Кіріспе

Австриялық футболшы және менеджер (1925–1992)

Эрнст Франц Герман Хаппель (29 қараша 1925 – 14 қараша 1992) – австриялық футболшы және менеджер. Хаппельді барлық уақыттағы ең ұлы менеджерлердің бірі деп есептейді, ол Нидерланды, Бельгия, Батыс Германия және Австрияда лига және отандық кубоктарды жеңіп алды. Хаппель 1970 жылы «Фейеноорд» және 1983 жылы «Гамбургер СВ» командаларымен екі рет Еуропа кубогын ұтты, 1978 жылы «Клуб Брюгге» командасын Еуропа кубогының финалисіне жеткізді және 1978 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында Нидерланды құрамасымен күміс жүлде алды. Бұл – 1958 жылы ағылшын Джордж Рейнордың шведтік құрамасымен көрсеткен нәтижесімен тең, Әлем чемпионаттарындағы отандық емес менеджердің ең жақсы көрсеткіші. Ол Еуропа кубогын екі түрлі клубпен жеңген алты менеджердің біріншісі болды (Карло Анчелотти, Оттмар Хитцфельд, Жозе Моуринью, Пеп Гвардиола және Юпп Хайнкес – қалған бесеуі). Сонымен қатар, ол Анчелотти, Моуринью, Джованни Трапаттони, Томислав Ивич және Эрик Герецпен бірге кем дегенде төрт елде жоғары лигадағы отандық чемпионаттарды жеңген алты менеджердің бірі.

Клуб деңгейі

Хаппель кәсіби ойыншы карьерасын Rapid Wien клубында бастады, онда 17 жасында тұңғыш рет негізгі құрамда ойнады. Макс Меркельмен мықты қорғаныс жұбын құрып, 1943 жылдан 1954 жылға дейін және 1956 жылдан 1959 жылға дейін 14 жыл бойы "Рапид" сапында өнер көрсетті, алты мәрте Австрия чемпионатының жеңімпазы атанды. 1999 жылы "Рапид" клубының ғасыр командасына енді. Оның арасындағы екі жылды Францияның Racing Club de Paris клубында өткізді.

Халықаралық деңгейде

Хаппель 1947 жылдың қыркүйегінде Венгрияға қарсы өткен матчта Австрия құрамасында дебют жасады. Ол 1948 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында Австрия атынан өнер көрсетті. 1954 жылы Швейцарияда өткен ФИФА әлем чемпионатына қатысып, құраманың үшінші орынға ие болуына көмектесті, сондай-ақ 1958 жылғы әлем чемпионатына да қатысты. Оның соңғы халықаралық матчы 1958 жылдың қыркүйегінде Югославияға қарсы болды. Ол 51 матчте ойнап, 5 гол соқты.

Басқарушылық мансап

Ойыншы ретінде зейнетке шыққаннан кейін, Хаппель барлық уақыттағы ең ұлы жаттықтырушылардың біріне айналды. Ол төрт елде лига титулын жеңіп алды. Сонымен қатар, ол екі клубты Еуропа чемпиондар кубогының (қазіргі УЕФА чемпиондар лигасы) алтын медаліне жеткізіп, Нидерланды құрамасын 1978 жылғы әлем чемпионатына дейін жеткізіп, күміс жүлдегер атандырды. Оның алғашқы клубы 1962 жылы ADO Den Haag болды, олармен ол 1968 жылы Нидерланд кубогын жеңіп алды. Ден-Хагтан кейін ол Фейеноорд клубын жаттықтырды, олармен 1970 жылы Еуропа кубогын (финалда Глазго Селтик клубын жеңді), 1970 жылы Континенттер аралық кубогын және 1971 жылы Нидерланд чемпионатын жеңіп алды. 1978 жылғы Аргентинада өткен әлем чемпионатына Хаппель Нидерланд құрамасының бапкері ретінде қатысып, Аргентина құрамасына қарсы финалға өтті. Әрқашан аз сөзді болған Хаппелдің ойынға шығар алдындағы сөзі тек бір ғана сөйлемнен тұрды: "Мырзалар, екі ұпай". Алайда, нидерландтықтар қосымша уақытта 3:1 есебімен жеңіліске ұшырады. Бапкерлік карьерасы барысында Хаппель Севилья, Клуб Брюгге (Бельгия чемпионатында бірнеше рет жеңімпаз атанды) және Гамбургер СВ (1981–1987, 1982 және 1983 жылдары Германия чемпионы, 1987 жылы Германия кубогының иегері) сияқты бірнеше клубтармен жұмыс істеді. 1983 жылы ол тағы да Еуропа кубогын жеңіп алды, Фейеноордпен жеңіске жеткенінен 13 жыл өткен соң, бұл жолы Гамбургер СВ сапында, финалда «Ювентусты» жеңіп алды. Ол Еуропа кубогының (қазіргі Чемпиондар лигасы) тарихында екі клубпен жеңіске жеткен алты бапкердің бірі, ал қалғандары – Оттмар Хицфельд («Боруссия Дортмунд» және «Бавария Мюнхенмен»), Жозе Моуриньо («Порту» және «Интер Миланмен»), Юпп Хайнкес («Реал Мадрид» және «Бавария Мюнхенмен»), Карло Анчелотти («Милан» және «Реал Мадридпен») және Пеп Гвардиола («Барселона» және «Манчестер Ситимен»). 1987 жылы Хаппель Австрияға «Сваровски Тироль» клубының бапкері ретінде оралды. Ол клубпен екі рет (1989 және 1990 жылдары) Австрия чемпионатының жеңімпазы атанды, содан кейін 1992 жылы Австрия ұлттық құрамасының бапкері болды.