Кіріспе

Ричмонд, Вирджиния штаты, АҚШ-тың көршілес аймағы, Ричмонд, Вирджинияның бір бөлігі.

Ричмондтың оңтүстік жағы – Ричмонд, Вирджинияны қоршаған Метрополитендік статистикалық аймақтың аймағы. Ол, әдетте, Джеймс өзенінің оңтүстігінде жатқан Ричмонд қаласының барлық бөліктерін және бұрынғы Манчестер қаласының барлық аумағын қамтиды. Контекстке байланысты, "Ричмондтың оңтүстік жағы" термині Ричмонд-Петерсбург аймағындағы Вирджиния штатының Честерфилд округінің кейбір солтүстік аймақтарын да қамтуы мүмкін. Бон-Эйр, Вирджиния маңындағы шағын ерекшеліктерді ескермегенде, Чиппенэм Парквей Честерфилд округі мен Ричмонд қаласының Оңтүстік жағы бөлігінің арасындағы шекараны құрайды, ал кейбір жаңалықтар агенттіктері қаланың ішінде орналасқан Оңтүстік жақтағы жерлерге сілтеме жасау үшін "Оңтүстік Ричмонд" терминін қолданады.

Анықтама

Бұл нақты аймақты білдіретін бірде-бір муниципалдық ұйым болмағандықтан, шекаралар Джеймс өзенінің оңтүстігінде және 95-ші мемлекетаралық тас жолының батысында (бұрынғы Ричмонд-Петербург тас жолы) анықталған. Оңтүстік шекара шамамен Вирджиния штатының Честер қаласына дейін созылады, ал Вирджиния штатының 288-ші тас жолымен батысқа қарай жалғасады. Ричмондтың оңтүстік жағының, өзеннің солтүстігіндегі қалалық аймаққа жақын орналасқан кейбір бөліктері де Ричмонд қаласының орталық бөлігі деп есептеледі.

Солтүстік Честерфилд

Саутсайдтағы бірнеше пошталық индекске "Ричмонд, Вирджиния" деген жер атауы артықшылық берілген, бірақ кейбір жағдайларда бұл аумақ Честерфилд округінің толыққанды бөлек муниципалдық билігіне қарайды. Мысалы, 23235 пошталық индексі (Бон Эйр) қала мен округ шекарасында орналасқан. 2011 жылы АҚШ пошта қызметі Честерфилд округінің 23224, 23225, 23234, 23235, 23236 және 23237 пошталық кодтарын Честерфилд округінде болған кезде "Солтүстік Честерфилд, Вирджиния" деп атау туралы өтінішін мақұлдады, тіпті пошта кеңсесінің таңдалған жер атауы сол пошталық индекс үшін де "Ричмонд, Вирджиния" болып қала береді. Бұл өзгерістің себебі, кейбір Честерфилд округінің тұрғындары шатасып, мекенжайларында Ричмонд пошталық индексі болғандықтан Ричмонд қаласына салық төлеп жатқан. 23235 пошталық индексіндегі Честерфилд тұрғындары әлі де "Бон Эйр" атауын қалаулы жер атауы ретінде пайдалануға құқылы, бірақ олар "Солтүстік Честерфилд, Вирджиния 23235" немесе "Ричмонд, Вирджиния 23235" деп те көрсетуге болады.

Өзен бойындағы алғашқы қоныстар

Ричмондтың оңтүстік бөлігін анықтайтын басты ерекшелік – Джеймс өзені және оны арқылы Ричмонд метрополиясының басқа аймақтарына өтудің шектеулі мүмкіндіктері. Ричмондтағы Джеймс өзені арқылы салынған ең көне көпір – Майо көпірі (1788 жыл). Одан бұрын сауда, тауарларын қайықтармен, батолармен және паромдармен Джеймс өзені арқылы тасымалдаумен, сондай-ақ Шоко аймағының солтүстігінде және Уорвик аймағының оңтүстігінде орналасқан темекіні тексеру қоймалары бар белгілі порттармен шектелген.

1600 жылдар: ағылшын қоныстары мен жергілікті тайпалар арасындағы қақтығыстар

Ағылшындар келгенде, Орталық Вирджинияны мекендеген екі негізгі тума тайпа болды, оларды Джеймс өзенінің құлау сызығы екіге бөлді: 1) Манакиндер Ричмондтан Блю Ридж тауларына дейінгі құлау сызығының батысындағы Оңтүстік Вирджиния жазығын бақылады; және 2) Паухатан конфедерациясы (басшысы Ваунсонакок), ол Ричмонд аймағындағы құлау сызығынан төмен, Вирджинияның су тасқыны аймағына қарайғы жерді бақылады. Орталық Вирджиния аймағындағы ең алғашқы еуропалық қоныс 1611 жылы Хенрикуста, Фоллинг-Крик Джеймс өзеніне құятын жерде салынды. 1619 жылы Вирджиния компаниясының алғашқы қоныс салушылары, табыс әкелетін өндірістерді құруға тырысып, Фоллинг Крик темір зауытын салды. 1622 және 1646 жылдар аралығындағы бірнеше ұрпақтың ағылшын-Паухатан соғыстары Опчанаканоудың қазасына және Паухатан конфедерациясының шекараларының белгіленуіне әкелді. 1676 жылы Бэкон көтерілісінен кейін Коккакоске 1677 жылғы шартқа қол қойды, ал Орталық Вирджинияның бірнеше тайпалары Британ Тажының бағыныштылары ретіндегі де-факто мәртебесін қабылдады және қалған жау тайпалардан қорғау үшін, сондай-ақ шектеулі мөлшердегі жерді кепілдік ретінде алғандықтары үшін, ата-бабаларының жеріне деген барлық талаптарынан бас тартты. Паухатан конфедерациясы іс жүзінде таратылды. 1699 жылға қарай Манакиндер/Монакандар өздерінің қоныстарын тастап кетті, ал ағылшындар Ричмонд аймағындағы барлық жерге еркін иелік етуге кірісті. Бұл аймақты қорғау мақсатында ағылшындар Джеймс өзенінің оңтүстік жағындағы ескі Манакин ауылына француз гугеноттарын қоныстандыру үшін үлкен жер участасын бөлді.

1700-жылдар: Уорвик және өзен саудасы

Вильямсбургтегі мемлекеттік капитолийде маңызды құрылыс жұмыстарын аяқтағаннан кейін Генри Кэри 1730 жылы Уорвикке жақын Амптилл плантациясын салды. 1750 жылдан 1781 жылға дейін оның ұлы Арчибальд Уорвиктегі Фоллинг-Крик темір зауытын басқарды. Порт арқылы жүргізілетін тасымалға байланысты Уорвик жолы келесі екі ғасыр бойы Саутсайд аймағындағы маңызды бағытқа айналды, әсіресе ол Джеймс өзеніндегі сарқырама айналып өтуге мүмкіндік берді. Джеймс өзенінің Батыс шебіндегі Манакинтаунда 1700 жылы қоныстанған гугеноттардың ұрпақтары ағылшындармен араласып, Поухатан және батыс Честерфилд округтеріне қоныстанды. Олар Black Heath сияқты отбасылық көмір өндіру кәсіпорындарын құрды. Осы гугеноттардың ұрпақтарының бірі Абрахам Салл Солсбери плантациясын салып, 1777 жылы оны Тукахоу өзенінің арғы бетінде тұратын және Солсбериді аң ауру үшін пайдаланған Рэндолфтар отбасына сатты. Патрик Генри Солсбериді жалға алып, 1786 жылы губернатор ретінде екінші мерзімінде отбасымен бірге онда тұрды.

XIX ғасырдың басында: Манчестер мен темір жол желілерінің көмір шахталарына көтерілуі

Уорвиктің портын Революциялық соғыста Бенедикт Арнольд қиратқаннан кейін Уорвик жолы пайдаланыла берді, бірақ Манчестер порты Уорвиктің маңызды порт ретіндегі рөлін өз мойнына алды. Сонымен қатар, Джеймс өзенінің сарқырамасынан жоғарыдағы иеліктерге сумен жүру 1790 жылы Джеймс өзені және Канахва каналының ашылуымен мүмкін болды. Бұл канал Вирджиния штатының Ричмонд қаласынан Вирджиния штатының Вестхэм қаласына дейін өзеннің солтүстік жағымен 7 мильге (11 км) қатарласып созылды. 1804 жылы Вирджиния Мидлотиандағы көмір шахталарына қол жеткізу үшін Манчестер портынан батысқа қарай Фоллинг Крик сағасына дейін Мидлотиан жолының алғашқы нұсқасын салды. Бұл Black Heath көмір шахталары және Bellona Arsenal сияқты өнеркәсіптік орындарға Уорвик арқылы өтудің қажеті болмай, Джеймс өзенімен жүк тасымалдауға мүмкіндік берді. Теміржол батыс Честерфилд округіндегі көмір шахталарынан көмірді жылдам экспорттауға жағдай жасады. Clover Hill Railroad Company 1841 жылы Вирджиния Бас Ассамблеясымен құрылды, бұл 1845 жылы Честер мен Винтерпок маңындағы Clover Hill Pits арасында Clover Hill теміржолының ашылуына мүмкіндік берді.

XIX ғасырдың аяғы: темір жол желілерінің дамуы

Азамат соғысы кезінде Конфедерация көбінесе одақтық әскерлерді Ричмонд және Петербург темір жолының батысында ұстап тұрды, ерекше жағдай – Бермуда жүздік науқаны. Соғыс аяқталғанға дейін Дрюри Блаффы одақтық әскердің су арқылы Ричмондқа жетіп кіруіне кедеріс келтірді. Кловер-Хилл темір жолы 1877 жылы банкротқа ұшыраса да, 1881 жылы Брайтхоуп темір жолы ретінде қайта құрылып, Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін жұмыс істеді, содан кейін таратылып, Бірінші дүниежүзілік соғысқа жәрдемдесу үшін Францияға жіберілді. Манчестер қаласы 1831 жылғы Честерфилд темір жолы және оның 1853 жылғы Richmond және Danville темір жолының ізімен даңққа ие болды. R&D (Ричмонд және Данвилл) темір жолы бойындағы қала маңы станциялары Вирджиния штатындағы Гранит (1872 жылы пошта бөлімі ашылған кен карьері), Бон-Эйр (1877 жылы құрылған курорттық колония), Робиус және Мидлотианда дамуға ықпал етті. Бұл аялдамалар Манчестер мен Ричмонд арқылы адамдар мен тауарларды тасымалдауға жиі пайдаланылатын, әдетте ауылдық аймақтардағы өнеркәсіптік және тұрғын үй орталықтарына айналды. Манчестер Солтүстік-Оңтүстік Ричмонд және Петербург темір жолындағы станция болғандықтан да пайда тапты. Манчестер Азамат соғысынан кейін 1870 жылдан 1876 жылға дейін Честерфилд округінің орталығы қызметін атқарды. 1874 жылы Манчестер тәуелсіз қала мәртебесін алу үшін дауыс берді. 1876 жылы Честерфилд округінің орталығы Честерфилд сотына көшірілді.

1910 Манчестердің қосылуы

1750 жылдары құрылғаннан бастап 19 ғасырдың соңына дейін Честерфилд округі қазіргі Саутсайд аймағының барлық муниципалдық билігі болды. Манчестер 1876 жылы тәуелсіз қалаға айналды, ал 1910 жылы Ричмонд қаласына қосылуға келісті. Қосылу туралы келіссөздер барысында Манчестер тұрғындарының Ричмондқа қол жеткізуі үшін тегін көпір салу шарты қойылды. Осы көпір Манчестер көпірі деп аталды. Автомобиль дәуірі басталғаннан кейін, Вестхэм көпірі (1911), Никель көпірі (1925 – ақы төлемелі көпір) және Ли көпірі (1933 – ақы төлемелі көпір) сияқты басқа да көпірлер салынды.

Соғыстан кейінгі өсім: Беллвуд, Саутсайд Плаза, I-95 және Чиппенэм Пквей

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Саутсайд он жылдық ішінде қарқынды өсімді бастан өткерді. 1942 жылы Беллвуд жеріне Екінші дүниежүзілік соғысқа арналған ірі әскери жабдықтау орталығы салынды. 1948 жылы Беллвуд Драйв-ин Джефф Дэвис дәлізінде, қала шегінен тыс ашылды және өзін Оңтүстіктегі "ең үлкен және ең жақсы" ашық кинотеатр деп жариялады. Саутсайд Плаза 1957-58 жылдары қала шегінен тыс, сол кездегі Честерфилд округінің Белт бульварында салынды. 1958 жылы үш жылдық құрылыстан кейін Ричмонд пен Петербург арасындағы шектеулі кіруге арналған, ақы төленетін Ричмонд-Петерсбург тас жолы ашылды. Чиппенхэм паркі 1967 жылы салынды және Саутсайдтың көп бөлігін Мидлотиан тас жолынан Ричмондтың Қорғаныс жабдықтау орталығына дейін байланыстырды. I-95 тас жолы салынар алдында, Route 1/Jefferson Davis Highway дәлізі округтың басты магистралі болып табылды. I-95 және Чиппенхэм паркі трафикті Джефф Дэвис дәлізінен және Белт бульварынан ауыстырды.

1970 Мидло Пквейді Чиппенхам Пквейге қосу

1970 жылы тағы бір аннексия кезінде Ричмонд Чиппенхэм парквейіне дейін созылған Честерфилд округінен қосымша 23 шаршы мильді алды. Осы кеңеюдің түпкі себебі болған нәсілдік факторлар Жоғарғы Соттың «Ричмонд қаласы – АҚШ» ісіне және одан әрі аннексияға мораторий енгізуге алып келді. Аннексияның нақты шекаралары бойынша келіссөздер барысында, батыстағы Бон-Эйрдің көп бөлігі және оңтүстіктегі Амптилл жері (Дюпонтқа тиесілі) Честерфилд округінің құрамында қалды.

1988-2004: Вест-Энд пен Саутсайдты жаңа көпірлер байланыстырады

1988 жылға дейін Оңтүстік жақтан Батыс жаққа жетудің негізгі жолы Гугенот көпірі арқылы немесе Джеймс өзенін Ричмонд қала шегінде кесіп өту арқылы болды. Бұл 1980-ші жылдары шағын бәсекелестікке әкелді, онда Батыс жақта "Батыс жақ – тек мүшелерге арналған" деген жазуы бар бампер стикері болды, ал Оңтүстік жақта "Джеймстің оңтүстігі – тек шақыру арқылы" деген бампер стикері болды. Бұл ажыратылу жол инфрақұрылымының жақсаруымен өзгере бастады. 1988 жылы Оңтүстік жақ Чиппенхэм кеңейтуі және жаңа Эдвард Э. Вилли көпірі арқылы Батыс жақтағы Пархэм жолымен байланысты. 1992 жылы штат I 95 Ричмонд–Петерсбург автожолындағы жол ақысын жойды. 1996 жылы штат басшылары Чиппенхэм тас жолын шығысқа қарай Джеймс өзені арқылы көпірмен кеңейтетінін хабарлады, бұл Interstate 295 (Вирджиния) және Ричмонд халықаралық әуежайына жылдам қол жеткізуді қамтамасыз етеді. Көпір және шектеулі қолжетімділікпен ақылы тас жол 2002 жылы Вирджиния штатының 895-ші тас жолы, басқаша айтқанда "Покахонтас тас жолы" ретінде ашылды.

Оңтүстік бағыт бойынша даму 2000 жылдан қазіргі уақытқа дейін

2004 жылы 288 тас жолы Брэндермиллден солтүстікке қарай Поухатан және Гучленд округтері арқылы созылып, Вирджиния штатындағы Екінші дүниежүзілік соғыс ардагерлерінің ескерткіш көпірінен өзенді кесіп өтіп, Ричмонд қаласының айналасын толық аяқтады. Бұл Честерфилд округінде Гроув сияқты тұрғын үйлердің салынуына әкелді (Мидлотиан Майнс паркінің жанындағы Винтерфилдте орналасқан), сондай-ақ Мидлотиан Ақылы жолы мен 288 тас жолының қиылысындағы Вестчестер Коммонс атты коммерциялық орталық пайда болды. 288-ші тас жолының көпірі маңындағы дамуға Джеймс Ривер орта мектебіне жақын орналасқан Таррингтон тұрғын үй кешені және Робиус жолының кеңейтілуі кіреді. Ричмондқа жақындағанда, 2003 жылы Стони Пойнт Мода паркі ашылды (сол жылы Ричмондтың батыс бөлігінде Short Pump Town Center атты ұқсас ашық сауда орталығы да ашылды). Джеймс өзенінің бойындағы Форест Хилл даңғылы қайта жандануды бастан кешірді, себебі кейбір тұрғындар қала маңына көшудің орнына қалада қалуды жөн көрді. Форест Хилл паркіндегі Джеймс өзенінің оңтүстігіндегі фермерлер базары сияқты құбылыстар әр демалыс күні көптеген адамдарды тартады. I 95 / Route 1 дәлізінің батыс жағында қала және округ әкімдері Джефферсон Дэвис дәлізін қайта жаңғырту жолдарын қарастырып жатыр. Экономикалық қиындықтарға қарамастан, онда көптеген иммигранттар, әсіресе латиноамерикандықтар тұрады. Манчестерде ескі мүлікті қайта жаңғыртуға жұмсалған тарихи салық жеңілдіктерінің артуы байқалды, ал тарихи түрде афроамерикандықтар тұратын Суонсборо және Блэкуэлл аудандары қазір gentrification мәселесі бойынша қызу пікірталастардың ортасында.