Стив Роджерс: Австралиялық регби лигасының құрметті тұлғасы
Steve Rogers (rugby league)
Стивен Роджерс: Австралиялық регби лигасының ойыншысы, жаттықтырушысы және Cronulla Sharks клубының бұрынғы бас директоры. Өмірі мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық регби лигасының футболшысы және әкімшісі
Australian rugby league footballer and administrator
Стивен Фредерик Роджерс (20 қараша 1954 жыл – 3 қаңтар 2006 жыл) – 1970-ші және 1980-ші жылдары ойнаған австралиялық кәсіби регби лигасының футболшысы. Ол Нью-Саут-Уэльс регби лигасының премьер-лигасында «Кронулла Сазерленд Шаркс» және «Сент-Джордж Драгондар» командаларында, ал Англия чемпионатында «Виднес» үшін ойнады, көбінесе Роджерс қорғаушы позициясында. Ол «Нью-Саут-Уэльс» және Австралия құрамаларының капитаны болды, 1981 жылы ұлттық құраманы бір рет жетектеді. Футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Роджерс «Кронулла» клубының бес «өлімсізінің» бірі деп танылды. Ол регби лигасының басқару ісіне қатысып, қайтыс болған кезде «Кронулланың» бас директоры қызметін атқарды. Роджерс 2006 жылдың 3 қаңтарында тағайындалған дәрілер мен алкогольдің қоспасын ішіп қайтыс болды. 2006 жылдың сәуір айында Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының сот сарапшысы оның өлімі апатты жағдай салдарынан болғанын анықтады.
Steven Frederick Rogers (20 November 1954 – 3 January 2006) was an Australian professional rugby league footballer who played in the 1970s and 1980s. He played for the Cronulla Sutherland Sharks and St. George Dragons teams in the New South Wales Rugby League premiership competition and for Widnes in the English Championship, usually in the position of Rogers represented New South Wales and Australia captaining the national team once in 1981. After his retirement, Rogers was named as one of the five "immortals" of the Cronulla club. He became involved in the administration of rugby league, and held the position of Cronulla's CEO at the time of his death. Rogers died after swallowing a combination of prescription drugs and alcohol on 3 January 2006. In April 2006, the NSW state coroner ruled that the death was accidental.
Өмірбаян
Стив Роджерс Голд-Кост қаласында дүниеге келді және өзінің алғашқы үлкен ойынын Саутпорт Тайгерс командасы үшін өткізді. 1972 жылғы Голд-Кост тобының 18-ші турнирінде 17 жасар орталық шегіндегі Стив Роджерс Голд-Кост Тайгерлерінің Tweed Heads Seagulls командасына қарсы финалда жеңіске жетуіне көмектесті. Келесі маусымда ол NSWRFL премьер-лигасында ойнау үшін Сиднейге көшті.
Steve Rogers was born on the Gold Coast and played his first senior game for the Southport Tigers. In the 1972 Gold Coast Group 18 competition 17 year old centre Steve Rogers helped a Gold Coast Tigers outfit to victory in the Grand Final against Tweed Heads Seagulls. The following season he moved to Sydney to play in the NSWRFL Premiership.
1973 жыл
Роджерс 1973 жылы он сегіз жасында «Кронулла Сазерленд» клубында бірінші лига регбиінен ойнай бастады. Орталық позициясында ойнаған таланттылығы ешкімнің назарынан тыс қалмады. Клубтың капитаны және жаттықтырушысы Томми Бишоп оны «өте сирек кездесетін талант – көрген ең жақсы, жан-жақты орталық үштен бірі» деп сипаттады. Сол жылы ол өзінің алғашқы «Grand Final» матчына қатысты, онда «Кронулла» «Мэнли Уорринга Си Иглз» командасына есе жіберіп, «Кенгуру Турларының» алғашқысына қатысты.
Rogers began playing first grade rugby league at the age of eighteen for the Cronulla Sutherland club in 1973. Playing the position of centre, his talent did not go unnoticed. He was described by the club's captain/coach, Tommy Bishop as a "rare, rare talent – the greatest all round centre three quarter I have seen." In that year, he played in his first Grand final, which Cronulla lost to the Manly Warringah Sea Eagles and made the first of three Kangaroo Tours.
1974-1982 жылдар
Роджерс 1978 жылы капитан ретінде "Кронулла" командасын "Си Иглз" командасына қарсы финалға жеткізді. Матч тең аяқталды, ал "Кронулла" келесі аптада өткен қайталама ойында жеңілді. Сол маусымда ол жиі лок ретінде ойнады және бұл рөлде тиімді болды. Үш жыл өткен соң ол "Далли М Лок" сыйлығын жеңіп алды. 1975 жылы Роджерс NSWRFL-дегі ең үздік ойыншысы үшін "Ротманс" медалін жеңіп алды. Ол 1980 жылы алғашқы штаттық матчта Жаңа Оңтүстік Уэльс құрамасы сапында өнер көрсетті. 1981 жылы "Tooth Cup" турниріндегі ең үздік ойыншы деп танылып, сол жылы "Dally M Award" сыйлығына ие болды. Роджерс 1973 жылғы "Кенгуру" турнесіне Австралияның ұлттық регби лигасы құрамасына шақырылды. 1975 жылғы Регби лигасының әлем чемпионатында, 1977 жылғы Регби лигасының әлем чемпионатында, 1978 жылғы "Кенгуру" турнесінде, 1980 жылғы Жаңа Зеландия турнесінде Австралия құрамасына қосылып, ұлттық құрметін жалғастырды. Ол Ұлыбританияға қарсы үш сынақ матчында және 1982 жылғы "Кенгуру" турнесінде Францияға қарсы екі сынақ матчында орталық позициясында ойнады, сондай-ақ тур алдындағы Папуа Жаңа Гвинеяға қарсы сынақ матчында қатысты. Роджерс 1981 жылы Францияға қарсы екі ішкі сынақ матчында "Кенгурулар" командасын басқарды.
Rogers led Cronulla to the grand final as captain, in 1978, once more against the Sea Eagles. The match was a tie, and Cronulla lost a replay in the following week. During that season, he was often switched to lock forward and was effective in that role. Three years later, he won the Dally M Lock of the Year award. In 1975 Rogers won the Rothmans Medal for best and fairest player in the NSWRFL. He played for New South Wales in 1980's first state of origin match. He was named player of the series in the 1981 Tooth Cup tournament and also won that year's Dally M Award. Rogers was selected to tour with the Australian national rugby league team on the 1973 Kangaroo Tour. National honours continued when he was selected in the Australian squad for the 1975 Rugby League World Cup, 1977 Rugby League World Cup, 1978 Kangaroo tour, 1980 Tour of New Zealand and was a centre in all three tests against Great Britain and the two tests against France on the 1982 Kangaroo Tour, as well as playing in the pre tour test against Papua New Guinea. Rogers would captain the Kangaroos in the two 1981 home tests against France.
1983-1984 жылдар
Кронулланың ауыр қаржылық қиындықтарының нәтижесінде Роджерс 1983 жылы Кронулланың жергілікті қарсыласы – Сент-Джордж Драгонс клубымен келісім жасасты. Ол олармен екі маусым ойнады, нәтижесінде 1984 жылы «Сэйнтс» командасының резервтік лига финалында (Майкл О’Коннор сияқты ойыншылар қатысқан) бес номерлі позицияда өнер көрсетті, бірақ «Драгонс» бұл ойында жеңіліске ұшырады.
As a result of Cronulla's serious financial difficulties, Rogers signed for 1983 with Cronulla's local rival, the St. George Dragons. He played with them for two seasons, culminating in playing five eighth in the Saints 1984 reserve grade Grand Final (a side which featured others such as Michael O'Connor), which the Dragons lost.
1985-1986 жылдар
Роджерс 1985 жылы Кронуллаға қайта оралды, бірақ жыл басындағы алғашқы ойынында Марк Багденнің соққысынан жағын сындырып алғаннан кейін маусымда бар болғаны тоғыз минут ойнады. 1986 жылы Роджерс Англия чемпионатындағы «Уиднес» клубымен келісімшарт жасады, бірақ «Уиганға» қарсы өткен алғашқы ойынында аяғын сындырып, 13 минут ғана ойнады. Бұл оның карьерасындағы соңғы ойыны болды.
Rogers returned to Cronulla in 1985, but only played nine minutes in the season after breaking his jaw in his first game of the year against the Canterbury Bankstown Bulldogs, in a tackle from Mark Bugden. In 1986 Rogers signed with Widnes in the English competition, but only played for 13 minutes before breaking his leg in his first game of the year against Wigan. This was the last game of his career.
Ойынды тоқтату
Ойын алаңдарынан шыққаннан кейін Роджерс регби лигасының жаттықтырушысы болып қалды. Ол бір кезде Квинслендте жаттықтырды және Дарвин мен Пертте Австралиялық регби лигасының әкімшілік лауазымдарында жұмыс істеді. Леннокс-Хедтегі қонақ үйді басқарудағы сәтсіз кәсіби тәжірибеден кейін Роджерс тағы да Кронулла клубымен байланысты, футбол менеджері болып, кейін клубтың бас атқарушы директоры болды. Оның жеке өмірі трагедиялармен толы болды. Әкесі (Дон) мен анасы (Мардж) қатерлі ісіктен қайтыс болғаннан кейін, әйелі Кэрол да 2001 жылдың 11 мамырында осы аурудан көз жұмды. Роджерстің ағасы да өз-өзіне қол жұмсады. 2006 жылдың 3 қаңтарында Роджерс Кронулладағы пәтерінің алдында өлі күйде табылған. Алғашқыда жүрек талмасы болғаны туралы хабарлар, оның үш баласына жазылған үш хаттың – өзіне-өзі қол жұмсау туралы хабарламалардың табылуынан кейін, өз-өзіне қол жұмсау мүмкіндігі туралы болжамдарға жол берді. Ұлы Мат әкесінің депрессиядан зардап шеккенін растады: "Ол депрессиядан қиналды және оның мәртебесі мен қоғамдық тұлға ретінде, ол басқа адамдармен осы туралы айтуға өте қиындық сезінді, сондықтан ол мәселені одан әрі ушықтырды", - деді ол. Полиция оның алкоголь мен тағайындалған дәрілерді ішкеніне сенді. Роджерс өлімі алдында шұғыл көмек шақыруға тырысқан болуы мүмкін деген пікірлер де бар.
After retiring from the playing field Rogers remained involved with rugby league coaching. He coached for a time in Queensland, and worked in administrative roles for the Australian Rugby League in Darwin and Perth. After an unsuccessful business venture running a hotel at Lennox Head, Rogers became involved once more with the Cronulla club, becoming the football manager and later, Chief Executive Officer of the club. His personal life was marred by tragedy. After losing his father (Don) and mother (Marj) to cancer, his wife Carol also died from the disease on 11 May 2001. Rogers's brother also committed suicide. On 3 January 2006, Rogers was found dead outside the door of his Cronulla unit. Initial reports of a heart attack soon turned to suggestions of suicide as the existence of three letters—apparently suicide notes to his three children—was revealed. His son Mat also confirmed that his father had been suffering from depression: "He was suffering from some depression and, as a person of his stature and a public figure, he found it really hard to talk about it to other people and therefore exacerbated the problem," he said. Police believed that he had swallowed a cocktail of alcohol and prescription drugs. There has been some speculation that Rogers may have attempted to make an emergency telephone call in the moments before his death.
Марапаттар
2008 жылдың ақпан айында Роджерс NRL және ARL-дың Австралиядағы кодтың 100 жылдығын мерекелеу үшін тапсырыс берген Австралияның 100 ең үздік ойыншысы тізіміне енді (1908–2007). Футбол ойнаған кезінде Роджерс Жаңа Оңтүстік Уэльс полиция күштерінде қызмет етті. 2008 жылы, Австралиядағы регби лигасының 100 жылдық мерейтойында, ол NSW полициясының ғасыр командасында бес нөмірлі ойыншы ретінде таңдалды. Сондай-ақ 2008 жылы Роджерс Жаңа Оңтүстік Уэльс регби лигасының ғасыр командасына енді.
In February 2008, Rogers was named in the list of Australia's 100 Greatest Players (1908–2007) which was commissioned by the NRL and ARL to celebrate the code's centenary year in Australia. While playing football, Rogers also served in the New South Wales Police Force and in 2008, rugby league's centennial year in Australia, he was named at five eighth in a NSW Police team of the century. Also in 2008 Rogers was named in New South Wales' rugby league team of the century.
Ашық регбидің алғашқы XIII әлем чемпионаты
Ашық регбидің тұңғыш XIII әлемдік құрамасы 1978 жылдың маусымында жарияланды: Грэм Иди, Джон Аткинсон, Стив Роджерс, Жан Марк Буррет, Грин Виго, Роджер Миллвард, Стив Нэш, Джим Миллс, Кит Элвелл, Стив Питчфорд, Терри Рэндалл, Джордж Николз және Грег Пирс.
The Open Rugby inaugural World XIII was revealed in June 1978: Graham Eadie, John Atkinson, Steve Rogers, Jean Marc Bourret, Green Vigo, Roger Millward, Steve Nash, Jim Mills, Keith Elwell, Steve Pitchford, Terry Randall, George Nicholls and Greg Pierce.