Элизабет Грейс Хэй: Канадтық жазушының өмірбаяны мен шығармалары
Elizabeth Hay (novelist)
Канад жазушысы Элизабет Грейс Хэй (1951 ж.т.). «Late Nights on Air» романымен Giller жүлдесінің иегері. Романдары мен әңгімелер жинақтары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық романист және әңгімелер авторы (1951 жылы туған)
Canadian novelist and short story writer (born 1951)
Элизабет Грейс Хей (22 қазан 1951 жылы туған) – канадалық романист және әңгімелер авторы. Оның 2007 жылғы "Late Nights on Air" романы Гиллер сыйлығын жеңіп алды. Оның тұңғыш романы "A Student of Weather" (2000) Гиллер сыйлығының финалисі болды және CAA MOSAID Technologies Fiction сыйлығы мен TORGI сыйлығын жеңіп алды. Ол 1997 жылы "Small Change" әңгімелер жинағы үшін және 2003 жылы "Garbo Laughs" романы үшін екі рет генерал-губернатор сыйлығының финалисі атанды. Оның "His Whole Life" (2015) романы Rogers Writers' Trust Fiction Prize тізіміне енді. Хейдің ата-анасының өмірінің соңғы жылдары туралы жазған "All Things Consoled" естелік кітабы 2018 жылы Hilary Weston Writers' Trust Prize for Nonfiction сыйлығын жеңіп алды. Оның соңғы романы "Snow Road Station" 2023 жылдың ең жақсы кітаптарының бірі деп The New Yorker журналы мойындады. 2002 жылы ол Канада жазушылар қорының (Writers' Trust of Canada) тапсырған Мариан Энгель сыйлығын алды, бұл сыйлық оның роман, әңгіме және көркем әдебиеттегі барлық еңбектері үшін берілді.
Elizabeth Grace Hay (born October 22, 1951) is a Canadian novelist and short story writer. Her 2007 novel Late Nights on Air won the Giller Prize. Her first novel A Student of Weather (2000) was a finalist for the Giller Prize and won the CAA MOSAID Technologies Award for Fiction and the TORGI Award. She has been a finalist for the Governor General's Award twice, for her short story collection Small Change in 1997 and her novel Garbo Laughs in 2003. His Whole Life (2015) was shortlisted for the Rogers Writers' Trust Fiction Prize. Hay's memoir about the last years of her parents' lives, All Things Consoled, won the 2018 Hilary Weston Writers' Trust Prize for Nonfiction. Her most recent novel, Snow Road Station, was named one of the best books of 2023 by The New Yorker. In 2002, she received the Marian Engel Award, presented by the Writers' Trust of Canada to an established female writer for her body of work — including novels, short fiction, and creative non fiction.
Өмір
Хей 1951 жылы 22 қазанда Онтарионың Оуэн-Саунд қаласында дүниеге келген. Ол мектеп директорының және суретшінің қызы. Ол он бес жасында Англияда бір жыл болып, кейін Торонто университетінде оқыды. 1972 жылдың қыркүйегінде ол университетті тастап, бірнеше айдан кейін пойызбен батысқа саяхат жасады. Келесі жылы ол Торонтоға оралып, ағылшын тілі мен философия мамандығы бойынша бітірді. 1974 жылы ол Йеллоунайфқа көшіп келді. Ол он жыл бойы Йеллоунайф, Виннипег және Торонтода CBC радио хабаршысы болып жұмыс істеді, содан кейін Мексикаға көшіп, CBC үшін тәуелсіз жұмыс істеді. 1986 жылы Нью-Йоркке қоныс аударды, содан кейін 1992 жылы отбасымен бірге Канадаға оралды. Ол Оттавада күйеуі Марк Фридпен бірге тұрады, ол әдеби аудармашы. Оның екі баласы бар: ұлы Бен және қызы Сочи.
Hay was born on October 22, 1951, in Owen Sound, Ontario. She is the daughter of a high school principal and a painter. She spent a year in England when she was fifteen and later attended the University of Toronto. In September, 1972, she quit university and a few months later travelled out west by train. The following year she returned to Toronto and finished her degree in English and Philosophy. In 1974 she moved to Yellowknife, NWT. She worked for ten years as a CBC radio broadcaster in Yellowknife, Winnipeg and Toronto and then moved to Mexico, where she freelanced for the CBC. In 1986 she settled in New York City, and then returned to Canada in 1992 with her family. She lives in Ottawa with her husband Mark Fried, a literary translator. She has two children: a son, Ben, and a daughter, Sochi.
Сынгерлік бедел мен стиль
2007 жылы CBC арнасына берген сұхбатында Хей өзінің жазуы мен радиодағы қызметі арасындағы байланыс туралы ойын айтты. "Еллоквифте жұмыс істегенде, мен бос уақытымда өлеңдер мен әңгімелер жазып, көпке қадам баса алмадым. Өзімді екі бөлек адамдай сезіндім, радиодағы жұмысым – бір дүние, ал жазуым – басқа дүние, олардың арасында үлкен қашықтық болды. CBC-нің "Жексенбі таңы" бағдарламасында радиодерекфильмдер жасаған кезде бұл айқынрақ көрінді. Осы екі жазу түрінің арасында соншалық үлкен алшақтық болудың қажеті жоқ екенін, олардың бір-бірін дамытуға көмектесетінін түсінуге біраз уақыт кетті. Жақсы радио мәтіні – кез келген жақсы мәтін сияқты, тікелей, ықшам, жақын және егжей-тегжейлі болады. Сонымен қатар, ол сіздің көз алдыңызға суреттер түсіруге көмектеседі."
In an interview with the CBC in 2007, Hay commented on the relationship between her writing and her career in radio. "When I worked in Yellowknife," she said, "I was writing poetry and stories on the side and not getting very far. I felt kind of schizophrenic, like my radio work was one type of thing and my writing was another and there was a gap between. That became even more pronounced when I started working for CBC's Sunday Morning, doing radio documentaries. I took me a while to realize that there didn't need to be such a wide gap between those two forms of writing, and that they could cross fertilize. Good radio writing is similar to any good writing. It's direct and economical and intimate and full of detail. Also, it sets your visual imagination working."