Кіріспе

Dunsop Bridge – Англияның Ланкашир графтығындағы Риббл-Вэлли ауданындағы Боуленд Форест-Хай азаматтық округіндегі ауыл. Клитерден солтүстік-батысқа қарай 9 миль (14 км), Ланкастерден оңтүстік-шығысқа қарай 15 миль (24 км) және Скиптоннан батысқа қарай 24,5 миль (39 км) қашықтықта орналасқан. Тарихи тұрғыдан алғанда, ауыл Йоркширдің Батыс Ридингінің құрамына кірген, бірақ 1974 жылдың 1 сәуірінде Ланкашир округі кеңесінің басқаруына берілді. Көбінесе Ұлыбританияның географиялық орталығы деп есептеледі, бірақ нақты орны ауылдың солтүстігіндегі Бреннанд шаруа қожалығының жанындағы Уиттендейл аспалы тастарында. 1992 жылы BT компаниясы Dunsop Bridge-те 100 000-шы төлемді телефонды орнатып, оның маңыздылығын түсіндіретін тақта орнатты. Телефон будкасын сэр Ранулф Файнс ашты. BT-нің A1141 тізіміндегі бірегей әліпбилік телефон станция кодтарында Dunsop Bridge коды DSB болып белгіленген.

География

Ауыл Дунсоп өзені мен Ходер өзенінің тоғысқан жерінде орналасқан, Ходер өзені оңтүстікке қарай ағып, Клитероудың сыртында Риббл өзенімен қосылады. Ауылдың атын алған көпір өзен арқылы созылған екі қарапайым аркадан тұрады. 1967 жылдың 8 тамызында Дунсоп аймағы Ұлыбританияның ауа райы тізіліміне 90 минут ішіндегі ең көп жауын-шашын мөлшері – 117 мм рекордымен енді. 2006 жылдың шілде айына дейін бұл рекорд күшінде. Ауылдың барлық жағын Боуленд орманының төбелері қоршап тұр, ол Табиғи сұлулықтың ерекше аймағында орналасқан. Жақын жерде Ланкашир сиқыршыларының сотқа, Ланкастер қамалына апарылған жолы – Салтер Фелл жолы орналасқан.

Тарих

Өзендер 9 ғасырда Амундренесс аумағының ең шығыс шекарасын құрады және 934 жылы король Ательстан Йоркқа қатысты Вулфстанға берген құжатында айтылған. Бұл аймақ тарихи тұрғыдан Йоркширдің Батыс бөлігіне жатады (және 1974 жылғы жергілікті басқаруды қайта ұйымдастыруға дейін Батыс Йоркшир округі кеңесі басқарды). 11 ғасырдың соңынан бастап Дунсоп Боулендтің ежелгі иелігінің бір бөлігі болды, ол корольдік орманды және сегіз қалашықты, төрт шіркеуді қамтитын он манордан тұрды, және Ланкашир мен Йоркширдің тарихи шекарасында шамамен 300 шаршы миль (777 км²) аумақты қамтыды. Дунсоп Көпірі 19 ғасырдың ортасында аймақта қорғасын кенін өндірудің нәтижесінде ауылға айналды. Оған дейін онда тек бірнеше шашыраңқы үйлер мен шаруашылықтар болды. Ауыл орталығына жақын Торнихолм үйінде Джон Таунли, Боулендтің 13-ші лорды 1878 жылы қайтыс болғанға дейін тұрды. Одан бұрын ол жерде жарыс аттары мен қысқа мүйізді мал өсірген Ричард Иствуд тұрған. Иствуд Таунлилердің жер агенті және Боулендтің соңғы қақпашысы болды. Ол 1871 жылы қайтыс болды және Дунсоп Көпіріндегі Сент-Хуберт шіркеуіне жерленді. 2009 жылы Чарльз Таунли Стречи, 4-ші барон О’Хаган, Таунли отбасының атынан Боулендтің 15-ші лорды атағын алғанын хабарлады. Бұрын лордтық жоғалған деп есептелген немесе тәждің меншігінде болған, ол 19 ғасырдың соңында тарихи жазбалардан жойылған. Таунлилер 1835 жылдан бастап Боуленд Орман Еліне ие болды және атақ жойылған отбасылық трастыда сақталған болып шықты. Лорд О’Хаган Боуленд иелігін аукционға сатты. Боулендтің 16-шы лорды Ланкашир тарихы, оның жер аттары мен диалектілерін зерттейтін Кембридж университетінің профессоры және орманмен туысқандық байланысы бар екені анықталды. 16-шы лорд 2011 жылдың сәуір айында ауылға ресми сапар жасады. Оның қақпашысы Роберт Редмэйн Паркер, Боуленд Жоғары Бөлімінің еншілес кеңесінің өкілдері, орман билігі, қоғамдық көшбасшылар және басқа да құрметті тұлғалар қатысты.

Сент-Хуберт шіркеуі

Рим-католик шіркеуі Сент-Хуберт Эдвард Пуджин Бернлидегі Тоунли Холлдың полковнигі Чарльз Таунли үшін салынған. Жергілікті дәстүр бойынша, шіркеу құны 1861 жылы Эпсом дербиінде жеңіс одны әкелген полковник Таунлидің Кетлдрм атты шабысынан төленген. Қасиетті орын 1865 жылғы 2 мамырда Ноттингем Рим-католик епископы Ричард Роскеллмен ашылды, содан кейін Лидс Рим-католик епархиясының құрамына кірді. 1988 жылы приход Солфорд Рим-католик епархиясына берілді. Ортағасырлық крещение тағы бастапқыда Уайтвелл маңындағы Бурхолм шіркеуінен алынған. Витражды терезелерді Брюссельдегі J. Б. Капронье жасаған, олар 1865 жылға дейін салынған. Орталық батыс терезеде аңшылардың қасиетті қамқоршысы – әулие Губерт бейнеленген. Боуленд орманы бұрын патшалық аң ауру орны болған.