Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Warp 10 — Warp Records компаниясының 1999 жылы өзінің он жылдығын мерекелеу үшін шығарған жинақ альбомдарының сериясы. Бұл жинақ үш екі дискілік/төрт винилдік жинақтан тұрады, оларды жеке-жеке сатып алуға болады. Жинақтың әр томы электрондық музыканың түрлі кезеңдерін қамтиды, соның ішінде Warp компаниясымен бұрын шығарылмаған ықпалды тректер, лейбл тарихының алғашқы төрт жылындағы шығарылымдар және Warp каталогының қазіргі заманғы музыканттары жасаған ремикстер.
Warp 10 is a series of compilation albums issued by Warp Records in 1999 to celebrate the label's tenth anniversary. The collection spans three double CD/quadruple vinyl sets, which can be purchased individually. Each volume in the set highlights different phases of electronic music, including influential tracks not originally released by Warp, early releases from the first four years of the label's history, and the last being remixes by contemporary musicians of Warp's catalogue.
Мазмұны
Warp-тің он жылдығын мерекелеу үшін үш жинақ альбом жарық көрді. Альбом мұқабаларын Дизайнерлер Республикасында шамамен тоғыз жыл жұмыс істеген Майкл Плейс жасады. Плейс мұқабаларды "Warp-тің әйгілі қызғылт түсін көрінеу" ойымен жасағанын айтты, сондықтан түс біздің күнделікті өмірімізге еніп келе жатқандай идея туды. Плейс бастапқыда машиналар мен ғимараттар сияқты заттарды қызғылт түспен бояуды жоспарлағанын, бірақ бұл практикалық емес екенін түсіндірді. Суреттер Шеффилд және Лидс қалаларындағы жерлерден түсірілген. Екінші альбом, Warp 10+2: The Classics, лейбл тарихының алғашқы төрт жылындағы музыканы қамтиды, соның ішінде олардың сирек және ерте тректері де бар. Бұл жинақ кейіннен "бип техно" деп аталатын музыканы біріктіреді. Үшінші альбом инди-рок және электронды музыканттардың лейблдің бұрынғы каталогын қайта орындауларынан тұрады. Альбомды ремикстеген әртістердің қатарында 1999 жылы пайда болған Isan және Four Tet сияқты жаңа музыканттар бар.
Three compilation albums were released to celebrate Warp's tenth anniversary. The album covers were designed by Michael Place who worked at the Designers Republic for almost nine years. Place stated he designed the covers with the idea of playing "up the famous 'Warp purple' colour, and so we came up with the idea of the colour creeping into our everyday lives." Place stated they originally had the idea actually painting objects like cars and buildings purple but found it unpractical. The photos are of locations in Sheffield and Leeds. The second album Warp 10+2: The Classics pulls music from the first four years of the label's history containing some of their more rare and earliest tracks. The compilation compiles music that would later be referred to as bleep techno. The third album consists of indie rock and electronic musicians doing remakes of the label's back catalog. The artists who remixed the album included newer artists in 1999 such as Isan and Four Tet.
10+1 деформация: әсерлері
The Independent журналында жинақты қарастырған Лоуренс Фелан, Influences-ты "әр үйдің қазірден бұрын болмаған жағдайда, музыка тарихының сөзсіз кескіндері" деп атады, оған Phuture-дің "Acid Tracks", A Guy Called Gerald-тың "Voodoo Ray" және Warp компаниясы алғашқы шығарылымы ретінде қол қоюға тырысқан Unique 3-тің "The Theme" кірді. Rolling Stone журналынан Пат Блэшилл жинақты "құмарлықпен толған және көбінесе әдемі" деп сипаттап, "Voodoo Ray" трегін "сырттай тартымды" деп атады. Village Voice газетінің тілшісі Дуглас Волк Classics туралы пікір білдірерде: "Он жыл өткен соң, оның көп бөлігі едәуір орташа, қышқыл хаус сияқты дыбыстайды, A Guy Called Gerald-тың мәңгілік "Voodoo Ray" ерекше жағдай" деді. AllMusic-тен Джон Буш бұл жинақты "сирек, бірақ маңызды техно жинақтарының арасындағы ең жақсысы болуы мүмкін" деп мәлімдеді, ол Чикаго, Детройт және британдық сахналардың ең жақсы тректерін үйлестіргенін айтты. Буш сондай-ақ, көптеген тректер бірнеше рет жинақталғанын, бірақ "Computer Madness" сияқты көбірек беймәлім тректерді Стив Пойндекстер орындауында табуға болатынын атап өтті. Буш қорытындылап, электронды музыка Autechre және Aphex Twin сияқты топтардың арқасында жылдар бойы дамығанын, бірақ "80-ші жылдардың ортасы мен соңындағы техноның күші мен қуаты уақыт өте келе азайған жоқ" деді.
Reviewing the compilation for The Independent, Laurence Phelan found Influences as "slices of musical history that every household should have if it doesn't already Phuture's "Acid Tracks", A Guy Called Gerald's "Voodoo Ray" and the one Warp tried to sign as their first release, Unique 3's "The Theme"." Pat Blashill of Rolling Stone found the compilation "wild and often gorgeous" declaring the highlight to be the "slyly beautiful" "Voodoo Ray." Douglas Wolk of the Village Voice commented on Classics, stating that "Ten years later, a lot of it sounds like pretty average bleepity bloopity acid house, A Guy Called Gerald's deathless "Voodoo Ray" aside." John Bush of AllMusic alternatively proclaimed that "as compilations of obscure but important techno go, this could be the best ever produced" finding that it balanced the best tracks from early Chicago, Detroit and British scenes. Bush continued that though most tracks have been anthologized several times while more obscure tracks like "Computer Madness" by Steve Poindexter. Bush concluded that the electronic music had progressed in years with groups like Autechre and Aphex Twin, "but the energy and power of mid to late '80s techno is undiminished with time."
10+2 жылдамдық: 8992 классикалық
Вольк «Классика» туралы ұқсас пікір білдірді, LFO және Sweet Exorcist-тен басқа, «қалған бөлігі көбінесе жатыр» деді. Филан «Классиканы» «қазіргі заманғы аренаның тамырларын сақтап қалған маңызды жинақ» деп атады және ол «сол кезде революциялық болған қарапайым дыбыстар мен сигналдардың ескірген жиынтығына ерекше ностальгия сезімін тудырады» деді. Буш альбомдық жинақтың «жазба тарихымен жақсы таныс еместер үшін тиімді болмауы мүмкін, бірақ ол электронды бидің клубтан үйге көшуінің басталуына лайықты құрмет» деп бағалады. 2013 жылы Fact Magazine журналында Саймон Рейнольдс Warp 10+2: Classics 89–92 1990 жылдардың басындағы «бип техно» жанрын қамтитын сирек жинақтардың бірі болып қала беретінін атап өтті: «[D] уақытқа қарамастан тамаша болғанына қарамастан, бип жинақтары жағынан нашар қамтылған: негізінен Warp's Classics қос дискісі және түпнұсқа кезеңнен шыққан компиляциялар бар».
Wolk stated similar comments about Classics that outside of LFO and Sweet Exorcist, "the rest of it is pretty flat." Phelan called Classics as "an essential compilation that preserves the roots of the current scene" and that it "engenders a peculiar sensation of nostalgia towards that dated set of simple beeps and bleeps that sounded so revolutionary at the time." Bush found the album compilation "may not work well for those unfamiliar with the label's complete history, it's a fitting tribute to the beginning of electronic dance's move from the club floor to the living room." In a 2013 article for Fact Magazine, Simon Reynolds noted that Warp 10+2: Classics 89–92 remains one of the only compilations that covers the "bleep techno" of the early 1990s: "[D]espite its time defying excellence, bleep is poorly served in terms of compilations: basically, there's Warp's Classics double CD, plus out of print comps from the original era."
Warp 10+3: Ремикстер трек-тізбесі
Филан сериядағы үшінші альбомды, «Ремикстерді» «бұл үш альбомның ең қызықтысы» деп атады, оның «лейблдің өнімдерін сипаттайтын таза талант, кейде сәтті авангардтық тәжірибелер және көбінесе тыңдауға жарамсыз нәрсенің үйлесімін қамтиды» деді. Басқаша айтқанда, Блэшилл «Ремикстер» Лабрадфорд сияқты құлақта шу тудыратын артистердің күрделі музыканы шынымен де тыңдауға қиын музыкаға айналдыра алатынын көрсетеді деп санайды. AllMusic-тен Буш жинақтың «бір немесе екі артистің жанкүйерлері үшін тым кең болуы мүмкін, бірақ Warp10+3: The Remixes – мыңжылдық соңындағы электрондық/би музыка әлемінің тиімді мәлімдемесі» екенін айтты.
Phelan found the third album in the series, Remixes as "the most interesting of these three albums" proclaiming that it "got the same blend of pure brilliance, sometimes successful avant garde experimentalism and occasional unlistenable to rubbish that characterises the label's output." Alternatively, Blashill found Remixes to be "proves that tinnitus inducing artists like Labradford can turn challenging music into truly difficult listening." Bush of AllMusic found that the compilation "might be too sprawling for fans of just one or two of the acts included, Warp10+3: The Remixes is an effective statement of the electronic/dance world circa the end of the millennium."