Кіріспе
Америкалық епископ (1800–1865)
Алонзо Поттер (6 шілде 1800 – 4 шілде 1865) – АҚШ Епископтық шіркеуінің епископы және Пенсильвания епархиясының үшінші епископы болған америкалық дін қызметкері.
Ерте өмір
Поттер 1800 жылғы 6 шілдеде Нью-Йорк штатының Бекман қаласында дүниеге келді. Ол Анна мен Джозеф Поттердің алтыншы баласы еді. Оның ата-бабалары Англиядан Портсмут, Род-Айлендке он жетінші ғасырдың ортасында көшіп келген. Аллонсо Томас Поттер мен Эстер Шелдон арқылы Род-Айлендтің негізін қалаушылары Уильям Арнольд пен Роджер Уильямстың ұрпағы болды. Поттер отбасында епископ болған екі бауыр болды: Алонзо Поттер Пенсильвания епархиясының епископы, ал оның кіші інісі Хорацио Поттер Нью-Йорк епархиясының епископы еді. Алонзоның ұлы Генри Кодман Поттер Нью-Йорктегі епископ Горацио Поттердің ізбасары болды. 1823 жылы Поттер өзінің алғашқы кітабын жариялады. Ол «Логарифмдер туралы трактат» деп аталды, осы арқылы ол «шебер математик» ретінде танылды. 1825 жылы Женева колледжі, қазіргі Хобарт колледжі, жиырма бес жасар Поттерге президенттік лауазымын ұсынды. Бірақ ол ұсыныстан бас тартты.
Некелер
Поттер үш рет үйленді: бірінші әйелі Сара Мария Нотт, одан кейін оның бірінші туысы Сара Бенедикт, ал соңғысы Франсис Сетон болды.
Сара Мария Нотт Поттер
1824 жылы Поттер Сара Мария Ноттқа үйленді. Ол Юнион колледжінің президенті Элифалет Нотттың жалғыз қызы еді. 1839 жылдың 16 наурызында Сара Нотт Поттер жетінші баласын, жалғыз қызын туғаннан кейін шамамен төрт сағаттан соң қайтыс болды. Поттер әйелінің көптеген ізгі қасиеттерін былай деп сипаттады: "Ол өзін, ешқандай өкінішсіз, үйіне, достарына және оны бақытты ете алатын әрбір адамға арнады". Ол "танысқандардың бәріне қуаныш сыйлаған" еді.
Сара Бенедикт Поттер
Әйелінің өтініші бойынша балалар оның туысы Сара Бенедиктке қарауға берілді. Алонсо 1840 жылы Бенедикт ханымға үйленді. Ол отыз бір жаста болды. Олардың үш ұлы болды. Сара Бенедикт Поттер қайтыс болғанға дейін туберкулез ауруына шалдығып, "белсенді жұмыс істеуге тым нашар" болды. Ол 1864 жылдың 29 қаңтарында Филадельфиядағы үйінде қайтыс болды.
Франсис Сетон
1865 жылы Поттер үшінші әйелі Фрэнсис Сетонға үйленді. Олар 1865 жылдың 4 шілдесінде қайтыс болғанға дейін үш ай ғана бірге тұрды. Ол 1909 жылдың 27 қазанында Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд аймағындағы Флашинг қаласында қайтыс болды. Оның өсиетімен 10 700 доллар қайырымдылық және діни ұйымдарға бөлінді. Осы соманың 5 000 доллары (~$ in) протестанттық епископалдық шіркеудің ішкі және шетелдік миссионерлік қоғамының миссионерлік кеңесіне берілді.
Балалар
Жалпы, Алонзо Поттердің он баласы болды: Сара Нотттан жеті (алты ұл және бір қыз) және Сара Бенедикттен үш ұл. Говард Поттер (1826–1897) – Нью-Йорк қаласындағы банкир, Метрополитен өнер мұражайына, Табиғат тарихы мұражайына, Балаларға көмек қорына және Нью-Йорк ортопедиялық ауруханасына қосқан үлесімен белгілі болды. Роберт Браун Поттер (1829–1887) – Америка Азамат соғысындағы АҚШ генералы және қаржыгер. Генри С. Поттер (1834–1908) – Епископ шіркеуінің дін қызметкері және Нью-Йорк епископтық епархиясының жетінші епископы.
Сара Бенедикттің балалары
Джеймс Нилсон Поттер (1841–1906). Уильям Апплтон Поттер (1842–1909) – америкалық сәулетші, Нью-Джерси штатының Эльберон қаласындағы Президенттер шіркеуі (Нью-Джерси) сияқты көптеген ғимараттарды жобалаған. Фрэнк Хантер Поттер (1851–1932) Америка Азамат соғысында бірінші лейтенант қызметін атқарды.
Сент-Полс, Бостон: 18261831
1826 жылы Поттер Бостондағы (Массачусетс штаты) Сент-Полс шіркеуінің ректоры лауазымын қабылдады және 1826 жылғы 29 тамызда қызметке тағайындалды. Ол 1827 жылы шіркеуді тастап кеткен доктор Сэмюэл Фармар Джарвистің орнын басты, осылайша шіркеу ректорсыз қалды. Сол кезде Епископальдық шіркеуде "одан маңыздырақ немесе толтыру қиынрақ" ректорлық лауазым болған жоқ. Сент-Полс шіркеуі 1820 жылы құрылған, бірақ ол жеткілікті ғибадаттанушыларды тартпады, сондықтан епископ және оның пресвитерлері ректорлықтан бас тартты. Шіркеу "құлап, әлсіреп, қарызға батты". Поттердің қызметі кезінде "ірі қауым қалыптасты". Оның қызметіне уағыз айту, дәріс оқу және пасторлық сапарлар жасау кірді. Поттердің уағыздары "әрқашан Имандылық шындықтарын" жеткізді және "анық мысалдармен түсіндірілді". Ол сейсенбі күндері кешке апта сайын "евангелистік дәрістер" оқыды. Пасторлық сапарлар Поттердің табысына үлкен үлес қосты. Ол дүйсенбі күні және сейсенбі күні таңертең қауым мүшелеріне "жалпы сапармен" барып тұратын. Осы сапарлар кезінде ол Киелі кітаптан оқып, дұға ететін. Ол қажет болған жағдайда "аурулар мен өлмеге жатқандарға" барып көретін. 1829 жылғы 12 мамырда Поттер Епископальдық шіркеудің ішкі және шетелдік миссионерлік қоғамының директорлар кеңесі алдында "миссиялар үшін" уағыз айтты. "The Spirit of the Pilgrims" атты, қысқа ғұмырлы (1828-1833) діни журнал, уағыз туралы былай деп жазды: "Біз миссионерлік іске, әсіресе шетелдік миссионерлік іске арналған осы уағыздан гөрі шын жүректен және қозғаушырақ шақыруды сирек кездестірдік. Оның сөздері таратылған жерде жақсылыққа жетелемейді деп ойламаймын". Поттердің жұмысы оған ауыр тиді. Ол "дауысының ішінара жоғалуынан" және "денсаулығының нашарлауынан" зардап шеге бастады, сондықтан 1831 жылы ол отставкаға келіп, Юнион колледжінде сабақ беруге оралды. Бостондағы бес жылы "ерекше табысқа" жетті. Поттер келіскен қауым келіспеушілік пен қарызбен белгіленген еді, ал ол оны "бірлік, тыныштық, күш-қуат және өркендеу" белгісімен өзгертіп, жаңартты.
Юнион колледжі: 1831-1845
1831 жылы Поттер Юнион колледжіне Моральдық және интеллектуалдық философия профессоры болып оралды. Сонымен қатар, қажет болған жағдайда, ол "грек және латын тілдерін, алгебра мен геометрияны, логика мен риториканы, технологияны және тригонометрияны" оқытты. 1838 жылы ол колледждің вице-президенті болып сайланды және 1845 жылы епископ болғанға дейін осы қызметте қалды. Колледжде оқып жүргенде және кейін епископ болғаннан кейін, Поттер елде "білім берудегі жетекші тұлға" ретінде танылды. Юнион колледжінде оқып жүргенде Поттер үш ұсыныстан бас тартты. 1835 жылдың қараша айында ол Жалпы теологиялық семинариядағы Шіркеу тарихы профессоры қызметін қабылдамады. Сондай-ақ 1835 жылы Поттер Бостон қаласындағы Грейс шіркеуінен келген шақыруды қабылдамады. 1838 жылы ол Массачусетс епархиясының епископтық көмекшісі лауазымына сайланудан бас тартты. Поттердің денсаулығы жақсарғанмен, ол "әсіресе дауысы бойынша толыққанды қанағаттанбады".
Пенсильвания епархиясының епискобы: 18451865
1845 жылы епископ Генри Устик Ондердонк «жалпы қанағатсыздық» салдарынан Пенсильвания епископтық епархиясының епископы лауазымынан кетті. Бұған қоса, епархия трактаторлар мен протестанттық епископтық шіркеуді қалайтындардың арасында бөлінген еді. 1845 жылдың мамыр айында епархиялық конвенция епископ сайлау үшін шақырылды. Төрт күннен кейін екі тараптың да бірауыздан қолдаған кандидаты табылған жоқ. Содан кейін, 1845 жылдың 23 мамырында Поттердің кандидатурасы ұсынылды. Бірінші дауыс беруде дін қызметкерлері оны сайлады. Лаиктер Поттерге бірауыздан дауыс берді. 1845 жылдың 4 маусымында Поттер «ресми қабылдау хатын» жазды. 1845 жылдың 23 қыркүйегінде Филадельфиядағы Христос шіркеуінде оған құлшылық жасалды. Вермонт епископы Джон Генри Хопкинс уағыз оқыды. 1845 жылдың 24 қыркүйегінде, құлшылықтан кейін Поттер жаңа шіркеуді құлшылыққа бағыштады. Бес күннен кейін ол епархиясының Филадельфиядан ең алыс аудандарына сапар шеге бастады. 1846 жылдың мамыр айына қарай Поттер «өзінің епархиясындағы екі шіркеуден басқа барлық қауымдарды аралап шықты».
Бостондағы Лоуэлл баяндамалары
Поттер Бостонда Лоуэлл лекцияларын оқуға міндеттенген еді. Пенсильвания епархиясы оған епископтық міндеттерінен уақыт босатып, лекцияларға дайындалуға және оларды оқуға рұқсат берді. 1847, 1848, 1849 және 1853 жылдары Поттер «Табиғи теология және христиандық дәлелдер» тақырыбында бес лекция циклын оқыды. Лекцияларын оқығанда Бостонның ең ірі залы – Федерал стрит театры тығыр-толы болды. Ол лекцияларды қолжазбасыз оқыды. Көбінесе, ол өзінің ойларын қысқаша жазып алған кішкентай қағаз ғана қолданды. Лекциялар Поттердің «зор интеллектуалдық күші» және «білімнің кеңдігін» көрсетті.
Ауру және Еуропаға саяхат: 1858 жыл
1858 жылдың 10 ақпанында Поттер Гринсбургтегі Крайст шіркеуінде диакондыққа бекітілді, онда оның ұлы Генри пастор болып қызмет етті. Қызмет барысында Поттер "бір-екі рет" сүрініп, "сәл теңселіп" қалды. Қызметтен кейін ол ұлының үйіне барып, демалды. Кешкі ас ішетін кезде ол "қатты ауырды" және ұлының көмегімен бөлмесіне "қиындықпен" жетті. Бір аптадан кейін ол жеткілікті жақсарды ("әлі де әлсіз болса да") Филадельфияға оралу үшін. Осыдан кейін "достары мен епархиясының" кеңесімен, Поттер 1858 жылдың 30 сәуірінде сауығу үшін Еуропаға сапар шекті. Ол Англияда, көбінесе Ұлы Малверндегі емдеу курортында болды. Бірақ ол онда болғаннан кейін "күшіне енбеді". Ол сондай-ақ "Францияның оңтүстігіндегі денсаулығы нашарларға арналған курортта" демалды. Еуропада денсаулығын қалпына келтіруге тырысқаннан кейін, Поттер "бетінен түсі кетіп, денесі сарығып" оралды. Поттер Еуропада болған кезде Сэмюэл Боуман оның көмекші епископы болып сайланды. Бірақ епископ Боуман үш жылдың ішінде жүрек талмасынан қайтыс болды. 1861 жылдың 18 қазанында Конвент Уильям Бэкон Стивенсті көмекші епископ етіп сайлады.
Растық қатынастар
Поттердің қара нәсілділерге деген қамқорлығы "бала кезінде, ағасының Филадельфиядағы үйінде және Шенеқтадиде профессор болып жұмыс істеген кезде түрлі-түсті адамдарға қызмет етуі арқылы көрінді". 1845 жылы, Поттер епископтыққа кірген алғашқы жылы, ол "ластық пен жемқорлыққа толы" аудандарда тұратын "Филадельфияның түрлі-түсті халқының" "рухани жақсартуы" үшін кейбір епископтық мирянның күш-жігерін қолдады. 1846 жылы Крестке айдалу шіркеуі құрылды. Бұл шіркеуде қара және ақ адамдар бірге құдайға сыйынды. Крестке айдалу шіркеуінің ерекшелігі – "бір съезде диоцезбен қарым-қатынасқа қабылданып, келесі съезде одан шығарылуы". Шіркеу өкілдері діни кеңеске қосылғанда, олардың барлығы ақ адамдар болды және оның басым бөлігі "африкалық текті адамдардан тұратыны" айтылмады. Бұл мәселе белгілі болған соң, келесі съезде олардың өкілдері қабылданылған жоқ және мәселе "бірнеше съез барысында" талқыланды. "Мәселе шешілетін кезде" Поттер "ақиқат пен әділдік құрбандыққа шалынды" деп сеніп, епископтық "қызметтік киімімен" съездің төрағасы ретінде сөз сөйледі. Ол Крестке айдалу шіркеуінің съезге қатысуына кедергі келтіретін "көре алмаушылық пен әділетсіздікке" қарсы адалдықпен және құлшыныспен сөйледі. Поттер дауыс беруге сұрақ қойғанда, өзінің есімін соңғы орында емес, бірінші орында атады, осылайша съезге оның позициясы белгілі болды.
Мюлленберг ескерткіші
1853 жылы епископ шіркеуінің жалпы конгресінде пастор Уильям Август Мюлленберг және басқалар «Мюлленберг естелігі» деп аталған құжатты ұсынды. Бұл естелік «Епископ шіркеуінің Символдарға, Евхаристияға және епископтық тағайындауға қатысты дәстүрлі католик ілімін қолдады». Сонымен қатар, ол «Ізгі хабардың негізгі сенімі мен тәртібімен үйлесімді, пікір, тәртіп және құлшылықта мүмкіндігінше еркіндік беруді» сұрады. Естелік екі нақты мәселені көтерді: 1. Епископтар протестант дін қызметкерлерін «Епископ шіркеуінің негізгі ілімдерін қабылдай алатын» ретінде қабылдауы керек, және 2. Епископ шіркеуі «ғибадат қызметтеріндегі қатаңдықтан» сәл бас тартуы керек. Поттер бұл естеліктің «басты қорғаушысы» болды. Бұл оны «еркіндік пен шіркеудің кеңеюінің жағына» қойды. Ол 1857 жылы «Естелік құжаттар» жинағында жарық көрген «Шіркеу түсінігі және шіркеу бірлігі» атты мақаласында былай деп жазды: «Біздің шіркеу ортақ құтқарушыға адалдықпен үйлесімді көптеген түрлі пікірлердің маңызды фактісін мойындайды. Христиандық бірлікті қалпына келтіруге біздің шіркеуміз басқа шіркеулерге қарағанда әлдеқайда сәндікпен қол жеткізе алады».
Соңғы сапары, қайтыс болуы және жерлеуі: 1865 жыл
1865 жылғы 30 наурызда Поттер Нью-Йорктен Калифорнияға «Пацифик пошта пароход компаниясының» қонағы ретінде жолға шықты. Бұл оның денсаулығын жақсартудың жақсы тәсілі сияқты көрінді. Саяхат барысында ол өте белсенді болды, қызмет өткізіп, уағыз айтты. Кеме ірі порттарда тоқтағанда, Поттер жағаға түсіп, көрікті жерлерді тамашалады, құлшылық ғибадаттарын өткізіп, жергілікті тұрғындармен кездесті. 1865 жылғы 29 маусымда кеме Сан-Францискоға жақындағанда Поттердің денсаулығы күрт нашарлады. 1865 жылғы 1 шілдеде Сан-Францискоға келген кезде Поттер кабинасынан тұруға тіпті күші жетпеді. Дәрігер оған қатерлі Панама қызуы деген диагноз қойды. Поттер 1865 жылғы 4 шілдеде қайтыс болды. Оның денесі Филадельфияға жіберілгенге дейін Сан-Францискодағы Грейс соборында сақталды. Поттердің жерлеу рәсімі 1865 жылғы 11 қыркүйекте Филадельфиядағы Крайст-Черч шіркеуінде өтті. Осы шіркеуде 1845 жылғы 23 қыркүйекте Поттер епископқа бекітілген болатын. Ол Филадельфиядағы Лорел-Хилл зиратына жерленді.
Құрметті дәрежелер мен лауазымдар
Епископтық қызметінің кезінде Поттер Пенсильвания Библия қоғамының вице-президенттерінің бірі болды. 1844 жылы Поттер Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Поттер Филадельфияға көшкеннен кейін Пенсильвания университетінің қамқоршылар кеңесіне сайланды. Поттерге D.D. және LL.D. ғылыми дәрежелері берілді.
Мұра
Нью-Йорк штатының Шенектади қаласындағы Крайст Чиркінде Поттер, оның әйелі Сара Мария Нотт және олардың балалары туралы ақпарат жазылған тақташалар бар. 1933 жылы жарық көрген Поттердің өмірбаянында, Пенсильвания епархиясының епископы ретінде ол "осы лауазымда жиырма жыл қызмет еткен ешкімге де жетпеген рекорд" көрсеткені айтылған. Американдық революцияның батыры, епископ Уайттан басқа, Поттер "Пенсильвания штатында билік еткен ең ұлы епископ" атанды.
Шығармалары
Поттер көптеген кітаптар жазды, сондай-ақ көптеген қайта басылымдарды және уағыздар мен лекциялар жинақтарын өңдеді.
Уағыздар, сөйлеулер, баяндамалар
Уағыз, Хартфордтағы Христос шіркеуінде оқылған, Коннектикут шіркеу ғылымы қоғамы алдында, 5 тамыз 1829 ж. (Путнам мен Хант, 1830). Миссияларға шақыру: епископальдықтарға арналған. Америка Құрама Штаттарындағы протестанттық епископтық шіркеудің ішкі және шетелдік миссионерлік қоғамының директорлар кеңесі алдында, Филадельфиядағы Сент-Джеймс шіркеуінде, 12 мамыр 1829 ж., сейсенбі күні оқылған уағыз (П. & К. Уильямс, 1829). Христиандық қайырымдылық: Шенектадидегі Сент-Джордж шіркеуінде, 13 қаңтар 1833 ж., жексенбі күні кешке, Африка мектеп қоғамы алдында оқылған сөз (1833). 9 желтоқсан 1835 ж., Механиканың әдеби және қайырымдылық қоғамы алдында, олардың бірінші лекция курсының ашылуында сөйленген сөз (С. С. Риггс, 1836). Пенсильвания епархиясындағы протестанттық епископтық шіркеудің конвенциясына арналған негізгі сөз, 20 мамыр 1846 ж. оқылған (King & Baird, 1846). Филадельфия портының шіркеушілердің миссионерлік қауымы алдындағы уағыз (С. Х. Джордж, 1848). Құрметті рев. А. Поттер, Д. Д., Пенсильвания епархиясындағы протестанттық епископтық шіркеудің алпыс төртінші конвенциясына, 17 мамыр 1848 ж. оқылған (King & Baird, 1848). Филадельфиядағы Сент-Люка шіркеуінде оқылған сөз: 23 қараша 1848 ж., қоғамдық алғыс айту күні (Кинг және Бэрд, 1848). Пенсильвания епархиясының дін қызметкерлеріне арналған айыптама: 16 мамыр 1849 ж., Алпыс бесінші конвенцияның ашылуында оқылған (Кинг және Бэйрд, 1849). Филадельфиядағы Сент-Люка шіркеуінде, 23 қараша 1848 ж., қоғамдық алғыс айту күні оқылған сөз (Кинг және Бэрд, 1848). Христиандық епископ: Нью-Йорктегі Сент-Джордж шіркеуінде оқылған уағыз, 20 қараша 1851 ж. (Stanford & Swords, 1851). Пенсильвания епархиясының дін қызметкерлеріне үшінші және төртінші айыптамалар, алпыс жеті және алпыс сегіз конвенциялардың ашылуында, 1851 және 1852 жылдың мамыр айында оқылған (Кинг және Бейрд, 1852). Қоғамның ішімдік ішу әдеттері: Питтсбургтегі Мейсондық залда, 3 сәуір 1852 ж., сенбі күні кешке, сұраныс бойынша оқылған дәріс (Массачусетс сабырлылық қоғамы, 1852). Пенсильвания епархиясының дінбасылары мен дін адамдарына арналған сөз: Алпыс сегізінші конвенцияның ашылуында, 1852 жылдың мамыр айында оқылған (King & Baird, 1852). Пенсильваниядағы П. Е. шіркеуінің съезіне арналған он бірінші жылдық сөз (Дж. С. Маккалланың кітап баспасы, 1856). Ұлттық жауапкершілік: Ұлттардың басқаруы, 26 қараша 1857 ж., Алғыс айту күні оқылған уағыз. Оңтүстік құлдықтың қазіргі ахуалы: Вермонт епископының құлдық туралы жаңа еңбегіне жауап (Ж. Б. Липпинкотт және компаниясы, 1864). 1863 жылдың қыркүйегінде Поттер мен оның бір жүз алпыс үш дінбасысы Вермонт епискобы Джон Генри Хопкинстің құлдықты Киелі кітаппен ақтауына жауап берді.
Кітаптарға үлестер
Фрэнсис Бэконның «Эсселер, моральдық, экономикалық және саяси» (Харпер және ағайындылар, 1844) еңбегі. Поттер v–xxxv беттерде кіріспе эссе жазды. Джордж Д. Майлз, Элен Мэй Вудвордтың естеліктері, екінші басылым (Линдсей және Блэкистон, 1852). Поттердің алғы сөзі қоса берілген. Ланкастер қаласында Франклин және Маршалл колледжінің ресми ашылуы, 7 маусым 1853: осы оқиғада Хон. А. Л. Хейз, Рев. Д. Д. Невин және Right Rev. Алонзо Поттер, Д. Д. сөз сөйледі. Поттердің сөзі 37–44-беттерде жарияланған. Христиандық діннің дәлелдері туралы лекциялар: 1853 жылдың күзі мен қысында Филадельфиядағы протестанттық епископалдық шіркеудің дін қызметкерлерімен оқылған (Э. Х. Батлер, 1855). Кіріспе және Поттердің лекциясы бар. Крайст-Черч ауруханасы: Филадельфиядағы Белмонтта жаңа аурухананың іргетасын салу рәсімі және Right Rev. Алонзо Поттердің сөзі (Е. С. және Дж. Биддл, 1856). Еске алу қағаздары: (Э. Х. Батлер және компаниясы, 1857). Поттер кіріспе және бір тарау жазды. Арақ ішудің зияны туралы лекциялар (Шелдон, Блейкмен, 1857). 315–336-беттерде Поттердің «Қоғамдағы ішімдік ішу салты туралы сөздері» бар. Ауруханалық өмір туралы жазбалар, 1861 жылдың қарашасынан 1863 жылдың тамызына дейін (Липпинкотт және Ко., 1864). Поттер кіріспе жазды. Жексенбі мектебінің ән-күйлер мен әндер кітабы: Епископалдық шіркеудің жексенбі мектептері үшін әндер, гимндер мен қасиетті әндер жинағы (Э. П. Даттон, 1868). Алғы сөзінде Поттердің жинақты таңдап, басып шығару туралы өтініш хаты бар.