Герман юрисі және қарсыласушы: Эрнст Юлиус Теодор Корзельт тағдыры
Theodor Korselt
Эрнст Корзельт (1891-1943) – неміс заңгері, генеалог және тарих зерттеушісі. Гитлердің отставкасын қажет деп айтқандығы үшін өлім жазасына кесілді. Тарихы мен отбасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрнст Юлиус Теодор Корселт (24 қараша 1891, Аннаберг Бухольц, Саксония Корольдігі – 25 тамыз 1943) – неміс заңгері, генеалог және "жертанушы" ("Heimatforscher"). Үкімет кеңесшісі Германияның әскери күштерін әлсіретуге (неміс тілінде Wehrkraftzersetzung деп аталатын қылмыс) кінәлі деп танылды және Гитлердің отставкаға келуі жеңілістен жалғыз құтылу жолы екенін ашық айтқандықтан өлім жазасына кесілді.
Ernst Julius Theodor Korselt (24 November 1891, Annaberg Buchholz, Kingdom of Saxony – 25 August 1943) was a German jurist, genealogist, and "homeland researcher" ("Heimatforscher"). The government councillor was sentenced to death for negatively influencing Germany's fighting forces – an offence called Wehrkraftzersetzung in German – after he publicly uttered his opinion that Hitler's resignation was the only way to avoid defeat.
Өмір
Корселт Миттельхервигсдорфтан шыққан тамырлы, беделді әулеттен тегін алады. Оның әкесі, профессор доктор Эрнст Юлиус Корселт, Зитау қаласындағы Реалгимназияның директоры болды. Анасы Элизабет, туған тегі Кох, Теодор Кохтың қызы еді. Ол өзі заңгер, Ландтаг депутаты, Саксония Корольдігінің Бухольц қаласының мэрі және азаматтық құрметке ие болған. Теодор Корселт төрт бауырдың үлкені және ата-анасының жалғыз ұлы болды. Ол Бухольцте өсіп, Анаберг маңындағы Реалгимназияда оқыды, онда оның әкесі 1886 жылдан бері сабақ беріп келді. Мектепті бітірген соң Лейпциг және Женева университеттерінде заң және экономика мамандықтарын оқыды. Әкесі Зитаудағы Реалгимназияның директоры болып тағайындалғаннан кейін, 1911 жылы оның ата-анасы мен қарындастары әкесінің туған қаласына қайта оралды. Докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін, ол Зитауда жаяу әскерге оқып, Бірінші дүниежүзілік соғыста ерікті болып қатысты, онда ауыр жарақат алды. Кейін Корселт мемлекеттік басқару қызметіне қабылданып жұмыс істеді. Соғыстан кейін заңгер Берлин, Лейпциг, Кемниц, Дрезден, Фрайберг және Росток қалаларындағы түрлі мемлекеттік органдарда жоғары мемлекеттік қызметте лауазымды шенеунік ретінде жұмыс істеді, сондай-ақ соғыс салдарынан келген зиянды өтеу кеңсесінде үкіметтік кеңесші болып қызмет етті. Кәсіби қызметімен қатар, Корселт университетте оқыған кезінен бастап отбасы және туған жерінің тарихына қызығушылық танытып, көптеген жазба жұмыстарын жариялады. 1933 жылы нацистер билікті басып алғаннан кейін, Корселтке мансабын жалғастыру үшін NSDAP партиясына қосылу қажеттігі анық болды. 1934 жылы партияға қосылу туралы өтінішінде Корселт «өзінің консервативті, аристократиялық мемлекеттік көзқарасын және жекелей дамуды одан әрі қолдауға» міндеттенетінін жазды. Бірақ оның партияға қосылу туралы өтініші қабылданбады. Германия Францияны басып алғаннан кейін Корселт соғыс әкімшілік қызметіне жіберілді, бірақ жергілікті тұрғындармен жақын қарым-қатынас жасады деген айыптамаларға байланысты ол көп ұзамай қызметтен алынды.
Korselt came from a long established family from Mittelherwigsdorf. His father, Prof. Dr. Ernst Julius Korselt, was the headteacher at the Realgymnasium in Zittau. His mother Elisabeth, née Koch, was Theodor Koch's daughter. He himself was a jurist, a member of the Landtag, the mayor and a freeman of Buchholz, Kingdom of Saxony. Theodor Korselt was the eldest of four siblings and his parents' only son. He grew up in Buchholz and went to the Realgymnasium in the neighbourhood of Annaberg, where his father had been teaching since 1886. After finishing school, he studied law and economics at the universities of Leipzig and Geneva. After his father's appointment as headteacher at the Realgymnasium in Zittau, his parents and sisters moved back to his father's hometown in 1911. After graduating with a doctorate, he had himself trained as an infantryman in Zittau, and fought as a volunteer in the First World War on the Western Front, where he was gravely wounded. Later, Korselt was employed in the administrative service. After the War, the jurist worked as an official of the higher state service in various government offices in Berlin, Leipzig, Chemnitz, Dresden, Freiberg and Rostock, where he was a government councillor in the war damage office. Besides his professional activities, Korselt had fostered since his time in university an interest in his family's and his homeland's history, and he published many written works. After the Nazis seized power in 1933, it became apparent to Korselt that to further his career, he would need to join the NSDAP. In his 1934 application to join the Party, Korselt wrote that he would undertake "to further represent his conservative, aristocratic view of the state and the furthering of individualism." His application to join the Party was turned down. After Germany occupied France came Korselt's deployment in the war administration service, from which he was soon recalled after allegations of fraternizing with the local people.
"Қылмыс"
1943 жылы 25 шілдеде Бенито Муссолини биліктен қуылғаннан кейін Корселт ашық түрде: «Германия халқы мен отанының қазіргі қиын жағдайдан құтылуы тек Италияда болғандай бір қайта бұрылысқа байланысты» деді. Бұл Росток қаласының мэрі Вальтер Волгманға ұнамады, ол Корселттің айтуынша, «таза» партиялық адам болып қызметке келген еді. Мэр Корселттің концентрациялық лагерьге жіберу керектігін мәлімдеді.
After Benito Mussolini was deposed on 25 July 1943, Korselt openly said that "The German people's and the fatherland's salvation from the present difficult situation lies only in a similar reversal to the one in Italy ". This did not sit well with Rostock's mayor, Walter Volgmann, who had reached his position by being, as Korselt put it, a "pure" Party man. The mayor declared that Korselt belonged in a concentration camp.
Тұтқындау, сотталу және өлім
Айдың аяғына да толмағанда, Корселтті гестапо ұстады. 18 тамызда ол Росток қаласындағы сот түрмесінен Берлиндегі Моабит қамау орталығына ауыстырылды. 23 тамызда Корселттің ісі Volksgerichtshof-тың бірінші сенатында қаралды, төрағасы Роланд Фрайслер, судьялар Сторбек, Канабис, Аумюллер және Бодинус, ал айыптаушы – доктор Шульце болды. Корселт Росток қаласындағы трамвайда Гитлер басқарумен Германияның соғыс жеңіске жете алмайтынына байланысты орнынан түсуі керек деген пікірін білдіргені үшін Wehrkraftzersetzung жасады деп танылды. Оған азаматтық құқықтарынан айырылып, өлім жазасы берілді. 25 тамызда сағат 19:15-те Берлиндегі Плоццензее түрмесінде үкім орындалды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1946 жылдың тамызында Циттаудағы Георгштрассе көшесі "Теодор Корселт көшесі" деп аталды. Аннаберг-Бухольцтегі тағы бір көше де оның есімін иеленді.
The month had not even ended when Korselt was arrested by the Gestapo. On 18 August, he was transferred from the court prison in Rostock to the detention centre in Berlin Moabit. On 23 August, Korselt's case was heard by the First Senate of the Volksgerichtshof, presided over by the president Roland Freisler and judges Storbeck, Canabis, Aumüller and Bodinus as well as the accuser Dr. Schultze. Korselt was found guilty of Wehrkraftzersetzung for uttering his remark on a tram in Rostock as to how Hitler needed to step down owing to the unlikelihood of Germany's winning the war with him in charge. The sentence was the loss of his civil rights, and death. On 25 August at 19:15, the sentence was carried out at Plötzensee Prison in Berlin. After the Second World War, in August 1946, Georgstraße in Zittau was given the new name "Theodor Korselt Straße". Another street in Annaberg Buchholz also bears his name.