Кіріспе
Италияның біріккен әскери күштері Италияның Қарулы Күштері (, ˈfɔrtse arˈmaːte itaˈljaːne) Италия армиясын, Италия әскери-теңіз күштерін және Италия әуе күштерін қамтиды. Қарулы күштердің төртінші тармағы, Carabinieri, елдің әскери полициясының қызметін атқарады және сонымен қатар шетелдегі миссиялар мен операцияларға жауынгерлік күш ретінде қатысады. Қарулы күштердің құрамына кірмесе де, Гвардия ди Финанца әскери үлгіде ұйымдастырылған. Бұл бес күштің жалпы саны 340 885 адамды құрайды, оның ішінде 167 057-сі армия, әскери-теңіз күштері мен әуе күштерінде қызмет етеді. Италия Республикасының Президенті Италия Конституциясының 87-бабымен құрылған Жоғары Қорғаныс Кеңесінің төрағасы ретінде Қарулы Күштерге басшылық етеді. 78-бапқа сәйкес, Парламент соғыс жариялау және соғысты басқару өкілеттіктерін Үкіметке беру құқығына ие.
The Italian Armed Forces (, ˈfɔrtse arˈmaːte itaˈljaːne) encompass the Italian Army, the Italian Navy and the Italian Air Force. A fourth branch of the armed forces, known as the Carabinieri, take on the role as the nation's military police and are also involved in missions and operations abroad as a combat force. Despite not being a branch of the armed forces, the Guardia di Finanza is organized along military lines. These five forces comprise a total of 340,885 men and women with the official status of active military personnel, of which 167,057 are in the Army, Navy and Air Force. The President of the Italian Republic heads the armed forces as the President of the High Council of Defence established by article 87 of the Constitution of Italy. According to article 78, the Parliament has the authority to declare a state of war and vest the powers to lead the war in the Government.
Италия әскері
Италияның құрлық әскері, Regio Esercito, Италияның 1850 және 1860 жылдардағы бірігу кезеңіне дейін жетеді. Ол Боксер көтерілісі кезінде Қытайда, 1911-1912 жылдары Ливияда Осман империясына қарсы, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Альпі тауларында Австро-Венгрия империясына қарсы, соғыстар аралық кезеңде Әбіссинияда және Екінші дүниежүзілік соғыста Албанияда, Грекияда, Солтүстік Африкада және Ресейде, сондай-ақ Италия Азамат соғысында қатысты. Суық соғыс кезінде армия шығыстан Варшава шартының басып кіруіне қарсы қорғануға дайындалды. Кеңес Одағының тарағаннан бері Ливан, Ауғанстан және Иракта кең ауқымды бейбітшілік сақтау миссияларын орындады. 2004 жылғы 29 шілдеде әскери қызметке шақыру тоқтатылғаннан кейін, ол толыққанды кәсіби, ерікті әскерге айналды.
Әскери кемежай
Италияның әскери-теңіз күштері 1861 жылы Италия Корольдігі жарияланғаннан кейін Regia Marina ретінде құрылды. Жаңа флоттың алғашқы ұрысқа қатысуы Австрия империясына қарсы үшінші итальяндық тәуелсіздік соғысы кезінде болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс барысында ол Адриатика теңізінде австро-венгр теңіз күштерімен күреске баса назар аударды. Екінші дүниежүзілік соғыста ол Корольдік теңіз күштерімен Жерорта теңізін бақылау үшін екі жарым жыл бойы күресті. Соғыстан кейін, Солтүстік Атлантика шарты ұйымының (НАТО) мүшесі болған жаңа Marina Militare көптеген халықаралық бейбітшілік операцияларына қатысты. Бұл – алыс теңізге шығатын флот. Guardia Costiera (Жағалау күзеті) – теңіз күштерінің құрамына кіреді.
Әскери әуе техникасы
Италия әуе күштері 1923 жылғы 28 наурызда король Витторио Эмануэле III-і Регия Аэронаутика (ол "Royal Air Force" дегенмен тең) ретінде тәуелсіз әскери қызмет түрі ретінде құрылды. 1930 жылдары ол 1935 жылы Эфиопиядағы алғашқы әскери операцияларына, содан кейін 1936-1939 жылдар аралығында Испания азамат соғысына қатысты. Соңында Италия Германиямен бірге Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты. 1943 жылғы 8 қыркүйектегі қару тоқтату келісімінен кейін Италия екіге бөлінді, және Регия Аэронаутика да осы тағдырға ұшырады. Әуе күштері оңтүстікте Одақтастармен біріккен Италияның соғыс жүргізген әуе күштеріне және соғыс аяқталғанға дейін солтүстікте Axis Aeronautica Nazionale Repubblicana-ға бөлінді. Италия референдум арқылы республика жарияланғаннан кейін әуе күштеріне қазіргі Aeronautica Militare деген атау берілді.
Карабондёрлар
Arma dei Carabinieri – Италияның жандармериясы және әскери полициясы. Корпус 1814 жылы Савой королі Виктор Эммануэль I Сардиния Корольдігін полиция корпусымен қамтамасыз ету мақсатында құрылды; сондықтан ол Италияның өзінен де көне. Жаңа күш Италияның әр провинциясы үшін бір дивизиядан тұратын дивизияларға бөлінді. Дивизиялар роталарға бөлініп, одан әрі лейтенанттықтарға бөлінді, олар жергілікті полиция бөлімшелеріне басшылық етіп, үйлестірді және бүкіл ұлттық аумаққа таралып, халықпен тікелей байланыста болды. Италияның бірігуі дивизиялардың санын арттырды, ал 1861 жылы карабинерилер жаңа ұлттық әскери ұйымның "Бірінші күші" деп тағайындалды. Соңғы жылдары Carabinieri Италия Қарулы күштерінің төртінші тармағына айналды. Олар негізінен заңды орындау, әскери полиция міндеттерін орындап, Косово, Ауғанстан және Ирак сияқты елдердегі бейбітшілік сақтау миссияларына қатысады. 2004 жылы G8 теңіз аралдары конференциясында Carabinieri халықаралық бейбітшілік миссияларына қосылған азаматтық полиция бөлімшелері үшін оқу және доктриналық стандарттарды дамытуға жетекшілік ету үшін Тұрақтылық полиция бөлімшелерінің Үздік орталығын (CoESPU) құруға мандат алды.
Халықаралық ұстаным
Италия БҰҰ, НАТО және ЕО-ның көптеген операцияларына, сондай-ақ Ресейге және басқа ТМД елдеріне, Таяу Шығыстағы бейбіт процеске, бейбіт сақтауға, есірткі саудасына, адам саудасына, пираттық пен терроризмге қарсы күреске қатысты. Италия 1982 жылы Ливандағы көпұлтты күшке АҚШ, Франция және Ұлыбритания әскерлерімен бірге қатысты. Италия 1990–1991 жылдардағы Перс шығанағы соғысына сегіз Panavia Tornado IDS бомбалаушы ұшағын жөнелтті. Содан кейін Италия әскерлері қақтығыстан кейін солтүстік Ирактағы күрд босқындарына көмек көрсету үшін орналастырылды. «Тұрақты бостандық» операциясы аясында Италия Ауғанстандағы халықаралық операцияға үлес қосты. Италия әскерлері Ауғанстандағы НАТО күштеріне (ISAF) және провинциялық қайта құру тобына қатысты. Италия 3800 сарбазды жіберді, оның ішінде ISAF штабын қорғауға тағайындалған 2-ші Альпини полкінің бір жаяу әскер ротасы, бір инженерлік ротасы, бір NBC взводы, бір логистикалық бөлімше, сондай-ақ операцияның басқару тізбегіне енген байланыс және штаб элементтері бар. Италиялық әскерлер көпұлтты инженерлік топты басқарды және әскери полициядан қарабинерлер взводымен күштерді орналастырды. Италия армиясы 2003 жылғы Ирак соғысының тікелей ұрыс операцияларына қатыспады, тек АҚШ президенті Джордж Буш ірі ұрыс операциялары аяқталды деп жариялағаннан кейін ғана әскерлерді жөнелтті. 2003 жылдың соңында итальяндық әскерлер келіп, Насирия және айналасындағы аудандарды патруілдеуді бастады. Италияның Ирактағы әскери операцияларға қатысуы 2006 жылдың соңында Бағдадтағы Италия елшілігінің қауіпсіздігін қамтамасыз етумен айналысатын шамамен 30 сарбаздық шағын топты қоспағанда, итальяндық әскери қызметшілерінің толықтай шығарылуымен аяқталды. Италия 2004–2011 жылдар аралығында Ирактың қауіпсіздік күштерінің оқу құрылымдары мен институттарын дамытуға көмектесу үшін НАТО-ның оқу миссиясында маңызды рөл атқарды.