Филадельфияның бұрынғы теміржол стансасы (1881-1952). Pennsylvania Railroad үшін маңызды терминал, қазір Dilworth Park орналасқан. Тарихы, архитектурасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филадельфиядағы бұрынғы теміржол станциясы (1952 жылы жабылды)
Бұрынғы пойыз станциясы
Former railway station in Philadelphia (closed 1952)
the former train station
Broad & Market көшелеріндегі Broad Street Station 1881 жылдың желтоқсан айының басында 1950 жылдарға дейін Филадельфиядағы Пенсильвания теміржолының (PRR) басты жолаушылар терминалы болды. Филадельфия қалалық әкімдігінің батыс жағында орналасқан бұл жерде қазір Дилворт паркінің солтүстік-батыс бөлігі мен Пенн орталығының кеңселік ғимараттары орналасқан.
Broad Street Station at Broad & Market streets was the primary passenger terminal for the Pennsylvania Railroad (PRR) in Philadelphia from early December 1881 to the 1950s. Located directly west of Philadelphia City Hall, the site is now occupied by the northwest section of Dilworth Park and the office towers of Penn Center.
Тарих
Бастапқы бекетті Вильсон Бразерс & Компания ескі Филадельфия, Уилмингтон және Балтимор темір жолының (1836 жылы 1831 жылға дейінгі төрт кіші желінің бірігуінен құрылған, оңтүстік-батысқа Балтиморға қарай созылып, жақында Пенсильвания темір жолы сатып алған Президент көшесі бекетіне жететін) тапсырысымен салды. 1881 жылы құрылысы аяқталды. Бұл АҚШ-тағы алғашқы болат каркасты ғимараттардың бірі болды, онда қабырғалар құрылымдық емес, заманауи көкпарлар сияқты сыртқы қабырға ретінде қолданылды. Бастапқыда пойыздар Филберт көшесінің үстінен өткен жоғары рельстер арқылы келді. 1885 жылға дейін станция мен Скуилкил өзені арасындағы жер сатып алынып, тазартылды және тоғыз блоктан тұратын виадук салынды. 1892–93 жылдары танымал филадельфиялық сәулетші Франк Фурнесс Брод-стрит станциясын едәуір кеңейтті. Вильсон Бразерс жаңа пойыз сарайын (1892) жобалады, ол бұрынғы сарайлардың үстіне салынды, кейін бұрынғы сарайлар бұзылды. Жаңа сарайдың біршатыры әлемдегі кез келген станция сарайының ең үлкен жебесін құрады – 306 фут (91 м). 1894 жылы PRR штаб-пәтерін Төртінші көшеден станция үстіндегі кеңсе ғимаратына көшірді. 1930 жылдары PRR штаб-пәтерін жаңа салынған қала маңы станция ғимаратына, 1600 Филберт көшесіне (қазір Джон Ф. Кеннеди бульвары) көшірді. Пойыз сарайы 1923 жылы ауыр өрттен зардап шегіп, бұзылды. Станцияның өзі 1953 жылы, пойыздар қызметі тоқтағаннан кейін бір жыл өткен соң, бұзылды.
The original station was designed by Wilson Brothers & Company under authority of the old Philadelphia, Wilmington and Baltimore Railroad (established 1836 from merger of four smaller segment lines dating to 1831, running southwest to Baltimore and its President Street Station which had just been purchased by the Pennsylvania Railroad assuming control) in the same year of completion in 1881. It was one of the first steel framed buildings in the United States to use masonry not as structure, but as a curtain wall, as modern designed skyscrapers do. Initially, trains arrived via elevated tracks built above Filbert Street. By 1885 the land between the station and the Schuylkill River had been purchased and cleared, and a nine block viaduct constructed. Broad Street Station was dramatically expanded by renowned Philadelphia architect Frank Furness in 1892–93. Wilson Brothers designed a new train shed (1892) that was constructed high over the existing sheds, which were subsequently demolished. The new shed had the largest single span of any station roof in the world – 306 ft (91 m). In 1894 the PRR moved its headquarters from Fourth Street to the office building above the station. In the 1930s PRR headquarters moved to the newly built Suburban Station Building at 1600 Filbert Street (now John F. Kennedy Boulevard). The train shed suffered a massive 1923 fire, and was demolished. The station itself was demolished in 1953, a year after train service to it had ceased.
Орналасу орны және қызметтері
Брод-стрит станциясы қала орталығына үстемдік етіп тұрды. Пойыздар стансадан көше деңгейінен екі қабат жоғары, «Қытай қабырғасы» деп аталатын виадук арқылы шығып, батысқа қарай «Скуилкилл» өзенін кесіп өтетін және Филадельфия қаласының батыс жартысын екіге бөлетін жолдармен жүретін. Он бесінші көше стансаның вестибюлінің астынан, ал 24-ші көшелерге дейінгі нөмірленген көшелер виадуктың астынан өтетін. Джон Ф. Кеннеди бульвары бүгінде де сондай маршрутты ұстанады. Станция архитектурасымен танымал болғанымен, сол заманғы бу локомотивтерінің түтіні мен шуымен қаланың ортасын толтырғаны үшін де айтылды. «Қытай қабырғасы» станцияның солтүстігіндегі қала орталығын да сәнсіз етті, себебі бұл аймақ қала орталығының қалған бөлігінен оқшауланды. Брод-стрит станциясына келген жолаушылар Маркет-стрит және 15-ші көшедегі көптеген троллейбус желілерімен, немесе 1907 жылдан бері жұмыс істеп келе жатқан Филадельфияның шығыс-батыс бағытты қамтитын Маркет-Франкфорд метрополитенінің жер үсті желісімен, немесе 1928 жылдан бері жұмыс істеп келе жатқан солтүстік-оңтүстік Брод-стрит метрополитенімен қаланың қалған бөлігіне қатынаса алатын. Соңғы екеуі қала әкімшілігінің астынан өтетін ауыр рельстік жолдар еді. Брод-стрит станциясынан шыққан жолаушылар алдымен Скуилкилл өзенінің батыс жағындағы 32-ші және Маркет көшелерінде орналасқан Батыс Филадельфия станциясына жететін. 1933 жылы бұл станция 30-шы көше станциясымен ауыстырылды. Содан кейін жолдар үш бағытқа бөлінетін:
Broad Street Station dominated the center of the city. Trains would leave the station two stories above street level on a viaduct known as the "Chinese Wall" and run west to cross the Schuylkill River on tracks that bisected the western half of Center City Philadelphia. Fifteenth Street ran beneath the station's lobby, and the numbered streets up to 24th ran beneath the viaduct. John F. Kennedy Boulevard traces a similar path today. The station was renowned for its architecture but cursed for inundating the heart of the city with the smoke and noise of the day's steam locomotives. The Chinese Wall also made Center City north of the station unfashionable, as the area was cut off from the rest of downtown. Passengers arriving at Broad Street Station could make connections to the rest of the city on the numerous trolley lines on Market Street and 15th Street, or on Philadelphia's east–west Market Frankford Subway Elevated Line (beginning in 1907) or the north–south Broad Street Subway starting in 1928. The latter two were heavy rail lines that crossed under City Hall. Leaving Broad Street Station, passengers would first arrive at West Philadelphia Station at 32nd and Market Streets on the west side of the Schuylkill, which in 1933 was replaced by 30th Street Station. The lines then split in three directions:
Харрисбургке бағытталған пойыздар PRR желісімен 40-шы көше станциясына, 52-ші көше станциясына және Овербрук станциясына баратын. Скуилкилл бойымен солтүстік-батысқа қарай жүретін пойыздар 52-ші көшеден кейін Уиннфилд Авеню және Синвид станцияларына қарай бұл желіден бөлінетін. Нью-Йорк қаласына немесе Делавэр өзенінен Нью-Джерсиге шығысқа қарай бағытталған пойыздар Солтүстік Филадельфия, Солтүстік Пенн және Франкфорд түйіспелері арқылы өтіп, содан кейін бөлінетін. Оңтүстікке қарай жүретін пойыздар Балтимор және Вашингтон темір жолының Орталық бөлімшесімен Ангора арқылы өтетін жолды пайдаланатын. Бүгінде 30-шы көше станциясы мен Брод-стрит станциялары арасындағы темір жол желісінен басқа барлық темір жол желілері сақталып, SEPTA немесе NJ Transit компанияларымен пайдаланылуда.
Trains heading west toward Harrisburg would take the PRR line to 40th Street Station, 52nd Street Station, and Overbrook Station. Trains heading northwest along the Schuylkill would split from this line after 52nd Street toward the stations at Wynnefield Avenue and Cynwyd. Trains heading north toward New York City or east across the Delaware River to New Jersey would run through North Philadelphia, North Penn Junction, and Frankford Junction stations, before splitting off. Trains heading south would take the Baltimore and Washington Railroad Central Division line through Angora. Today all these railroad lines, except for the one between 30th Street Station and Broad Street stations, remain intact, run by SEPTA or NJ Transit.
Сәулет
Брод-стрит станциясының архитектурасы 19 ғасырдың соңғы тоқсанындағы Филадельфияның орталық ауданындағы Фурнесс салған ғимараттарға сай келді. Фурнесс құрылысы ортағасырлық үлгілерден біршама өзгешіліктері бар готикалық мұнаралар мен аркалы терезелердің торына ұқсады. Оның жұмысы, бұрынғы он жылдықта Уилсон Бразерс & Компания салған ұқсас құрылысты кеңейтті. Фурнесс терезелері көбінесе дөңгелектелген, тік қос жолдарсыз болды. Құрылыстың төменгі қабаттары салмақты және таспен қапталған, бұл Х.Х. Ричардсонның бұрынғы онжылдықтағы жұмыстарын еске түсірді, ал жоғарғы қабаттардың шпандельдері ғимараттың тік өсуін баса көрсетті. Тас құрылыстың қаңқасы негізінен темір мен болаттан жасалған, ал ішкі жағындағы конструкциялық элементтер көбінесе бағаналар мен перилалар арқылы көрініс берді, олардың кейбіреулері оларды біріктіретін қабырғаларды көрсетті. Ғимараттың стилі Фурнесс 1876 жылы аяқтаған Пенсильвания Көркемсурет академиясының ғимаратына немесе 1888 жылы жобаланған Пенсильвания университетінің кітапханасына ұқсас болды. Станция 1881 жылдан кейін кеңейгенде, қосымша теміржол сарайлары салынды, 1891 жылға қарай барлығы он екі сарай болды. Кейіннен олар бір сараймен ауыстырылды, ол 1892 жылы аяқталғаннан кейін әлемдегі кез келген станция төбесінің ең үлкен бір құсқа дейінгі арақашықтығына (91 м / 298 фут) ие болды және ақыр соңында 16 жолды қамтыды. PRR кейін Furness, Evans & Company компаниясын станциямен бірдей қызыл кірпіш, тас және терракоттан жасалған Arcade Building кеңсе ғимаратын жобалауға шақырды, ол Маркет көшесі арқылы жаяу өтетін көпірмен байланыстырылды. Бұл көшедегі жаяу жүргіншілер қозғалысын жеңілдетті, ал қала Аркада ғимаратын 15-ші көшедегі тротуардың үстіне салуға рұқсат берді. Broad Street станциясының жұмысында тіпті алғашқы жылдарында да кемшіліктер болды. Станция қала арқылы өтетін жолаушылар пойыздарын уақытты қажет ететін кері қозғалыстарсыз қабылдай алмады. Тағы бір мәселе – қалалық аймаққа жақын орналасқандықтан, станцияның негізгі қызметіне айналған қалалық пойыздарды айналдыру үшін бірнеше локомотивтерді жылжыту қажет болды. Бірінші мәселе Солтүстік Филадельфиядағы туннель салу жобасына қарамастан шешілмеді, ол Broad Street станциясының аймағына дейін созылып, станциядан шығатын бағыттармен кездесу үшін жер бетіне шығу керек еді. Екінші мәселе теміржол желілерін электрлендіру арқылы жеңілдеді, 1915 жылдың 11 қыркүйегінен бастап Паоли бағытындағы қызмет теміржолдың "Негізгі желісіне" дейін электрлендірілді. 1918 жылы Chestnut Hill (қазіргі Chestnut Hill West) бағыты ашылды, екі ең жүйрік қалалық бағыттар қамтылды. 1928 жылы тағы екі бағыт – Батыс Честер/Медиа және Честер/Уилмингтон электрлендірілді, ал 1930 жылы Норристоун мен Трентон электрлендірілді, соңғысы қазіргі Солтүстік-шығыс дәлізінің электрлендірілуінің бірінші бөлігі болды, ол 1933 жылы Нью-Йорктегі Пенн станциясына дейін аяқталды. 1923 жылдың 11 маусымында өрт салдарынан теміржол сарайы қирады. Өрт таңғы сағат 1-де басталып, екі күнге созылды. Өрт әлі өршіп тұрғанда қиратылған заттарды тазалау жұмыстары басталды. Қалған темір конструкция бұзылып, платформалар кішкентай "құбыршақ" қорғаныштарымен жабылды. Бұл қорғаныштар 1943 жылдың 12 қыркүйегінде сағат 9:38-де басталған тағы бір өртте жойылды және станцияның соңғы он жылына дейін сақталған ұқсас құрылыммен ауыстырылды.
The architecture of Broad Street Station was typical of Furness's buildings in central Philadelphia in the last quarter of the nineteenth century. Furness's structure looked much like a web of Gothic spires and arched windows, with considerable modification from their medieval sources. His work expanded on a similar structure originally constructed by the Wilson Brothers & Company a mere decade before. Furness's windows were often rounded and did not use pointed chancels. The lower levels of the structure were heavy and rusticated, recalling the work of H. H. Richardson from the previous decade, while the spandrels of the upper stories emphasized the building's verticality. The frame for the stone structure was largely made of iron and steel, and on the interior the structural techniques were often displayed by balustrades and columns that in places revealed the rivets that held them together. The formal style of the building was altogether not unlike that of Furness's building for the Pennsylvania Academy of the Fine Arts, which he completed in 1876, or his University of Pennsylvania Library, designed in 1888. As the station expanded after 1881, additional train sheds were added to cover additional tracks, twelve in all by 1891. They were eventually replaced by a single shed, which, upon its completion in 1892, had the largest single span of any station roof in the world (91 m 298 feet), and ultimately covered 16 tracks. PRR later hired Furness, Evans & Company to design the Arcade Building, an office building of the same red brick, stone and terra cotta as the station, that connected to it through a pedestrian bridge over Market Street. This relieved much of the pedestrian traffic at street level, and the City permitted the Arcade Building to be built over the 15th Street sidewalk. Even in its early years, there were flaws in the operation of Broad Street Station. The station could not accommodate passenger trains passing through the city without time consuming back up moves. The other major problem was that it took a number of engine moves to turn around commuter trains, which had become the station's main business because of its proximity to the downtown area. The first problem would remain unsolved despite a proposal for a tunnel in North Philadelphia that was to run to the Broad Street Station area and then emerge above ground to meet the lines coming out of the station. The other problem began to be alleviated with electrification of the rail lines, starting with the Paoli service to the railroad's "Main Line", starting on September 11, 1915. In 1918 service to Chestnut Hill (today's Chestnut Hill West) was opened, and the two busiest commuter services were dealt with. In 1928 two more lines, West Chester/Media and Chester/Wilmington, would go under wire, and in 1930 Norristown and Trenton would be electrified, the latter being the first segment of electrification of today's Northeast Corridor, which was completed to Penn Station, New York, in 1933. The train shed was destroyed by a fire on June 11, 1923. The fire began about 1:00 a. m. and burned for two days. Work on clearing the debris began even while the fire was still smoldering. The steel skeleton that remained was removed; thereafter, the train platforms operated while covered by small, "umbrella" shelters. These replacements were destroyed by another fire that began at 9:38 a. m. on September 12, 1943, and were replaced by a similar structure that remained for the last ten years of the station's existence.
Өлім
1920-1930 жылдары Пенсильвания темір жолы екі жаңа станция салды: қазір Филадельфия қалалық және қалааралық теміржол байланысының негізгі торабы болып табылатын 30th Street станциясы және қазір Филадельфияның аймақтық теміржол желісінің негізгі орталығы – Suburban Station. Бастапқыда PRR 30th Street станциясынан қалалық әкімшіліктің солтүстік-батысына, Broad Street станциясының солтүстігіне дейін созылған PRR желісінің шағын бөлігі, PRR теміржол желісін Reading теміржолымен байланыстыратын Center City Commuter Connection туннелінің құрамында шығысқа қарай кеңейтілді. 1947 жылдың шілдесінде Broad Street станциясынан күндіз 55 пойыз кестесі жоспарланған: 9 оңтүстікке, 8 Zoo бағытынан батысқа, ал 38 Zoo бағытынан шығысқа (соның 14-і Delair көпірінен өтетін). Broad Street станциясы ақырында Фурнесстің көптеген ғимараттарының тағдырына ұшырады – 1952 жылы жабылып, 1953 жылы сөйілді. Кесте бойынша соңғы пойыз – 27 сәуірде сағат 01:10-да Вашингтонға бағытталған 431-ші пойыз болды; ал соңғы пойыз сол кешкі арнайы қоштасу рейсі болды. Бұрын станция мен оның кіреберіс жолдары орналасқан жерде қазір қаланың коммерциялық орталығы – Пенн орталығы орналасқан, онда 54 қабатты Mellon Bank Center сияқты ғимараттар бар. Бүгінде ғимараттан қалған жалғыз нәрсе – 15-ші көшеде орналасқан, осы орынды еске түсіретін тарихи белгі. 30th Street станциясының негізгі күту залының солтүстік-батыс бұрышында орналасқан Карл Биттердің "Көліктің рухы" атты барельефтік мүсіні бастапқыда Broad Street станциясында орналасқан.
In the 1920s and 1930s the Pennsylvania Railroad built two new stations: 30th Street Station, which is now the main intercity hub for Philadelphia rail travel, and Suburban Station, which is now the main community regional rail hub for Philadelphia. Originally a PRR stub line from 30th Street Station to a tunnel ending northwest of City Hall, just north of Broad Street Station, it was extended east as part of the Center City Commuter Connection tunnel tying the PRR rail network with the Reading Railroad.) In July 1947 Broad St scheduled 55 weekday departures: 9 to the south, 8 that would head west from Zoo, and 38 that would turn east from Zoo (14 of which would cross the Delair bridge). Broad Street ultimately suffered the fate of many of Furness's institutional buildings, as it was closed in 1952 and razed in 1953. The last departure of a scheduled train was train 431 to Washington at 0110 on 27 April 1952; the last train was the farewell special that evening. The land once occupied by the station and its access tracks is now the commercial heart of the city, known as Penn Center, including buildings such as the 54 story Mellon Bank Center. Today all that remains of the building is a historic marker on 15th Street commemorating the site. A bas relief mural by Karl Bitter, The Spirit of Transportation, located in the northwest corner of the main waiting area at 30th Street Station, was originally located in Broad Street Station.