Кіріспе

Бельгиялық футболшы және жаттықтырушы

Аимэ Антюенис (Aimé Anthuenis; 21 желтоқсан 1943 жылы туған) – Бельгияның бұрынғы кәсіби футболшысы және жаттықтырушысы. 2002–2005 жылдар аралығында Бельгия Ұлттық футбол құрамасының бас бапкері болды. Қорғаушы ретіндегі карьерасын аяқтаған соң, Антюенис жаттықтырушылыққа көшті, бастапқыда «Локерен» жастар секторының бас бапкері, кейін клубтың негізгі құрамының бас бапкері болды. 1994 жылы «Germinal Ekeren» командасымен Бельгия кубогының жартылай финалына жетті, ал ұлттық чемпионатта 10-шы орынды иеленді. Келесі маусымда Бельгияның екінші дивизионындағы «KSV Waregem» клубына ауысты. Оның басшылығымен «Waregem» сол маусымда лига чемпионы атанды. 1996 жылы Антюенис екінші дивизиондағы «Racing Genk» клубымен келісімшарт жасасты. Сол жылы клубты бірінші дивизионға көтерді, чемпионатта екінші орынды алды. Келесі маусымда Антюенис Бельгияның жоғары лигасында екінші орынды иеленіп, «Genk» клубының тұңғыш Бельгия кубогын жеңіп алды. Келесі жылы ол Лимбург облысының клубын алғашқы ұлттық чемпионатына бастап, 1998–99 жылғы Бельгия бірінші дивизионында жеңіске жеткізді. 1999 жылы Антюенис «Genk» клубын тастап «Anderlecht» клубына қосылды. Ол бірден «Anderlecht» клубының 25-ші титулын жеңіп алды, сонымен қатар УЕФА Чемпиондар лигасының іріктеу кезеңіне қатысу құқығын иеленді. 2000 жылдың тамызында «Anderlecht» 2000–01 жылғы УЕФА Чемпиондар лигасына іріктеу кезеңінің соңғы турында «FC Porto» клубын жеңіп, жолдама алды. Топтық кезеңде олар өз тобында жеңіске жетті, оған «Манчестер Юнайтед», «ПСВ Эйндховен» және «Динамо Киев» секілді командалар да кірді. Ақырында «Anderlecht» екінші топтық кезеңнен шығып, өз тобында үшінші орынды алды. Ол маусымды клубтың 26-шы титулын жеңіп алумен аяқтады. Антюенис Бельгиядағы «Жылдың үздік жаттықтырушысы» сыйлығын үш рет жеңіп алды.

Клубтық мансап

Аимэ Антюэнис Локерен қаласында туып өскен. Ол футболдық карьерасын "Рессинг Локерен" клубының жастар құрамасында бастады, кейін "Стандарт Локеренмен" біріккеннен кейін "К. С. С. Локерен" деп аталды. Онда ол Реймонд Момменспен қайта қауышты. Антюэнис басшылығымен "Зебралар" 1987–1988 маусымында ортаңғы көрсеткіштерде қауіпсіздікпен аяқтады.

Локеренге қайта оралу

Атуенис 1988 жылы Локеренге қайта келді. Клуб қиын жағдайға түсіп, оның оралуымен қайтадан топ-10-ға кіруді үміттенеді. Бірақ, көптеген маңызды ойыншыларын жоғалтқан Локерен екі жыл қатарынан топ-10-нан шығып қалды. Клуб енді Еуропалық турнирлерге қатыса алмай, бірнеше сәуегей маусымдарды өткізді. 1993 жылғы қаңтардың соңында 49 жастағы бапкер қызметтен босатылып, оның орнына Этьен Д'Хонт келді. Нәтижесінде Локерен маусымды соңғы екінші орында аяқтап, бірінші лигадан түсіп қалды.

Өсімдіктер тіршілік ететін екерин

Антуэнис кейін "Germinal Ekeren" клубына шақырылды, ол Урбен Хаесаерттің орнын басты. Антуэнис басқаруымен "Germinal" турнир кестесінде ортаңғы сатыда 10-шы орынды иеленді. Сондай-ақ, "Germinal" 1994 жылғы Бельгия кубогының жартылай финалына өтті, бірақ "Брюгге" клубынан жеңіліс тапты.

Уәде етілген

Антверпендегі клубта бір жыл ойнағаннан кейін, Атуенис 1994 жылы екінші дивизионға түскен KSV Waregem клубына көшті. Атуенис басшылығымен "Варегем" 1995 жылы екінші дивизионның чемпионы болды. Келесі маусымда "Варегем" қиындыққа тап болды және Атуенис қыркүйек айының басында қызметтен босатылды. Оның орнына Андре Ван Малдегем келді. Клуб соңында чемпионатта соңғы орынға ие болып, Екінші дивизионға қайта түсті.

Генк

Уаргемнен кеткеннен кейін бір ай өткен соң, Атуньенис "Рейсинг Генк" клубымен келісімшарт жасады. Клубтағы алғашқы маусымында Атуньенис Генк командасымен Екінші дивизионның вице-чемпионы атанды. Келесі финалдық кезеңде Генк Бірінші дивизионға жолдама алды. Генкте ол сол кезде әкелік беделге ие болды, соның нәтижесінде оған "Папа" деген лақап ат берілді. Бельгия UEFA Euro 2004 іріктеу турнирінде 8-топқа түсті. Олар Болгариядан кейін Хорватиямен бірдей ұпай санымен аяқтады, тіпті жеке кездесулерде де ұпай саны тең болды. Дегенмен, Хорватия жеке кездесулерде гол айырмасы артық болғандықтан плей-оффқа өтті. Сәтсіз іріктеу кампаниясына қарамастан, Атуньенис Бельгия құрамасының бас бапкері қызметінде қалды. Оның алдында бельгиялықтарды Германиядағы әлем чемпионатына жеткізу міндеті тұрды. Бельгия 7-топқа түсті, оған Испания да кірді. Атуньенис мақсатына жете алмады, ұлттық құрама өз тобында төртінші орынды иеленді және 1978 жылдан бері алғаш рет әлем чемпионатына қатыса алмады.

Локерендегі үшінші кезең

Ұлттық құрамадағы соңғы халықаралық ойынынан кейін бірнеше ай өткен соң, Аттуенис шетелден түскен ұсыныстарға және футболдан демалу жоспарына қарамастан, "Локерен" клубында жұмысын жалғастырды. 2005 жылдың желтоқсан айында ол "Локерен" клубының бас жаттықтырушысы болды. Бірақ көп ұзамай Аттуенис депрессиямен және жүрек ауруларымен күресуге мәжбүр болды. Кейін ол, жұмысына дереу оралғаннан кейін, күйзеліске ұшырағанын айтты. 2006 жылдың 11 ақпанында "Льерсе" клубына 2:0 есебімен жеңілгеннен кейін ол өте шаршап, футболдан уақытша қана бас тартты.

Жалғандық

2010 жылдың ақпан айында Антюенис Екінші дивизион клубы «Лиерсемен» келісім жасасты. Юрген Кавенс, Тим Маттис және Сет Де Витте сияқты ойыншылармен бірге ол сол жылы «Лиерсені» лига чемпионы титулына жеткізді.

Жеке өмір

Аимэ Антюэнис – PVV саясаткері Жорж Антюэнистің бауыры және VLD саясаткері Филип Антюэнистің әкесі. Оның бауыры 1995 жылдан 2000 жылға дейін Локерен қаласының мэрі болды. 2001 жылы оның ұлы Филип оның орнына келді.