Линк Ривер бөгеті – Орегон штатындағы маңызды су электр стансасы. Су тасқынын бақылау, су жинау және гидроэнергия өндіруде көмектеседі. 1921 ж. салынған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Линк Ривер бөгеті – Орегон штатының Кламат-Фолс қаласында орналасқан Линк өзеніндегі бетонды гравитациялық бөгет. Оны 1921 жылы Калифорния Орегон электр компаниясы (COPCO) салған, ол PacifiCorp-тің алдыңғы компаниясы, және бөгетті пайдалануды жалғастыруда. Бөгет АҚШ-тың Су шаруашылығы бюросына тиесілі. Линк Ривер бөгетінің су қоймасы, Кламат көлінің, сыйымдылығы белгілі емес. Бұл жоба су тасқынын бақылауды қамтамасыз етеді, гидроэнергия өндіреді және Кламат су шаруашылығы жобасында суармаға қолданылатын судың көп бөлігін сақтайды. Бөгеттің биіктігі 22 фут (7 метр), ал ұзындығы 435 фут (133 метр). Оның екі арнасы Анкень каналы арқылы 3,000 ft³/s (85 m³/s) және 1,000 ft³/s (28 m³/s) су шығынын, ал Кено каналы арқылы 290 ft³/s (8 m³/s) су шығынын қамтамасыз ете алады. Бұл арналар PacifiCorp-қа тиесілі төменгі ағыстағы екі гидроэлектр турбинасын қуатпен қамтамасыз етеді және 151 МВт энергия өндіреді. Барлық су ағыны ақырында Линк өзені арқылы Евауна көліне бұрылады. 2004 жылы PacifiCorp Линк Ривер электр жобаларынан бас тартатынын хабарлады, себебі гидротурбиналарды қамтамасыз ететін канал мен құбырларды жөндеудің құны экономикалық тұрғыдан тиімді емес. 2014 жылғы мәліметтерге сәйкес, компания қысқа мерзімде және өндіріс көлемін азайтып, электр стансасын жұмыс істеуін жалғастыруды жоспарлап отыр.
The Link River Dam is a concrete gravity dam on the Link River in the city of Klamath Falls, Oregon, United States. It was built in 1921 by the California Oregon Power Company (COPCO), the predecessor of PacifiCorp, which continues to operate the dam. The dam is owned by the U. S. Bureau of Reclamation. Link River Dam's reservoir, Klamath Lake, has a capacity of The project provides flood control, generates hydro power, and stores most of the water used for irrigation in the Klamath Reclamation Project. The dam is 22 feet (7 m) high and 435 feet (133 m) long. Its two channels can allow one outflow of 3,000 ft³/s (85 m³/s) with 1,000 ft³/s (28 m³/s) through the Ankeny Canal, and another outflow of 290 ft³/s (8 m³/s) through the Keno Canal. Those channels feed PacifiCorp's two hydroelectric turbines located downstream and generate 151 MW. All the flow is ultimately diverted down the Link River into Lake Ewauna. In 2004 PacifiCorp announced the Link River power projects would be abandoned, as the cost to repair the canal and pipeline supplying the power turbines is too high to be economically viable. As of 2014 the company intends to continue to run the plant, in the short term and at reduced output.
Тарих
1878 жылы Модок соғыстарынан бес жыл өткен соң Линквилл тұрғындары "Линквилл су арнасы компаниясын" құрды. Олар өз үйлерін Линк өзенімен байланыстыратын төмен сыйымды арна қазыды. 1884 жылы Уильям Стил арнаны 24 шақырымға (15 миль) дейін созып кеңейтті. 1888 жылы ол қайтыс болғаннан кейін Кламат Фоллс суару компаниясы арнаны басқаруға алды. Қазір ол Анкень арнасы деп аталады. Чарльз және Руфус Мур 1877 жылы Линк өзенінің қарсы жағында, қауыншық айналдыру зауытына қуат беру және Жоғарғы Кламат көлінен ағаштарды тасымалдау үшін арна қазды. Кейін бұл арна Кено арнасы деп аталды. 1917 жылғы 24 ақпанда АҚШ-тың Су шаруашылығы бюросы (USBR) және COPCO өкілдері Кено арнасын жылына 1000 доллар төлеммен он жылға жалға алу туралы келісімге келді. Келісім сонымен қатар электр компаниясына Кламат көлінен су шығаруды реттеуге рұқсат берді. 1919 жылы COPCO қазіргі Путнам нүктесінің жанында уақытша, төменгі бөгет орнатты. Бөгет құрылысы 1920 жылғы 29 шілдеде басталды. Орегон штатының сенаторы Джордж Е. Чемберлен 1920 жылғы 20 тамызда Ішкі істер министрі Джон Б. Пейнеге 1917 жылғы келісімшарттың заңдылығын анықтау үшін бөгет құрылысын тоқтатуды сұрады. Пейн 10 желтоқсанда қосымша келісімшарт жасады, ал Калифорния-Орегон электр компаниясы 1921 жылғы 15 мамырда құрылысты қайта бастап, 29 қазанда аяқтады.
In 1878, five years after the Modoc Wars, residents of Linkville formed the "Linkville Water Ditch Company." They dug a low capacity canal that connected their homes with the Link River. A William Steele extended the ditch by 15 mile (24 km) in 1884. After his death in 1888 the Klamath Falls Irrigation Company took over the canal. It is now known as the Ankeny Canal. Charles and Rufus Moore dug a canal on the other side of the Link River in 1877 to power a sawmill and transport logs from Upper Klamath Lake. This later became known as the Keno Canal. On February 24, 1917, officials from the USBR and COPCO reached an agreement to lease the Keno Canal for ten years at a rate of $1,000 per annum. The agreement also allowed the power company to regulate the outflows of Klamath Lake. In 1919, COPCO placed a temporary low crib dam near what is now Putnam's Point in 1919. Construction began on the dam on July 29, 1920. Senator George E. Chamberlain of Oregon telegraphed Secretary of the Interior John B. Payne on August 20, 1920, requesting he halt dam construction long enough to determine the legality of the 1917 contract. Payne issued a supplemental contract on December 10, and California Oregon Power restarted construction on May 15, 1921, finishing it on October 29.
Ағымдағы операциялар
2006 жылы USBR мен PacifiCorp арасындағы 50 жылдық келісімшарт аяқталып, компания Link River гидроэлектр станциясын жабуды ұсынды. Олар балықтардың өтуіне арналған жолдарды жақсартуға байланысты жоғары шығындарды себеп ретінде келтірді. Бұл ұсынысқа сәйкес, бөгет су сақтау және су тасқынынан қорғау мақсатында сақталмақ еді. (Бұл ұсыныс сол су алабындағы сол компанияға тиесілі төрт басқа бөгеттің бұзу туралы ұсыныстан ерекшеленеді.) 2014 жылға қарай компания Link River гидроэлектр станциясында электр энергиясын өндіруді, қысқа мерзімде және төмендетілген қуатпен жалғастыруға ниетті. PacifiCorp жүзеге асырған операциялық өзгерістердің мақсаты – жоғалу қаупі төніп тұрған екі түрдің, Lost River сосальщигі мен Shortnose сосальщигінің жоғалуын шамамен 90%-ға дейін азайту. Бөгетті толық жою мәселесі бойынша талқылаулар басқарушы органмен, Федералдық энергияны реттеу комиссиясымен әлі де жалғасуда.
As a 50 year contract between the USBR and PacifiCorp reached its expiration in 2006, the company proposed closing down hydroelectric generation at Link River. It cited the high costs of complying with fish passage remediation. This proposal would have left the dam in place for water storage and flood control. (The proposal was distinct from the proposed removal of four other dams, operated by the same company in the same watershed.) As of 2014 the company intends to continue to generate electricity at Link River, in the short term and at reduced output. PacifiCorp implemented changes of operation are intended to reduce the loss to two endangered species, the Lost River sucker and Shortnose sucker, by some 90%. Further decommissioning discussion remain pending with the governing agency, the Federal Energy Regulatory Commission.