Кіріспе

Роберт Уивер (5 шілде, 1924 – 4 қыркүйек, 1994) – американдық суретші, 1950 жылдары осы салаға жаңа, қазіргі заманғы көзқарас енгізген пионер атанды.

Өмірбаян

1952 жылдан бастап ол көркем өнердегі көрнекі идеяларды журналистік жауапкершілікпен үйлестіру миссиясын бастады. Ол кезде көптеген иллюстраторлардан жарнама мен журналдарға тапсырмалар үшін консервативті, идеалистік және әдемілеу суреттер салу күтілді. Алайда, Рональд Серл, Артур Сзик, Джордж Гросс, Кате Коллвиц сияқты және кейінірек Ральф Стьэдман мен Томи Унгерер секілді басқа иллюстраторлар өз пікірлерін жұмыстарына енгізді. Уивер осы соңғы дәстүрге қосылып, иллюстратор рөлін жақсырақ безендірушіден журналистке ауыстырды. Ол иллюстратор студиясының қауіпті ортасынан шығып, сыртқы әлемді зерттеді және фактілерді бақылап, жазып, шын өмірге негізделген көрнекі эсселерді салу үшін қарындаш қолданды, дәл Burt Silverman және Franklin McMahon сияқты иллюстраторлардың істегенідей. Бұл тәсіл кейін «көрнекі журналистика» деп аталды және 1983 жылы Нью-Йорктегі Көрнекі өнер мектебінде «Көрнекі эссе ретінде иллюстрация» атты арнайы магистрлік бағдарламасының негізін қалады. Ол 1994 жылдың 4 қыркүйегінде Манхэттендегі үйінде дүниеден өтті.

Еңбек жолы мен мұрасы

1990 жылы AIGA журналындағы мақаласында танымал графикалық өнер тарихшысы Стив Хеллер Уиверді журналистік иллюстратор ретінде жіктеді. Боб Гилл, Джек Бек, Роберт Эндрю Паркер, Томас Б. Аллен және Филип Хейс сияқты басқа суретшілер де осы топқа кірді. Олар Сипе Пайнелс, Лео Лионни, Отто Сторх және Генри Вольф сияқты көреген суретшілерден маңызды тапсырмалар алды. Бес он жылдық бойы Уивер Esquire, Fortune, Sports Illustrated, Life, Look, The New York Times және Columbia Records сияқты клиенттерге жұмыс істеді. Осы қолдаушылар оған Джон Ф. Кеннедидің сайлау кампаниясын баяндаған кез сияқты, фотожурналистке берілетін міндеттермен оқиғаларды жабуға мүмкіндік берді. Ол қарындаш және акрил бояуларын қағазға қолданып суреттер салды. Көркем әңгімелеудің кинолық қасиеттерін өз саласына әкелгені үшін танымал Уивер бірде: «Өмір – бір ғана сурет емес, ол кадрлар тізбегінен құралған, бір-бірімен байланысқан оқиғалардың сериясы» деді.