Палефейс Адиос: Австралиялық шабыс жылқысының тарихы

Кіріспе

Paleface Adios (1969–1989) – Австралиялық тазақан жылқысы, 1970-ші жылдар мен 1980-ші жылдардың басында жүгіріске қатысқан. Ол 1972 жылдан 1981 жылға дейін жарыс жолында болды (екі жасынан бастап 11 жасқа келгенге дейін зейнеткерлікке шықты), сол кезде Hondo Grattan және Pure Steel сияқты күшті қарсыластар болды. Ол ақ жаны мен аяқтары, алтын түсті маңдайшасы бар қоңыр Standardbred жылқысы болды. Paleface Adios 1 қараша 1969 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Темора қаласында туды, әкесі Deep Adios (Adios-тан), анасы Brigade Command-тан Rayjen. Rayjen – Paleface Adios-тің бірнеше толыққанды туысқандарының анасы, бірақ олар жарыс жолында оның деңгейіне жете алмады.

Жарыс рекорды

Paleface Adios-ты мансабының барысында Колин Пайк жаттықтырып, басқарды, ал оның иесі Колиннің әйелі Ширли Пайк болды. Ол өзінің туған және жаттығу өткен қаласының құрметіне «Темора Торнадосы» деген лақап атқа ие болды. Ол «гүлді кесу» әрекетімен жарысты, бұл оның әр қадамында аяқтары жерге тимейтіндей әсер қалдыратын. Paleface-тің ерте жылдамдығы өте жоғары болды және жылжымалы кедергінің алдыңғы қатарынан немесе тұрып қалудан бастағанда жарыстардың басында көшбасшылықты жиі сақтап қалатын. Дегенмен, ол соңғы шеңберде спринтпен алаңның артынан шығып көптеген жарыстарда жеңіске жетті. Бірақ, екі жасында Сиднейдегі Гарольд Паркте төмен сұранысқа ие болғанда құлап кетті. Ол Гарольд Паркте (Австралияның шақыру арқылы ғана қатысуға болатын Grand Circuit жарыстарының бірі) қатарынан жеті керемет мильде қатысты, 1976 жылы бір рет жеңіске жетіп, 1.58.4 уақытпен Don't Retreat және Hondo Grattan-ды жеңді. 1974 жылғы «Керемет Миль» жарысы оны көргендердің естелігінде мәңгі сақталады, себебі Paleface Adios және Hondo Grattan соңғы шеңберде күресіп, жеңіс Hondo Grattan-ға, оның басты қарсыласына қошеметпен қарсы алынды. Ол сондай-ақ «Керемет Миль» жарысында төрт рет екінші және бір рет үшінші орын алды. Ол Австралияның ең ірі жарысы – Inter Dominion-да жеңіске жетпегенімен, 1980 жылы 10 жасында Гарольд Паркте өткен екі жарысқа қоса сегіз жарыста жеңіске жетті. 1974 жылы Inter Dominion-да алғашқы қатысқанда жарыстың басында бірнеше жылқы құлап, финиш сызығына жетпеді. Ол Сидней сериясында өзінің толыққанды бауыры Jacraig Adios-пен бірге бәсекелестікке түскен ерекшелікке ие болды, бұл сирек кездесетін жағдай. Бір кезде ол Нью-Саут-Уэльстің Хоуксбери қаласында өткен уақыт сынағында 1000 метрге әлемдік рекордты иеленді. Ол бірнеше рет жарысқа қайта оралғандықтан «Нелли Мелба» деп аталды және жоғары деңгейде сәтті жарыс жолын жалғастырды. Ол Австралияның барлық аймақтарында жарысты – Сиднейден, Канберрадан, Мельбурн мен Брисбеннен Аделаида мен Перт қалаларына дейін! Ол «Керемет Миль» жарысынан басқа көптеген маңызды жарыстарда жеңіске жетті, мысалы, 1975 және 1977 жылдары Брисбендегі Альбион Паркте өткен Сэр Клайв Ур Чемпионаты және 1977 жылы Мельбурндегі Winfield Cup-ы, онда Pure Steel және Rip Van Winkle-ды жеңді. Ол сондай-ақ Гарольд Паркте Кубок жарыстарында жеңіске жетті, соның ішінде 1974 және 1976 жылдары Лорд Мэр Кубогында. Ол 1975 жылы Royal Gaze-дің артында және 1977 жылы Pure Steel-дің артында A G Hunter Cup-ында екінші орын алды, ал 1976 жылы Sir Clive Uhr Чемпионатында Don't Retreat-тің артында үшінші орын алды және 1979 жылы Koala King-тен екінші орын алды. Ол 1976/77 маусымда Австралияның жылқысы болып танылды, сонымен қатар Австралияның Pacers Grand Circuit жеңімпазы атанды. Оның тарихи жүзінші жарыста жеңіске жетуі 1980 жылы Кранборн Кубогының жеңімпазы атанғаннан кейін болды. 1970 жылдары Paleface Adios Австралияда, әсіресе Мельбурнда кеңінен танымал болды. Арналы жарыстар апта сайын сенбі күні кешкі теледидарда танымал жан-жақты шоудың бөлігі ретінде көрсетіліп тұрды – «The Penthouse Club». Оның Hondo Grattan (Батерст бульдогы) арасындағы бәсекелестігі аңызға айналды.

Paleface Adios was trained and driven throughout his career by Colin Pike, and was owned by Colin's wife, Shirley Pike. He was nicknamed The Temora Tornado, in honour of the town where he was bred and trained. He raced with a 'daisy cutting' action which gave the impression that his feet were not touching the ground with each stride that he took. Paleface had brilliant early speed and when drawn from the front row of the mobile barrier or in a standing start was rarely headed at the start of his races. He did however win many races coming from back in the field with a sprint in the last lap. The colt however made an inauspicious debut at Sydney's Harold Park as a two year old when he fell, as a short priced favourite. He started in an incredible seven consecutive Miracle Miles at Harold Park (one of Australia's Grand Circuit races which is invitation only) winning once in 1976 beating Don't Retreat and Hondo Grattan in a time of 1.58.4. The 1974 Miracle Mile will live in the memories of those that saw it as Paleface Adios and Hondo Grattan contested the last lap with victory going to Hondo Grattan over his arch rival to the applause of the crowd. He was also second in the Miracle Mile four times and third once. He never won Australasia's biggest race, the Inter Dominion but did win eight heats of the event including two heats in 1980 at Harold Park at the age of 10. In his first attempt at the Inter Dominion in 1974 he was involved in a multi horse fall at the start of the race and did not finish. He had the distinction of competing in the Sydney series with his full brother Jacraig Adios, a rare feat. At one time he held the world record for 1,000 metres following a time trial at Hawkesbury, New South Wales. He became known as the 'Nellie Melba' of trotting as he was retired to stud on several occasions only to be brought back to racing again successfully at the top level. He raced throughout Australia – from Sydney, Canberra, Melbourne and Brisbane and across to Adelaide and Perth! He won many feature races other than the Miracle Mile such as the Sir Clive Uhr Championship at Albion Park in Brisbane in 1975 and 1977 and the Winfield Cup in Melbourne in 1977 where he defeated Pure Steel and Rip Van Winkle. He also won Cup races at Harold Park including the Lord Mayor's Cup in 1974 and 1976. He was second in the A G Hunter Cup in 1975 behind Royal Gaze and in 1977 to Pure Steel and was third in the Sir Clive Uhr Championship behind Don't Retreat in 1976 and second to Koala King in 1979. He was voted Australian Harness Horse of the Year for the 1976/77 season when he also won the Australian Pacers Grand Circuit. His historic hundredth race win came when he won the 1980 Cranbourne Cup. During the 1970s, Paleface Adios became a household name in Australia, especially in Melbourne. Harness racing was featured weekly on Saturday night TV as part of the popular live variety show The Penthouse Club. His clashes with Hondo Grattan (the Bathurst Bulldog) were legendary.

Қорытынды

Paleface Adios 240 рет қатысты, 108 жеңіс (Австралияда туған аттар арасында өмір бойы ең көп жеңіс рекордтары бойынша Cane Smoke-тан кейін екінші орында), 43 екінші орын және 25 үшінші орын алды, оның мансабында $500,000-нан астам жүлде қоры табылды. 1990 жылдардың басында Paleface Adios австралиялық спорт жұлдыздарын құрметтейтін сатирикалық әнге енгізілді, бұл әнді Graham және The Colonel ABC TV-ның The Late Show бағдарламасында орындады. Paleface Adios 1989 жылдың 11 желтоқсанында Темора, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатында қайтыс болды. Оның қайтысы жылан шаққаннан болды деп есептеледі, бірақ бұл ешқашан расталмады. Оның құрметіне Темора қаласының басты көшесі – Хоскинс көшесінде толық мөлшердегі ескерткіш орнатылған.