Дон Ковэй: Американдық R&B әншісі және ән жазушысы

Кіріспе

Американдық әнші-күйші Дональд Джеймс Рэндольф (24 наурыз 1936 - 31 қаңтар 2015), көбінесе Дон Ковей сахналық атымен танымал, 1950-1970 жылдары ең белсенді болған американдық R&B, рок-н-ролл және соул әнші-күйшісі. Оның ең табысты жазбалары "Mercy, Mercy" (1964), "See Saw" (1965) және "It's Better to Have (and Don't Need)" (1974) болып табылады. Ол сонымен қатар Chubby Checker үшін АҚШ-тағы бірінші орын алған "Pony Time" және Aretha Franklin үшін Грэмми сыйлығын жеңіп алған "Chain of Fools" әндерін жазған. 1994 жылы ол Ритм және Блюз қорынан Пионер сыйлығын алды. "Вашингтон Пост" газетінде жазылғандай, Теренс МакАрдл оның өлімінен кейін: "Мырза Ковейдің мансабы ритм және блюз музыкасының ду-вуптан фанкке дейінгі барлық спектрін қамтыды" деді. Ол 1950 жылдардың басында анасы Хелен Циммерман Рэндольф және туыстарымен бірге Вашингтон, округ Колумбияға көшіп келді және бастапқыда отбасылық евангелистік квартет – Cherry Keys тобында ән шырқады. Ол Rainbows тобының құрамында діни емес музыкаға көшті және 1956 жылы осы топпен алғашқы жазбаларын жасады.

Мансап

Ковейдің жеке мансабы 1957 жылы Little Richard Revue тобының құрамында басталды, онда ол жұлдыздың жеке жүргізушісі және ашылу актісі ретінде жұмыс істеді. "Bip Bop Bip" атты сингл, онда Ковей "Pretty Boy" деп таныстырылды, Atlantic лейблінде шығарылды, оны Little Richard өндірді және Upsetters тобының қолдауымен жазылды. Келесі бірнеше жылда Ковей лейблдер арасында көшіп-қонып, ақырында 1961 жылы Columbia Records компаниясымен келісімшартқа отырды, бірақ табысқа жете алмады. Алайда, сол жылы ол алғашқы хиттерін жариялады, Rainbows тобының мүшесі Джон Берримен бірлесіп жазған "Pony Time" әні Billboard поп-тізімінде 60-шы орынға ие болды. Ән кішкентай Arnold лейблі арқылы шығарылды және оның Goodtimers тобына жатқызылды. Кейіннен бұл әнді Chubby Checker орындап, АҚШ-та 1-ші орынға шықты. Gladys Knight & the Pips Ковейдің "Letter Full of Tears" әнімен АҚШ-тың үздік 20-лығына енді, ал Wilson Pickett Ковейдің "I'm Gonna Cry (Cry Baby)" әнін Atlantic лейбліндегі өзінің алғашқы синглы ретінде жазды. Оның әншілік мансабы 1964 жылға дейін дамымады, ол кішкентай, Atlantic таратып отырған Rosemart лейблінде "Mercy, Mercy" әнімен ең үлкен хиттерін жариялады. Stax компаниясының қызметкерлерімен арақатынасы музыканттармен де, басқарумен де қиын болған. Cropper мұны атқарушы Джим Стюарттың консервативті мінезі мен Ковейдің болжаусыз шығармашылық табиғаты арасындағы қақтығысқа байланыстырды. Cropper Ковейге деген құрметін былай жеткізді: "Мен Донды өте жақсы көретінмін. Біз өте жақсы араласатынбыз, бірақ Джим мен олар Донды түсінбеді деп ойлаймын. Ол басқаша ойлайды және адамдарды қатты алаңдататын". Олар екі альбом жазды: "The House of Blue Lights" және "Different Strokes for Different Folks", содан кейін ажырасып кетті. 1972 жылы Ковей Mercury Records компаниясына A&R атқарушысы болып қосылды, сонымен қатар Superdude альбомын жазуды бастады. Ол 2000 жылы Cannonball лейблінде 23 жылдан кейін алғашқы альбомын, "Adlib" альбомын шығарды. Бірлескен музыканттардың арасында Пол Роджерс, Уилсон Пикетт, Ли Кониц, Отис Клей, Ким Симмондс, Энн Пиблс, Сил Джонсон, Пол Шаффер, Хьюи Льюис және Дэн Пенн болды. Альбомның мұқабасы Ронни Вудтың суретімен безендірілген.

Covay's solo career began in 1957 as part of the Little Richard Revue, when he worked both as the star's chauffeur and as an opening act. A single, "Bip Bop Bip", on which Covay was billed as "Pretty Boy", was released on Atlantic, produced by Little Richard and featuring his backing band, the Upsetters. Over the next few years, Covay drifted from label to label, eventually signing with Columbia Records in 1961, but success remained elusive. Later that year, however, he had his first chart success, when "Pony Time", a song he co wrote with fellow Rainbows member John Berry, reached No. 60 on the Billboard pop chart. It was issued by the small Arnold label and credited to his group, the Goodtimers. The song was later recorded by Chubby Checker and became a US No. 1 single. Gladys Knight & the Pips reached the US Top 20 with Covay's song "Letter Full of Tears", and Wilson Pickett recorded Covay's "I'm Gonna Cry (Cry Baby)" as his first single on Atlantic. His singing career continued to falter until 1964, when he had one of his biggest pop hits on the small, Atlantic distributed Rosemart label with "Mercy, Mercy". His relationship with Stax's staff has been described as difficult, both with its musicians and with its management. Cropper ascribed it to a clash between executive Jim Stewart's more conservative persona and Covay's unpredictable creative character. Cropper emphasized his appreciation of Covay: "I loved Don to death. We get along great but I don't think Jim and them understood Don. He thinks in different areas and he was kind of driving people bananas." and they recorded two albums: The House of Blue Lights and Different Strokes for Different Folks, before splitting up. Covay joined Mercury Records in 1972, as an A&R executive, while also starting to record his album Superdude. He released the album Adlib in 2000 on the Cannonball label, his first album in 23 years. Collaborating musicians included Paul Rodgers, Wilson Pickett, Lee Konitz, Otis Clay, Kim Simmonds, Ann Peebles, Syl Johnson, Paul Shaffer, Huey Lewis, and Dan Penn. The cover art was by Ronnie Wood.