Кіріспе

Ұлыбритания еңбек құқығы ісі Amalgamated Society of Railway Servants v Osborne [1910] AC 87 – Ұлыбритания еңбек құқығының маңызды ісі, онда кәсіподақтардың мүшелік жарналарынан жиналған қаражатты саяси мақсаттарға (Еңбек партиясын немесе Еңбек партиясы кандидаттарын қаржыландыруды қоса алғанда) жұмсауы заңсыз деп шешілді (өз құзыретінен асып кету).

Фактілер

Озборн, 16 жыл бойы Уолтемстоудағы теміржол қызметкерлерінің біріккен қоғамының мүшесі, сайлауда Еңбек өкілдік комитетін қолдау үшін кәсіподақтың саяси қор құруы кәсіподақ процедурасын бұза отырып, дұрыс емес жасалды деп шағымданып айтты. 1900 жылғы бастапқы ережелерде парламенттік өкілдік іздеу туралы ешқандай сілтеме болған жоқ. Осы бұзушылықтарға байланысты, кәсіподақтан түскен қаржылардың заңдық өкілеттігінен тыс және жарамсыз екендігі мәлімделді.

Лордтар палатасы

Лордтар палатасы кәсіподақтың өкілеттігі кәсіподақтың қағидаларымен шектеледі деген шешімге келді. Кәсіподақ қаражатын кәсіподақ қағидаларында тізбеленбеген мақсаттар үшін пайдалану заңсыз деп танылды.

Шетке шығару және одан әрі іс-қимыл

Озборн мырза шағым түсіргеннен кейін, кәсіподақтан қуылды. Ол қуылғанының заңсыз екенін талап етті.

Апелляциялық сот

Апелляциялық сот оның негізсіз шеттетілгенін анықтады. Лорд Козенс Харди МР одақтың жалпы құқық бойынша заңды ұйым екенін айтты.

Маңыздылығы

Лордтар палатасының шешімі Лейбористік партияның негізгі қаржы көздерінің біріне қауіп төндірді. Бұл Лейбористік партияға ерекше зиян тигізді, себебі оның қолдаушылары басқа саяси партиялардың қолдаушыларына қарағанда көбінесе кедейрек болды. 1910 жылы өткен екі сайлауда Лейбористер тиісінше 40 және 42 орын жеңіп алды. 1911 жылы Х.Х. Асквит үкіметі алғаш рет депутаттарға жалақы тағайындау керек деп шешті. (Бұрын тек қаржылық мүмкіндігі немесе қаржыландыру ұйымдарының қолдауы бар адамдар ғана Парламент депутаты бола алатын.) Дэвид Ллойд Джордж, Казначейство канцлері, депутаттарға жылына 400 фунт стерлинг көлемінде жалақы берді, бұл қаржылық қиындықтарды жеңілдетті. Осборн шешімі 1913 жылғы Кәсіподақтар туралы заңмен күшін жойды, ол кәсіподақтардың саяси қорларының заңдылығын растады, бірақ мүшелерге оларға жарна төлеуден бас тарту мүмкіндігін беріп, ұстамдылық танытты. 1927 жылғы "Кәсіпорындардағы даулар және кәсіподақтар туралы" заңға сәйкес, кәсіподақ мүшелері саяси қорға қосылуды қалауы керек еді. 1946 жылғы "Кәсіпорындардағы даулар және кәсіподақтар туралы" заң 1927 жылғы заңды жойды және мүшелердің одан бас тартуын талап етті. TULRCA 1992, 82-бабы бойынша мүшелердің саяси қорға жарна төлемеуге, осы себеппен кемсітуге ұшырамауға және сертификаттау органына шағымдануға құқығы болды, бірақ 2016 жылғы Кәсіподақтар туралы заңның 11 және 12-баптары бұл ережені күштен шығарды, ол мүшелердің саяси қорға қосылуын және осы қаражаттың қалай жұмсалатыны туралы ақпарат алуын талап етеді.