. Неміс маяктары бұрын және қазір. Koehlers Verlagsges.
Leuchtturm Roter Sand: Bildband. 2005. Wirtschaftsverlag N. W. Verlag für neue Wissenschaft. Luttermann, H. J. 2003. Blüsen, Baken, Feuertürme. Convent. Scheiblich, R. 1998. Leuchttürme an Deutschlands Küsten, 2nd ed., Delius Klasing. Scheiblich, R., and H. J. Lutterman. 2003. Sterne unter den Wolken. Convent. Scheiblich, R., and H. Staack. 2002. Leuchttürme Lexikon. Edition Ellert & Richter. Seedorf, R., and P. Fäthke. 1989. Gerettet! Leuchtturm Roter Sand. Schnall, U. 1999. Leuchttürme an deutschen Küsten. 4th ed., Ellert & Richter,
Stölting, S. 1985. Leuchtturm Roter Sand. 1885–1985. Worpsweder Vlg., Lil. Zemke, F. K. 2000. Deutsche Leuchttürme einst und jetzt. Koehlers Verlagsges.