Кіріспе
Италиялық велосипедші Микеле Бартоли (27 мамыр 1970 жылы Пиза қаласында туған) – Италиялық кәсіби велосипедші, қазір зейнеткерлікте. Бартоли 1992 жылдан 2004 жылға дейін кәсіби велоспортшы болды және өзінің буынындағы бір күндік классикалық жарыстардағы ең табысты спортшылардың бірі болды, әсіресе итальяндық және бельгиялық жарыстарда. Оның жетістіктерінде велосипед спортының бес ескерткішінің үшеуі бар – барлығы бес: 1996 жылғы Фландрия турындағы жеңіс, 1997 және 1998 жылдарғы Льеж-Бастонь-Льеж және 2002 және 2003 жылдарғы Ломбардия айналымы. 1997 және 1998 жылдары UCI жол жарысының кубогын жеңіп алды. 1998 жылдың 10 қазанынан 1999 жылдың 6 маусымына дейін Бартоли UCI Road World Rankings рейтингісінде бірінші орынды иеленді. Өзінің буынындағы ең жан-жақты спортшылардың бірі саналатын Бартоли түрлі классикалық жарыстарда жеңіске жетті. Ол Милан-Сан-Ремодан басқа Италияның көптеген маңызды бір күндік жарыстарын жеңіп алды және 2000 жылы Италияның ұлттық чемпионы атанды. Бельгияда ол Фландрияның тас жолдарымен өтетін классикалық жарыстарында және Арденн аймағындағы төбелі жарыстарда өте жақсы өнер көрсетті, соның арқасында "Фландрияның кішкентай арыстаны" (Il Leoncino delle Fiandre) деген лақап атын алды. Классикалық жарыстардан басқа Бартоли этаптық жарыстарда да жеңіске жетті, мысалы, Тиррено-Адриатико және Де Паннның үш күні, сондай-ақ Джиро-д'Италияда екі кезеңді жеңіп алды. 1996 және 1998 жылғы әлем чемпионаттарында үшінші орынды иеленді.
Michele Bartoli (born 27 May 1970, in Pisa) is a retired Italian road racing cyclist. Bartoli was a professional cyclist from 1992 until 2004 and was one of the most successful single day classics specialists of his generation, especially in the Italian and Belgian races. On his palmarès are three of the five monuments of cycling—five in total: the 1996 Tour of Flanders, the 1997 and 1998 Liège–Bastogne–Liège and the 2002 and 2003 Giro di Lombardia. He won the UCI Road World Cup in 1997 and 1998. From 10 October 1998 until 6 June 1999, Bartoli was number one on the UCI Road World Rankings. Considered one of the most versatile riders of his generation, Bartoli won a variety of classics. He won most of the major Italian one day races—apart from Milan–San Remo—and was Italian national champion in 2000. In Belgium, he excelled in both the cobbled classics of Flanders and the hilly races in the Ardennes, which earned him the nickname Il Leoncino delle Fiandre ("The Little Lion of Flanders"). In addition to the classics, Bartoli has also won stage races, such as Tirreno–Adriatico and the Three Days of De Panne, and won two stages in the Giro d'Italia. He finished third in the world championships of 1996 and 1998.
1996-1997: MG Technogym
1996 жылы ол менеджер Джанкарло Ферреттидің MG–Technogym командасына қосылды. Ол классикалық жарыстардың маманы болды және 1996 жылғы Фландрия турында Мюр ван Герардсбергенге шабуыл жасап, финишқа дейін 16 шақырым жеке озып өтіп, мансабындағы алғашқы манумент жеңісін тойлады. Жазда ол Тур де Франста жалпы есепте 19-шы орын алды, содан кейін Италияның жазғы классикалық жарыстары – Жиро дель Венето, GP di Larciano және Жиро делль Эмилияны жеңіп алды. Ол Луганода өткен әлем чемпионаттында Йохан Музеу мен Мауро Джанеттиден кейін үшінші орынға табан тіреді. 1997 жылы Бартоли Лиеж–Бастонь–Лиеж жарысын алғаш рет жеңіп, соңғы шақырымда өзінің соңғы серігі Лоран Жалабертті артқа тастады. Оның жіңішке дене бітімі (179 см және 65 кг) және тік көтерілімдерде жылдамдыққа ие болатын мысықтай шапшаңдығы Арденн төбелік классикаларындағы басты үміткерге айналдырды. 1997 жылдың соңында ол UCI әлем кубогын жеңіп, классикалық жарыстардағы ең тұрақты маман екенін растады.
1998: Азия чемпионы
1998 жылы ол "Asics" командасына өтіп, мансабындағы ең сәтті маусымын өткізді. Ол екінші рет Лиеж-Бастонь-Лиеж жарысын жеңіп алды, тағы да ұзақ жеке шабуылдан кейін Лоран Жалаберден озумен. Мамыр айында Швейцариядағы Аргау кантонының GP жарысын және Италия гиросының он үшінші кезеңінде жеңіске жетті. Жыл соңында ол Цюрих Метцгетеде жеңіске жетті, бұл 1998 жылғы екінші Әлем кубогы жарысы болды, сондай-ақ Жиро ди Романьяда жеңіске жетті және Валькенбургте өткен Әлем чемпионаттында Оскар Каменцинд пен Питер Ван Петегемнен кейін үшінші орын алды. Ол маусымды UCI Road World Rankings рейтингісінде әлемнің бірінші нөмірі ретінде аяқтады және UCI World Cup-ты екінші рет қатарынан жеңіп алды. "MG" және "Asics" командаларында Бартолиге досы және командаласы Паоло Беттини көмектесті, ол жарыстарда Бартолидің сенімді серігі болды.
1999-2001: Мапей
1999 жылы Бартоли мен Беттини 90-шы жылдардың ең табысты классикалық командасы Mapei-ге қосылды. 1999 жылдың көктемінде ол Тиррено-Адриатико, Брабантский пийл және Флеш Валонн жарыстарында жеңіске жетті, бірақ монумент жарысында жеңіске жетпеді. 1999 жылы Льеж-Бастонь-Льеж жарысында Бартоли үшінші рет қатарынан жеңіске жетуді көздегенімен, өрбуші жұлдыз Фрэнк Ванденбруккеден қалып қойды және көмекшісі Беттиниден кейін төртінші орынды иеленді. 1999 жылдың мамыр айында Германия туры аясында болған апатта Бартоли тізе қалтасын сындырып, маусымын аяқтады. Ол 2000 жылы жарысқа оралды, бірақ Mapei командаласы Паоло Беттини жетекші рөлді талап етті, нәтижесінде екі дос арасында қақтығыс туды. 2000 жылдың жазында ол Триесте Италия чемпионатында және Гран-при де Плуада жеңіске жетті, содан кейін Сиднейдегі Олимпиадалық жол жарысына қатысты. Италиялық командаластары Беттини мен Данило Ди Луканың көмегімен спринтте төртінші орынға ие болды, медальдардан сәл қалып қойды. Ол әлем чемпионатында да төртінші орынды қайталады. 2001 жылы Бартоли маусымның басында Omloop Het Volk жарысын жеңіп алды, бірақ тағы бір маңызды көктемгі классикалық жарыста жеңіске жете алмады. Ол Mapei командасынан – ерекше жағдайларда маусымның ортасында – Ферреттидің жаңа командасына қайта қосылды. 2001 жылдың қазан айында Бартоли мен Беттинидің бәсекелестігі әлем чемпионатының жол жарысында шиеленісті мәреге жетті, онда Бартоли Беттиниге көмектесуден бас тартты. Беттини испандық Оскар Фрейрден кейін спринтте екінші орын алды, ал Бартоли 23-ші орынды иеленді.
2002-2004: Соңғы жылдары
2002 жылы ол Amstel Gold Race және 2002 және 2003 жылдардағы Giro di Lombardia жарыстарында жеңіске жетіп, бұрынғы табыстарын қайтадан сезінді. 2004 жылы ол командаға ауысты, бірақ жеңіске жете алмады. 2004 жылғы «Тур де Франс» кезеңінде, 18-ші кезеңде, менеджер Бьярне Риистің шақыруымен, капитан Иван Бассоны қорғау үшін топтан қайтып, жарыстан шықты. Бартоли 2004 жылғы маусым соңында кәсіби карьерасын аяқтады, осыған байланысты шағын жарақаттар алды. Ол: «Менде жалғастыруға ынта жоқ, мен енді жоғары деңгейдегі спортшы бола алмаймын, және бұл шешіміме соңғы жылдардағы физикалық проблемаларымнан гөрі әлдеқайда зор әсер етті», – деді.
Зейнеткерлік
2005 жылы Бартоли Лукка провинциясындағы Микеле Бартоли атындағы Granfondo жарысына өзінің есімін берді, оның басталуы мен аяқталуы оның туған қаласы Монтекарлода, Тоскана аймағында өтті. Бартоли, бұрынғы велоспортшылар Франческо Касагранде және Максимилиан Скяндримен бірге, Campagnolo Passion 2 Ride оқушыларына сабақ береді.
Допингке қатысты айыптаулар
2007 жылдың мамыр айында итальяндық La Gazzetta dello Sport газеті Бартолидің Еуфемиано Фуэнтестің допингтік тәжірибелерін зерттеген Operación Puerto ісімен байланысты екенін хабарлады. Газетте жарияланған мәліметтерге сәйкес, Бартоли "Сансоне" атты лақап атының иесі деп күдіктелді. Сонымен қатар, 2003 жылы Бартолиге Фуэнтестен екі рет қан құйылғаны айтылды.