Кіріспе

Испаниялық актриса (1888–1969)

Маргарита Сиргу Субира (18 маусым 1888, Молинс-де-Рей, Барселона, Испания – 25 сәуір 1969, Монтевидео, Уругвай), сондай-ақ Маргарида Сиргу, – Испанияның сахна актрисасы, ол өз елінде де, Латын Америкасында да зор танымал болды. Ақын Федерико Гарсия Лорканың досы, Франсиско Франконың Испаниядағы диктатурасы кезінде елден қуғынға ұшырады, бірақ Америкадағы қызметін жалғастырды. Оның ең танымал рөлдерін сомдаған пьесалары: «Como tú me Deseas», «La casa de Bernarda Alba» және «Mariana Pineda». 2003 жылы композитор Освальдо Голихов пен драматург Дэвид Генри Хвангтың, Сиргудың өмірі мен Лоркамен байланысына арналған «Айнадамар» операсының тұңғыш қойылымы болды. 2006 жылы Deutsche Grammophon лейблінде (каталог № 642902) жарық көрген операның жазбасы 2007 жылы «Грэмми» сыйлығын «Үздік классикалық заманауи композиция» және «Үздік опералық жазба» номинацияларында жеңіп алды.

Өмірбаян

1888 жылы Молинс-де-Рейде дүниеге келген оның отбасы 1890 жылы бірінші кезекте Жиронаға, ал 1896 жылы Барселонаға көшіп келді. Оның алғашқы театрлық жұмысы 1906 жылы Ромеа театрында «Mar i Cel» пьесасындағы Бланка рөлімен болды. 1908 жылы «Жовентут де принцеп» пьесасындағы ойыны үлкен жетістікке жеткізді. Содан кейін 1909 жылы «Гусман эль Буэно» фильмімен кинодағы мансабын бастады. 1910 жылы Жозеп Арналға үйленді. 1911 жылы Анхель Гимера оған «La reina jove» пьесасын жазды, сол жылы ол жеке театр труппасын құрды. 1912 жылы Буэнос-Айрес қаласының кәсіпкері оны Оңтүстік Америкада жұмыс істеуге шақырды. Ол 1934 жылы Алехандро Касона жазған «La sirena varada» пьесасында су қызының рөлін ойнады. Ол Гарсия Лорканың «Bodas de sangre» пьесасының алғашқы фильмдік нұсқасында түсті, ол 1938 жылдың ақпан-наурыз айларында түсірілді. Бұл Гарсия Лорканың пьесасының жалғыз фильмдік нұсқасы, онда автордың жеке досы болған және оның пьесаларында сахнада ойнаған актриса қатысқан. Бұл – Шыңғырдың жалғыз дыбысты фильмі, ол ешқашан американдық теледидарда көрсетілмеген және бейнежазбаға шығарылмаған. Ол алғаш рет 1966 жылдың қаңтарында аргентиналық теледидарда көрсетілді. Шыңғыр 1969 жылы Мальдонадода қайтыс болды, ол жер аударылғандарға берілген азаматтық құқықтар бойынша Уругвай азаматы болған. 1988 жылы Каталония үкіметі оның мәйітін елге қайтарып берді, қазір ол Молинс-де-Рейде жерленген. Шыңғырдың өмірбаянын каталондық автор Антонина Родриго жазған. 2018 жылы «New York Times» газеті оның кешіккен некрологын жариялады.