Оңтүстік Кроxton ауылының тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Оңтүстік Крокстон (дәстүрлі түрде "кроу сан" [ˈkroʊsən]) – Англияның Лестершир графтығындағы Чарнвуд ауданындағы ауыл және азаматтық округ. 2011 жылғы халық санауы бойынша халқы 261 адамды құрайды. Жақын жердегі ауылдардың қатарында Биби, Барсби және Твайфорд бар.

Басқару және құралдар

Қауымдық кеңес әр айдың бірінші дүйсенбісінде ауыл залында ашық мәжілістер өткізеді. Ауылдық комитет әр айдың екінші бейсенбісінде жиналады. 2007 жылы басталған залды жақсарту бағдарламасы жалғасуда. "Алтын қанат" 2008 жылы паб/ресторан ретінде қайта ашылды, бірақ 2023 жылдың тамызында жабылды. Ауыл тұрғындары қазір пабты "Қоғамдық құнды мүлік" ретінде сақтап, оны баршаға пайдалы орын ретінде қайта ашуға жұмыс істеп жатыр. Ауылда сонымен қатар Үш бұрылыс жолында ат шаруашылығы, ай сайын кездесетін Әйелдер институты және әр екі айда бір рет Шаршембі күнгі түскі ас клубы бар. Ауылға дүйсенбіден сенбіге дейін №100 автобус маршруты қызмет көрсетеді, ол Систон мен Мелтон Моубрей қалалары арасында жүреді (https://www.centrebus.info/bus-services/leicester-city-and-leicestershire/100/), екеуінің де теміржол станциялары бар. Жергілікті мектеп 1972 жылдың шілде айында жабылып, ауыл залына айналды. Ең жақын бастауыш мектеп қазір Гэдсбиде, 2,5 миль немесе 4 км қашықтықта орналасқан. 1995 жылдан бері ауылда дүкендер жоқ, бірақ сырғанағы мен бір футбол қақпасы бар ойын алаңы бар. Ең биік нүкте – шіркеу, теңіз деңгейінен 120 метр биіктікте. Кенибороу бұлағының жанындағы ең төменгі биіктік – 85 метр.

Мұралық

Соңғы екі ғасырда Оңтүстік Крокстонның тіркелген халқы 1851 жылы 324 адамға дейін жетіп, 1951 жылы 153 адамға дейін төмендеді. 2001 жылғы халық санауында 234 адам тіркелсе, он жыл өткен соң 261 адамды құрады. Шіркеудің солтүстігіндегі ормен қоршалған аумақ ортағасырлық поместье құрылысының бөлігі болған және саксондық ескерткіштер табылды. Ормен қоршалған аумақтың солтүстігінде ортағасырлық жоңышқалы және аралы далалардың іздерін көруге болады. ІІ* санаттағы Санкт-Джон шіркеуі және приходтағы төрт шаруашылық үй (Белл Дип, Хилл Топ, Солтүстік Манор, Оңтүстік Манор) тарихи ескерткіштер тізіміне енген. Ауыл 1975 жылы ерекше сәулеттік және тарихи маңызы барлығы үшін ескеру аймағы болып белгіленді. Онда 90 үй, 14 ғасырлық шіркеу, паб («Алтын қойынша») және бұрынғы жергілікті мектеп болған ауылдық үйі бар. Көптеген тізімге енбеген ғимараттар да сәулеттік құндылығымен ерекшеленеді, олардың көпшілігі «соңғы жүз жылда салыстырмалы түрде өзгермеген». Олардың кейбіреулері әлі де жақын жердегі Свитлендтен алынған тақтатаспен, ал кейбіреулері Уэльс тақтатасымен жабылған. Оңтүстік Крокстон қауымдастығы «Domesday» кітабында (ол жерде Crochestone деп аталған) және тіпті даниялықтардың келуінен бұрын пайда болған. Ол 1212 жылғы «Coroner’s Rolls» (аудандық тізілімдерде) «Sudcroxtun» деп тіркелген. 2000 жылы көпірдегі Кенибороу арнасын тазалау және онда орындықтар орнату үшін грант алынды. Таудың ортасында 2002 жылы Елизавета II-нің алтын мерейтойын атап өту үшін жергілікті балалар жасаған плиткалардан кішкентай обелиск орнатылды. Бұл 18 ғасырдың ортасында салынған Баггрейв үйінің жанынан өтеді, ол 1988-89 жылдары құрылысшылардың салдарынан қирап, содан кейін тасталып кетті. Сондай-ақ, Кениборо ауылына дейін арнаны бойлай қоғамдық жаяу жол бар. Ауылдағы жалғыз құдайға табыну орны – баптист Жақияның англикан шіркеуі, бірақ бір кезде методист қауымы да болған. Англикан приході All Saints', Beeby шіркеуімен біріктірілген. Ол Оңтүстік-Батыс Фрамланд приходтар тобының бір бөлігін құрайды. Шіркеу соңғы безендірілген стильде, жергілікті бал түсті Уолтам темір тасынан салынған және негізінен 14 ғасырдың басына жатады, ол бұрынғы тас ғимаратты ауыстырған, ол саксон дәуірінен болуы мүмкін. Алайда, бұрынғы шіркеудің романдық стиліндегі тас іргесі сақталған. Оңтүстік қанат және шатыры жүз жылдан кейін салынған. 1636 жылы құйылған қоңыраулар мұнарада сақталған, бірақ ілініп қойылмаған. 1925 жылы жердің шөгуіне байланысты кең ауқымды жөндеу жұмыстары жүргізілді.

The recorded population of South Croxton in the last two centuries varied between a high of 324 in 1851 and to a low of 153 in 1951. It was 234 at the time of the 2001 census and 261 ten years later. The moated area to the north of the church formed part of a medieval manor enclosure and has yielded Saxon remains. Signs of medieval ridge and furrow field patterns can be seen to the north of the moated area. The Grade II* listed Church of St John's and four farmhouses in the parish (Bell Dip, Hill Top, North Manor, South Manor) are listed historic buildings. The village was designated as a Conservation Area in 1975 for its special architectural and historic interest. It has 90 houses, a 14th century church, a pub (the Golden Fleece) and a village hall, formerly the local school. A considerable number of unlisted buildings are also of architectural interest, having "survived relatively unchanged over the last hundred years." Some are still roofed in slate quarried at nearby Swithland, some later ones in Welsh slate. As a community South Croxton antedates Domesday (where it is referred to as Crochestone) and probably the coming of the Danes. It appears as "Sudcroxtun" in the Coroner’s Rolls (county records) of 1212. In 2000, a grant was obtained to clean up the Queniborough Brook at the bridge and to provide seating there and at the top of the hill. Halfway up the hill, a little obelisk made of tiles produced by local children was placed to mark the Golden Jubilee of Elizabeth II in 2002. This passes the mid 18th century Baggrave Hall, which was badly damaged by developers in 1988–89 and then abandoned. There is also a public footpath following the brook to the village of Queniborough. The Anglican church of St John the Baptist is the only place of worship in the village, although there was at one time a Methodist congregation. The Anglican parish is united with All Saints', Beeby. It forms part of the South West Framland Cluster of Parishes. The church is built in the late Decorated style, of local honey coloured Waltham ironstone and dates mainly from the early 14th century, when it replaced an earlier stone building probably from the Saxon period. However, the Romanesque font of the earlier church remains. The south aisle and the roof were built a hundred years later. The bells, cast in 1636, remain in the tower, but unhung. Extensive repairs had to be made in 1925 due to subsidence.

Ескі Крокстон

КРОКСТОН (Оңтүстік), Лестер округінің Барроу-апон-Соар ауданындағы приход; Урик өзенінің саласында, Бруксби теміржол станциясынан 4 миль оңтүстік-шығысқа қарай және Мелтон-Моубрейден 7 миль оңтүстік-батысқа қарай орналасқан. Лестер қаласында Крокстон пошта бөлімі бар. Жер көлемі 1760 акр. Жылжымайтын мүлік құны 2535 фунт стерлинг. Халық саны 311 адам. Үйлер саны 68. Мүлік бөлінген. Діни қызмет Питерборо диоцезіндегі ректорлыққа тиесілі. Құны 130 фунт стерлинг. Қамқоршысы – Ратланд герцогы. Шіркеу ескі, бірақ жақсы сақталған; кіреберіс, қанаттар, ғибадатхана және шпилі бар. Қайырымдылықтан 32 фунт стерлинг және төрт коттедж бөлінген. [Джон Мариус Уилсонның "Англия мен Уэльстің императорлық газеттері". 1870-72 жж.] Филип Снелдерстің "Оңтүстік Крокстон: Таудағы ауыл" атты тарихи және ауызша әңгімелер жинағы 2007 жылы жарық көрді және 2008 жылы қайта басылды.