Кіріспе

Джеффри Арчердің романы Төртінші билік - Джеффри Арчердің 1996 жылғы романы. Бұл фильм екі медиа-баронның өмірін баяндайды, Ричард Армстронг пен Кит Таунсенд, олардың балалық шағы бір-біріне қарама-қайшы болғаннан бастап, әлемдегі ең ірі медиа-империяны құру үшін соңғы шайқасқа дейін. Кітап екі шын өмірдегі медиа-баронға негізделген - Роберт Максвелл мен Руперт Мердок, олар Ұлыбританиядағы газет нарығын басқару үшін күресті. (Мердок The Sun және News of the World газеттерін, кейіннен Times Newspapers Ltd сатып алды, ал Максвелл Daily Mirror және оның тобындағы басқа газеттерді сатып алды.) Төртінші мемлекет ұғымы - бұл басқа қуатты институттар немесе "мекендер" бақылаушысы ретінде баспасөз, Англиядағы және кейіннен Ұлыбританиядағы алғашқы үш мемлекет - рухани иелер (Англия шіркеуінің), уақытша иелер және ортақ. Төртінші билік басқа мемлекеттердің және өзінің іс-әрекетін адал қадағалауға міндетті. Бұл міндеттер демократиялық қоғамның дұрыс, ашық және адал жұмыс істеуіне көмектеседі. Бұл жобаның мақсат бойынша жұмыс істегеніне (немесе жұмыс істейтініне) қатысты әлі де пікірталастар жүріп жатыр. Сонымен қатар, әртүрлі ортадан шыққан, шексіз тәуекелге дайын екі мықты кейіпкердің арасындағы шайқас көрінеді.

Сюжет

Чех еврейінің сауатсыз шаруасының ұлы Любжи Хох нацистерден қашып құтылып, атын Ричард Армстронгқа өзгертіп, британ армиясының мақталған офицері болады. Соғыстан кейін ол Берлинде британдық секторда баспасөз байланыстарының басшысы болып тағайындалады. Ол баспа бизнесіне кіріп, әлсіз газетті өзіне иеленді. Ұлыбританияға оралғаннан кейін ол баспа империясын құрды. Әлемнің екінші жағында, Австралияда, Кит Таунсенд, газет иесінің ұлы, миллионер, әкесі ізімен жүруді үйреніп жатыр. Жеке мектептер, Оксфордта білім алу және Лондон газетінде жұмыс істеу оны отбасылық бизнесті басқаруға дайындады. Ол тез арада Австралиядағы ең ірі газет шығарушы болып шығады. Армстронг пен Таунсенд әлемдік сахнада бар баспагерлерді басқару үшін күресіп жатқанда, олар қатал бәсекелестерге айналады. Асқақ танаулылық пен асыра сілтеу ақырында қаржы апатына және қайғылы салдарымен аяқталады.

Жауаптар

Сара Лайл, The New York Times, бұл жұмыста "қоладай диалог" бар деп ойлады, бірақ Армстронг пен Таунсендтің өмірдегі үлгілерінің "таңдаулы эхоларына" қарамастан, екі адам "телефондық қызметтегі бюрократтар сияқты жанды көрінеді". Хьюго Барнакл "құрғақ әзіл-сықақ сезімін" дәлелдеді, бірақ "Арчер түсінік пен атмосфераны жасамайды және қиялына өте аз белгі береді" деп мәлімдеді.