Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Луиза Фицджеральд Уайтман (Louise Fitzgerald Wightman, туған аты Джонсон, 18 маусым 1959 жылы туған) - американдық бодибилдер және эротика бишісі, ол 1970 және 1980 жылдары Бостон мен Провиденсте сахналық аты Princess Cheyenne қолданып, өнер көрсеткен американдық бұрынғы экзотикалық биші. Оның білімі мен сыныптық ортасының карьерасымен қатарласуы бұқаралық ақпарат құралдарының назарын аударды. 2007 жылдың көктемінде ол тағы да көпшіліктің назарына түсті, бұл жолы Массачусетс штатының Оңтүстік жағалауындағы екі қоғамда лицензиясыз практикалық психолог болғандығы үшін сотталды. Содан бері ол жазушы, фотограф және блогер болып жұмыс істейді.
American bodybuilder and erotic dancer
Louise Fitzgerald Wightman (née Johnson), also known as Lucy Wightman (born June 18, 1959) is an American former exotic dancer who performed in Boston and Providence during the 1970s and 1980s, using the stage name Princess Cheyenne. The juxtaposition of her education and class background with her career attracted media attention. In the spring of 2007, she again attracted public interest, this time for being convicted of being a practicing psychologist without a license in two South Shore Massachusetts communities. Since then she has worked as a writer, photographer, and blogger.
Би мансабы
Уайтманның би мансабы 17 жасында басталды, ол Люси Джонсон ретінде белгілі болды және Бостонның Combat Zone-дегі қазір жойылған Naked i Cabaret-те бас жұлдыз болған кезде шыңына жетті. "Шейен ханшайымы" Бостонның жергілікті аңызы болды. Кейінірек "Бостон геральд" оны "бәлкім, осы қалада бұрын-соңды болмаған ең танымал экзотикалық биші" деп атайды. Спорт мақалашысы Билл Рейнольдс оны "культтік тұлға" деп атады. Журналист Говард Альтман Филадельфия қалалық газетінде оны еске алып, оны "Бостонның сүйікті стриптизері" деп атады. Оның аты аталмаса да, Вайтман Лаури Левиннің "Combat Zone" мемуарларында сипатталған, "Жылаңаш ең жақсы маскировка: менің стриптизер ретінде өмірім". Ол әйелдер бодибилдинг жарыстарында өнер көрсетіп, 1993 жылы Массачусетс штатының Ұлттық физика комитетінің чемпионатында жеңімпаз атанды. 1979 жылы "Бостон глоб" газетінің тілшісі оны "стриптизшілердің құттықтау сөзін айтушысы" деп атады. Гарвард Лампунасының президенті оны 1982 жылы банкетке шақырды, оны "жақсы және білімді қыз" деп атады; бірнеше жылдан кейін Гарвард журналының жазушысы қызығушылықпен Байқау аймағындағы "әдемі стриптизерлердің бірі" Уайтманның колледжде жұмыс істеп жатқанын атап өтті. (Уайтман өнер көрсеткен "Жылаңаш i Cabaret" өзінің "Толық жалаңаш колледж қыздарының ревюі" деп мақтанышпен жарнамалады.) Women's Physique World журналында ол "Люси Уайтман: 138 I.Q., 285 Бенч!" деп сипатталған. > және жергілікті FOX филиалы WFXT оның терапия практикасына жасырын тергеу жүргізгеннен кейін сақтандыру алаяғына қатысқан. Массачусетс штатының заңына сәйкес, Уайтманға психолог ретінде емес, психотерапевт ретінде жұмыс істеуге рұқсат етілген. Алты айлық жазаны өтеу мерзімі тоқтатылды, ол түрмеде отырмайды. Оның сынақ мерзімі бойынша, ол бір жылға үй қамауына кесілді және сынақ кезеңінде психотерапевт ретінде жұмыс істеуге тыйым салынды.
Wightman's dancing career began at age 17, when she was known as Lucy Johnson, and peaked when she was a headliner at the now defunct Naked i Cabaret in Boston's Combat Zone. "Princess Cheyenne" was a local legend in Boston. The Boston Herald would later call her "perhaps the most famous exotic dancer ever in this town." Sports columnist Bill Reynolds called her a "cult figure." Journalist Howard Altman, reminiscing about her in the Philadelphia City Paper, called her "Boston's favorite stripper." Although she is not named, Wightman is described in Lauri Lewin's Combat Zone memoir, Naked is the Best Disguise: My Life as a Stripper. She competed in women's bodybuilding contests, winning the 1993 National Physique Committee Massachusetts championship and later being featured in the May–June 1996 issue of Women's Physique World. A Boston Globe reporter, writing in 1979, called her "the valedictorian of strippers." The president of the Harvard Lampoon invited her to perform at a banquet in 1982, calling her "a nice and educated girl"; a few years later, a writer in Harvard Magazine noted with interest that Wightman, "one of the premier strippers" in the Combat Zone, was working her way through college. (The Naked i Cabaret, where Wightman performed, proudly advertised its "Totally Nude College Girls Revue.") In Women's Physique World she was described as "Lucy Wightman: 138 I. Q., 285 Bench!" > and engaging in insurance fraud after local FOX affiliate WFXT did an undercover investigation into her therapy practice. Under unusual provisions of Massachusetts law, Wightman had been allowed to practice as a psychotherapist, not as a psychologist. The six month sentence was suspended, sparing her prison time. Under the terms of her probation, she was sentenced to one year of home confinement, and was barred from practicing as a psychotherapist for her entire probationary period.
Жеке өмір
1979 жылы Уайтман әнші Кэт Стивенспен тұрмысқа шықты, бірақ екеуі оның мансабы мен оның ислам дініне кіруіне байланысты ажырасты. Стивенспен ажырасқаннан кейін Уайтман екі рет үйленді және ажырасты; екінші күйеуі Дональд Уайтманмен, Бостон полициясының детективі және рок-топ Аэросмит қауіпсіздік бөлімінің басшысы Виктория (Торри) есімді қызы болды.
In 1979, Wightman was engaged to the singer Cat Stevens, but the couple broke up due to her career commitments and his conversion to Islam. After the breakup with Stevens, Wightman married and divorced twice; she had a daughter named Victoria (Torri) with her second husband Donald Wightman, a Boston police detective and head of security for the rock band Aerosmith.