Кіріспе

Америкалық тромбоншы - Джон Марселл атты канадалық саясаткер тромбоншы және мұғалім. Ол Рочестер университетінің Истман музыка мектебінде тромбон профессоры және ағаш, жез және перкуссия кафедрасының бұрынғы төрағасы болды. Истменде тромбонды оқыту жауапкершілігінен басқа, доктор Марселл Истмен тромбон хорының дирижері, Истмен биондық сүйектері (джаз тромбон ансамблі) және Истмен мыс оркестрінің тромбонистi болды. Доктор Марселл 1978 жылы Истман мектебінің оқытушыларына қосылды және 1982-83 жылдар аралығында Килборн профессоры атанды. Ол 50 жылға жуық уақыт Истменде тромбон профессоры болып қызмет еткен тромбоншы және мұғалім Эмори Ремингтонның орнын басады. Профессор Марселл Эстман университеті 36 жыл қызмет еткеннен кейін 2014 жылы зейнеткерлікке шықты.

Білім

Джон Марселлз Мэриленд университетінің музыка білім беру мамандығы бойынша бакалавр, Америка католик университетінің магистрлік және магистрлік дәрістерін алған. Оның тромбон ұстаздарына Уильям Ф. Крамер (Флорида штатының мемлекеттік университетінің тромбон профессоры), Льюис Ван Хейни (Нью-Йорк филармониясының 1946-1963 жылдардағы екінші тромбонист), Эдвард Герман (Нью-Йорк филармониясының 1956-1985 жылдардағы бас тромбонист), Гордон Пулис (Нью-Йорк филармониясының 1946-1956 жылдардағы бас тромбонист) және Арман Сарро (Ұлттық симфониялық оркестрдің бұрынғы тромбонист) кірді. Оның дирижерлік ұстаздарына Америка симфониялық оркестрлер лигасының Ричард Лерт және Ллойд Гейслер, Ассоц. Ұлттық симфониялық оркестрдің және Америка католик университетінің дирижері.

Кәсіби лауазымдар

Джон Марселлз қазіргі уақытта Истман музыка мектебінің тромбон профессоры, Бемус Бей Попс симфониялық оркестрінің музыка директоры (2012 жылы) және 1979 жылдан бері Нью-Йорктегі Чаутауква институтында "Чаутаука көлінің попсы" және "Чаутаука симфониялық оркестрінің" бас тромбоны. Ол Истман музыка мектебінде тромбон профессоры (1978 - 2014), Брайтон симфониялық оркестрінің музыкалық директоры және дирижері (1980 - 2014) болды. 1979 жылдан бастап Шаутаука институтында сабақ берді және Шаутаука симфониялық оркестрінің бас тромбонистi болды. 1978 жылы Истман мектебінің оқытушыларына қосылғанға дейін доктор Марселл 13 жыл бойы Ұлттық симфониялық оркестрдің (Вашингтон, округ) бас тромбонистi болып қызмет еттi, сондай-ақ Балтимор симфониялық оркестрiнiң бас тромбонистi, АҚШ әскери-теңіз әскерлерiнiң солистi және 16 жасында Джексонвилл симфониялық оркестрiнiң бас тубасы болды. Доктор Марселл 1965-1968 жылдары Солтүстік Каролина өнер мектебінің факультетінде тромбон мен тубаның алғашқы оқытушысы болды. Вашингтон қаласында ол 1966 жылдан 1978 жылға дейін Католик университетінің, 1967 жылдан 1970 жылға дейін Говард университетінің, 1968 жылдан 1978 жылға дейін Америка университетінің және 1982 жылдан 1983 жылға дейін Интерлохен өнер академиясының факультеттерінде қызмет етті. 1982 жылы Интерлохендегі Ұлттық музыка лагерінде қонақ дирижер болып қызмет етті. Ол басқа да музыкалық топтарда ойнап, жетекшілік еткен: Пенфилд симфониялық оркестрі, Брайтон симфониялық оркестрі, Чаутаука симфониялық оркестрі, Рочестер филармониясы, Буффало филармониясы, Сент-Луис симфониясы, Сиракуз симфониялық оркестрі, Балтимор симфониялық оркестрі және Джексонвилл симфониялық оркестрі. Ол "TheU" тобында солист ретінде өнер көрсетті. 1960-1964), Ұлттық симфониялық оркестрдің қола квинтеті, Вашингтон театрының камералық ойыншылары және Қазіргі заманғы музыка форумы, сондай-ақ Лондон, Париж, Кельн, Штутгарт, Бирмингем, Манчестер, Жапония, Швеция, Финляндия, Австрия, Голландия, Польша және Данияда жеке концерттер өткізді. Оның Халықаралық тромбон қауымдастығымен тығыз байланысы 1972 жылдан бері семинарларда қатысуды қамтиды. Ол оның құрылтайшы кеңесінің мүшесі және 1988-1990 жылдары оның президенті болды. Ол рецитальдер мен сололарды орындаған басқа семинарларға 1976 жылы Монтрё, Швейцарияда өткен Халықаралық мыс конгресі, 1981 жылы Монреальдегі МакГилл университетіндегі төменгі мыс семинар, 1974 жылдан бастап Шығыс тромбон семинар, Шығыс музыка фестивалі, Бревард музыка орталығы және Норфолк камералық оркестрі кіреді. Ол Балтимордағы Тоусон мемлекеттік университетінде (1974-1979) Джон Меликпен бірге Шығыс тромбон шеберханасының директоры болды. 1980 жылы семинар Флорида мемлекеттік университетінің профессор Уильям Ф. Крамердің басшылығымен Флорида мемлекеттік университетінің штатына көшірілді. 1983 жылы Шеф Филлипс (Крамердің студенті) басшылығымен АҚШ-тың әскери-теңіз оркестрі семинарды өз бақылауына алды, осылайша бұл іс-шараны Вашингтон аймағына қайта әкелді. 1993 жылы АҚШ Армиясының оркестрінің соло тромбонист Скотт Шелста, АҚШ Армиясының оркестрінің командирі полковник Брайан Шелберннің қолдауымен ETW-нің тізгінін қолға алды. 2014 жылы 40-шы семинарда полковник Томас Палматиер семинардың жаңа атын жариялады: The U.S. Army Band's American Trombone Workshop.

Құрметтер

1999 жылы Педагогика, орындаушылық және әдебиет салалары бойынша Халықаралық тромбон қауымдастығының жоғары наградасын алды. 2011 жылы Халықаралық тромбон қауымдастығының өмір бойы еңбегі үшін сыйлығы және Нил Хамфилд оқыту сыйлығы, 2011 жылы Шығыс тромбон шеберханасының өмір бойы еңбегі үшін сыйлығы. Ол музыкант және педагог ретінде өзінің керемет мансабы үшін 1997 жылдың сәуірінде Нью-Йорк қаласында өткен "Күміс мерейтойлық" мерейтойлық конференцияда стипендиялар үшін Нью-Йорк мерейтойлық конференциясы тарапынан құрметке бөленді. 1997 жылы оған Mu Phi Epsilon жылдың музыканты сыйлығы берілді.