Сүйек тітіктерін бекітуге арналған Kirschner тітіктері
Kirschner wire
Сүйек хирургиясында қолданылатын Kirschner тігіштері (K-тігіштері) – бұл сүйек сынықтарын бекітуге, сондай-ақ сүйек тартуға арналған стерильді, тот баспайтын материал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ортопедиялық хирургияда қолданылатын шыналар. Киршнер сымдары немесе К сымдары немесе шыналары – стерильденген, өткірленген, тегіс тот баспайтын болаттан жасалған шыналар. 1909 жылы Мартин Киршнер ұсынған бұл сымдар қазір ортопедияда және басқа да медициналық және ветеринариялық хирургияда кеңінен қолданылады. Олар түрлі өлшемдерде болады және сүйек сынықтарын біріктіріп ұстау (шынамен бекіту) үшін немесе қаңқаның тартылуына тіреу ретінде қолданылады. Шыналар көбінесе электрлік немесе қолмен жұмыс істейтін бұрғы арқылы тері арқылы сүйекке (тері арқылы шынаны бекіту) енгізіледі. Олар сондай-ақ Илизаров аппаратының құрамына кіреді.
Pins used in orthopaedic surgery
Kirschner wires or K wires or pins are sterilized, sharpened, smooth stainless steel pins. Introduced in 1909 by Martin Kirschner, the wires are now widely used in orthopedics and other types of medical and veterinary surgery. They come in different sizes and are used to hold bone fragments together (pin fixation) or to provide an anchor for skeletal traction. The pins are often driven into the bone through the skin (percutaneous pin fixation) using a power or hand drill. They also form part of the Ilizarov apparatus.
Вариациялар
Қылдырлы К-суырты бар. Шына артқа жылжуы қажет емес жағдайларда қолданылады, бірақ олар тегіс К-суыртыларына қарағанда нашар. "Денхам шыналары" – ортасында бұрандалы бөлігі бар, берік сымдар. Олар сүйекті тарту үшін қолданылады, бұрандасы сүйекке бекітіледі. Бұл шынаны 1956 жылы ағылшын травматолог-ортопед Роберт Артур Денхам (1922 жылы туған) ойлап тапқан.
Threaded K wires are available. Used in situations where backing out of the pin is undesirable, they are inherently weaker than smooth K wires. "Denham Pins" are strong, stout wires with a threaded portion at the midpoint. They are used for skeletal traction, with the threads engaging the bone. This pin was invented in 1956 by the English orthopedic surgeon Robert Arthur Denham (born 1922).
Көрсеткіштер
Кейбір операцияларда К сымдары уақытша бекіту үшін қолданылады. Тұрақты бекіту жасалғаннан кейін олар алынып тасталады. Емшекті әдетте операциядан кейін төрт аптадан соң алып тастайды. Егер сынық фрагменттері кішкентай болса (мысалы, білезік сынықтары және қол жарақаттары), оларды тұрақты бекіту үшін де қолдануға болады. Кейбір жағдайларда олар шыбықша сүйек сияқты сүйектерді сүйек қабыршасы ішінен бекіту үшін қолданылуы мүмкін. Кернеулі жолақты сымдау – бұл техника, онда К сымдары арқылы сүйек фрагменттері тесіліп өтеді, содан кейін олар иілгіш сымның тізбегі үшін тіреу ретінде пайдаланылады. Тізбек тартылғанда сүйек фрагменттері біріне-бірі қысылады. Тізе қапшығы мен шынтақ олекранонының сынулары көбінесе осы әдіспен емделеді. Сым тері арқылы өтеді, содан кейін сүйек арқылы көлденеңінен және аяқтың екінші жағынан шығады. Содан кейін сым сүйекке тікелей тартылыс күшін беру үшін қандай да бір тартылыс құрылғысына бекітіледі. Мысалы, сан сүйегінің тартылысында сымның көтеріңкі ұштары аттың сабы тәрізді раманың тіректеріне бекітіледі, ол сымдағы тартылысты сақтайды, ал аттың сабының иілісі сызықтар мен шкивтер арқылы тартылысты сақтайтын салмаққа бекітіледі. Оларды буындарды уақытша иммобилизациялау үшін де қолдануға болады. К сымдарын контурлы бұрандаларды дәл орынға бағыттау үшін пайдалануға болады.
K wires are used for temporary fixation during some operations. After definitive fixation they are then removed. The pins are usually removed four weeks post operation. They can be used for definitive fixation if the fracture fragments are small (e. g. wrist fractures and hand injuries). In some settings they can be used for intramedullary fixation of bones such as the ulna. Tension band wiring is a technique in which the bone fragments are transfixed by K wires which are then also used as an anchor for a loop of flexible wire. As the loop is tightened the bone fragments are compressed together. Fractures of the kneecap and the olecranon process of the elbow are commonly treated by this method. A wire is passed through the skin then transversely through the bone and out the other side of the limb. The wire is then attached to some form of traction so that the pull is applied directly to bone. In traction of the femur for example, the protruding ends of the wire are fixed to the legs of a horseshoe shaped frame which maintains tension in the wire while the crook of the horseshoe is attached via line and pulleys to weights which maintain the traction. They can be used for temporary joint immobilization. K wires can be used to guide cannulated screws to a precise location.
Асқынулар
Шынжыр жолдарының инфекциясы: К-сымдар көбінесе тері арқылы сүйекке еніп өтетіндіктен, терідегі бактериялардың сүйекке таралып инфекция тудыруы мүмкін болатын жол жасайды. Мұндай жағдайда, ілмек айналасы қызарып, ісінеді және ірің шығуі мүмкін. Әдетте, бұл инфекция ілмекті алып тастағаннан кейін жоғалады. Сыну: К-сымдар бүгіліп немесе сынуы мүмкін, әсіресе егер сынық бітіспесе. Бекітудің жоғалуы: Жұқа К-сымдар сүйектен кері шығып, бекітуді жоғалтуы мүмкін. Бұл екі қозғалмалы сүйек арасынан өткен кезде жиі болады. К-сымдардың орын ауыстыруы мүмкін; кері қайтмай, сым тереңірек жылжуы мүмкін. Ішкі кеңістіктегі акромиоклавикулярлық (АК) буын арқылы өткен К-сымдардың көкірек қуысына орын ауыстырғаны анықталды, бұл негізгі қан тамырларына, трахеяға, өкпеге немесе жүрекке ену қаупін тудырады. Қол сынықтарын бекіту үшін К-сымдарды жабу керек пе, әлде теріден шығып тұрған күйде қалдыру керек пе деген мәселе әлі де талқыланып, зерттеулер жүргізіліп жатыр.
Pin tract infection: Because K wires often pass through the skin into bone they form a potential passage for bacteria from the skin to migrate into the bone and cause an infection. In such cases, the area around the pin becomes red and swollen and may start to drain pus. Usually this infection clears up after removal of the pin. Breakage: K wires may bend or break, especially if the fracture does not heal. Loss of fixation: Smooth K wires may back out of the bone losing the fixation. This is especially likely if they pass between two mobile bones. Migration of K wires can occur; instead of backing out the wire can move deeper. K wires passed across the acromioclavicular (AC) joint in the shoulder have been found to migrate into the chest with the potential to penetrate the major blood vessels, the trachea, lung, or the heart. For hand fracture fixation, whether K wires should be buried or left protruding from the skin remains a topic of debate and ongoing research.