Кіріспе

Кану Саньял (1932 - 23 наурыз 2010) - үнді коммунистік саясаткері. 1967 жылы ол Нақсалбари көтерілісінің негізгі басшыларының бірі болды, ал 1969 жылы ол Үндістан Коммунистік партиясы (Марксистік-Лениншіл) (ҮКП (МЛ)) құрылтайшыларының бірі болды. Саньял 2010 жылғы 23 наурызда өзіне-өзі қол жұмсады.

CPI (ML) қалыптасуы мен өсуі

Кану Саньял коммунистік саясатқа қатысты, бастапқыда ҺКП-нің, кейін ҺКП(М)-нің мүшесі ретінде. Ол 1969 жылы Калькуттадағы халық жиынында Владимир Лениннің туған күніне орай түпкілікті ҺКП (МЛ) партиясын құруды жариялады. Ол Үндістандағы революция туралы маңызды "Терай" есебін жариялады, онда Шару Мажумдар мен оның жақтастарының анархо-нигилистік саясатын ашық сынады. Наксалиттердің көтерілісі сәтсіз аяқталғаннан кейін Саньял жасырынып кетті. Оның әріптесі Чару Мажумдардың қазасынан кейін наксалит қозғалысы тарап кетті, ал Саньял зорлықтан бас тартып, революциялық қызмет түрі ретінде парламенттік тәжірибені қабылдады деп есептеледі.

Қабылдау және түрмеге қамау

1970 жылдың тамызында ол соңында қоршалып, тұтқындалды. Оның тұтқындалғаны туралы жаңалық радикалдық коммунистердің бүкіл аймақ бойынша зорлық-зомбылық тудыруына себеп болды. CPI(ML) мүшелері мүлікті жойды, білім беру мекемелеріне шабуыл жасап, қарақшылықпен айналысты және тәртіпсіздікке басты. Саньял Парватипурамдағы нахшалиттер қастандығы ісі бойынша Андхра-Прадеш штатының Вишакапатнам қаласындағы түрмеде жеті жылға қамалды. Ол аймақтық сотта сотталды.

Бостандыққа шығу және саяси белсенділіктің жаңартылуы

Саньял 1977 жылы түрмеден босатылды, бұл жаңа Дели мен Батыс Бенгалдағы үкіметтер ауысқаннан кейін болды. Жаңа КП(М) бас министрі Джоти Басу жеке өзі араласып, Саньялдың босатылуын қамтамасыз етті. Бостандыққа шыққан кезде Саньял КП(МЛ) қарулы күрестің бастапқы стратегиясын жазайықтап айтқан болатын. Бостандыққа шыққаннан кейін Саньял жақтастарын біріктіріп, Коммунистік революционерлерді ұйымдастыру комитетін (КРҰК) құрды. Ол өмірінің соңына дейін КП(М) партиялық жиналыстарына қатысып тұрды. 1985 жылы Саньялдың тобы тағы бес топпен бірігіп, Үндістан Коммунистік Ұйымын (Марксистік-Лениншіл) құрды, ал Саньял ХКУ(МЛ) басшысы болып тағайындалды.

Кейінгі жылдар

Кейінгі жылдары Саниял саяси белсенділікке, оның ішінде еңбек қозғалысы мен жер құқығына қатысуын жалғастырды. Осы қызметтері үшін ол бірнеше рет тұтқындалып, қамауға алынды. 2006 жылдың 18 қаңтарында аймақтағы шай плантациясы жұмысшыларының жұмыстан тоқтатылуына қарсы наразылық көрсетіп тұрғанда, Саниял және басқа да наразылар Солтүстік Бенгалияның Силигури қаласындағы Жаңа Жалпайгури теміржол станциясында пойызды тоқтатып, тұтқындалды. 2006 жылдың соңына қарай Саниял Сингурдағы жерді иемденуге қарсы күрестің белгілі бір тұлғасына айналды. 8 желтоқсанда полиция наразылық акциясын тоқтатып, айып таққаннан кейін, ол тағы үш нахзаттық көшбасшымен бірге тұтқындалды және қамауға алынды.

Өлім

2010 жылдың 23 наурызында ол Силигуриден (Батыс Бенгалия) 25 шақырым қашықтықтағы Сефтуллажоте ауылындағы үйінде асылып өлген күйде табылды. Осы ауданда оның басшылығымен Нaxal қозғалысы басталган еді. Саньял қарттыққа байланысты жүрек-өкпе ауруларынан зардап шегіп жүрген. Ол қайтыс болған кезде, бастапқы партияның бірнеше шағын топтарының бірігуінен құрылған жаңа Үндістан Коммунистік Партиясы (Марксизм-Ленинизм) Бас хатшысы болып қызмет етіп жатқан.

Танымал мәдениет

Саньял, сондай-ақ нахзаттық қозғалысы, 2013 жылы Жумпа Лахиридің "Төмендік" романында еске алынды.