Кіріспе

Аумонт әулеті – ежелгі француз дворяндық әулеті, оның аты Сомма департаментіндегі шағын Аумонт коммунасынан шыққан. Франция жұрттығындағы Аумонт герцогтығы 1665 жылы Антуан д’Аумон де Рошебаронға (1601–1669), Изль графына берілді. Екі ғасырдан астам уақыт бойы Аумонт герцогтары корольдің жеке бөлмесінің бірінші азаматы (Premier gentilhomme de la chambre du Roi) лауазымын атқарды.

Тарих

Бұл ежелгі тарихы бар атақты әулет Жан, д’Омон сиерден бастау алады, ол Людовик IX-ты крест жорығына ертіп барған. 14 ғасырда-ақ күшті болған Омон әулеті Жүз жылдық соғыс кезінде француз патшаларының әскери қолбасшылары болды. Сол ғасырдың соңында олар Бургундия герцогтарының жағына өтті, бірақ 1477 жылы Шарль Батыл қайтыс болғаннан кейін Франция патшаларына адалдығын қайта арнады. Жан V д’Омон, француз армиясының генерал-лейтенанты және Бургундия губернаторы, Людовик XII және Франциск I тұсындағы маңызды тұлға болды.

Жан VI д’Омон (1552–1595) Франция маршалы және 1578 жылы Киелі Рух орденінің алғашқы рыцарі атанды, Валуа әулетінің соңғы патшалары тұсында гугеноттарға қарсы күресті; ол Генрих IV-ті біріншілерден болып мойындады және Шампан мен Бретань губернаторы болып тағайындалды, онда Католик лигасына қарсы шайқастарға қатысты. Ол Лиганың басшысы, Меркуар герцогы Филипп Эммануэльмен шайқаста Компер қамалында қаза тапты. Оның немересі Антуан д’Омон де Рошебарон (1601–1669) 1651 жылы Франция маршалы, 1662 жылы Париж губернаторы және Омонның тұңғыш герцогы болды. Ол Вилькьер, Иль, Ноле және Шапп маркгравы, сондай-ақ Эстрабонн бароны болды, ал 1665 жылы Омон герцогы және Франция пэрі атанды. Ол 1650 жылғы желтоқсандағы Ретель шайқасында маңызды рөл атқарды. Әулет сонымен қатар діни лауазымдарды да иеленді. Роджер Д’Омон (1645–1651) Мон-Сен-Мишель аббаттығына кіретін Католик Кутанс діоцезінің Авранш епископы болып сайланды.

Аумон герцогтері

Луи-Мари Виктор д’Амон (1632–1704), 2-ші Омонт герцогы (бұрын Шаппес және Вилькеер маркизі), Людовик XIV-нің сарайындағы кеңесші, 1660 жылдың 21 қарашасында Мишель ле Теллиердің қызы Мадленге үйленді. Луи д’Амон (1667–1723), 3-ші Омонт герцогы (1704 жылға дейін Вилькеер маркизі), саясаткер және Лондонға француз елшісі, Антуан де Бруиллидің қызы Олимпеге үйленді, Пьенн маркизі. Луи Мария д’Амон де Рошебарон (1691–1723), 4-ші Омонт герцогы (Вилькеер маркизі ретінде танымал). Луи-Мари-Огюстен д’Амон (1709–1782), 5-ші Омонт герцогы, король сарайындағы кеңесші және өнер туындыларын коллекционер. Луи Мари Ги д’Амон де Рошебарон (1732–1799), 6-шы Омонт герцогы және Вилькеер мен Пьенн маркизі, Мазарин герцогы, кейін Пьенн герцогы, сондай-ақ Шаппес бароны. Оның қызы Луиза Монаконың IV Оноре ханзадасына тұрмысқа шықты. Александр д’Амон (1736–1814), 7-ші Омонт герцогы, Людовик XVI-ға адал, Революция кезінде Вареннеге жасалған сәтсіз қашқында түрмеден қашуға көмектесті. Луи-Мари Селест д’Амон (1762–1831), 8-ші Омонт герцогы (1814 жылдан бастап), сондай-ақ Пьенн герцогы. Ол Революция кезінде эмиграцияға кетіп, роялистер армиясында, сондай-ақ швед армиясында қызмет етті. Наполеонның жүз күндік соғысы кезінде Бурбон мүддесі үшін Нормандияға шабуыл жасап, Бае және Кан қалаларын басып алды. Адольф Анри Эмери д’Амон (1785–1849), 9-шы Омонт герцогы (сондай-ақ Вилькеер маркизі және т.б.). Луи Мария Жозеф д’Амон (1809–1888), 10-шы Омонт герцогы (сондай-ақ Вилькеер маркизі және т.б.).