Шек Кип Мей: Гонконгтағы тұңғыш мемлекеттік тұрғын үйлер кешені
Shek Kip Mei Estate
Шамшуйподағы Шең Кип Мей тұрақтары – Гонконгтағы алғашқы мемлекеттік тұрғын үй кешені. 1953 жылғы өрттен кейін салынды, қайта құрылды. Тұрғын үйлер, тарих.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гонконгтың Шам Шуй По ауданындағы тұрғын үй кешені
Housing estate in Sham Shui Po, Hong Kong
Шек Кип Мей үй кешені – Гонконгтағы алғашқы мемлекеттік тұрғын үй кешені. Ол Шам Шуй Пода орналасқан және Гонконг Тұрғын Үй Басқармасының басқаруында. Бұл кешен 1953 жылы Шек Кип Мейде болған өрттен үйлерін бір түнде жоғалтқан төбедегі шатыр үйлерде тұратын отбасыларды қоныстандыру мақсатымен салынған. 1953 жылы шұғыл тұрғын үй қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін салынған бұл "Марка I" кешеніндегі пәтерлер қарапайым және функционалды болған. Кешенді қайта жаңарту жұмыстары 1972 жылы басталды, ал 1979 мен 1982 жылдар аралығында жаңа үйлер пайдалануға берілді. Қайта құрудың 1-ші кезеңі 2007 жылы аяқталды. Қазіргі таңда кешенде 10 800 жалдамалы пәтер бар 21 тұрғын үй блогы бар. Кешеннің ресми сыйымдылығы 26 400 адамды құрайды.
Shek Kip Mei Estate is the first public housing estate in Hong Kong. It is located in Sham Shui Po and is under the management of the Hong Kong Housing Authority. The estate was constructed as a result of a fire in Shek Kip Mei in 1953, to settle the families of inhabitants in the squats over the hill who lost their homes in one night. Originally constructed in 1953 to alleviate the immediate housing needs, the units in this "Mark I" estate were utilitarian. Redevelopment of the estate commenced in 1972, with new towers coming on stream between 1979 and 1982. Site 1 of redevelopment was occupied in 2007. The estate now consists of 21 residential blocks, containing 10,800 rental flats. The estate has an authorised capacity of 26,400.
Тарих
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Гонконгке материктен көптеген көшіп келгендер келді. Тұрғын үй саясатының болмауы және қолжетімді бағадағы тұрғын үйдің жетіспеуі салдарынан, көшіп келгендер Шам Шуй По ауданындағы төбедегі геттодағы ағаш лашықтарда заңсыз өмір сүрді. Жағдайдың нашарлығы, санитарлық гигиенаның жоқтығы және лашықтардың тығыз орналасуы қауіпсіздікке қауіп төндірді. 1953 жылдың 24 желтоқсанында гетто өртенді. Өрт алты сағатқа созылды және 25 желтоқсанда таңғы сағат 2:30-да тоқтатылды. Ол шамамен 53 000 адамды баспанасыз қалдырды. Осының салдарынан отарлық үкімет өртенген лашықтардың орнына 29 блоктан тұратын қайта орналастыру ортасын салды, осылайша үйсіз қалғандарға баспана берді. Сегіз блок (А-дан Х-қа дейін), қазір 10-нан 13-ке және 35-тен 41-ге дейін қайта нөмірленген, Біріккен Ұлттар Ұйымының қаржылық көмегімен салынды. Бұл 7 қабаттан тұратын блоктар екі тұрғын жартарылған қанаттан және орталық бөлігіндегі ортақ ас үй мен санитарлық жайлардан тұратын «H» әрпіндей құрылымға ие болды. Тұрғын үйлерде тұратын отбасылардың мөлшері шамамен бірдей болатын. Кейіннен бір блоктан тұратын мұнаралар салынды. Осы ауқымды өрт Үкіметтің мемлекеттік тұрғын үй саясатын ресми түрде қалыптастыруға себеп болды. 1961 жылы Тай Ханг жолының батысы мен Нам Чонг көшесінің қиылысында 7 мұнара салынды, осымен субсидияланған жалдау саясаты қолға алынды. Шек Кип Мей иелігі «Жоғарғы» және «Төменгі» иеліктерге бөлінді, «Жоғарғы» иелік «арзан жалдауға берілетін үйлер» (廉租屋邨) деп, ал «Төменгі» иелік «қайта орналастыруға арналған үйлер» (徙置屋邨) деп белгіленді. Бұл блоктар 1963 жылы пайдалануға берілді. Тұрғын үйлер негізінен шағын бөлмелерден тұрды, бастапқы жоспар бойынша әр ересекке және 12 жасқа дейінгі әр балаға жартысынан бөліну көзделіпті. Алайда, тұрғын үй тапшылығының өте жоғары деңгейіне байланысты, олардың көпшілігінде бірнеше отбасы тұрды. Жабдықтар мен санитарлық жағдайлар қарапайым және ортақ болды. 1973 жылы Тұрғын үй басқармасы құрылғанға дейін Гонконгтың мемлекеттік тұрғын үйлерін Қайта орналастыру департаменті басқарды. Сол кезде иеліктің ескі 11 блогы бұзылып, 18 блокты жаңғырту жұмыстары басталды. Қайта нөмірленген иеліктің кезең-кезеңмен қайта игерілуі 1978-1984 жылдар аралығында жүзеге асты. «Жоғарғы» және «Төменгі» иеліктер арасындағы айырмашылық енді ескерілмеді. Mei Yu House (美如樓) және Mei Ying House (美映樓), ең соңғы кезеңді білдіреді, олар 1-7 блоктардың (қайта орналастыру иелігі) орнында салынды және 2006 жылдың 18 шілдесінде негізінен пайдалануға берілді. 2007 жылдың 20 маусымынан бастап 1950 жылдардағы барлық қалған блоктар бұзылды, 4-ші блоктан басқа, ол одан әрі жаңғырту үшін сақталды.
Following the Second World War, a large number of migrants from the mainland arrived in Hong Kong. Due to the lack of housing policy, and thus non availability of affordable housing, the migrants lived illegally in wooden shanties in a hillside ghetto in the Sham Shui Po area. Poor facilities, unsanitary conditions, and the high density of huts represented a serious safety hazard. On 24 December 1953, the ghetto caught fire. The blaze lasted for six hours and was put under control on 25 December, at around 2:30 am. It left an estimated 53,000 people without shelter. Consequently, the Colonial government built a 29 block resettlement estate on the site of the burnt down shanties to house the homeless victims. Eight blocks (Blocks A to H), now renumbered as Blocks 10 through 13 and 35 through 41, were constructed with the financial aid of the United Nations. These 7 storey blocks were constructed in an 'H' configuration consisting of two residential wings, with a central core of communal cooking and sanitary facilities. Residential units, which housed entire families, were roughly in size. Later, towers were constructed in a single block configuration. The massive fire gave birth formally to the public housing policy of the Government. In 1961, the subsidised rent policy was launched with the construction of 7 towers at the junction of Tai Hang Road West and Nam Cheong Street. The Shek Kip Mei Estate was subdivided into "Upper" and "Lower" estates, with the Upper estate being designated a "low rent estate" (廉租屋邨), and the Lower estate designated a "Resettlement estate" (徙置屋邨). Occupation of these blocks commenced in 1963. Housing units were little more than small cubicles, and the original plan was to allocate per adult and half that for each child under 12. However, they were in reality often occupied by more than one family due to the extreme shortage of available housing. Facilities and sanitation were primitive, and communal. Until the establishment of the Housing Authority in 1973, Hong Kong's public housing was administered by the Resettlement Department. By that time, eleven old blocks of the estate had been pulled down, and modernisation of 18 blocks of the resettlement estate had commenced. Phased re occupation of the re numbered estate took place between 1978 and 1984. The distinction between "Upper" and "Lower" estates was henceforth disregarded. Mei Yu House (美如樓) and Mei Ying House (美映樓), representing the latest phase, were built on the location of Blocks 1 to 7 (the resettlement estate), and were mostly occupied on 18 July 2006. All remaining 1950s blocks were demolished since 20 June 2007, excluding Block 41, which is reserved for further revitalisation.
Қорғау
Еліміздің 41-ші блогы, Мей Хо үйі (美荷樓), бір блоктан тұратын "Марк II" нысанының соңғы сақталған үлгісі, І санаттағы тарихи ескерткіш ретінде тізілді және Гонконгтың мемлекеттік тұрғын үйлерді дамыту тарихын сақтау мақсатында уақытша сақталады. 2008 жылы ол Гонконг үкіметінің "Серіктестік арқылы тарихи ғимараттарды қайта жаңғырту схемасының" бірінші кезеңіне кіретін жеті ғимараттың бірі болды. 2009 жылдың 17 ақпанында үкімет бұл ғимаратты Гонконг жастар жатақханалары қауымдастығы "Қалалық жатақхана" ретінде пайдаланатынын жариялады. Жобаның капиталдық құны 192,3 миллион гонконг доллары деп бағаланды. Аяқталу мерзімі 2012 жылдың басы болды деп жоспарланған. Аталған жатақхана, ақырында 2013 жылдың желтоқсан айында ашылды. COVID-19 пандемиясына байланысты жабылды. *
Block 41 of the estate, Mei Ho House (美荷樓), the last remaining example of the "Mark II" building in a single block configuration, has been listed as a Grade I historic building, and will be preserved tentatively as a record of Hong Kong's public housing development. In 2008, it was part of the seven buildings of Batch I of the Hong Kong Government's Revitalising Historic Buildings Through Partnership Scheme seeking adaptive reuse of government owned historic buildings. On 17 February 2009, the government declared that the building would be used by the Hong Kong Youth Hostels Association as "City Hostel". The capital cost of the project was estimated at HK$192.3 million. Estimated completion time was early 2012. The hostel was finally opened in December 2013. It was closed due to the COVID 19 epidemic. *
COVID-19 пандемиясы
Мей Уи сарайы 2022 жылдың 17 ақпанында міндетті тестілеу үшін жабылды. 21 блок та келесі күнінен бастап 20 ақпанға дейін жабылды.
Mei Wui House of the estate was in locked down for mandatory testing on 17 February 2022. Block 21 was also put into lockdown from the next day to 20 February.