Пол Энтони Осборн: Ругбист, саясаткер және әкімшінің өмірі мен қызметі
Paul Osborne
Пол Осборн: Австралиялық регби лигасы ойыншысы, әкімшісі және саяхатшы. St George Dragons, Canberra Raiders командаларында өнер көрсетті, ACT құрамында жұмыс істеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық регби лигасының футболшысы, әкімші және саясаткер, американдық драматург.
Australian rugby league footballer, administrator & politician
the American playwright
Пол Энтони Осборн (30 қыркүйек 1966 жылы туған) – австралиялық бұрынғы кәсіби регби лигасының футболшысы, әкімші және саясаткер. Ол "Сент-Джордж Драгонс" және "Канберра Рейдерс" командаларында бірінші лига регбисінде ойнаған, содан кейін 1995 жылдан 2001 жылға дейін Австралия астанасының заң шығарушы ассамблеясының депутаты болды. 2009 жылдан 2011 жылға дейін Ұлттық регби лигасының "Паррамата Элс" командасының бас директоры қызметін атқарды.
Paul Anthony Osborne (born 30 September 1966) is an Australian former professional rugby league footballer, administrator and politician. He played first grade rugby league for the St George Dragons and Canberra Raiders before serving as a member of the Australian Capital Territory Legislative Assembly from 1995 until 2001. He was the chief executive officer of the Parramatta Eels in the National Rugby League from 2009 to 2011.
Өмірбаян
Осборн Жаңа Оңтүстік Уэльстің Хёрлстон Парк қаласында өсті және Левишемдегі Христиан бауырлары орта мектебінде білім алды. Бұрын полиция детективі болған. Ол Мария Гирттаға үйленген, екеуінің екі баласы бар. Бірінші әйелі Салли Беннен 9 баласы бар. Карьерасындағы ең жақсы ойынында Осборн екі пас берді, олар тікелей есепке әкелді, бұл Канберраның 1994 жылғы Уинфилд кубогын жеңіп алуына маңызды үлес қосты және оның ойыншылық жолының керемет аяқталуына себеп болды. Англияға баруға ұшаққа отырмағандықтан Ұлыбританиядағы келісімшарты бұзылды, сондықтан ол 1995 жылы клубсыз қалды. Осборн жергілікті Канберра жарысына қатысты, кейін жергілікті саясатқа қатысты.
Osborne grew up in Hurlstone Park, New South Wales and was educated at Christian Brothers' High School, Lewisham. He was formerly a police detective. He is married to Maria Giertta, with whom he has two children. He also has nine children with his first wife, Sally Behn. In a career best performance, Osborne laid on two offloads which led directly to tries in the early stages of the decider, playing an important role as Canberra claimed the 1994 Winfield Cup, and giving him a dream ending to his playing days. Missing the flight to England had terminated his contractual agreements in the UK, so he was left without a club for 1995. Osborne consequently joined the local Canberra competition, and later got involved in local politics.
Саяси мансап
1995 жылы Озборн Бриндебелла сайлау округінің тәуелсіз өкілі ретінде ACT Заңнамалық Ассамблеясына әлеуметтік консервативтік платформада сайланды. 1998 жылғы жалпы сайлауға дейін Озборн «Озборн тәуелсіздер тобы» деп аталатын топ құрып, үш мандаттың әрқайсысына екі кандидат тікелей ұсынды. Озборн қайта сайланды, ал бұрынғы полиция қызметкері Дейв Ругендике Гиннидеррадан Ассамблеяға өтті. Озборн тәуелсіздер тобы абортқа қарсы күшті үгіс жүргізді, евтаназияны заңдастыру және абортты қылмыстан босату әрекеттерін тоқтатуды мақсат етті. Алайда, Ассамблеядағы орнына ие болғаннан кейін Ругендике Озборнмен бірге отырмай, тәуелсіз депутат ретінде отыруды жөн көрді. 1995 жылы Озборн мен Майкл Мурдың қолдауымен либералдық партияның жетекшісі Кейт Карнелл азшылық үкімет құрды. Кейін Мур Карнелл басқарған үкіметте денсаулық сақтау министрі болды. 1998 жылы Ругендике қолдауымен Озборн абортқа қарсы заң жобасын ұсынды, онда процедураны қарастыратын әйелдерге толыққанды ақпарат беру және оны мақұлдағаннан бастап орындауға дейін 72 сағаттық ойлану кезеңі қарастырылды. Денсаулық сақтау министрі Мур бұл қадамға қарсы күшті оппозиция көрсетті, бірақ сәтсіз аяқталды. Бұл заң жобасы Озборнның католик дініндегі сенімдерімен сәйкес болғанымен, оның басты қолдаушылары болған қала маңындағы сайлаушылар арасындағы беделін түсірді. (Аборт 2002 жылы қылмыстан босатылып, заң күшін жойды). Озборн 2000 жылғы бюджетке қарсы дауыс беріп, бақыланатын есірткі қолдану бөлмесінің ашылуын тоқтатуға тырысты. Есірткі қолдану бөлмесі Ассамблея мүшелерінің көпшілігінің қолдауына ие болғанымен, бюджеттегі қаржыландыруды мақұлдау үшін Озборнның дауысы қажет болды. Одан кейін Ассамблеяға есірткі қолдану бөлмесіне қаржыландырусыз жаңа бюджет ұсынылып, Озборнның қолдауымен қабылданды. 2000 жылдың соңында Лейборист партиясы Брюс стадионына қатысты даулы мәселе бойынша Карнеллге қарсы сенімсіздік дауысын беруге ниетті екенін мәлімдеді. Ассамблея жеті күнге жабылды, және Озборннан қолдау алуға тырысқанына қарамастан, Карнелл Ассамблеяда дауыс беруге дейін бас министрліктен кетуге мәжбүр болды. Оның орнына Гари Хамфри келді. Озборн Карнеллдің болашағын анықтауда маңызды рөл атқарды, бастапқыда Карнеллге сенімсіздік мәселесін шешу үшін мерзімінен бұрын сайлау өткізуді ұсынды (бұл ACT Конституциясының ережелеріне қайшы). 2001 жылы Озборн мен Ругендике өз мандаттарын сақтап қалды, бірақ бұл жолы бөлек тізімдер бойынша. Екеуі де қайта сайланбады. 2004 жылдың шілдесінде «Канберра Таймс» газеті Озборнның сол жылғы ACT сайлауына Либералдық партиямен қатысуды қарастырып жатқанын хабарлады, бірақ ол кандидат болған жоқ. Кейін Озборн саясаттан кеткеннен кейін біраз уақыт бойы Канберра Рейдерске оралып, клубта қоғамдық байланыстар жөніндегі офицер болып жұмыс істеді.
Osborne was elected to the ACT Legislative Assembly as an independent representative for the electorate of Brindabella in 1995 on a socially conservative platform. Prior to the 1998 general election, Osborne formed a group called the Osborne Independents Group and ran two candidates in each of the three seats. Osborne was re elected and Dave Rugendyke, a former police officer, won a seat in the Assembly, representing Ginninderra. The Osborne Independent Group ran on a strong anti abortion ticket with stated objectives of blocking efforts to legalise euthanasia and decriminalise abortion. However, on taking up his seat in the Assembly, Rugendyke chose not to sit with Osborne, opting instead to sit as an independent in the Assembly. In 1995, with the support of Osborne and Michael Moore, another independent, Liberal leader, Kate Carnell, formed a minority government. Moore later went on to serve as an independent Minister for Health in the Carnell led government. In 1998, with support of Rugendyke, Osborne introduced an anti abortion bill, requiring that more information be provided to women considering the procedure and that there be a 72 hour cooling off period between it being approved and carried out. His move was vehemently but unsuccessfully opposed by the Health Minister, Moore. The Bill, while consistent with Osborne's Catholic beliefs, damaged his popularity among the suburban voters who had been his chief supporters. (Abortion was decriminalised and the legislation repealed in 2002). Osborne voted against the 2000 budget in a successful attempt to stop the opening of a supervised injecting room. Although the injecting room had the support of a majority of the Assembly members, Osborne's support was needed to approve the funding in the budget. A new budget without funding for the injecting room was presented to the Assembly soon after and it was passed with Osborne's support. In late 2000, Labor gave notice of an intention to move a no confidence vote against Carnell over the controversial Bruce Stadium affair. The Assembly adjourned for seven days and, despite her attempts to secure support from Osborne, Carnell was forced to resign as Chief Minister before the vote was put to the Assembly. She was replaced by Gary Humphries. Osborne had a crucial role in determining Carnell's future, initially proposing an early election (which was outside the provisions of the ACT Constitution) to resolve the lack of confidence in Carnell. In 2001, Osborne and Rugendyke defended their respective seats, but this time, on separate tickets. Neither man was re elected. In July 2004, the Canberra Times claimed that Osborne was considering running for that year's ACT election with the Liberal Party, but he did not end up running. Osborne later returned to the Canberra Raiders to work for the club as a community relations officer for a time after leaving politics.
Саясаттың кейінгі өмірі
2005 жылы ол Ұлттық регби лигасының ойыншы менеджерін аккредиттеу бағдарламасының бас директоры болып тағайындалды. Сонымен қатар, ол ABC регби лигасының матч күніндегі комментаторы болды. 2008 жылдың қазан айында ол алты NRL ойыншысын – Тодд Карни, Джаррад Хики, Натан Хиндмарш, Тодд Пейтен, Джастин Пур және Джаред Уэреа Харгривсті Руандаға, Hope Village-қа жұмыс істеуге алып барды. Олар жесірлер мен жетімдерге үй салып, ауылда жұмыс істеді. Бұған қоса, олар әйгілі тау гориллаларын көріп, News Limited және Fox Sports сапарды кеңінен жариялады. Барлық ойыншылар саяхаттың өзіне қаншалықты әсер еткенін және елдің 1994 жылғы геноцидтен бері қаншалықты дамығанын айтты. Осборн 2009 жылы алты Parramatta Eels ойыншысымен – Джо Галуаво, Мэтт Китинг, Тим Манна, Джозеф Пауло, Джастин Пур және Джоэл Реддимен бірге Руандаға қайта оралды. Олар сол ауылда жұмыс істеді, сондай-ақ Руанда мен Конго шекарасындағы Volcanoes ұлттық паркіне барып, тау гориллаларын тамашалады. 2009 жылғы NRL маусымының ортасында Осборн Parramatta Eels бас атқарушысы Денис Фицджеральдты алмастырды. Ол кейін қиын жағдайдағы клубтың ірі финалға қадам басуын қадағалады. Eels финалға өту үшін қатарынан жеті регулярлық маусым матчын жеңіп, содан кейін үш финалдық матчты тікелей жеңіп, Melbourne Storm командасымен шешуші ойынға шықты. Осборн басшылығымен Eels командасы үлкен финалдан тыс матчта рекордтық көрерменге – 75 мың адамға ие болды. Оның регби одағына ауысқан Тимана Тахумен болған достығы, Тахудың 2010 жылғы NRL маусымы үшін 15 ойыншыдан тұратын Eels командасына оралуына ықпал етті. 2011 жылдың 15 қарашасында Осборн Рождестводан кейін Parramatta бас атқарушысы қызметінен бас тартатынын мәлімдеді, себебі «оның және клубтың негізгі демеушісі Pirtek арасындағы жұмыс қарым-қатынасы қалыптасу мүмкін емес».
In 2005, he was appointed as the CEO of the National Rugby League's Player Manager Accreditation Program. He was also a match day commentator on the ABC's rugby league coverage. In October 2008, he took six NRL players, Todd Carney, Jarrad Hickey, Nathan Hindmarsh, Todd Payten, Justin Poore and Jared Waerea Hargreaves, to Rwanda to work in the Village of Hope for Hope. They worked in the village building houses for widows and orphans. They also visited the famed mountain gorillas, with News Limited and Fox Sports providing extended coverage of the trip. All the players reported how much the trip had affected them and how far the country had come since the 1994 genocide. Osborne returned to Rwanda in 2009 with six Parramatta Eels players, Joe Galuvao, Matt Keating, Tim Mannah, Joseph Paulo, Justin Poore and Joel Reddy. They worked in the same village and also made the trip to the border of Rwanda and the Congo at the Volcanoes National Park to visit the mountain gorillas. Midway through the 2009 NRL season, Parramatta Eels chief executive Denis Fitzgerald was replaced by Osborne. He then oversaw the troubled club's rise to the grand final, with the Eels winning seven regular season matches in a row to make the finals and then winning three straight finals to appear in the decider against the Melbourne Storm. The Eels, under Osborne, broke the record for the biggest crowd at a match outside of a grand final when 75,000 people attended their preliminary final against the Canterbury Bulldogs. His friendship with rugby union convert Timana Tahu was later pivotal in Tahu returning to the Eels from the 15 man code for the 2010 NRL season. On 15 November 2011, Osborne announced that he would no longer be Parramatta’s chief executive after Christmas because "a working relationship between [him] and the club's major naming rights sponsor Pirtek is no longer tenable".