Кіріспе

Американдық әнші (1944–2003)
Американдық әнші Барри Юджин Картер (12 қыркүйек 1944 – 4 шілде 2003), сахналық аты Барри Уайтпен әйгілі, американдық әнші және ән жазушы. Грамми сыйлығының екі дүркін иегері, терең дауысымен және романтикалық бейнесімен танымал. Оның ең үлкен жетістіктері 1970-ші жылдарда жеке орындаушы ретінде және Love Unlimited Orchestra тобымен бірге болды, ол көптеген ұзақ өмір сүрген соул, фанк және диско әндерін жасады, мысалы, оның ең танымал екі хиті: "Can't Get Enough of Your Love, Babe" және "You're the First, the Last, My Everything". Уайт өмірінде 20 студиялық альбом жазды, бірақ одан да көп нұсқалары мен жинақтары бүкіл әлемде шығарылып, алтын сертификат алды, олардың 41-і платиналық мәртебеге жетті. Уайттың 20 алтын және 10 платиналық синглы бар, ол 100 миллионнан астам жазба сатты және барлық уақыттағы ең көп сатылатын музыка орындаушыларының бірі болып табылады. Оның музыкасына Джеймс Кливленд, Рей Чарльз, Арета Франклин, The Supremes, The Four Tops және Марвин Гей үлкен әсер етті.

Ерте өмір

Уайт 1944 жылдың 12 қыркүйегінде Техас штатының Галвестон қаласында Барри Юджин Картер болып дүниеге келді. Оның әкесі Мелвин А. Уайт, анасы Сейди Мари Картер еді. Әке-шешесі үйленбегендіктен, анасы оған өзінің тегін берді, бірақ ол кейін әкесінің тегін алды. Ол Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласының Оңтүстік-Орталық аймағындағы Уоттс ауданында өсті. Ол екі баланың үлкені болды, інісі Даррил 13 ай кіші еді. Уайт анасының классикалық музыка жинағын тыңдап өскен және алғаш рет пианинода ойнап, пластинкаларда естігенін қайталаған. 11 жасында Джесси Белвиннің 1956 жылы шыққан "Goodnight My Love" хит-синглінде фортепианода ойнағанына жиі сілтеме жасалады. Алайда, 1995 жылы Бостон геральдымен сұхбатта Уайт әнді жазуға немесе аранжировкалауға қатысқан жоқ екенін мәлімдеді. Ол бұл оқиғаның журналистердің әстеусіздігінен туындағанын айтты. Уайт пен Белвин бір ауданда тұрғанмен, Белвин Уайттан 12 жас үлкен еді. Уайт Лос-Анджелестің оңтүстік-шығысында орналасқан Джейкоб А. Райс орта мектебінде оқыды, ол тек ұлдарға арналған академия еді. Уайттың дауысы 13-14 жасында күрт өзгерді. Уайт BBC арнасына берген сұхбатында да осы оқиғаның 13 жасында болғанын айтты. 16 жасында 30 000 долларлық Cadillac дөңгелектерін ұрлағаны үшін төрт айға түрмеге қамалды (қазіргі шақта бұл сома шамамен $ құрайды). Түрмеде ол радиодан Элвис Преслидің "It's Now or Never" әнін тыңдады, бұл оның өмірін түбірінен өзгерткен тәжірибе болды. Уайт 18 жасқа толған күні тағы бір шабыт алды, ол жоғары мектепті бітіру жылының алғашқы күнімен бірге келді. Ол сабақты өткіріп, Голливудтағы Capitol Records бас кеңсесіне барып, кеңсеге қарама-қарсы тұрып сағаттап қарады. Аймақтың жандылығы оған музыканы оқып-жаза білмесе де, Голливудта, ойын-сауық индустриясында жұмыс істеуге ұқсады. Ол Лос-Анджелестегі түрлі шағын тәуелсіз лейблдерде жұмыс істегенге дейін. Ол сондай-ақ 1960 жылдардың басында өз атымен бірнеше сингл жазды, оған The Atlantics (Rampart және Faro лейблдері үшін) және The Majestics (Linda және Jordan лейблдері үшін) вокалдық тобы қолдау көрсетті. 1999 жылғы автобиографиясында Уайт әннің продюсері Джин Пейдж екенін растады, ол 1970 жылдардағы көптеген жетістіктерінде онымен жұмыс істеген. 1965 жылы Уайт The Bel Cantos тобының "Feel Aw Right" әнін шығарды, ол Downey лейблінде жарық көрді. Ол 1966 жылы Downey лейблінде "Ли Барри" деген атпен "Man Ain't Nothin'"/"I Don't Need It" дебюттік синглын жазды. Ол сондай-ақ 1967 жылы Pat Powdrill & the Powerdrills тобының "Together Forever" әнін бірлесіп жазды. 1960 жылдардың ортасында Del Fi Records компаниясының Боб Кийн оны жаңа Bronco Records компаниясына A&R менеджері ретінде шақырды, ал Уайт лейблдің әртістерімен, соның ішінде Виола Уиллс және The Bobby Fuller Four тобымен, әнші-жазушы, сессиялық музыкант және аранжировщик ретінде жұмыс істей бастады. Уайт сондай-ақ 1968 жылы теледидардағы бананды поп-тобы The Banana Splits үшін "Doin' the Banana Split" әнін жазды. 1969 жылы Уайт Трансконтинентальдық ойын-сауық корпорациясының бөлімшесі Лос-Анджелестегі Forward Records компаниясымен продюсер ретінде келісімшартқа отырды.

1970-ші жылдардағы өндіруші

1972 жылы Уайт өзі тапқан Love Unlimited атты қыздар тобының продюсері болып үлкен жетістікке қол жеткізді. Ал АҚШ-та оны "Доктор Лав", "Мистер Лав", "Жастық сөйлеудің ханзадасы", "Романтиканың елшісі", "Дисконың королі", "Маэстро" немесе "Махаббат гуруы" деп атады. Алты жылдан соң Уайт 1979 жылы 20th Century компаниясынан шығып, CBS/Columbia Records компаниясымен бірлесіп өзінің Unlimited Gold атты жеке лейблін ашты.

1980 жылдар

Диско-эраның аяқталуымен поп-чарттағы табысы төмендегенімен, ол өмірінің соңына дейін адал жанкүйерлерін сақтап қалды. Келесі үш жылда бірнеше альбом шығарғанына қарамастан, ол бұрынғы жетістіктерін қайталай алмады, тек 1982 жылғы "Change" әні ғана Billboard Hot 100 тізіміне енді, ал Billboard R&B Top 20-да (No. 12) орын алды. Оның лейблі Уайтқа ауыр қаржылық шығын әкелді, сондықтан ол көбінесе гастрольдік сапарларға белсенді қатысты және 1983 жылы лейблін жапты. Төрт жылдан кейін ол A&M Records компаниясымен келісімшарт жасады, ал 1987 жылы шыққан "The Right Night & Barry White" альбомындағы "Sho' You Right" синглы Billboard R&B чартында No. 17-ге дейін көтерілді. 1989 жылы ол "The Man Is Back!" альбомын жариялады, осымен Billboard R&B чартында үш топ 40-қа кірген сингл шығарды: "Super Lover" (No. 34), "I Wanna Do It Good to Ya" (No. 26) және "When Will I See You Again" (No. 32).

1990 жылдар

1970 жылдардағы ностальгиялық әуесқойлық Уайтқа 1990 жылдары жаңа танымалдылық толқынына ие болуға мүмкіндік берді. Куинси Джонстың 1989 жылғы "Back on the Block" альбомындағы "The Secret Garden (Sweet Seduction Suite)" әніне қатысқаннан кейін, Уайт бірнеше альбомымен тиімді қайта оралды, олардың әрқайсысы алдыңғысынан табыстырақ болды. Ол 1991 жылы "Put Me in Your Mix" альбомымен хит-парадтардың басына қайта оралды, ол Billboard R&B альбомдар тізімінде 8-орынға, ал сол аттас ән Billboard R&B синглдар тізімінде 2-орынға жетті. 1994 жылы Уайт "The Icon Is Love" альбомын шығарды, ол Billboard R&B альбомдар тізімінде 1-орынға көтерілді, ал "Practice What You Preach" синглы оған шамамен 20 жыл ішінде Billboard R&B синглдар тізімінде алғашқы 1-орынын әкелді. Альбом "Үздік R&B альбомы" номинациясында Грэмми сыйлығына ие болды, бірақ TLC-нің "CrazySexyCool" альбомына ұтылып қалды. 1996 жылы Уайт Тина Тернермен "In Your Wildest Dreams" дуэтін жазды. 1996 жылы "Space Jam" фильмі мен оның саундтрегі жарық көрді, онда Уайт Крис Рокпен "Basketball Jones" дуэтін орындады, бұл Cheech & Chong-тың 1973 жылғы "Basketball Jones" әнінің жаңа нұсқасы болды. Уайттың соңғы альбомы, 1999 жылғы "Staying Power", оның соңғы хиті "Staying Power" әніне әкелді, ол Billboard R&B тізімінде 45-орынды иеленді. Бұл сингл оған "Үздік еркек R&B вокалдық орындау" және "Үздік дәстүрлі R&B вокалдық орындау" санаттарында екі Грэмми сыйлығын жеңіп берді. Оның Марк Элиотпен бірлесіп жазған "Love Unlimited" автобиографиясы 1999 жылы Broadway Books баспасында жарық көрді.

Актерлік мансап

Карьерасы барысында Уайт кейде теледидар мен киноға дауыс берумен айналысты. Ол "Конскин" (1975) фильміндегі Аға Аю (Brother Bear) кейіпкеріне дауыс берді. Уайт 1995 жылы Prodigy жарнамасында автобус жүргізушісінің рөлін ойнады, сондай-ақ ол Good Seasons салат қоспасының жарнамасында "You Can't Bottle Love" атты әнді орындап, қоянның дауысын сомдады. Ол сонымен қатар Oldsmobile, кейін Jeep сияқты автомобильдердің жарнамаларында жұмыс істеді. Уайт теледидар мен радиода Arby's Restaurant жарнамаларына дауыс берді, олар Market Fresh мәзірін жарнамалады. Уайттың дауысы Apple компаниясының алғашқы iBook жарнамасында да естіледі. Уайт комедиялық драмалық телесериал "Ally McBeal"де үш рет қонақ ретінде пайда болды, себебі оның музыкасы көбінесе шоудағы түс көру сахналарында қолданылды.

Некелер

Уайт 19 жасында балалық шағындағы сүйіктісіне, өмірбаянында тек Мэри деп көрсетілген қызға үйленді. 1969 жылы олар айырылысып, кейін ажырасты. 1974 жылы Уайт әнші Глодеан Джеймске үйленді. Жұбайлар 1981 жылы «Barry & Glodean» альбомын бірлесіп жасады. Ол Уайттан он жылдан астам уақыт бойы жақын болмағанмен, оның жесірі ретінде оның мүлкінің жалғыз мұрагері атанды.

Балалар

Уайттың кем дегенде тоғыз баласы болды. Олардың төрт баласы ортақ болды. Дентон сондай-ақ, Уайт оған беруге уәде берген ақша мен жеке заттарын беруге тиіс екенін мәлімдеді. Әкелік анықтамасы оның баласының әкесі емес екенін көрсетті, содан кейін Дентон сот ісін ұтырып қалды. Уайттың денсаулығының тұрақсыздығы оған жаңа бүйрек салуға мүмкіндік бермеді, және ол 2003 жылдың 4 шілдесінде Лос-Анджелестегі Седарс-Синай медициналық орталығында жүрек тоқтауынан қайтыс болды. Ол 58 жаста болды. Оның денесі өртеліп, күлі Калифорния жағалауындағы теңізге шашылды.

Мұра

2004 жылдың 20 қыркүйегінде Уайт Нью-Йоркте өткен салтанатта Dance Music Hall of Fame-ге қабылданып, құрметті мүше атанды. 2013 жылдың 12 қыркүйегінде, Уайттың 69-шы туған күніне орай, ол өлімнен кейін Голливудтағы Даңқ аллеясындағы 6914 Голливуд бульварында 2506-шы жұлдызбен марапатталды, «жазу» санатында. "Counting Cars" телешоуы Уайттың есіміне оның жесірі Глодеанға арналған соңғы машинасының қалпына келтірілуі арқылы құрмет көрсетті. Бі-Би-Си Уайтты "Махаббаттың молюскісі" деген лақап атымен еске алып, оның өмірбаяндық ескертпесінде "оның буынның ең ерекше жан дауыстарының бірі, оны былай сипаттаған: «Егер шоколадты кремді торт ән айта алса, ол Барри Уайт сияқты дыбыстайтын болар еді» делінген. 2023 жылы Rolling Stone журналы Уайтты "Барлық уақыттың ең ұлы 200 әншісі" тізімінде 56-шы орынға қойды.

Марапаттар мен ұсыныстар

Уайт 11 «Грэмми» сыйлығына ие болды, ал 2000 жылы 42-ші жылдық «Грэмми» сыйлығында «Staying Power» үшін екі сыйлық жеңіп алды.