Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
I, Zombie: The Chronicles of Pain - 1998 жылы Fangoria Films компаниясы шығарған фильм. Оның сценарийін, режиссері, продюсері және сазгері Эндрю Паркинсон. Бұл фильмде жас жігіт зомби шағып, ауру жұқтырғаннан кейін, бірте-бірте зомбиге айналып барады.
I, Zombie: The Chronicles of Pain is a film which was released by Fangoria Films in 1998; it was written, directed, produced and scored by Andrew Parkinson. It tells the story of a young man who gets infected by being bitten by a zombie and gradually starts turning into one himself.
Сюжет
Фильмнің басталуында Сара есімді әйел өзінің жігіті Марк туралы өткен заманда сөйлейді. Марк Сараның іс-шарасын зерттеу сапарына жіберіп алады, ал Сара оның шешіміне қатты наразы. Марк шөп үлгілерін жинау үшін орманға барады, ол тозған күйіп бара жатқан вагонға тап болады. Ол қызығып, жолды жалғастырып, ақырында тастап кеткен бір ферманы табады. Ол үйге кіргенде, бөлмелерді аралап, қабырғаға сүйеніп тұрған жарақаттанған адамды кездестіреді. Бір әйелдің айқайлап жатқанын естігенде, ол оған көмектесуге асығады. Ол әйелдің бетіндегі шашты жұбату үшін сүртеді, ал оның да сол кісідегідей жарақаттары мен қисықтары бар екенін көреді. Ол қызды көтеріп алып, сыртқа шығады да, қыз оның мойнын шағады. Ол қызды тастап, қаша жөнеледі. Үйіне оралғанда Сара тергеушіге хабарлап, Марктың үш апта бойы жоғалып кеткенін айтады. Марк оянып, қанша уақыттан бері есінен танып білмейтінін ойлап, өзінің алғашқы құрбандығын өлтіргенін мойындайды. Ол жағдайды қалайша басқара алмағанын еске алады. Ол жасырынуға шешім қабылдап, жаңа пәтер жалға алады. Ол айнаға қарап, тістеген жарасының нашарлап бара жатқанын байқайды. Ол құлап түседі, кішкене ұстама алады, және ол туралы өзінің электрондық журналына хабарлайды, сонымен бірге ол алты күн бойы тамақ жемегенін және басқа құрбанды табуы керектігін айтады. Оның жағдайы нашарлай түскен сайын, ол оны қабылдап, зерттей бастайды, бәрін журналға немесе өзінің цифрлық жазбасына жазып қояды. Ол әлі де қалыпты болып көрінеді және қоғаммен өмір сүруді және жұмыс істеуді жалғастырады, бірақ оның тістеген жарақаттары емделмейді және қоршаған тіндер шіріуге бастайды. Ол автостоппен жүретін адамды алып, хлороформмен есінен танып, көкіректің көп бөлігін жейді. Содан кейін ол адамның денесін және дүние-мүлкін өртеп жібереді. Осы аралықта Сара Дәуіт есімді басқа бір жігітпен кездеседі. Бірде кешке бір жігітпен кездескен соң, оның есігін біреу қағып алады, бірақ ол ешкімді көрмейді. Марк оған хлороформ құйып, үйіне алып келіп, соңғы рет қарап шығады. Марк өзінің аң аулау ісін жалғастырады, оның сыртқы келбеті баяу үрейлі болып, мінез-құлқы бұзылысқа айналады. Ол салмағын жоғалтып, әлсірей бастайды. Оның аяғы құрбанның денесін жою кезінде сынған, ол аяқ-қолын ұстап тұру үшін металл таяқты бекітуге мәжбүр болды. Марк шындыққа деген көзқарасын жоғалта бастайды, аллюцинациядан зардап шегеді. Оның күйі соншалықты ауыр болады, ол өзіне қарауға төзбейді, сондықтан хлороформ бөтелкесін шамадан тыс мөлшерде алады.
The film opens in mockumentary style with a woman, Sarah, talking about her boyfriend Mark in the past tense. Mark skips Sarah's event for his research field trip, and she is very displeased with his decision. Mark travels out to the woods to collect moss samples when he stumbles across a rusty decaying station wagon. Intrigued, he continues down the path and eventually finds an abandoned farmhouse. He enters the house, explores the rooms, and stumbles across an injured man propped up against a wall. When he hears a woman scream, he rushes to her aid and finds her having a seizure on a dirty mattress. He brushes her hair out of her face to comfort her and sees that she has the same sort of scars and deformities that the man had. He picks her up and carries her outside, and she bites his neck. He promptly drops her and runs away, eventually collapsing in a nearby field. Back at home, Sarah calls an investigator to report Mark missing for three weeks. Mark wakes up, thinks to himself about how he doesn't know how long he's been unconscious, and admits to killing his first victim, a camper in the woods. He recalls how he had no control of the situation. He decides he has to hide and rents a new apartment. He looks at his bite wound in a mirror and notices it is beginning to look worse. He collapses, suffers a minor seizure, and reports it in his digital log, along with how he has not eaten in six days and has to find another victim. As his condition worsens, he begins to accept and study it, keeping everything recorded in logbooks or his digital recorder. He still appears normal and continues to live and function in society, although his bite wound will not heal and the surrounding tissue is starting to decay. He picks up a hitchhiker, knocks him out with chloroform, and eats most of the man's chest. He then burns the man's body and possessions. Meanwhile, Sarah begins seeing another man named David. Late one night after a date, someone rings her doorbell, but she sees no one. Mark attacks her with chloroform and brings her back inside her apartment to look at her one last time. Mark continues on his hunting spree as his appearance slowly becomes more ghastly and his behavior more erratic. He begins losing a lot of weight and becomes weaker. His leg breaks during the disposal of a victim's body, and he is forced to attach a metal rod to support his ankle. Mark also begins to lose his grip on reality and suffers from hallucinations. His decomposition becomes so severe that he can no longer bear to look at himself, so he overdoses with a bottle of chloroform.
Өндіріс
Фильмді түсіруге төрт жыл кетті. Ол 18 айда түсіріліп, монтаждалды, бірақ режиссер Эндрю Паркинсон сценарийдің құрылымында проблемалар бар екенін түсінгеннен кейін тағы 18 ай өтті. Жоспарланбаған қайта түсірулер қарым-қатынасты қиындатты, бірақ фильм аяқталды. Өңдеу жұмыстары тағы да алты айға созылды. Паркинсон 16 мм фильмнің дәнділігін, текстурасын және түстерін жақсы көреді және оны өзінің фильмінде пайдалануды қалайды. "Мен, зомби" фильмін шығарған кезде банкрот болған Паркинсон тіпті жол ақысын да төлей алмады. Ол актерлермен бұрын жұмыс істеген немесе оларды жергілікті театрда көргендіктен, аудицияларды қолданған жоқ. Джайлс Аспен өзінің трюктерін орындады.
The film took four years to make. It was shot and edited in 18 months, but it took another 18 months after director Andrew Parkinson realized that there were problems with the script's structure. The unplanned re shoots caused strained relationships, but the film was completed. Post production took another six months. Parkinson likes the grain, texture, and colors of 16 mm film, and wanted to use that in his film. Broke at the time that he made I, Zombie, Parkinson was unable to pay even traveling expenses. He did not use auditions, as he had either worked with the actors previously or had seen them in local theater. Giles Aspen performed his own stunts.
Шығару
Фангория фильмдері 1998 жылы "Мен, зомби" фильмін шығарды. Ол 1999 жылы VHS-те шығарылды. Jinga Films I, Zombie-ді Солтүстік Америкада 2014 жылдың 18 ақпанында DVD-де шығарды.
Fangoria Films released I, Zombie in 1998. It was released on VHS in 1999. Jinga Films released I, Zombie on DVD in North American on 18 February 2014.
Қабылдау
А. В. Клубының Кит Фиппс фильмнің тіпті Фангория абоненттеріне де тартымды бола алмайтынын жазды. Гленн Кей "Зомби фильмдері: түпкілікті нұсқау" кітабында фильмді тым күрделі және болжамды деп атады. Питер Дендл, "Зомби фильм энциклопедиясының" авторы, оны "янки фильмдерінің бұрынғы кішігірім түрлеріне қарағанда, әлдеқайда тиімді әрі әсерлі" деп сипаттады. "Колин" фильмінің режиссері Марк Прайс "Мен, зомби" фильмінің бар екенін білгенде, оны түсірмейтінін айтты.
Keith Phipps of The A. V. Club wrote that the film is too dull to appeal even to Fangoria subscribers. Writing in Zombie Movies: The Ultimate Guide, Glenn Kay called the film overly serious and predictable. Peter Dendle, author of The Zombie Movie Encyclopedia, described it as "more competent and compelling than most of its small scale Yankee predecessors." Marc Price, the director of Colin, said that if he had known about the existence of I, Zombie, he probably wouldn't have made his film.