Браунстоун: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Браунстоун – Англияның Лестерширдегі Блаби ауданындағы қала және азаматтық округ. 2011 жылғы халық санауы бойынша қаланың халқы 16 850 адамды құрады. Браунстоун 1086 жылғы «Домсдей кітабында» еске алынған, онда «екі сокмен және төрт виллейн» тұрғаны көрсетілген. Ауыл 1925 жылға дейін шағын елді мекен болып қала берді (1921 жылы халқы 238 адамды құрады), содан кейін Лестер корпорациясы Уинстанли Браунстоун Холл иелігінің көп бөлігін міндетті түрде сатып алды. Бұл қала Лестер қаласының шекарасынан сырт орналасқан, ал ескі азаматтық округтың қазір қала шекарасына кіретін бөлігі де Браунстоун деп аталады. Осы округтың бөлігі, үлкен мемлекеттік тұрғын үйлерден тұрады, 1935 жылы Блаби ауданы мен Браунстоун округінен бөлініп, Лестер қалалық округінің құрамына кірді, осылайша қазіргі бөлініс пайда болды. «Браунстоун қаласы» деген атау жақында ғана пайда болды, және Браунстоун қалалық кеңесі өздерінің ауылын сол аттас мемлекеттік тұрғын үйлерден ажыратуға жасаған әрекеті болып табылады. Браунстоун қаласы М1 тас жолына (21-қақпа) іргелес орналасқан, ал оған Меридиан бизнес және демалыс парктері, Фоссе сауда паркі және Гроув Үшбұрыш сауда орталықтары жапсарлас. Округтың өзінде теміржол станциясы болмаса да, Лестер станциясы жақын жерде орналасқан. Leicester PlusBus – бұл пойыз және автобус билеттерін жеңілдікпен бірге сатып алуға мүмкіндік беретін жүйе.

18 ғасырдан бастап

18 ғасыр Браунстоун үшін гүлдену кезеңі болды. Сол кездегі ең ірі меншік Абрахам Комптонда болды және 68 қой, 25 қозы, 14 сиыр, 6 бұзау, 4 қамырлы бұзау және 6 шошқадан тұрды. 1750 жылы Джеймс Винстанли III осы жерде шұңқыр қазуға тырысты. Бірақ, ол жергілікті кеншілерден деп саналатын белгісіз біреулер оның қазылған орнын таспен толтырғандықтан, әрекеті сәтсіз аяқталды. 1820 жылдары Браунстоун түлкі аулауға танымал орын болды. Чарльз Лорейн Смит мұндағы әдеттегі аң аулау спортын пародизациялайтын «Түтінді ау» атты суреттер жинағын жасады. Браунстоун 1925 жылы Лестер корпорациясы Винстанли Браунстоун Холл иелігінің басым бөлігін 116 500 фунт стерлингке сатып алғанға дейін түрлі жалдамалы шаруашылықтармен қамтылған ауыл болып қала берді. Браунстоун халқы 1921 жылы 238 адамды құраса, 1931 жылы 6997 адамға жетті. 1935 жылы Браунстоунның Браунстоун-Лейнге қарайтын бөлігі Лестер қаласының Солтүстік Браунстоун аймағына айналды, ал Браунстоун приході өтемақы ретінде Луббстхорптың бір бөлігін өз шекарасына қосты. Ол негізінен 1925 және 1940 жылдар аралығында салынған мемлекеттік тұрғын үйлерден тұрады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Браунстоун паркі ауыл шаруашылығына пайдаланылды. Бұл жерде бидай, арпа және картоп өсірілді, сондай-ақ қойлар жайылымға жіберілді. Қазіргі Естелік бақша сол кезде әскери лагерь ретінде пайдаланылды, алдымен британдық армия, кейін американдық 82-ші әуе десанттық дивизиясының әскерлері орналасты. Соғыстан кейін тұрғын үй тапшылығына байланысты, адамдар өз үйлерін тапқанша лагерьде тұруға рұқсат етілді. Алайда, 1990 жылдарға қарай Браунстоун Лестердің ең қиын аудандарының біріне айналды, қылмыс деңгейі мен жұмыссыздық қала бойынша ең жоғары көрсеткіштерді көрсетті. 1994 жылдың сәуір айында «The Independent» газеті аймақтағы жұмыссыздықтың 25%-дан асып кеткенін және жастардың антиәлеуметтік мінез-құлықпен айналысатын топтарының салдарынан аймақ қиын жағдайға түскенін хабарлады. Бұл аймақ 1965 жылдан 1999 жылға дейін Саннингдейл жолында орналасқан British Shoe Corporation компаниясының бас кеңсесімен де танымал болды. Саннингдейл жолының бұрышында орналасқан тақташа осы жердің тарихын және British Shoe Corporation (BSC деп белгілі) және BSC негізін қалаушы Чарльз Клормен байланысын көрсетеді.

The 18th century was a period of prosperity for Braunstone. The largest estate of the time was owned by Abraham Compton and comprised 68 ewes, 25 lambs, 14 cows, 6 heifers, 4 calves and 6 pigs. In 1750 James Winstanley III tried to sink a pit on the manor. His attempts were thwarted when his bore hole was filled with stones by intruders, thought to be from local mining districts. In the 1820s Braunstone was known as a place to go fox hunting. Charles Loraine Smith painted a set of parodies known as the "Smoking Hunt" which pokes fun at the fashionable sport of hunting here. Braunstone remained a village with various tenanted farmsteads until, in 1925, the Leicester Corporation compulsorily purchased the bulk of the Winstanley Braunstone Hall estate for £116,500. Braunstone's population rose from 238 in 1921 to 6,997 in 1931. In 1935 the part of Braunstone on the city side of Braunstone Lane became the North Braunstone Ward of the City of Leicester, and the parish of Braunstone in compensation had part of Lubbesthorpe added to its boundary. It mostly consists of council housing built between 1925 and 1940. During World War Two Braunstone Park was put to agricultural use. Wheat, barley, and potatoes were grown, and sheep allowed to graze. What is now the Memorial Gardens was used as a military camp, occupied first by the British Army and later by the American 82nd Airborne Division troops. After the war, due to the severe housing shortage, people were allowed to occupy the camp until they found homes of their own. By the 1990s, however, Braunstone was perhaps the most troubled part of Leicester, with crime rates and unemployment among the highest in the city. In April 1994, The Independent newspaper reported that unemployment on the estate was above 25% and was blighted by youth gangs engaging in anti social behaviour. The area is also known for housing the head office of British Shoe Corporation on Sunningdale Road, from 1965 to 1999. A plaque on the corner of Sunningdale Road shows the site's history and connection with British Shoe Corporation (BSC as it was known) and the founder of BSC, Charles Clore.

Браунстон қалалық кеңесі

Браунстоун қалалық кеңесі – Браунстоун қаласының жергілікті әкімшілік кеңесі. Кеңес 1977 жылы бұрынғы приходтық кеңес өз мәртебесін қалалық кеңес мәртебесіне өзгерту туралы шешім қабылдағанда құрылды. Қалалық кеңесте 21 сайланған мүше (кеңесшілер) бар, олардың өкілеттік мерзімі төрт жылды құрайды. Браунстоун қалалық кеңесі 2023 жылы Ұлттық жергілікті кеңестер қауымдастығының «Жыл кеңесі» аталымын жеңіп алды.

Бранстон залы

Браунстоун залы – Браунстоун паркінің орталығында орналасқан II дәрежелі санаттағы ғимарат. Ол 1776 жылы Уинстанли отбасы үшін, помещиктер және Браунстоун ауылының негізгі жер иелері үшін салынған. Көп жағынан, зал 17 Friar Lane сияқты қала үйлеріне ұқсайды. Ол ұқсас материалдардан салынған және ұқсас классикалық пропорциялармен және әшекейлеумен ерекшеленеді. Алайда, Friar Lane үйлерінде бай саудагерлер мен кәсіби мамандар тұрған немесе жер иелері отбасыларының қалалық үйлері ретінде пайдаланылса, Браунстоун залы Уинстанли отбасының ұрпақтан ұрпаққа жалғасып келе жатқан ауылдық иелігінің орталығы болды. Ауылдық үйлерге қарағанда, Браунстоун залы тым қарапайым. Оны сол кездегі танымал ел үйлерінің сәулетшілері емес, жергілікті құрылысшы және Лестер саясаткері Уильям Олдхэм салған. Ол қызыл кірпіш пен Swithland тақтасын, жергілікті қолданылатын материалдарды пайдаланған. Орталық есік пен терезелер 17 Friar Lane-дегідей ерекшелендірілген. Мұнда олар қасбеттің жоғарғы бөлігіне дейін созылатын арка тәрізді ойысқа орналастырылған. Залдың артқы жағындағы паркқа қараған жағы сәл әлсіз әшекейленген, ал ішінде кіреберіс залында классикалық бағаналар мен әсем баспалдақ орналасқан. Құрылыс әрқашан қауіпті кәсіп болған, сондықтан құрылыс туралы жазбаларда Браунстоун залын салу кезінде тас қалаушы мен жұмысшы қаза тапқандығы көрсетілген. Залдың айналасында Уинстанлилер көл мен бақтары бар саябақ жасаған. Бай отбасы болғандықтан, олар жылқылары мен кареттері үшін үйдің жанындағы қорада орын жасаған. Бұл ғимараттар үйдің сәніне сай келмеген, олар шаруашылық ғимараттарына көбірек ұқсаған, бірақ олар да мұқият жобаланған, әсем кірпіш аркалары мен еңіс жағында әшекейлеулері бар еді. Қалалық кеңес қалпына келтіріп, әдемі гүлдермен безендірген қабырғалы бақта бір кезде жеміс ағаштары өсіп, отбасы үшін тамақ көзі және серуендеу орны болған. Ауылда Уинстанлилер туралы естеліктер де бар. Олар Виктория дәуірінің ең танымал сәулетшілерінің бірі Уильям Баттерфилдке Крессида Плейс және Мейн-стриттегі иелік жұмысшылары үшін коттедждерді жобалауды тапсырды. Екі топ коттедж де 1859 жылы салынған. Баттерфилд үйлерді дәстүрлі ғимараттар үлгісінде жасап, жергілікті материалдарды қолданған, бірақ олардың дизайны саналы және ойластырылған, бұл сәулетшінің жұмысы екенін көрсетеді. 1864 жылы салынған пастор үйі мен 1867 жылы салынған ауыл мектебі Уинстанлилердің қаржысына салынған. 1902 жылы Нарбороу-роудқа жақын жердегі иеліктің бір бөлігі құрылыс учаскелері ретінде сатылымға қойылды. 1930 жылдары Браунстоун үлкен өзгерістерге ұшырады, осы кезде Уинстанли иелігін Лестер корпорациясы сатып алды, ішінара жаңа тұрғын үйлер салу үшін жер ретінде. Бастапқыда Парктер департаментінің қарауында болған және 1932 жылдан бастап зал 600-дан астам орынға арналған кіші мектеп ретінде пайдаланылған, 1939 жылы Лестер білім беру комитеті зал мен оны қоршаған екі акр жерді 3500 фунт стерлингке сатып алды, бұл ғимаратқа жиналыс залын салуға және одан әрі өзгерістер енгізуге мүмкіндік берді. Зал 1996 жылға дейін мектеп ретінде пайдаланылды, содан кейін күйреуге ұшырады. 2013 жылы ғимаратты қалпына келтіру және оны қонақ үй, мейрамхана, тойлар өткізу орталығы және конференц-орталыққа айналдыру жоспарлары жарияланды. Қазіргі уақытта «Уинстанли үйі» деп аталған зал қонақ үй және тойлар өткізу орталығы ретінде жұмыс істейді.

Braunstone Hall is a Grade II listed building in the centre of Braunstone Park. It was built in 1776 for the Winstanley family, lords of the manor and the main land owners in the village of Braunstone. In many ways the Hall resembles town houses like 17 Friar Lane. It is built in similar materials and has similar Classical proportions and decoration. But, while the Friar Lane houses were lived in by wealthy merchants and professional people or were used as town houses by landed families, Braunstone Hall was the centre of a country estate passed on through the Winstanley family from generation to generation. As country houses go, Braunstone Hall is fairly unassuming. It was not designed by one of the many fashionable country house architects of the day but by local builder and Leicester politician, William Oldham. He used red brick and Swithland slate, common local materials. The central doorway and windows are emphasised just as they are at 17 Friar Lane. Here they are set in an arched recess reaching up to the top of the facade. The Hall has a slightly less elaborate frontage to the Park at the back and, inside, Classical columns in the entrance hall and an elegant staircase. Building has always been a dangerous occupation and the building records show that a stonemason and a labourer were killed in the construction of Braunstone Hall. Around the Hall, the Winstanleys had a Park laid out with a lake and gardens. As a wealthy family they had horses and carriages which were kept in the stable block next to the house. These buildings did not share the refinement of the house and were more like farm buildings, but they were still carefully designed, with fine brickwork arches and decoration at the eaves. The walled garden, restored and beautifully planted by the city council, once contained fruit trees, serving the household both as a source of food and as a place to stroll. There are also reminders of the Winstanleys in the village. They commissioned one of the most famous of Victorian Architects, William Butterfield, to design cottages for estate workers at Cressida Place and in Main Street. Both groups of cottages were built in 1859. Butterfield modelled the houses on traditional buildings and used local materials but their design has a deliberate, thought out quality which suggests that it was the work of an architect. The parsonage, built in 1864, and the village school of 1867, were paid for by the Winstanleys. In 1902 parts of the estate adjacent to Narborough Road were offered for sale as building plots. Braunstone was greatly changed in the 1930s when the Winstanley estate was bought by the Leicester Corporation, partly as land for new housing. Initially held by the Parks Department with the Hall being used as a junior school with over 600 places from 1932, the Hall and two acres of surrounding land were purchased by the Leicester Education Committee in 1939 for £3,500, allowing the construction of an assembly hall and further alterations to the building. The Hall was used as a school until 1996, after which it fell into disrepair. In 2013 plans were unveiled for the restoration of the building and its conversion into a hotel, restaurant, wedding venue and conference centre. Now renamed Winstanley House, the hall operates as a hotel and wedding venue.

Қасиетті Петір шіркеуі

Шіркеу туралы алғашқы жазба 1168 жылға дейін барады: қазіргі шіркеудің ең көне бөліктері он екінші немесе он үшінші ғасырға жатады. Ол әк тастан салынған және қысқа шаршы мұнара, негізгі зал және ғибадатханадан тұрады. 1867 жылы шатыры жаңадан жабылды және 20 ғасырда шағын жөндеу жұмыстары жүргізілді. 1937 жылы Браунстоун жеке қауымдық округ болып құрылды, ал Санкт-Петер шіркеуі өз қауымдық округінің шіркеуіне айналып, өз пасторына ие болды.