Генерал Генри Уэллс: Управляющий Вирджинией в эпоху Реконструкции
Henry H. Wells
Генри Уэллс: Мичиган заңгері, Азамат соғысының офицері, Вирджинияның уақытша губернаторы (1868-1869). Радикалды республикашыл, АҚШ прокуроры. Тарихы мен өмірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер
American politician
Генри Хорацио Уэллс (17 қыркүйек 1823 – 12 ақпан 1900), Мичиган штатының заңгері және Америка Азамат соғысындағы Одақ әскерінің офицері, 1868 жылдан 1869 жылға дейін Вирджинияның уақытша губернаторы болып тағайындалды, Фрэнсис Харрисон Пирпонттың орнына келді. "Көшпенді" деп аталған радикалды республикашыл Уэллс 1869 жылы Гилберт С. Уокерге сайлауда жеңілді, ол сондай-ақ оның тағайындалған ізбасары болды. Кейін Уэллс Вирджиния штатының, содан кейін Колумбия округінің прокуроры қызметін атқарды.
Henry Horatio Wells (September 17, 1823February 12, 1900), a Michigan lawyer and Union Army officer in the American Civil War, succeeded Francis Harrison Pierpont as the appointed provisional governor of Virginia from 1868 to 1869 during Reconstruction. A Radical Republican labeled a carpetbagger, Wells was defeated for election in 1869 by Gilbert C. Walker, who also became his appointed successor. Wells then served as U. S. Attorney for Virginia and later for the District of Columbia.
Ерте және отбасылық өмірі
Генри Уэллс Нью-Йорктің Рочестер қаласында дүниеге келіп, Мичиган штатының Детройт қаласында өсті. Ол Ромео академиясына оқуға түсіп, кейін Теодор Ромейннің заңгерлік сабағын оқыды. 1848 жылы Уэллс Детройттен Миллисент Хантқа үйленді, олардың бір ұлы мен бір қызы болды. 1852 жылы ол қысқа ғұмырлы қызын дүниеге келтіргеннен кейін қайтыс болды. 1854 жылы Уэллс Фиби Хигбиге үйленді, олардан бір қыз дүниеге келді. Уэллс жаңа Республикалық партияға қосылып, сайлауға түсті. Кейін сайлаушылар оны Мичиган штатының Өкілдер палатасына сайлады. Ол бір мерзім (1854–1856) қызмет етіп, еріктілік, тегін мемлекеттік білім беру, құлдықты жою және африкалық американдықтарға азаматтық және саяси құқықтар беруді жақтады. Тағы бір оппозициялық көшбасшы – Уильям Махоун (1826–1895), теміржол президенті және бұрынғы Конфедерация генералы. Ол штаттың консервативтік партиясы үшін жаңа бағыт қажеттігін айтты (1883 жылы ол Демократиялық партиямен бірікті). Дегенмен, ақ нәсілділер соғыстың нәтижелерін, соның ішінде азаматтық құқықтарды және азат етілгендерге дауыс беру құқығын қабылдауға мәжбүр болды. Губернатор Пьерпонттың барлық тараптан наразылыққа ұшырағаны байқалды. 1868 жылдың 4 сәуірінде генерал Скофилд оны қызметтен алып тастап, оның орнына досы Уэллсті тағайындады. 1868 жылдың 6 және 7 мамырында Вирджиния штатының республикалық конвенті Уэллсті губернаторлыққа, Джеймс Х. Клементсті вице-губернаторлыққа және Томас Р. Боуденді бас прокурорлыққа ұсынды. Консерваторлар Роберт И. Уизерсті кандидат етіп көрсетті. Алайда, мұндай сайлау өткізу үшін жаңа конституция ратификациялануы керек еді, ал бұрынғы конфедерация мүшелерін құқығынан айыратын ережелер даулы мәселе болды. Генерал Скофилд 1868 жылдың 2 маусымында жоспарланған ратификациялық дауыс беруді кейінге шегерді. 1868 жылдың Рождество күні Ричмондтағы екі газет те Стюарттың «жалпыға арналған кешірім» туралы хатын жариялады. Генерал Улисс С. Грант және ықпалды республикалық конгрессмендер Вирджинияның консервативтік басшыларымен (Стюарттың хатынан шамамен бір апта өткен соң құрылған Тоғыздық комитетпен), сондай-ақ Уэллс пен оның одақтастарымен, Гилберт С. Уокермен (басқа бір бұрынғы солтүстік тұрғыны, кейін Норфолк кәсіпкеріне айналған) және Ричмондтан келген Франклин Стернспен кездесті. Грант Скофилдтің конфедерация ардагерлерінің дауыс беру құқығын қорғауына қолдау көрсетіп, араласты. 1869 жылы Вирджинияда өткен бірнеше федералды бақылаудағы сайлауда жаңа штаттық конституцияға, бұрынғы конфедерация мүшелерінің көпшілігін дауыс беру құқығынан айыратын жеке дауыс беруге және штаттық лауазымдарға жеке дауыс беруге қатысты. Республикалықтар 1869 жылдың наурыз айында Вирджинияның губернаторына Уэллсті, қара нәсілді дәрігер Дж.Д. Харристі вице-губернаторлыққа кандидат етіп көрсетті. Алайда, 1869 жылдың 6 шілдесінде сайлаушылар Махонның «Нағыз республикашылдары» мен консерваторлардың қолдауына ие болған Гилберт С. Уокерді 119 535 дауысқа 101 204 дауыспен сайлады. Сондай-ақ, сайлаушылар конфедерацияның дауыс беру құқығынан айыру туралы ережесін де қабылдамады. Осылайша Вирджиния Реконструкция кезеңінде азаматтық радикалдық үкіметке ие болмаған Оңтүстік штатының жалғыз өкілі болды. Уэллс 1869 жылдың 21 қыркүйегінде қызметтен кетіп, Скофилд Уокерді жаңадан сайланған губернатордың қызметке кірісуіне дейін, 1870 жылдың 1 қаңтарында оның орнына тағайындады.
Henry Wells was born in Rochester, New York and raised in Detroit, Michigan. He attended Romeo Academy, then read law with Theodore Romeyn. In 1848 Wells married Millicent Hunt of Detroit, with whom he had a son and a daughter before she died after giving birth to that short lived daughter in 1852. In 1854, Wells married Phoebe Higby, and they had a daughter. Wells joined the new Republican Party and ran for office. Voters later elected Wells to the Michigan House of Representatives. He served one term (1854–1856) and advocated temperance, free public schools, abolition of slavery, and extending civil and political rights to African Americans. Another opposition leader was William Mahone (1826–1895), a railroad president and former Confederate general who said it was time for a New Departure for the state's Conservative Party (it merged with the Democratic party in 1883). Nonetheless, whites had to accept the results of the war, including civil rights and the vote for freedmen. Governor Pierpont had become unpopular with all sides. On April 4, 1868, General Schofield removed him and appointed his friend Wells in his place. On May 6 and 7, 1868, Virginia's Republican convention nominated Wells for governor on a ticket with James H. Clements for lieutenant governor and Thomas R. Bowden for attorney general. The Conservatives nominated Robert E. Withers. However, the new constitution needed to be ratified before such an election could be held, and the provisions disenfranchising former Confederates were controversial. General Schofield postponed the scheduled June 2, 1868 ratification vote. On Christmas Day, 1868, both Richmond newspapers published a letter from Stuart advocating "universal amnesty". General Ulysses S. Grant and influential Republican Congressmen had met with Virginia's Conservative leaders (including the Committee of Nine formed about a week after Stuart's letter), as well as Wells and his allies, and Gilbert C. Walker (another former Northerner turned Norfolk businessman) and Franklin Stearns of Richmond). Grant intervened and supported Schofield in protecting the voting rights of Confederate veterans. The multiple federally supervised Virginia elections in 1869 thus included a vote on the new state constitution, a separate one on its disfranchisement clause that would have stripped the vote from most former Confederates, and a separate vote for state officials. Republicans again nominated Wells for Virginia's governor in March 1869 on a ticket with Black physician J. D. Harris for lieutenant governor. However, in the 1869 on July 6, 1869, voters selected Gilbert C. Walker, who had support from both Mahone's "True Republicans" and the Conservatives, by a vote of 119,535 to 101,204. Voters also resoundingly rejected the Confederate disfranchisement clause. Thus, Virginia became the only Southern state not to have a civilian Radical government during Reconstruction. Wells gave up his office on September 21, 1869, and Schofield appointed Walker his successor until the newly elected governor's swearing in on January 1, 1870.
Кейінгі мансап
Уэллс федералды судьялық лауазымға үмітттенді, бірақ сәттілікке жете алмады. Бұрынғы губернатор Генри А. Уайзбен (негрлердің сайлау құқығына қарсы болған) бірге 1870 жылғы сәуірде Ричмондта өткен сот процесінде, Джордж Чахун немесе Генри К. Эллисон Ричмонд мэрі болды ма деген мәселені шешуге қатысты. Уэллс 1870 жылғы 27 сәуірде Ричмондтағы Апелляциялық сот отырысына қатысқан 300 адамның ішінде болды. Толған балкон және сот залының едені құлап, екеуі де Вирджиния штатының Өкілдер палатасының залына құлады. Шамамен 60 адам қаза тауып, жүзден астам адам ауыр жарақат алды. Уэллс бірнеше қабырғасын сындырды. Президент Грант Уэллсты Вирджиния штатының Шығыс округінің прокуроры қызметіне ұсынды. 1870 жылғы 28 мамырда Сенат Уэллстің кандидатурасын бекітті, ол 1872 жылға дейін қызмет етті. Содан кейін Уэллс Вашингтон қаласына көшіп, жеке заңгерлік практикасын қайта бастады. 1875 жылдың қыркүйегінен 1880 жылдың қаңтарына дейін ол Колумбия округінің АҚШ прокуроры болып жұмыс істеді. Кейін ол өзінің орынбасары болған Генри Хант Уэллспен бірге жеке заңгерлік практикасын жалғастырды, бірақ 1894 жылдың басында Генри Хант Уэллс қайтыс болды. Осы уақытта Уэллс 1878 жылы Америка адвокаттар қауымдастығын құруға көмектескен.
Wells sought a federal judgeship but was unsuccessful. As an attorney with former governor Henry A. Wise (who had opposed Negro suffrage) in the April 1870 trial to decide whether George Chahoon or Henry K. Ellyson had become Richmond's mayor, Wells was among 300 people in attendance at the Court of Appeals session in Richmond on April 27, 1870. An overcrowded balcony collapsed, as did the courtroom's floor, which both fell into the hall of the Virginia House of Delegates. About 60 people died, and over a hundred people sustained serious injuries. Wells suffered several broken ribs. President Grant nominated Wells as United States Attorney for the Eastern District of Virginia. On May 28, 1870, the Senate approved Wells' nomination, and he served until 1872. Wells then moved to Washington, D. C., and resumed private legal practice. He served as United States Attorney for the District of Columbia from September 1875 until January 1880. He then continued a private legal practice with his son Henry Hunt Wells, who had been his deputy U. S. Attorney, but who died in early 1894. Meanwhile, Wells had helped found the American Bar Association in 1878.
Өлім және мұра
Уэллс 1895 жылы зейнеткерлікке шықты, оның әйелі Фиби Хигби Уэллс 1893 жылғы 20 шілдеде қайтыс болғаннан кейін және денсаулығы нашарлаған соң. Бір кезде ол кейін Гавайи деп аталған жерге саяхат жасады және, мүмкін, досымен бірге әлемді аралап шықты. 1900 жылғы 12 ақпанда Уэллс Нью-Йорк штатындағы Пальмира қаласындағы қызының үйінде қайтыс болды. Ол әйелінің қасына Вашингтон қаласындағы Рок-Крик зиратына жерленді. Вирджиния кітапханасында оның көптеген құжаттары сақталуда.
Wells finally retired in 1895, after his wife Phoebe Higby Wells had died on July 20, 1893, and his health was failing. At some point, he traveled to what later became known as Hawaii and may have accompanied a friend on an around the world trip. On February 12, 1900, Wells died in his daughter's home in Palmyra, New York. He was buried beside his wife in the Rock Creek Cemetery, located in Washington, D. C. The Library of Virginia has many of his papers.