Кіріспе

Гари Шид – австралиялық суретші және кинорежиссер. Оның суреттері Австралияда және шетелдегі көптеген галереяларда қойылған, ол бірнеше сыйлықты жеңіп алды, соның ішінде 1992 жылы Арчибальд жүлдесін. Ол Жапонияда, Папуа – Жаңа Гвинеяда, Францияда, Австрияда және Венгрияда болды, 1980-ші жылдары Австралияға қайтып келді.

Ерте өмір және білім

Жаңа Оңтүстік Уэльстің Сидней қаласында дүниеге келген ол 1960-шы жылдары Ұлттық өнер мектебінде оқыды. Ол сондай-ақ ABC телеарнасында редактор, карикатурист, кинорежиссер және декоратор ретінде жұмыс істеді, ал Сиднейдегі Watters галереясындағы алғашқы жеке көрмесінен бұрын. Ол Брет Уайтлидің досы болды және әйгілі Сары үй іс-шараларына қатысты. Ол жетпістен астам топтық көрмелерге қатысып, елуден астам жеке көрмелерге қатысып, көптеген кітаптарды суреттеп шығарды. 1973 жылы ол Парижде алты ай болды. 1980 жылдары ол Францияда, Испанияда, Италияда және Голландияда болды. Францияның оңтүстігіндегі Венсе қаласындағы Кароли Қорындағы резиденция кезінде ол венгр мүсіншісі Джудит Энглертпен танысып, Австралияға қайтудан бұрын онымен Будапештте бір жыл өткізді. 1987 жылы олар Сиднейдің оңтүстігіндегі Бундина теңіз жағалауындағы қалашыққа қоныстанды. 1980 жылдардың аяғында оның стилі (фигуративті, аллегориялық, лирикалық, көңілді) Бундина картиналарымен, «Королева» сериясымен және D. H. Лоуренс сериясымен қалыптасты. Соңғысы негізінен Лоуренстің «Кенгуру» романына негізделген, ол Лоуренстердің Вуллонгонг маңындағы Тиррулда болған оқиғаларынан шабыттанды. Шид 1968 жылы Папуа-Жаңа Гвинеядағы Сепик таулы аймағына ABC экспедициясы кезінде автордың хаттарына тап болғаннан кейін Лоуренсқа қызығушылық танытты. XXI ғасырда ол Эрн Маллидің аңызға толы өлеңдер сериясын мадақтаған күрделі суреттер жинағына көшті.

Жеке өмір

1967 жылы ол халық әншісі және азаматтық құқықтар белсендісі Одеттаға үйленді. Кейін олар ажырасты.

Марапаттар

1967 жылы Шид «Жас замандастар» сыйлығын жеңіп алды. 1993 жылы Том Томпсонның портретімен «Арчибальд» сыйлығын жеңіп алды. Ол Брет Уайтлидің бұрынғы әйелі Венди Уайтлидің портретін де «Арчибальд» сыйлығына ұсынған, бірақ ол жеңіске ие болмады. 2009 және 2012 жылдары «Арчибальд» сыйлығының финалисі атанды. 2004 жылы «Джон Китспен әңгіме» туындысымен «Добелль» сыйлығын жеңіп алды.