Луи Кахан: Австриялық туған, Австралия суретшісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Аустрияда туған австралиялық суретші Луи Кахан АО (25 мамыр 1905 – 16 шілде 2002) – австралиялық суретші, ұзақ мансабында сән дизайнымен, журналдар мен басылымдарға иллюстрация жасаумен, сондай-ақ кескін салу, графика және сурет салумен айналысты. Оның туындылары Австралияның, Еуропаның және АҚШ-тың көптеген маңызды коллекцияларында сақталған. 1962 жылы ол Патрик Уайттың портретімен Арчибальд сыйлығына ие болды.

Өмірбаян

Луи Кахан 1905 жылғы 25 мамырда Венада дүниеге келді. Алғашқыда ол әкесімен бірге тігіншілікке оқыды. Дегенмен, ол өнерге ерекше қызығушылық танытты және жас кезінде әкесінің клиенттерін – сол кездегі танымал актерлер мен музыканттарды суреттеді. 1925 жылы Венадан Парижге сапар шегіп, атақты модельер Пол Пуаренің жұмысында алдымен тігінші, сосын дизайнер болып жұмыс істеді. Пуаре арқылы ол Матисс, Дюфи және Вламинк сияқты көптеген суретшілермен танысты. Жозефина Бейкер, Колетт және Фолли-Бержер үшін костюмдер жасады. Ол қаланың богемиялық өміріне еніп, Монпарнаста сурет салумен айналыса бастады. Осы кезеңде газеттер мен журналдар үшін тәуелсіз суреттер салды. 1939 жылы Франция шетелдік легионына қабылданып, Солтүстік Африкадағы Алжирге соғыс суретшісі ретінде жіберілді, бірақ ол ешқашан ресми көркемдік білім алмаған. 1942 жылы Оранда көрме ұйымдастырды. 1943-1945 жылдары Қызыл Крестке ерікті суретші ретінде қызмет етті. Сол кезде әскерилердің суретіне рұқсат берілмеген. Луи Орандағы ауруханада емделіп жатқан жаралы сарбаздардың 2000-нан астам суретін жасады, олардың көшірмелері (микрофильмнің ерте түрі) сарбаздардың отбасыларына жіберілді. Түпнұсқалар жіберілгеннен кейін жойылғанын білген Кахан оларды сақтап қалуға кірісті, ал кейіннен 300-ден астам суретін Вашингтондағы Қызыл Крест мұражайына сыйлады. Соғыстан кейін Парижге оралды және «Ле Фигаро» газетінде соғыс процестерінің сот залдарындағы көріністерін салу үшін жұмысқа орналасты. Америка Құрама Штаттарын аралап шыққаннан кейін, соғыстан бұрын Австралияға көшіп келген отбасына қосылу үшін Батыс Австралиядағы Пертке көшті. Пертте алғашқы жеке көрмесін өткізіп, Батыс Австралия өнер галереясы сатып алған туындылары арқылы өнер әлемінде танылды. 1950 жылы Мельбурнға көшіп, онда «Melbourne Herald» газетінің өнер сыншысы Алан МакКаллох оның портрет салу дағдысын танып, «Meanjin» журналының редакторы Клем Кристесенмен таныстырды. Ол Джеффри Блейни, Джуди Кассаб, Мэннинг Кларк, Артур Бойд, Дам Джоан Сазерленд, Ехуди Менухин және Лучано Паваротти сияқты австралиялық және басқа да танымал тұлғалардың көптеген портреттерін жасады. «Meanjin» журналы үшін жасалған көптеген түпнұсқа суреттер қазір Мельбурн университетінің Бейлиу коллекциясында сақталуда. 1953 жылы Пертке қайтып келгенде Лилимен танысып, үйленді. Біраз уақыт Лондонға тұрғаннан кейін 1959 жылы Австралияға, ал 1960 жылы Мельбурнға оралды. Мұнда ол продюсер Стивен Хагпен бірлесіп опера және театр өнерлері үшін декорациялар мен костюмдерді жобалады. Мельбурндағы Виктория өнер орталығында оның музыканттардың портреттерінен, сондай-ақ декорациялар мен костюмдердің эскиздерінен тұратын үлкен коллекция бар. Суреттерінде, графикасында және суреттерінде Луи Кахан армандар, өлім және өзінің өмірі сияқты көптеген қызығушылықтар мен тақырыптарды зерттеді. Балалық шақтағы ойындар, портреттер және бейнелер – оның тұрақты тақырыптары болды. Оның кейінгі туындыларында символизм ерекше көзге түседі. Кейінірек, түс тәрізді суреттері мен картиналарында Каханның жұмыс құралдары: палитра, қылқаламдар, тігіншінің қайшысы мен лентасы бейнеленеді. Бұл метафоралық автопортрет және өмір тарихын көрсетеді. 1993 жылы Луи Кахан өнер саласына қосқан қызметі үшін Австралия орденінің офицері болып тағайындалды. Ол 2002 жылы 97 жасында дүние салды.

Louis Kahan was born in Vienna on 25 May 1905 and initially trained as a tailor with his father. However, he was particularly drawn to art and as a young man sketched his father's clients, who included famous actors and musicians of the day. In 1925 he travelled from Vienna to Paris where he worked with renowned couturier Paul Poiret, first as a tailor and then designer. Through Poiret he met many artists, including Matisse, Dufy and Vlaminck. He designed costumes for Josephine Baker, Collette and the Follies Bergeres. He immersed himself in the bohemian life of the city and began life drawing in Montparnasse. At this time he also produced freelance illustrations for newspapers and magazines. He enlisted in the French Foreign Legion in 1939 and was sent to Algeria, North Africa as a war artist, although he had never received any formal art training. He had an exhibition at Oran in 1942. He was a voluntary artist for the Red Cross between 1943 and 1945. During this time, photography of soldiers was not permitted. Louis made over 2,000 drawings of wounded soldiers being cared for in the hospital at Oran and these were v mailed (an early form of microfilm) to the families of soldiers. When he found that the originals were being destroyed after transmission Kahan began to save them and over 300 were later given by him to the Red Cross Museum in Washington, USA. He returned to Paris after the war, and was employed by Le Figaro to sketch the court scenes of the war trials. After travelling across the United States he moved to Perth, Western Australia to join his family, who had emigrated to Australia before the war. In Perth he had his first solo exhibition and began to be recognised by the art world, with work purchased by the Art Gallery of Western Australia. He moved to Melbourne in 1950 where his talent for portraiture was recognised by Melbourne Herald art critic, Alan McCulloch, who introduced him to Clem Christesen, editor of Meanjin. He made many portraits of Australian and other celebrities, including Geoffrey Blainey, Judy Cassab, Manning Clark, Arthur Boyd, Dame Joan Sutherland, Yehudi Menuhin and Luciano Pavarotti. Many of the original drawings for Meanjin are now in the Baillieu Collection of Melbourne University. On a return trip to Perth in 1953 he met and married Lily. After living in London for some time they returned to Australia in 1959 and then to Melbourne in 1960. Here he collaborated with producer Stephen Haag, designing sets and costumes for opera and theatre. The Victorian Art Centre, Melbourne, has a large collection of his portraits of musicians, and set and costume designs. In his paintings, prints and drawings Louis Kahan explored many interests and themes, including dreams, death, and his own life. Childhood games, portraits and nudes were ongoing subjects. Symbolism particularly characterises his later works. Later, dreamlike prints and paintings often show Kahan's tools of the trade: palette, brushes, tailor's scissors and tape. These represent a kind of metaphorical self portrait and life history. In 1993 Louis Kahan was appointed an Officer of the Order of Australia for service to the arts. He died in 2002, aged 97.