Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пол Вернер Гаст (11 қыркүйек 1930 – 16 мамыр 1973) – американдық геохимик және геолог. Ол Чикаго қаласында неміс иммигранттарының отбасында дүниеге келді және 1952 жылы Иллинойс штатындағы Уитон колледжін бітірді. 1957 жылы Колумбия университетінде философия докторы ғылымын қорғады. Бітіргеннен кейін 1965 жылға дейін Миннесота университетінде оқытушы болып жұмыс істеді, содан кейін Колумбия университетінде геология профессоры болды. 1969 жылы Пол Гаст Аполлон миссиясының Айдан үлгілер әкелу дайындығы аясында Адамды космосқа ұшатын кемелер орталығының геоғылыми басқаруын өз мойнына алды. Ол Аполлон Ай ғылымы қызметкерлерінің бас ғалымы болды. Джим Арнольд, Боб Уокер және Джерри Вассербургпен бірге бейресми түрде "Төрт атты" деп аталған ғылыми кеңесшілер тобының мүшесі болды. Ол 43 жасында қайтыс болды, одан әйелі Джойс Ринехарт, екі ұлы және қызы қалды. Өмірі бойында ол планетаның қабығын, мантиясын және ішкі құрылымын зерттеуде сирек кездесетін жер элементтерін зерттеуді дамытты. Ол, әсіресе Айдан әкелінген үлгілер үшін, рубидий-стронций және уран-қорғасын радиометриялық жас анықтау әдістерін енгізуге жетекшілік етті. Оның із элементтерді зерттеуі вулкандық сұйықтықтардың пайда болуын түсінуге жаңа көзқарас ұсынды.
Paul Werner Gast (September 11, 1930 – May 16, 1973) was an American geochemist and geologist. He was born in Chicago to German immigrants and attended Wheaton College, Illinois, whence he graduated in 1952. He earned a Ph. D. from Columbia University in 1957. After graduation, he taught at the University of Minnesota until 1965 when he became professor of geology at Columbia. In 1969 Paul Gast assumed leadership of the geo science management of the Manned Spacecraft Center in preparation for Apollo mission sample return from the Moon. He served as chief scientist of the Apollo Lunar Science Staff. He was one of the science consultant group known unofficially as the "Four Horsemen," along with Jim Arnold, Bob Walker and Gerry Wasserburg. He died at the age of 43, being survived by his wife, Joyce Rinehart, and two sons and a daughter. During his career he pioneered the study of rare earth elements in examining the crust, mantle, and interior of the planet. He led the development of the use of rubidium strontium and uranium lead radiometric dating methods for rocks, particularly for samples returned from the Moon. His examinations of trace elements resulted in new understanding of how volcanic fluids originate.
Марапаттар мен құрметтер
Геохимиялық қоғамның геохимиялық мүшесі. Геохимиялық қоғамның В. М. Голдшмидт сыйлығы, 1972 жыл. Джеймс Фурман Кемп медалі, 1973 жыл. Ғарыш ғылымдары сыйлығы, 1973 жыл. Геохимиялық қоғам өзінің Пол В. Гаст лекциялық сериясын оның құрметіне атады. Оның естелігіне "Игнитті петрологиядағы іздік элементтер" атты еңбек жарық көрді. Ай бетіндегі Дорс Гаст қырқасы оның есімімен аталған.
Geochemistry Fellow of the Geochemical Society. V. M. Goldschmidt Award of the Geochemical Society, 1972. James Furman Kemp medal, 1973. Space Science Award, 1973. Geochemical society named their Paul W. Gast Lecture Series after him. The publication "Trace Elements in Igneous Petrology" was published in his memory. Dorsum Gast, a wrinkle ridge on the Moon, is named after him.
Шығармалары
Гаст, П. В., "Изотоптық геохимия", Колумбия университеті. Ол сонымен қатар геология саласында көптеген мақалалардың бірлескен авторы болды.
Gast, P. W., "Isotopic Geochemistry", Columbia University. He was also co author of multiple papers on Geology.