Кіріспе

Аллофикоцианин ("басқа балдыр көк пігменті"; грекше: ἄλλος (allos) – "басқа", φύκος (phykos) – "балдыр", κυανός (kyanos) – "көк") – фикобилипротеин отбасының ақуызы, фикоцианин, фикоэритрин және фикоэритроцианинмен бірге. Ол хлорофиллге қосымша пигмент болып табылады. Барлық фикобилипротеиндер суда еритін болғандықтан, каротиноидтар сияқты мембрана ішінде бола алмайды, бірақ фикобилисомалар деп аталатын мембранаға жабысатын кластерлерді құрайтын агрегаттар түзеді. Аллофикоцианин қызыл жарықты сіңіріп, шығарады (тиісінше 650 және 660 нм максимум), және цианобактерияларда (көк-жасыл балдырлар деп те аталады) және қызыл балдырларда жиі кездеседі. Фикобилин пигменттерінің флуоресценттік қасиеттері иммуноанализ жиынтықтарында қолданылады. Ағын цитометриясында оны көбінесе APC деп қысқартады. FACS, жоғары өнімділіктегі скрининг (HTS) және микроскопия сияқты қолдануларда тиімді пайдалану үшін APC химиялық байланысқа түсуі керек.

Құрылымдық сипаттамалар

Аллофикоцианин әртүрлі қызыл немесе көкжасыл балдырлардан бөліп алуға болады, олардың әрқайсысы молекуланың сәл өзгеше түрін шығарады. Ол екі түрлі кішібөлшектерден (α және β) құралған, олардың әрқайсысында бір фикоцианобилин (PCB) хромофоры болады. Аллофикоцианиннің кішібөлшек құрылымы (αβ)3 ретінде анықталды. Аллофикоцианиннің молекулалық салмағы 105 000 дальтонды құрайды.

Қолданбалар

Көптеген қолданбалар мен құралдар аллофикоцианинге арнап әзірленді. Ол иммуноталдауларда, мысалы, FACS, ағын цитометриясы және жоғары өнімділіктегі скринингте, уақыт бойынша шешілетін флуоресценттік резонанстық энергия беру (TR FRET) талдаулары арқылы еуропийдің қабылдағышы ретінде жиі қолданылады.