Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд-американдық дәрігер Джеймс Крейк (1727 – 1814 жылдың ақпаны) – АҚШ армиясының Бас дәрігері (генерал-хирург лауазымының алғашқысы), сондай-ақ Джордж Вашингтонның жеке дәрігері және жақын досы болған.
Scottish American physician
James Craik (/k//r//eɪ//k/; 17276 February 1814) was Physician General (precursor of the Surgeon General) of the United States Army, as well as George Washington's personal physician and close friend.
Білім беру және Америкаға көшіп келу
Шотландияның Кирккюдбрайт округіндегі Киркбиан приходындағы Арбигленд мүлігінде дүниеге келген Крейк, 1703 – 1798 жылдары өмір сүрген, ауыл шаруашылығын дамытушы және жер иесі Уильям Крейктің заңды емес ұлы болды. Оның жарты қарындасы Хелен, әкесі 1733 жылы үйленген кезде ол шамамен алты жаста болғанын айтады. Ол Эдинбург университетінде медицина білімін алғаннан кейін Британ армиясына қосылып, 1751 жылға дейін Батыс Индияда әскери дәрігер болып қызмет етті. Содан кейін Крейк Норфолк, Вирджинияда жеке медициналық практика ашып, көп ұзамай Вирджиния штатының Винчестер қаласына көшіп кетті.
Born on the estate of Arbigland in the parish of Kirkbean, County of Kirkcudbright, Scotland, Craik was the illegitimate son of William Craik, 1703 1798, an agricultural pioneer and landowner. His half sister, Helen, writes that he was about six years old at the time of his father's marriage in 1733. He studied medicine at the University of Edinburgh, then joined the British Army after graduation and served as an army surgeon in the West Indies until 1751. Craik then opened up a private medical practice in Norfolk, Virginia, and shortly thereafter relocated to Winchester, Virginia.
Француз және үнді соғысы
1754 жылдың 7 наурызында Крейк әскери қызметін қайта бастады, полковник Джошуа Фрайдың Вирджиния провинциялық полкінде хирург қызметіне кірісті. Осы әскер құрамында ол сол кезде полкте подполковник болған Джордж Вашингтонмен жақын дос болып кетті. Крейк француз және үнді соғысының көптеген шайқастарында белсенді қатысты. Ол Ұлы Далалар шайқасына қатысып, Форт Нецесситидің тапсырылуына куә болды, содан кейін 1755 жылы генерал Эдвард Брэддоктың аймақты қайта басып алуға жасаған сәтсіз әрекетіне қатысты, Брэддоктың салдарынан қайтыс болған жараларын емдеді. Соңынан Крейк Вашингтонның басшылығымен Вирджиния және Мэриленд аймақтарында, үндістермен болған әртүрлі қақтығыстарда қызмет етті.
On 7 March 1754, Craik resumed his military career, accepting a commission as a surgeon in Colonel Joshua Fry's Virginia Provincial Regiment. While with this force, he became good friends with George Washington, at that time a lieutenant colonel in the regiment. Craik saw a great deal of action in various battles of the French and Indian War. He fought at the Battle of the Great Meadows and participated in the surrender of Fort Necessity, then accompanied General Edward Braddock on Braddock's unsuccessful attempt to recapture the region in 1755, treating Braddock's ultimately fatal wounds. Craik then served under Washington in actions in Virginia and Maryland, during various engagements with Indians.
Соғыс аралығы
Соғыс аяқталғаннан кейін Крейк Мэриленд штатының Порт-Тобако қаласында тағы бір медициналық практика ашты. 1760 жылдың 13 қарашасында ол Вирджиния штатының Принс-Уильям округіндегі Бель-Эйр үйінде Мариамне Ивеллге үйленді. Мариамне кейін Ричард С. Эуэллдің қарындасының қызы болды. Олардың алты ұлы мен үш қызы болды. 1760 жылы ол Чарльз округіне (Мэриленд штаты) көшіп, 1765 жылы Ла-Плата қаласының жанында Ла-Грандж салды. 1770 және 1784 жылдары ол Вашингтонмен бірге Пенсильвания және қазіргі Батыс Вирджиниядағы әскери өтемақыларға қатысты экспедицияларға қатысты.
After the war's end, Craik opened another medical practice at Port Tobacco, Maryland, and on 13 November 1760, he married Mariamne Ewell at her family's estate, Bel Air, located in Prince William County, Virginia. Marriamne would later become the great aunt of Richard S. Ewell. They had six sons and three daughters. In 1760, he moved to Charles County, Maryland, where in 1765, he built La Grange near La Plata, Maryland. In both 1770 and 1784, he went on surveying expeditions with Washington, examining military claims in Pennsylvania and what is now West Virginia.
Революциялық соғыс мансабы
Америка революциясы басталғанда, Крейк революциялық күштерге қосылды. Ол әскери хирург болып қызмет етіп, әскери медицинадағы екінші жоғары лауазымға дейін көтерілді. Крейк Вашингтонды Конвей Кабалының қастандықтары туралы ескертті және Принстон шайқасында генерал Хью Мерсердің, ал Брэндивайн шайқасында Ла Файет маркізінің жараларын емдеді. Мерсер жараларынан көз жұмды, бірақ Ла Файетке одан да жақсы тағдыр бұйырды. Соғыс аяқталғаннан кейін Крейк Мэриленд штатының «Цинциннати қоғамының» алғашқы мүшесі болып қабылданды. Вашингтон оны практикасын Вирджиния штатының Александрия қаласына көшіруге көндірді, онда ол кейін қайтыс болған Vaucluse үйін салды. Оның сонымен қатар Оңтүстік Фэрфакс көшесіндегі 117, Принс көшесіндегі 209 және Дюк көшесіндегі 210 мекенжайларында қалалық үйлері болды. 1798 жылы Вашингтон Францияға қарсы «Квази соғыс» салдарынан Крейкті жеке практикасынан шақырып алып, сол жылдың 19 маусымында оны Армияның Бас дәрігері етіп тағайындады. Жауынгерлік әрекеттер аяқталғаннан кейін Крейк 1800 жылдың 15 маусымында запасқа шығарылды. Оның есімімен аталған немересі, революциялық соғыстағы қызметі үшін доктор Крейкке берілген жер учаскесінде Elm Grove үйін салды, кейін ол Крейк Паттон үйі деп аталды. Аргентинаның Кордова провинциясындағы Джеймс Крейк қаласы оның құрметіне аталған.
With the outbreak of hostilities during the American Revolution, Craik joined the Revolutionary forces. He served as an army surgeon, ultimately advancing to the second highest post in army medicine. Craik warned Washington about the plots of the Conway Cabal, and treated the wounds of General Hugh Mercer at the Battle of Princeton and Gilbert du Motier, Marquis de La Fayette at the Battle of Brandywine. Mercer died of his wounds, but La Fayette was more fortunate. At the conclusion of the war, Craik was admitted as an original member of The Society of the Cincinnati of Maryland. Washington persuaded him to move his practice to Alexandria, Virginia, where he built his house Vaucluse, where he later died. He also had a town house at 117 South Fairfax Street, 209 Prince Street, and then 210 Duke Street. Washington summoned Craik out of private practice in 1798 in connection with the Quasi War against France, installing him as Physician General of the Army on 19 June of that year. After the conclusion of hostilities, Craik mustered out on 15 June 1800. His grandson, who was named after him, would build his house Elm Grove, later renamed the Craik Patton House, on a tract of land awarded to Dr. Craik as payment for his service in the Revolutionary War. The town of James Craik, Córdoba Province, Argentina is named after him.
Вашингтонның өлімі
Вашингтонның жеке дәрігері ретінде Крейк 14 желтоқсан 1799 жылы оның соңғы ауруы кезінде оған күтім жасаған үш дәрігердің бірі болды. Вашингтон тыныс алудағы қиындыққа шағымданды, Крейк оны «цинанх трахеалис» деп сипаттады. Вашингтон дәріні ауызбен жұта алмай қалғанда, Крейк және тағы екі дәрігер (д-р Элиша С. Дик және д-р Густавус Ричард Браун) оның жағдайын қан қысу арқылы, түрлі балаусалар қолдану арқылы және каломель мен тартардан жасалған ректальді ерітіндімен емдеді. Вашингтонның жағдайы нашарлай берді, бірақ Крейк пен Браун Диктің трахеотомия жасау туралы ұсынысына келіспеді (ол өмірді сақтап қалуы мүмкін еді, бірақ инфекция таралып, сепсис тудыруы ықтимал еді), және Вашингтон сағат 22:10-да қайтыс болды. Браун мен Крейк 1800 жылдың желтоқсан айында олар жасаған ем туралы есеп жариялады. Крейк 1814 жылы Александрияда қайтыс болды; ол сол қаладағы Ескі пресвитериандық үйінің зиратына жерленген.
As Washington's personal physician, Craik was one of three doctors to attend on him during his final illness on 14 December 1799. Washington complained of respiratory distress, described by Craik as "cynanche trachealis". When Washington proved unable to swallow medicines orally, Craik and the other two physicians (Dr. Elisha C. Dick and Dr. Gustavus Richard Brown) treated his condition with bloodletting, the application of various poultices, and a rectal solution of calomel and tartar. Washington's condition continued to deteriorate, but Craik and Brown decided against Dick's suggestion of a tracheotomy (which might have been lifesaving, but likely would have spread the infection and caused sepsis), and Washington died at 10:10 p. m. Brown and Craik co published an account of their treatment in December 1800. Craik died in Alexandria in 1814; he is buried in the graveyard of the Old Presbyterian Meeting House in that city.