Жонни Кэштің "Tennessee Three" тобының гитарашысы Л.М. Перкинс туралы ақпарат. Рокабилли стиліндегі әйгілі "boom chicka boom" дыбысының авторы. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лютер Монро Перкинс, Jr. (8 қаңтар 1928 – 5 тамыз 1968) – американдық кантри музыкасының гитаристі және әнші Джонни Кэштің қосалқы тобы «Теннесси Үшінің» мүшесі. Перкинс рок-а-билли музыкасының белгілі бір бейнесі болды. Оның Fender Esquire, Jazzmaster және Jaguar гитараларын шығармашылықпен қарапайым, аздап безендірілген, ырғақты пайдалануы Кэштің ерекше «бум-чика-бум» стилін қалыптастырғаны үшін мақталады.
Luther Monroe Perkins, Jr. (January 8, 1928 – August 5, 1968) was an American country music guitarist and a member of the Tennessee Three, the backup band for singer Johnny Cash. Perkins was an iconic figure in what would become known as rockabilly music. His creatively simple, sparsely embellished, rhythmic use of Fender Esquire, Jazzmaster and Jaguar guitars is credited for creating Cash's signature "boom chicka boom" style.
Жастық шағы және музыкалық бастамасы
Перкинс Миссисипи штатының Комо қаласында дүниеге келді, ол баптист пасторы Лютер Монро Перкинс аға мен Дельфия Анна Стюарт Перкинстің бес баласының үшіншісі болды. Ол Комода өсті және ритм-гитарада өзіне-өзі үйренді. Перкинс 1953 жылы Мемфистегі «Автомобиль сату компаниясында» механик болып жұмыс істей бастады. Ол электр жүйелері мен радио жөндеуде маманданған. «Автомобиль сату» компаниясында Перкинс әріптестері Маршалл Грант пен А. В. «Кызыл» Кернодлмен танысты. Грант, Кернодл және Перкинс жұмысқа гитараларын алып келіп, жөндеу жұмысы азайғанда бірге ойнайтын. 1954 жылы Германиядан оралғаннан кейін Джонни Кэш Мемфиске көшіп келгенде, Рой Кэш оны Грант, Кернодл және Перкинспен таныстырды. Төртеуі кешке Перкинстің немесе Гранттың үйінде жиналып ән шырқады. Осы кезде олар топ құруға шешім қабылдады, Грант бас гитара, Кернодл алты ішекті сталь гитара алды, ал Перкинс Мемфистегі «О.К. Хоук Пиано Компанисінен» Fender Esquire электр гитарын сатып алды. Гитара бұрынғы иесімен өзгертілген, дыбыс деңгейі мен тембрді реттеуге арналған тұтқалар жұмыс істемеді.
Perkins was born in Como, Mississippi, the third of five children of Rev. Luther Monroe Perkins, Sr., a Baptist preacher, and Delphia Anna Stewart Perkins. He grew up in Como, and taught himself to play rhythm guitar. Perkins started his career in 1953 as a mechanic at Automobile Sales Company in Memphis. He specialized in electrical systems and radio repairs. At Automobile Sales, Perkins met co workers Marshall Grant and A. W. 'Red' Kernodle. Grant, Kernodle and Perkins began bringing their guitars to work, and would play together when repair business was slow. When Johnny Cash moved to Memphis after returning from Germany in 1954, Roy Cash introduced him to Grant, Kernodle and Perkins. The four began to get together in the evenings at Perkins' or Grant's home and play songs. It was during this time that they decided to form a band, with Grant acquiring a string bass, Kernodle a six string steel guitar, and Perkins buying a somewhat abused Fender Esquire electric guitar from the O. K. Houck Piano Co. in Memphis. The guitar had been modified by a previous owner, and the volume and tone controls did not work.
"Бум-чика-бум" стилі
Басқа аспаптармен бәсекелеспеу үшін Перкинс оң қолының өкшесімен үш бас ішегін (E, A және D) басуды, Мерл Трэвис стилінде, және ырғақ үлгісін (1958 жылға дейін Sun Records жазбаларында естілгендей) ойнауды бастады. Бұл үлгі кейін Sun Records-тегі жазбаларда және Перкинстің мансабының қалған бөлігінде еркін синкопамен 1/8 8/5/8 8 үлгісіне айналды. 1954 жылдың соңында Кэш, Sun Records продюсері Сэм Филлипстің алдында өнер көрсетуге келгенде, оны аспаптық қолдау үшін Перкинс, Грант және Кернодлді алып келді. Бұл тәжірибе Кернодлді шаршатып жіберді, ол сессия аяқталғанға дейін келіп кетті, ал Перкинс пен Грант аспаптармен қамтамасыз етті. Перкинс, «Теннесси Екілігінің» (кейін барабаншы В. С. «Флюк» Холланд қосылғаннан кейін «Теннесси Үштігінің») мүшесі ретінде Кэшпен гастрольдік сапарлар жасады және оның көптеген жазбаларында ойнады. Ол сахнадағы тыныш, шоғырланған мінез-құлқымен танымал болды. Ол көбінесе Кэштің әзілдерінің нысаны болды, ол "Лютер көп жылдар бұрын қайтыс болды, бірақ ол оны білмейді" сияқты сөздер айтты. Перкинс 1950 жылдардағы танымал Town Hall Party телешоуларында Кэштің жетекші гитарисі болды, көбінесе сахналық эффект үшін бір-бірімен өзара әрекеттесіп, Джонни Кэш дыбысының көп бөлігін құрайтын "бум-чик-а-бум" дыбысын жасады. 1997 жылғы "Кэш" естеліктерінде әнші еске алды: "Кит Ричардс 60-шы жылдардың басында АҚШ әскери базасындағы біздің британдық шоуларымыздың біріне келді, бірақ ол маған қызығушылық танытпады; Лютерді көруге ол асығып қалды".
In order to tone down the sustained bottom end so that it would not compete with the other instruments, Perkins began the practice of muting the three bass strings (E, A and D) with the heel of his right hand, much in the style of Merle Travis, and scratching a rhythm pattern (as heard on Sun Records recordings prior to 1958). This pattern developed into a more defined, varying 1/8 8/5/8 8 picking (with random syncopation) on later Sun recordings and for the rest of Perkins’ career. In late 1954, when Cash got an audition with producer Sam Phillips at Sun Records, he brought Perkins, Grant and Kernodle along to back him instrumentally. The experience made Kernodle nervous, and he ended up leaving before the session was over, with Perkins and Grant providing the instrumentation. Perkins, as a member of the Tennessee Two (later, the Tennessee Three, with the addition of drummer W. S. "Fluke" Holland), toured with Cash and appeared on most of his recordings. He was well known for his laconic, focused demeanor on stage. He was often the target of jokes by Cash, who would make comments such as "Luther's been dead for years, but he just doesn't know it". Perkins was Cash's lead guitarist on many of the popular Town Hall Party television appearances in the 1950s, often interacting with one another for stage effect and providing the signature "boom chick a boom" background sound that came to define a large part of Johnny Cash's sound. In his 1997 memoir Cash, the singer recalled, "Keith Richards came to one of our British shows, at a U. S. military base in the early '60s, but he wasn't interested in me; Luther was the one he couldn't wait to watch."
Жеке өмір
Перкинс екі рет үйленген. Ол және оның бірінші әйелі Берти Ли Мур (1927–2016) 1959 жылы Оңтүстік Калифорнияда тұрғанда ажырасып кетті. Перкинстің үш қызы болды: Линда Кей (1949–2017), Вики және Клаудия. Кейін ол Марджи Хиггинсқа үйленді; Марджи Хиггинстің қызы Кэти олармен бірге тұрды. Марджи Перкинс Бивер әлі күнге дейін Джонни Кэштің еске алу кештеріне қатысады. Оның хоббилері – тоқу, балық аулау және гитарада ойнау. Ол әнші-сазгер Крис Кристоферсонмен жақын дос болды. Өлген кезде ол жеке музыка баспасын ашуды жоспарлап, Кристоферсонға алғашқы қадамын жасауға көмектеспек болды. Перкинстің кіші інісі Томас 1950-1960 жылдары Томас Уэйн есімімен сәтті рок-н-ролл әншісі болды. Джонни Кэш өзінің өмірбаянында Перкинстің амфетаминге шамалы тәуелді болғанын жазды. Олар 1950 жылдардың соңында бірге есірткі қолдана бастады.
Perkins was married twice. He and his first wife, Bertie Lee Moore (1927–2016), separated while they were living in Southern California in 1959. Perkins had three daughters: Linda Kay (1949–2017), Vickie, and Claudia. He later married Margie Higgins; Margie Higgins' niece Kathy lived with them. Margie Perkins Beaver still appears at Johnny Cash reunion events. His hobbies were knitting, fishing and guitar. He was a close friend of singer songwriter Kris Kristofferson. At the time of his death, he was planning to open his own music publishing company and give Kristofferson his first break. Perkins’ younger brother, Thomas, was a successful rock ‘n’ roll singer in the 1950s and 1960s, under the name of Thomas Wayne. In his autobiography, Johnny Cash wrote that Perkins was mildly addicted to amphetamines. They started taking drugs together in the late 1950s.
Өлім
1968 жылғы 3 тамызда таңертең Перкинс Олд Хикори көлінде балық аулап, Теннесси штатының Хендерсонвилл қаласында Ривервуд драйвтегі жаңа салынған үйіне қайтып келді. Отбасы мүшелерінің айтуынша, ол темекі тартқан жоқ, бірақ бұл кезде тұрған орында темекісі бар күйде ұйықтап қалған. Оның туысы, шамамен сағат 6-да оянып, қонақ бөлмесінің өртеніп жатқанын көрді, ал Перкинс есік жанында құлап, жартылай өлгендей болды. Шұғыл жәрдем бригадасы Перкинсті Вандербильт университетінің ауруханасына жеткізіп, екі күн бойы жансақтау бөлімінде ұстады, бірақ ол қайтыс болды. Ол Джонни Кэш пен Джун Картер Кэштің қабірлеріне жақын, Хендерсонвиллдегі Мемориалдық саябаққа жерленген.
During the early morning hours of August 3, 1968, Perkins returned from fishing on Old Hickory Lake to his newly constructed home on Riverwood Drive, Hendersonville, Tennessee. He allegedly went to sleep in the living room while holding a lit cigarette, even though he hadn’t smoked in years by this time, according to family. His niece, by marriage, awoke around 6:00 am to find the living room aflame and Perkins collapsed near the door, almost dead. An emergency crew rushed Perkins to Vanderbilt University Hospital, where he was kept under intensive care until he died two days later. He is buried near the graves of Johnny Cash and June Carter Cash at Hendersonville Memorial Park in Hendersonville, Tennessee.
Кейінгі оқиғалар мен сауаптар
Перкинс қайтыс болғаннан кейін Джонни Кэш өзінің жақын досы Карл Перкинсті (Лютермен туыс емес) топтың жетекші гитарисі ретінде шақырды. Перкинс келесі он жыл бойы Кэштің гастрольдік тобының құрамында, уақыт-уақытпен болып тұрды. 1968 жылдың қыркүйегінде Кэш Арканзас штатынан шыққан, Кэштің өмір бойғы жанкүйері болған Боб Вуттонды топтың тұрақты жетекші гитарисі ретінде жұмысқа алды. 1997 жылы Кэш гастрольдік концерттер мен сахналық өнерден зейнеткерлікке шыққанға дейін, қысқа үзілістерден басқа, Вуттон 29 жыл бойы топпен бірге болды. 1968 жылдың қазан айында, Лютердің қайтысынан шамамен екі ай өткен соң, Перкинс ойнаған Кэштің "Johnny Cash at Folsom Prison" атты концерттік альбомы екінші Country Music Association Awards (CMA) сыйлығында "Жыл альбомы" атағын жеңіп алды. Алғыс сөзінде Кэш оны қолдағандарға алғыс айтып, әсіресе "Лютер Перкинске" деген сөздерімен аяқтады. Келесі жылы жазылып, шығарылған "Johnny Cash at San Quentin" концерттік альбомында, тыңдаушылардың арасындағы бір тұтқын Джонниден Лютердің қайда екенін сұрайды. Кэш көпшілікке Перкинстің бірнеше ай бұрын қайтыс болғанын хабарлағаннан кейін, бәрінен "Лютер Перкинске зор қол соғуды" сұрайды. Көпшілік оған құлшынып, дауыспен шапалақтады. Лютер Перкинс Роккабилли Даңқы залына 0230 нөмірімен енгізілді.
After Perkins' death, Johnny Cash invited close friend Carl Perkins (no relation to Luther) to fill in as lead guitarist for the band. Perkins would, on and off, remain a part of Cash's touring group for the next decade. In September 1968, Cash hired Bob Wootton, an Arkansas guitar player who had been a lifelong fan of Cash's, as permanent lead guitarist for the group. Apart from a brief respite, Wooton stayed with the band for 29 years until Cash finally retired from touring and performing live in 1997. In October 1968, almost two months after Luther's death, Cash's hit live album Johnny Cash at Folsom Prison, on which Perkins had played, won Album of The Year at the second ever Country Music Association Awards (CMA's.) In his acceptance speech, Cash signaled out Luther as he thanked those who supported him, ending his remarks by thanking "Luther Perkins, especially." On Cash's follow up live album Johnny Cash at San Quentin, recorded and released the following year, one of the inmates in the audience is heard asking Johnny where Luther is. After Cash announces Perkins' death, months earlier, to the crowd, Cash asks everyone to give "one big cheer for Luther Perkins." to which the audience complies, bursting into loud cheers and applause. Luther Perkins was inducted into the Rockabilly Hall of Fame, as inductee #0230.
Дау
1980 жылы Перкинстің бірінші некесінен туған қыздары Джонни Кэшті Перкинстің зейнетақысын қамтамасыз етуге арналған қаражатты жымқырғаны үшін сотқа берді. Бұл сот процесі Теннесси Үштігінің тағы бір негізін қалаушысы Маршалл Гранттың Кэшті қызметтен заңсыз босату және Гранттың зейнетақы қаражатын жымқыру фактісі бойынша шағымдануымен бірге орын алды. Екі де сот ісі соттан тыс келісіммен аяқталды.
In 1980, Perkins's daughters from his first marriage filed suit against Johnny Cash for embezzling funds that were to have provided retirement income for Perkins. This lawsuit was filed coincidentally with actions taken by the other founding Tennessee Three member, Marshall Grant, against Cash for wrongfully firing Grant and embezzlement of Grant's retirement funds. Both lawsuits were eventually settled out of court.