Дэвид Шилдс: Американдық жазушы және режиссер

Кіріспе

Американдық автор және кинорежиссер, американдық шайбалы хоккейде ойнайтын қорғаушы. Дэвид Шилдс – жиырма төрт кітап жариялаған американдық автор. Оның ішінде «Шындық аштығы» (2019 жылы Lit Hub оны соңғы онжылдықтың ең маңызды кітаптарының бірі деп атады), «Өмір туралы нәрсе – бір күні өліп қалу» (New York Times бестселлері), «Қара планета» (Ұлттық кітап сыншылары шеңберінің сыйлығы мен PEN USA сыйлығының финалисі) және «Басқа адамдар: қабылдаулар мен қателіктер» (NYTBR редакторларының таңдауы) кітаптары бар. «Соңғы сұхбат» 2022 жылы New York Review Books баспасында жарық көрді. Шилдс бірге жазған және ойнаған «Менің ойымша, сіз мүлдем дұрыс емессіз: дау-дамай» фильмінің экранизациясы 2017 жылы шықты. Шилдс жазып, продюсерлік және режиссерлік жұмыстарын атқарған «Lynch: A History» 2019 жылы түсірілген, ол Маршаун Линчтің қарсылықтың негізгі құралдары ретінде үнсіздік, эхо және мимикрияны пайдалануы туралы деректі фильм. «Біз қалай осында келдік» атты жаңа фильм, Мелвилл плюс Ницше, (Аллан) Блумның квадрат түбіріне бөлінген Жижек (квадрат) Баннонға тең деген тұжырымды ұсынады, 2024 жылдың қаңтарында жарық көреді, сонымен қатар осы аттас кітабы да шығады. Гуггенхайм стипендиясының, екі NEA стипендиясының, PEN/Revson сыйлығының және New York Foundation for the Arts стипендиясының иегері Шилдс – әдеби журнал «Conjunctions»-тің жетекші редакторы, «New York Times Magazine», «Harper's», «Esquire», «Yale Review», «Salon», «Slate», «Tin House», «A Public Space», «McSweeney's», «Believer», «Huffington Post», «Los Angeles Review of Books» және «Best American Essays» журналдарында көркем және ғылыми еңбектерін жариялаған. Оның шығармалары он екі тілге аударылған.

Ерте өмір

Шилдс 1956 жылы Лос-Анджелесте орташа табысты еврей отбасында дүниеге келген. Оның үлкен әпкесі, жартылай ағасы және жартылай сіңлісі бар. Шилдстің екі ата-анасы да журналист болған. Оның анасы көп жыл бойы "Nation" журналының Батыс жағалаудағы тілшісі болды және саяси белсенділікпен айналысты; әкесі прогрессивті саясаткерлерге сөздер жазушы болып жұмыс істеді. 1962 жылы отбасы Сан-Францискоға көшті, онда Шилдстің ата-анасы жергілікті соғысқа қарсы және азаматтық құқықтар қозғалысына белсенді қатысты, және мұқтаж адамдарға қысқа немесе ұзақ мерзімге баспана беру үшін үйлерін жиі ашып отырды. 1978 жылы Шилдс Браун университетін британдық және американдық әдебиет бакалавры дәрежесімен, "Фи Бета Каппа" құрметті қоғамының мүшесі және "магна кум лауд" атағымен бітірді. 1980 жылы ол Айова университетінің Жазушылар шеберханасынан көркем әдебиет магистрі дәрежесін алды.

Мансап

Шилдстің дебюттік романы, Орта батыстың спорт жазушысының колледж баскетболшысына деген құштарлығы туралы «Батырлар» 1984 жылы Simon & Schuster баспасында жарық көрді. 1985 жылдан 1988 жылға дейін Нью-Йорк штатының Кантон қаласындағы Сент-Лоуренс университетінде қонақ ассистент-профессор болып жұмыс істеді. 1989 жылы Knopf баспасы Шилдстің екінші романын – «Өлі тілдерді» жариялады. Бұл, ауыр кекелейтін баланың өмірі туралы жартылай автобиографиялық роман. «Өлі тілдер» көркем шығарма, бірақ ол Шилдстің алғашқы кітабына қарағанда шындықтың әлдеқайда көп бөліктерін қамтиды, бұл Шилдстің көркем әдебиеттен басқа жанрға қарай бет бұруының бастапқы кезеңі болды. Бұл оны әдеби коллаж және «анти-роман» формаларын қолдануға әкелді, ол үшін ол ең танымал. 1992 жылы Knopf баспасында оның «Суға бату нұсқаулығы» атты романы жарық көрді. 1996 жылы Шилдс Уоррен Уилсон колледжінің жазушыларға арналған, тұрақты емес MFA бағдарламасының оқытушысы болды және ол осы лауазымда қазірге дейін қызмет етеді. Сол жылы оның төртінші кітабы – «Ремо: Атақтылар көлеңкесіндегі өмір туралы толғаныстар» («Remote: Reflections on Life in the Shadow of Celebrity») жарық көрді. 1997 мен 2009 жылдар аралығында Шилдс бес кітап жариялады: «Қара планета: НБА маусымында нәсілдік мәселелер» (Random House, 1999), Ұлттық кітап сыншылары шеңберінің сыйлығына және PEN USA сыйлығына үміткер болды; «Бейсбол – тек бейсбол: Жасырын Ичиро» (TNI Books, 2001), Жапонияда бестселлер атанды; «Сен туралы жеткілікті: Жаңа автобиографияға қатысты жазбалар» (Simon & Schuster, 2002); «Дене саясаты: Ұлы американдық спорт машинасы» (Simon & Schuster, 2004); және «Өмір туралы ең қызығы – бір күні өлшесің» (Knopf, 2008), New York Times бестселлері. 2001 жылы Шилдс Bread Loaf Writers конференциясына қонақ оқытушы болып барды және содан бері онда сабақ оқып келеді. 2010 жылы Knopf баспасы Шилдстің онінші кітабын – «Шындыққа деген құштарлық: манифест» жариялады. Vanity Fair журналында Элисса Шаппел «Шындыққа деген құштарлықты» барлық суретшілерді иелену заңдарын қабылдамауға, көркем әдебиет пен факт арасындағы шекараны жоюға және жаңа ғасыр үшін жаңа заманауи форманы құруға шақыратын «қоздыратын қару шақыруы» деп атады. «Шындыққа деген құштарлық» LitHub журналының пікірінше, 2010 жылдардың ең маңызды 100 кітабының бірі деп танылды. 2011 жылы Norton баспасы Шилдс пен Брэд Морроудың бірлесіп редакциялаған «Негізгісі: Заманауи жазушылар өліммен бетпе-бет» атты антологиясын жариялады. 2012 жылы New Harvest баспасы Шилдс, Джефф Рэгсдейл және Майкл Логан бірлесіп жазған «Джефф, жалғыз жігіт» атты коллажын жариялады. Сол жылы Шилдс пен Мэтью Фоллмердің бірлесіп редакциялаған «Жалғандар: Жалған сұхбаттар, жалған лекциялар, жартылай хаттар, «табылған» мәтіндер және басқа да алаяқтық артефакттар антологиясы» Norton баспасынан жарық көрді. Үш автор өмір мен өнердің құндылығын талқылайды, өнер жеңіске жетеді, бірақ аз айырмамен. Фильм қазір Vudu платформасында қолжетімді. 2018 жылы Шилдстің «Трампты Трамптан артық ешкім жек көрмейді: араласу» кітабы Thought Catalog Books баспасынан жарық көрді. Шилдс жазған, түсірген және режиссерлік еткен фильм Амстердамдағы Халықаралық деректі фильмдер фестивалінде бес үздік фильмнің бірі деп танылды және көптеген марапаттарға ие болды, соның ішінде «Алтын күндізгі үзіліс» сыйлығы ең үздік деректі фильм және «Киноның соңы» сыйлығы ең үздік деректі фильм үшін. Фильм қазір Sundance TV, AMC, First Look Media, Amazon Prime және iTunes/AppleTV платформаларында қолжетімді.

Shields's debut novel, Heroes, about a Midwestern sportswriter's fascination with a college basketball player, was published by Simon & Schuster in 1984. From 1985 to 1988, he was a visiting assistant professor at St. Lawrence University in Canton, NY. In 1989, Knopf published Shields's second novel, Dead Languages, a semi autobiographical novel about a boy growing up with a severe stutter. Dead Languages is a work of fiction, but it incorporates significantly larger shards of reality than Shields's first book, marking the initial phase of Shields's transition toward nonfiction, which would ultimately lead him to employ the literary collage and ‘anti novel’ forms for which he is most well known. In 1992, his novel in stories, Handbook for Drowning, was published by Knopf. In 1996, Shields became a faculty member in the Warren Wilson College low residency MFA Program for Writers, a position he still holds. That same year, his fourth book, Remote: Reflections on Life in the Shadow of Celebrity, Shields's first work of literary collage, was published by Knopf. Between 1997 and 2009, Shields published five books: Black Planet: Facing Race During an NBA Season (Random House, 1999), a finalist for the National Book Critics Circle Award and PEN USA award; Baseball Is Just Baseball: The Understated Ichiro (TNI Books, 2001), which achieved bestseller status in Japan; Enough About You: Notes toward the New Autobiography (Simon & Schuster, 2002); Body Politic: The Great American Sports Machine (Simon & Schuster, 2004); and The Thing About Life Is That One Day You'll Be Dead (Knopf, 2008), a New York Times bestseller. In 2001, Shields became a visiting instructor at the Bread Loaf Writers’ Conference and has taught there ever since. In 2010, Shields's tenth book, Reality Hunger: A Manifesto, was published by Knopf. In Vanity Fair, Elissa Schappell called Reality Hunger an “arousing call to arms for all artists to reject the laws governing appropriation, obliterate the boundaries between fiction and nonfiction, and give rise to a new modern form for a new century.” Reality Hunger was recently named one of the 100 most important books of the 2010s by LitHub. In 2011, Norton published The Inevitable: Contemporary Writers Confront Death, an anthology Shields co edited with Brad Morrow. In 2012, New Harvest published Jeff, One Lonely Guy, a collage co written by Shields, Jeff Ragsdale, and Michael Logan. Later that year, an anthology co edited by Shields and Matthew Vollmer, Fakes: An Anthology of Pseudo Interviews, Faux Lectures, Quasi Letters, “Found” Texts, and Other Fraudulent Artifacts, was published by Norton. The trio debate the value of life versus art; art wins, barely. The film is available now on Vudu. In 2018, Shields's book Nobody Hates Trump More Than Trump: An Intervention was published by Thought Catalog Books. The film, which Shields wrote, produced, and directed, was named one of the five best films at the International Documentary Film Festival of Amsterdam and has won numerous awards, including the Golden SunBreak Award for Best Documentary and the End of Cinema Award for Best Nonfiction Film. The film is now available on Sundance TV, AMC, First Look Media, Amazon Prime, and iTunes/AppleTV.

Сыни қабылдау

Шилдстің ертедегі туындылары неореализмді пайдалануымен ерекшеленді. 1989 жылы «Вирджинияның тоқсандық шолуында» Ланс Олсен Шилдсті «әдебиеттің келесі буыны» деп атады. 1996 жылы «Ремота» жарық көргеннен кейін, оны А.О. Скотт «Newsday» басылымында «1990-шы жылдардың ең маңызды мәтіндерінің бірі – тартымды, әдемі беймәлім әңгімелеуге «Infinite Jest» романына жауап» деп сипаттады. Осыдан кейін Шилдс коллаж өнерінің алғашқы өкілі ретінде танылды. Шындығында, «Реальность аштығы» 21-ғасырғы беймәлім әңгімелеу, «автобеймәлім әңгімелеу» және деректі фильмдерге зор әсер етті. Дегенмен, «Нью-Йоркерде» Джеймс Вуд осы кітапты «өте күмәнді» деп атады, себебі ол Шилдстің «әдебиет» деп атауға талаптанған «шындығын» наразылықсыз жарнамалауын сынады. Бірақ Вуд Шилдстің «қазіргі көркем әдебиеттің ескіргендігі мен аяқталуы туралы пікірлерінің дұрыс екенін» мойындады. «Реальность аштығы» жарық көргеннен кейін он жылдың ішінде Шилдс оннан астам кітап жариялады, олардың көпшілігі бірлескен жұмыстар еді және барлығы дерлік «Реальность аштығында» теорияланған поэтикалық арсетиканы іске асыруға бағытталған. Осы ынтымақтастықтың алғашқысы – 2013 жылы жарық көрген «Салинджер» ауызша өмірбаяны. Ол көптеген бастапқы материалдарды біріктіру арқылы беймәлім әңгімелеудің конвенцияларын бұзып, Джон Уолштан «Sunday Times» (Лондон) газетінде «тамаша туынды» деген мақтауға ие болды. Ол: «Осыдан кейін әлемге тағы бір Салинджердің өмірбаяны қажет болмайды деп сеніммен айта аламын». Шилдс «Соғыс әдемі» туындысында жанрды өзгерту және қайта құруды жалғастырды. Оны Хезер Бейса «Village Voice» газетінде «Нью-Йорк Таймс» газетінің он жылдан астам уақыт бойы соғыс туралы хабарларын жариялап, қарулы қақтығысты манипуляциялау деңгейіне дейін көтеретін институттың бейімділігін әшкерелейтін, қорқынышты графикалық кітап» деп сипаттады. Шилдс пен Кейлеб Пауэллдің бірлескен жұмысы «Мен сіздің толығымен қателесетініңізді ойлаймын: Дау» кітабы, Шилдс туындыларында жиі кездесетін маска мен өзіндік арасындағы шекараны жойғаны үшін мақталды. «Atlantic» журналында Лесли Джеймисон кітаптың «мақсаты – көңіл жағу немесе кешіру емес. Өмір жеке емес. Өмір – дәлел. Ол – дау-дамайға себеп. «Мен» деген сөзді осылай қолдану басқаша жақындыққа шақырады – шолушылық емес, бірлескен зерттеу, автор мен оқырман олардың күмәнді өмірлерінің ішінде бірдей сұрақтарға тап болады» деп жазды. «Линч: Тарих» туындысы, монтаждық тәсілі Шилдс кітаптарының коллаж стиліне негізделген, Шилдс мансабындағы келесі маңызды өзгерісті білдіреді: деректі фильм. «Нью-Йоркерде» Хуа Хсу «Линч» Шилдс мансабының шыңындай сезіледі деп жазды. Фильмнің қажырлы ритмі сізді басып, билігінен шығарады. Уақыт пен кеңістіктегі кездейсоқ террорлық оқиғалар үлгіні көрсетеді. Бұл – американдық құрбандықтардың градиенті».

Shields's early fiction was noted for its use of neorealism. In 1989, writing in the Virginia Quarterly Review, Lance Olsen included Shields as part of the “Next Generation of Fiction.” With the 1996 publication of Remote, which A. O. Scott described in Newsday as “one of the definitive texts of the 1990s—a trim, elegant nonfiction answer to Infinite Jest,” Shields began to build his reputation as a pioneer of collage. Reality Hunger has, in fact, proven extremely influential on 21st century nonfiction, “autofiction,” and documentary film. However, in the New Yorker, James Wood called the book “highly problematic” in its “unexamined promotion of what [Shields] insists on calling ‘reality’ over narrative,” although Wood did acknowledge that Shields's “arguments about the tediousness and terminality of current fictional convention are well taken.”

In the decade since Reality Hunger, Shields has published a dozen books, many of which are collaborative and nearly all of which attempt to embody the ars poetica theorized in Reality Hunger. The first of these collaborations, Salinger, a 2013 oral biography that subtly defied the conventions of nonfiction through its piecing together of an abundance of primary material, was praised by John Walsh in the Sunday Times (London) as “a stupendous work . I predict with the utmost confidence that, after this, the world will not need another Salinger biography.” Shields continued to transform and remix genre in War Is Beautiful, which Heather Baysa in the Village Voice called a “disturbingly graphic book [that] follows the New York Times's war reporting for more than a decade, exposing the institution's tendency to glamorize armed combat to the point of manipulation." I Think You're Totally Wrong: A Quarrel, a collaboration between Shields and Caleb Powell, was praised for its erasure of the boundary between mask and self, a frequent theme in Shields's work. In the Atlantic, Leslie Jamison wrote that the book's “goal isn't sympathy or forgiveness. Life is not personal. Life is evidence. It's fodder for argument. To put the ‘I’ to work this way invites a different intimacy—not voyeuristic communion but collaborative inquiry, author and reader facing the same questions from inside their inevitably messy lives.”

Lynch: A History, whose montage approach builds off of the collage style of Shields's books, marks the next major shift in Shields's career: documentary film. In the New Yorker, Hua Hsu wrote, “Lynch feels like the culmination of Shields's career. The film's relentless rhythm overwhelms and overpowers you. Random acts of terror, across time and space, reveal themselves as a pattern. It's a gradient of American carnage.”