Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыста кеңінен қолданылған десант кемесі (LCA) – Екінші дүниежүзілік соғыста кеңінен қолданылған десант кемесі. Оның негізгі мақсаты – әскерлерді көлік кемелерінен жау бақылауындағы жағалауға жеткізу болды. Кеме Джон И. Торникрофт Лтд. (Woolston, Hampshire, Ұлыбритания) компаниясы жобалаған прототиптің негізінде жасалған. Соғыс жылдары ол Ұлыбританияның әртүрлі аймақтарында, кішкентай кеме жасау шеберханаларында және жиһаз өндірушілерде өндірілді. Әдетте, қатты ағаштан жасалып, қажетті жерлері бронямен жабылған, төмен суға батып жүретін, баржаға ұқсас бұл кеме төрт адамнан тұратын экипажбен 31 сарбаздық взводты және қосымша бес мамандырылған әскерді 7 теңіз шақырымымен (сағатына 13 км) жағаға жеткізе алатын. Әскерлер әдетте, әскер тасымалдау кемесінің палубасынан, LCA арқанда ілінген кезде, кемеге көтерілетін баспалдақ арқылы кемеге өтетін. Жүктелгеннен кейін LCA суға жіберілетін. Сарбаздар кеменің алдыңғы бөлігіндегі рампа арқылы түсіп жатты. LCA – Екінші дүниежүзілік соғыстағы британдық және Достас елдерінің ең көп таралған десант кемесі болды. 1942 жылдың шілдесіне дейін бұл кемелер «Десанттық шабуыл кемелері» (ALC) деп аталды, бірақ содан кейін АҚШ пен Ұлыбританияның бірлескен номенклатура жүйесіне сәйкес «Десанттық кеме; Шабуыл» (LCA) атауы қолданыла бастады. Десанттық кемелердің берік корпусы, жүк көтергіштігі, төменгі силуэті, аз тереңдігі, кішкентай толқыны және шусыз жұмыс істейтін қозғалтқыштары – барлығы кемедегі әскерге тиімді болды. LCA мылтық оқтарына және оқ-дәрілердің ұқсас күші бар снарядтардың сынықтарына қарсы қорғаныс беретін жеңіл бронясы да артықшылықтардың бірі еді. Сонымен қатар, сарбаздар басқа десант кемелерінен айырмашылығы, отырып саяхаттауға мүмкіндік алды. Соғыс бойы Атлант мұхитында, Жерорта теңізінде және Үнді мұхитында LCA британдық коммандостардың, АҚШ армиясының рейнджерлерінің және басқа да арнайы күштердің теңіз шабуылына қолданылатын көлігі болды.
Landing Craft Assault (LCA) was a landing craft used extensively in World War II. Its primary purpose was to ferry troops from transport ships to attack enemy held shores. The craft derived from a prototype designed by John I. Thornycroft Ltd. of Woolston, Hampshire, UK. During the war it was manufactured throughout the United Kingdom in places as various as small boatyards and furniture manufacturers. Typically constructed of hardwood planking and selectively clad with armour plate, this shallow draft, barge like boat with a crew of four could ferry an infantry platoon of 31 and five additional specialist troops, to shore at 7 knots (13 km/h). Men generally entered the boat by walking over a gangplank from the boat deck of a troop transport as the LCA hung from its davits. When loaded, the LCA was lowered into the water. Soldiers exited by the boat's bow ramp. The LCA was the most common British and Commonwealth landing craft of World War II. Prior to July 1942, these craft were referred to as "Assault Landing Craft" (ALC), but "Landing Craft; Assault" (LCA) was used thereafter to conform with the joint US UK nomenclature system. The Landing Craft Assault's design's sturdy hull, load capacity, low silhouette, shallow draft, little bow wave, and silenced engines were all assets that benefited the occupants. The extent of its light armour, proof against rifle bullets and shell splinters with similar ballistic power recommended the LCA. Also, soldiers were able to sit, unlike other landing craft which required them to stand. Throughout the war in the Atlantic, the Mediterranean, and the Indian Ocean, the LCA was the most likely sea assault transport of British Commandos, United States Army Rangers, and other special forces.
Шығу тегі
Ғасырлар бойы Корольдік теңіз флоты жау жағалауларына әскерлерді түсіріп келді, мысалы, 1759 жылғы Квебек, 1900 жылғы Пекин, 1915-1916 жылдардағы Дарданелл науқаны және 1918 жылғы Зеебрюгге шабуылы. Соғыстар аралығында соңғы тәжірибе мен экономикалық шектеулердің үйлесуі қазіргі заманғы жаяу әскер шабуылдық десант кемелерін жасауды кешіктірді. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Галлиполи жорығының қымбат сәтсіздігі және әуе күшінің артуы теңіз және әскери ортадағы көптеген адамдарды амфибиялық операциялар дәуірі аяқталды деген сенімге жеткізді. Дегенмен, 1920-1930 жылдары Ұлыбританиядағы штаб колледждерінде және Кветтадағы Үндістан армиясының штаб колледжінде қызу талқылаулар болды. Дарданелл науқанының стратегиялық әлеуеті Батыс майданның стратегиялық тұйыққа тірелуімен салыстырылды. Дүниежүзілік экономикалық дағдарыстың экономикалық шектеулері және үкіметтің Он жылдық ережесін қабылдауы мұндай теориялық әңгімелердің жабдық сатып алуға әкелмейтініне кепілдік берді. 1938 жылғы Мюнхен келісімі Ұлыбритания мен Германия арасындағы соғысты кейінге шегерді. Мюнхен сонымен қатар Императорлық Бас штаб саясатында көптеген өзгерістерге әкелді, оның ішінде қараша айында Форт Камберлендтегі Қызметтер аралық оқыту және дамыту орталығының (ISTDC) амфибиялық шабуыл процедуралары және жаңа типтегі десант кемелері туралы ұсынысын қабылдау болды. Осы уақытқа дейін Десант кемелері комитеті бірнеше моторлы десант кемелерін жасаған, бірақ осы қайықтардың шабуылдық рөліне арналған процедураларды әзірлемеген. Енді жаңа қайықтың қандай жұмыс істеу керектігі туралы нақты талаптар болды. Оның салмағы он тоннадан аспауы керек, оны жолаушылар лайнерінің тақталары көтере алады. Жаңа кеме британ армиясының 31 сарбазын, бес шабуылшы инженерді немесе байланысшыны тасымалдауы керек еді. Ол оларды тек тізелеріне дейін суға батып, 45 см тереңдікте түсіруге мүмкіндік беруі керек еді. Әскерлердің тез түсуі қажет болды. Осы талаптардың барлығы LCA-ны жеке құрамды тасымалдаушыға айналдырды; көлік және жабдық тасымалдаушы үшін бөлек талаптар жиынтығы белгіленді, бірақ бұрын екі рөл моторлы десант кемесінде біріктірілген. ISTDC кеме құрылысы директорына (DNC) осы талаптарға сәйкес кемені жобалауды сұрағанда, DNC қызметкерлері жаңа кемелерді жобалаумен шұғыл түрде айналысты. Германияның жағалауы тар болғандықтан, армия Франция арқылы жаумен күресе алатын еді. Десант кемелеріне шұғыл қажеттілік болған жоқ және ISTDC-ге қажеттілерді жобалауға жеті ай қажет болады деп айтылды. Сондықтан Сауда кеңесіне жүгініп, теңіз сәулетшісін ұсынуды сұрады. Ливерпульдің Флеминг мырзасы ұсынылды, ол көп ұзамай Форт Камберлендке келді және алғашқы LCA-ның дизайны басталды. Жаңа суреттер мен ұсыныстармен көптеген сапарлардан кейін 1938 жылдың қарашасына қарай жоспар дайын болды. Флеминг LCA прототипін салуға DNC-ден рұқсат сұралды. Портсмут кеме жасақтауындағы үлгі үйінде кеменің ағаштан жасалған макеті салынды. Толық жабдықталған әскерлер кемеге кіріп-шығуды және одан шығуды жаттықтырды, ал конструкция ашылған практикалық қиындықтарға сәйкес өзгертілді. Қызметке енгізілетін кеме алюминий қорытпасынан жасалған "Бирмабрайт" (Birmabright) болып жасалмақ еді. Нәтижелерді талқылау үшін DNC-мен кездесу өткізілді. Флемингтің жобасына DNC-де көп жақтастары болған жоқ, бірақ олардың сын-пікірлері нақты емес еді. Олар үш кеме жасау фирмасының өкілдерін таныстырды. ISTDC тек Флемингтің бұрыннан беріліп отырған жобасына және бірнеше айдан кейін Англияның шығыс жағалауында суға түсуге қызығушылық танытты. DNC мұны қабылдады, бірақ ISTDC-ден жобалар ұсыну үшін өздерінің талаптарын қатысқан фирмаларға беруді сұрады. Екі фирма тендер өткізе алмады, үшіншісі, М. Торникрофт мырзалар, 48 сағат ішінде жобалау тақтасына ұсыныс қойды және ISTDC мен DNC прототиптің құрылысын төлеу керек деп келісті. Кеме эксперименттік мақсатта құрылған болуы мүмкін, бірақ ол үшін DNC жауапты емес еді. Коустың J. S. Уайт-ы Флемингтің дизайнына сәйкес прототип жасады. Сегіз аптадан кейін кеме "Клайд" кемесімен сынақ жүргізді. Кеме өзінің мұрынды теңізге толық жылдамдықпен көміп тастағанымен, өзін керемет ұстады. 120 л.с. болатын екі Chrysler қозғалтқышының шуы өте жоғары болды, ол металл корпусымен күшейтілді. Сонымен қатар, кеме корпусына броньды пластиналарды орнату қиындық тудырды. Бүйірлері жазық емес, дөңгелек, бұл күрделі пішін, ол үшін броньды тері оралған. Бирмабрайт қорытпасы қаттыланған болат пластиналарын қолдану үшін химиялық және физикалық кедергілер тудырды. Торникрофттың дизайны махагонидан жасалған корпуспен бір уақытта салынып жатты, әскерлерді орналастыру және шығу тәртібі Портсмут кеме жасақтауында салынған макетке ұқсас болды. Екі 65 л.с. Ford V8 қозғалтқышының қуаты әлдеқайда тыныш болар еді. Флеминг Лангстон портындағы бәсекелі сынақтарды жеңіп алды. Торникрофтпен салыстырғанда, Флеминг көптеген салаларда жоғары болды. Әскерлер төртінші бөлігі уақытта түсті. Силуэті мен толқын соққысы кішкентай болды, бұл жасырын түсу үшін әдетте пайдалы қасиеттер. Дегенмен, Флеминг шулы болып қалды. Тұманды таңда кеме жағалаудағы азаматтарды қорқытып, тактикалық жасырындықты мүмкінсіз етті. Кейін Торникрофт екі диагональды махагони корпусы негізінде қайта қарастырылған дизайнда прототип жасады. Силуэті мен толқын соққысы кішкентай болды, ал қос қозғалтқыштарды 25 метрден тыс қашықтықта тыныш етуге болады. Бронь сыртқы махагони тақтайшаларын алмастыра алады. Жағалауға түсу сапасы қанағаттанарлық болды, бұл LCA сақтап қалған нәрсе. Төмендетілетін пандус болды, бірақ тарлыққа байланысты түсу жылдамдығы қанағаттанарлық болмады. Қайта қарастырылған Торникрофт LCA негізі болды. DNC және Торникрофт дизайнды одан әрі жетілдіру үшін ынтымақтастықпен жұмыс істеді, нәтижесінде үшінші прототип, ALC No 2 пайда болды.
Дизайн
Барлық десанттық кемелердің (жағаға шығуға арналған кемелердің де) конструкциясы екі қарама-қарсы басымдық арасында компромисс табуы керек: жақсы теңіз кемесін құрайтын қасиеттер, жағаға шығуға жарамды кемеге қажетті қасиеттерге кері болады. LCA келінің өзі Канадалық тас қайыңнан жасалған, оны бумен өңдеп иілгіш етіп, содан кейін кеме блогы мен клиндерді пайдаланып пішінделген. Жалпы құрылымды қамтамасыз ету үшін 24 магони тік бөлшектері келіге қосылған. Кеменің корпусы екі қабатты диагональды магони тақтайшаларынан тұрғызылған. Борттары "10 фунттық" DIHT бронясымен қапталған, бұл D1 болат негізіндегі, ыстықпен өңделген болат, осы жағдайда Hadfield-тің Resista ¼". Кеме суға толғанда батпауын қамтамасыз ету үшін шаралар қабылданды. Брондалған есіктер мен пандус арасындағы алдыңғы бөлімде әр бөлік Onazote (вулканизацияланған көбікті резеңке түрі) жүзуге қабілетті материалмен толтырылған. Ұңғыманың екі жағында да осындай Onazote қаптамасы орнатылған, ал артқы бөлімше толығымен осы материалмен толтырылған. LCA ұзын орталық ұңғыма бөлімінде үш орындық орнатылған: біреуі ортада, екісі – сол және оң жақта, әскерлерді отырғызу үшін. Бүйірлік орындықтар жоғарғы палубамен жабылған. Ұңғыма алдыңғы бөлігін тік бұрандалы екі есігі бар бөлімше бөліп тұрған. Бұл есіктер пандусқа алып шықты, ол қарапайым шкивтер мен сымдардың көмегімен түсіріліп, көтерілді. Пандустың алдыңғы шетіндегі екі ролик, ол жерге тиген кезде қозғалыс еркіндігін қамтамасыз етті. Осы пандус арқылы әскерлер екі-үш минут ішінде жағаға шыға алатын, егер сарбаздар мен экипаж жақсы даярланған болса. Бөлімшенің артында оң жақта рульдік бөлімшесі, сол жақта Льюис пулеметі орналасқан. Рульдік бөлімшеде телеграф және дыбыс құбыры, отынмен байланыс, қауырсынды басқару тұтқасы және бүктелетін орындық орнатылған. Бөлімшенің барлық төрт жағы магнитсіз оқтан өткізбейтін пластиналармен және екі есікті шаршылы төбемен қоршалған. Көптеген LCA кемелері компаспен жабдықталған. Жылдамдық берілісі екі Ford V8 қозғалтқышынан екі 19 дюйм x 14 дюйм 2 қанатты винттерге екі білік арқылы жүзеге асырылды. Отын сыйымдылығы – . Кемелер екі рульмен басқарылды, рульдік сымдар рульдік бөлімшеден ұңғыма мен қозғалтқыш бөлімі арқылы, содан кейін артқы жақтағы соңғы үш футтық (қоршалмаған) жүзу бөліміне дейін созылған. LCA қозғалтқыш жүйесі тыныш жұмыс істеу үшін жасалған. Төмен жылдамдықтарда қозғалтқыштар 25 метрден естілмеді. LCA толқындар орташа болғанда жақсы басқарылды, бірақ жаман ауа райында жылдамдыққа шыға алмады, бұл Нормандияға сүйреген кезде 2 метрлік толқындарда батып кеткен LCA қолдау кемелерінің санынан көрінді (әсіресе LCA(HR)). Қуат станциясы тыныш болғанымен, оның жеткіліксіз қуатты екендігі сынға ұшырады. Дегенмен, алдыңғы сызықтары мен кішкентай пандусы LCA-ны жақсы теңіз кемесіне айналдырды.
Нұсқалар
Бастапқыда, Қызметтер аралық оқу және дамыту орталығы LCA-ның қаруланған нұсқаларын әскер тасымалдау машиналарына жақын қолдау көрсету үшін пайдалануды жоспарлаған. Бұл нұсқалар ауыр пулеметтермен және түтін шығаратын минометтермен жабдықталған. 1938 жылғы екі LCA прототипі осы мақсатта қайта жабдықталды, ал басқа да ұқсас түрлендірулер Mkl LCS(M) аталды. Mk1 моделінде қозғалтқыш бөлімінің алдында орналасқан броньды рульдік орын болды және екі .50 дюймдік пулемет, екі .303 Льюис пулеметі және бір 4 дюймдік миномет немесе 20 мм-лік зеңбірекпен қаруланған. 11 адамдық экипажға бір офицер, үш теңізші және жеті пулеметші кірді. Mk2 стандартты LCA корпусында ұқсас қаруланған, бірақ екі пулемет жеке орналасқан емес, екі мұнарада орналасқан. Бұл кемелерді жағаға тікелей шығаруды күтпеген, сондықтан кейінірек өндірістегі қайықтар теңізге лайықты болу үшін сүйір жағдайлы мұрынмен жабдықталды. Осылайша LCS(M)(3) өндірілді және соғыс аяқталғанға дейін өндірісте болды. LCS(M)(3) Ford V8 қозғалтқышының Scripps теңіздік модификациясын пайдаланды және 98 галлондық жанармай бактерілеріне ие болды. Осы "минаға қарсы күресу" принципі бойынша, минометтерден атылған жарылыстар судың үстіндегі және астындағы миналарды жардырып, өте тиімді болды. Олар Салерно және Нормандияда қолданылды. Соғыстың соңында АҚШ LCM негізінде ұқсас "Вуфус" кемесін жасады. Бір тәжірибе – LCA-ға миналарды және жағажайдағы кедергілерді жоюға арналған мина тазалау заряды ретінде "ұшатын шлангты" орнату болды. LCA шлангтың орамдарымен жабдықталды, ол ракетаға бекітілді. Ракета шлангты жағаға жеткізеді, экипаж шлангқа нитроглицерин құяды, содан кейін жарылғыш зарядты ұшына бекітіп, теңізге лақтырады. Бақытымызға орай, бұл жүйе ешқашан қолданылмады. Осы концепцияны 79-шы бронедивизия ("Конгерлер" деп аталды) Universal Carrier көліктерін пайдалана отырып қолданды. Оларды пайдаланған бөлімшеге арналған нитроглицерин жеткізілімі апатқа ұшырап, көптеген зардаптарға және өлім-жұлымға себеп болды. Бұл, мүмкін, нұсқа емес, бірақ 1944 жылдың 6 маусымындағы Пойнт-дю-Хок шабуылы үшін АҚШ рейнджерлері LCA экипаждары мен командостарының көмегімен жасалған далалық модификация болды. 510 және 522 флотилияларының 2-ші рейнджер батальонын Пойнт-дю-Хокке жеткізген 10 LCA-ның әрқайсысы 3 жұп зымыран түтігімен жабдықталған, олар алты грапнель атуға қабілетті болды. Сонымен қатар, әр кемеде жағаға оңай алып жүруге және 100 фут қашықтықтағы кішкентай арқандарды атуға болатын екі қолмен итермелі ракеталар болды. Егер арқан құрғақ болса және ауа райы қолайлы болса, олар толық ұзартуға қабілетті болды. Сондай-ақ, әр кемеде жылдам құрастыруға ыңғайлы жеңіл, төрт футтан тұратын бөлімдерден жасалған темір торбалы баспалдақтар болды. 1943 жылдың шілдесінде Мобильді теңіз базаларын қорғау ұйымынан және басқа да жағалау бөлімшелерінен Корольдік теңіз жауынгерлері Нормандияға шабуылға Англияда жиналған десант кемелерінің санының өсуіне көмектесу үшін шақырылды. 1944 жылға қарай Корольдік теңіз әскерінің 500 офицері мен 12 500 теңіз жауынгері десант кемелерінің экипажына айналды. 1945 жылға қарай кадрлық басымдықтар тағы өзгерді. Десант флотилияларының теңізшілері Германиядағы соғысты аяқтау үшін адам күшінің жетіспеушілігін жою үшін екі жаяу әскер бригадасына біріктірілді. Корольдік Үнді теңіз флотында (RIN) LCA экипаждарының қызметі де шамалы ұқсас жолмен жүргізілді. 1941 жылдың ортасына қарай RIN резервінің және RIN ерікті резервінің мүшелері LCA-ны пайдалануға оқытылды. 1942 жылы RIN төрт батальондық үнді әскерін десант кемелерінің экипажына алу үшін алды. 1943 жылдың ақпан айында 9/1-ші Пәнжаб полкінің 700 сарбазы мұндай көшіруге ерікті болды. 15/13-ші шекаралық күш атқыштар полкі де осылай дауыс берді. Бұл батальондар көптеген сарбаздары теңізді көрмегеніне қарамастан, көшірілді. Олардың оқулары десант кемелерінің, қосалқы бөлшектердің және оқытылған нұсқаушылардың жетіспеушілігінен зардап шекті. 1943 жылдың ортасынан бастап LCA және LCS экипаждарымен тығыз жұмыс істейтін Бирма Корольдік әскери-теңіз еріктілері резерві де болды. 1945 жылға қарай БРНВР 59-шы моторлы флотилияға айналды. Ол, мүмкін, 1942 жылы жапондықтардың Бірмаға шабуыл жасауынан қашып келген теңізшілердің тәжірибесінен құралған болар. Кішігірім теңіз офицері немесе Корольдік теңіз жауынгері үш LCA-ға басшылық етті және олардың бірінде болды. Офицер соғыстың басындағы топтағы басқа екі кемеге сигналдық жалаулар арқылы сигналдар мен бұйрықтарды жеткізді, бірақ 1944 жылға қарай көптеген қайықтар екі жақты радиомен жабдықталды. Толқын жетекшісінің қайығындағы Стерншитсман әдетте Сигналшы ретінде жұмыс істеді, бірақ 1940 жылдарғы радио жабдықтарына қарағанда жалаулар, Алдис шамдары және дауыс күшейткіштер сенімдірек болды. Тасымалданып жатқан әскерлердің байланыс жабдықтары да көмектесе алатын.
LCA экипажы
LCA экипажы төрт адамнан тұрды: Sternsheetsman, оның жұмыс орны десанттық кемеде (LSI) қайықты түсіру және көтеруге көмектесу үшін кормада болды; Bowman gunner, оның жұмыс орны брондалған есіктерді ашу және жабу, рампаны көтеру және түсіру, рульге қарсы орналасқан брондалған қару ұясындағы бір немесе екі Льюис пулеметін басқару үшін қайықтың алдында болды; қозғалтқыш бөліміне жауапты стoker механик және рульдік орындыққа отыратын, бортының оң жағында орналасқан Coxswain. Рульді басқарса да, Coxswain қозғалтқышты тікелей басқара алмады және дауыс құбыры мен телеграф арқылы стokerге нұсқау берді. Соғыстың басында топтағы басқа екі қайықпен сигналдық жалаулар арқылы сигналдар мен бұйрықтар алмасылды, бірақ 1944 жылға қарай көптеген қайықтар екі тараптан байланысқа мүмкіндік беретін радиолармен жабдықталды. Sternsheetsman мен Bowman, егер Coxswain немесе stoker қаза тапса немесе жарақат алса, олардың орнын басуға дайын болу керек еді. Ұзақ сапарларда олар оларды демалысқа жіберуге мүмкіндік берді. Сонымен қатар, олар қосымша пулеметтерді басқарды және қажет болған жағдайда кедж якорын іске қосты. Миналық далаларда, жағалаудағы кедергілер мен жартастар арасында теңізші қайықтың тұмсығында немесе кормасында отырып, немесе қайықтың қабырғалары бойында жүріп, оны кедергілерге соқтығыспау үшін бағыттап, сақтап отырды.
Флотилияның көлемі
Көбінесе флотилияда 12 қайық толық құрамымен болады, бірақ бұл сан қатаң емес. Флотилияның мөлшері операциялық талаптарға немесе белгілі бір LSI көтергіш сыйымдылығына қарай өзгеруі мүмкін. Бір жәй ауылдық ротасы алты LCA-да тасымалданады. Флотилия әдетте LSI-ге бекітіледі. Олардың сыйымдылығы әртүрлі: кішкентайлары, мысалы, 6 LCA көтеруге қабілетті 3975+ тонналық, ал үлкендері, 13 LCA-ға арналған 16000 тоннаға жуық. Давиттер LSI экипажының (Корольдік теңіз күштері немесе Сауда флоты) және LCA флотилиясының мүшелерінің жауапкершілігін бөліп көрсетеді. LCA-лар жүк тиеу палубасының деңгейіне дейін түсіріліп, экипаж отырғызылады. Осы кезде әскерлер взводтар бойынша жиналып, көпірлерден өтуге дайын тұрады. Командир взвод командиріне сигнал бергенде, ол өзінің адамын LCA-ның арт жағына алып, алға қарай жүргізеді. Взвод үш қатарға бөлінеді, әр бөлім үшін біреу, екі сыртқы бөлім жасақ ұясының брондалған палубасының қорғауында отырады, ал орталық бөлім ортадағы төменгі орындыққа отырады. Сымдар кеменің қозғалысымен бірге дөңгелейтін болса да, LCA кемемен бірге иілді. Содан кейін капитан жүк тиеу станциясындағы телефон операторына «Кемеде адам бар» деп хабарлайды, ол «LC» басқару бөлмесіне мәлімдейді. Капитан содан кейін әскерге алдыңғы және артқы жағындағы шкивтерге абайлап қарауды ескертеді, олар суға түскенде еркін қозғалуы мүмкін. LCA-ны кемеге іліктіріп, одан түсіру үшін кеме жүргізуші, бастық және корманға шеберлік пен теңізшілік білімі қажет. Қолданылатын құбырлар ауыр болаттан жасалған және оларды ұстау қиын. Бастық және корман кеме суға түсірілгенде, олардың тиісті құбырларының жанында тұрады. Құбырларда жеткілікті босаңдық болғанда, екеуі де бірден түсіруі керек, ал құбырлар босаңдық болғанда босатылуы керек. Егер қайық екі жағынан бірден босатылмаса, толқындардың көтерілуі мен төмендеуі оның аударылуына, суға батуына және тіпті адам өміріне қауіп тудыруы мүмкін. Құбырларды түсіру барлық теңіз жағдайларында жүзеге асырылады, ал теңіз бір метр немесе одан да көп көтеріліп, төмендеуі мүмкін (D күні 6 футтік толқындар жиі кездесетін). Дегенмен, шеберлік пен сәттілік құбырларды түсірудегі сәтсіздікті жоюға көмектеседі. D күні Корольдік теңіз күштерінің 535-ші флотилиясының LCA, LSI Glenearn, барлық құбырларын түсірді, бірақ артқы құбыры ілініп қалды, нәтижесінде кеме 45 градусқа дейін қисайды. Капитан сабырлылық танытып, жолаушыларды тыныштандырды, ал теңізшілер құбырды босатуға тырысты. Құбыр босатылғаннан кейін, капитан LCA-ны LSI-нің биік жағына соқтығыспау үшін, толқындармен бірге көтеріліп, төмендеуіне жол бермеуі керек болды. Әдетте, флотилияның LCA-лары белгіленген жағажайға жетелеу үшін моторлы катер немесе моторлы торпедалық қайық (MTB) артында тізім бойынша орналасады (USN және US Coast Guard практикасындай LCA-лардың түсіру кемесін айналуы қалыпты емес). LCA жағажайға жақындағанда, олар жағажайға соңғы шабуыл үшін қатарласып тұрады. LCA-ның алдыңғы бөлігі жағажайға тигенде, ол «қону» деп аталады.
Қызмет тарихы
Екінші дүниежүзілік соғыс бойында LCA-лар Еуропа театрсындағы дерлік барлық үлкен және кіші командалық операцияларда одақтас күштерді жағаға түсіру үшін қолданылды. Олар Солтүстік Африка және Үнді мұхитында да қызмет етті. Соғыстың соңына қарай Тынық мұхитында да аз ғана қолданылды. Төменде LCA және LCA түрлеріне қатысты операциялар мен ұстаманың жақсы немесе жаман қасиеттерінің операциялық жағдайларға қалай сай келетіндігінің сипаттамалары келтірілген.
Норвегиялық науқан
Қарсылықпен жүргізілген алғашқы төрт LCA 13-ші жарты бригадасының (13-e DBLE) 120 француз шетелдік легионерлерін 13 мамырда Норвегия кампаниясы барысында Нарвиктен 13 шақырым солтүстікке орналасқан Бьерквик жағажайына түсірді. Ромбакс аймағын басып алуға жауапты армия қолбасшысы, генерал Антуан Бетхоуарт, жауды кері шегінуге мәжбүр ету үшін Гержангсфьордтағы неміс бекіністерінің артына қону қажеттігін түсінді. Корольдік теңіз күштерімен жасасқан жоспарларын легионерлерге түсінуін қамтамасыз ету үшін, кемеде кездесу өтті. Келісілген жоспарға сәйкес, LCA 32 шақырымдық (20 миль) қашықтықты өз күшімен жүзіп өтуі, десант алдында кемелердің бомбалауы, содан кейін жаңа LCM (Mk. I) және екі ескі моторлы десант кемесінен (MLC) танктерді түсіру, одан кейін LCA-дан жаяу әскердің бірінші толқыны, ал соңынан моторлы торпедалық катерлермен сүйретілген баржаларда қосымша күштер түсірілуі көзделді. 12 мамырда шамамен 23:40-та Корольдік теңіз күштерінің эсминецтері қалаға бомбалауды бастады, мақсаты – жағалаудағы барлық ғимараттарды қирату. LCA-лар сағат 01:00-ден кейін қонды, LCM (Mk. I) жағажайға бір танк жеткізді (MLC-дегі қалған танктер кешікті). LCA экипаждары өз кемелерін Бьерквик ауылының сол жағына, жоспарланған қону орнына және қарсылас пулеметтен туындауы мүмкін жарақаттарды болдырмау үшін жердің көтеріңкі бөлігіне жақын маневрледі. Қону жаңа күннің таңында болғанымен, түнгі күннің нұры шайқасты жарықпен толтырды. Жағаға жеткеннен кейін 13-ші DBLE компаниялары қаланың солтүстігі мен оңтүстігіндегі биік белестерді басып алу үшін орналасты. Осы жаңа LCA-ның тұсаукесерін адмирал Л. Э. Х. Маунд қашықтан көрді, ол оның дамуына үлкен үлес қосып еді: LCA-лар, сүйретілетін кеме қайықтары және басқа десант кемелерінің түрлерімен бірге 13-ші DBLE-нің қалған бөлігі мен оның қолдаушы бөлімдерін түсіруге кірісті. Маунд легионерлердің LCA-дан тиімді түсуіне қатты риза болды. LCA, MLC және LCM-нен құралған шағын флот одақтастардың тактикалық мүмкіндіктерін арттырды. Норвегиядағы осы операциялар кезінде жаудың шабуылынан ешқандай LCA жоғалған жоқ. Бір кеме 27 мамырға дейін жоғалып кетті, ол Гержангсфьордтың шығыс жағалауында тұрғанда, жартылай жанып кетті. Құтқару кемелерінде аман қалған үш кемені тасымалдау мүмкін болмады. Оларды траулерлермен үйлеріне сүйреуге тырысты, бірақ теңіз қатты болды, сондықтан LCA-ны босатуға және батыруға мәжбүр болды.
Дюнкерк
Дюнкерктен БЭФ-ті эвакуациялау кезінде (Динамо операциясы) оннан астам LCA пайдаланылды. Сегіз LCA SS Clan MacAlister сауда кемесімен Дюнкеркке жіберілді. 99 адамға арналған құтқару шлюпкаларына арналған стандартты жолаушылар кемелерінің құрылғыларына ілініп тұру үшін жасалған LCA, көптеген сауда флоты кемелерінен тасымалданып, іске қосылуы мүмкін. Clan MacAlister 29 мамырда Дюнкеркке жеткенде LCA-ны көтеруге кірісті, бірақ жартылай құралдарды түсіруден бұрын шабуылға ұшырап, батып кетті. Clan MacAlister кемесімен бірге бес LCA жоғалды. Қалған сегізі Ла Панн және Дюнкерк жағажайларынан сарбаздарды көтеруге кірісті. Біреуі жағада тұрып қалды және экипажы оны өртеп жіберді. Қалғаны шамамен 2000 сарбазды тікелей жағалаудан алып кеткеннен кейін "ауыр жағдайда" Англияға оралды.
1941 жыл
LCA ең көп кездесетін болжамды жүк, британдық жаяу әскер взводына сәйкес жобаланғанымен, командоның бастапқы соғыс штаты (бас штаб және 10 топ) осы фактіні ескермей құрылды. 1941 жылдың басында әрбір Командо бөлімшесінің штаты бас штабтан және алты топтан тұруға өзгертілді. Әр топ үш офицерден және 62 қатарлы әскерден тұратын болды; бұл сан әр топ екі LCA-ға сыйып тұруы үшін белгіленді.
Норвегия
Наурыз айында LCA-лар Норвегияға бағытталған соғыстың алғашқы британдық командос шабуылын жүзеге асырды. "Клеймор" операциясын No. 3 және No. 4 командосы жүргізді. Десанттық топтың міндеті Стамсунд, Хенмгсваер, Сволваер және Бреттнес порттарында балық майын өндіретін нысандарды жою болды. Жаңадан қайта жабдықталған десант кемелерінің алты LCA және 2 LCM(1) 4-коммандос, сондай-ақ Корольдік инженерлердің жарылыс сарапшылары мен Корольдік Норвегия теңіз күштерінің тобын Лофотен аралдарына шабуыл жасау үшін тасыды. Сол сияқты жаңа және ұқсас десанттық кемелер флотилиясы No. 3 командосын тасыды. Екі LSI бес эсминецпен бірге 4 наурызда сағат 04:00-ге дейін Вестфьорденге еніп, шабуылды бастады. Таңғы ауа райы ашық, суық және тыныш болды, ал десанттық кемелер күннің ортасында (күн шамамен 06:20-да шықты) барлық төрт қону нүктесіне дерлік бір уақытта жақындады. LCA-лар шабуылшылармен толы болды; бір кемеде төрт адамнан тұратын экипажға қоса 41 офицер мен сарбаз бар еді. Желтоқсан айында екі шабуыл болды. Біріншісі – "Анклет" операциясы, 26 желтоқсанда No. 12 командосының Лофотен аралдарына жасаған шабуылы. Неміс гарнизоны Рождество мерекесін тойлап жатқанда оңай жеңіліске ұшырады; командостар екі күннен кейін қайтадан кемеге мінді. "Арчери" операциясы – Вэгсёй аралына жасалған ірі шабуыл. Бұл шабуылға No. 2, No. 3, No. 4 және No. 6 командостары, Корольдік теңіз күштерінің флотилиясы және шектеулі әуе көмегі қатысты. Шабуыл зауыттарға, қоймаларға және неміс гарнизонына елеулі зиян келтірді, сондай-ақ сегіз кемені батырды. Осыдан кейін немістер Норвегиядағы гарнизонды тағы 30 000 сарбазбен күшейтті, жағалау және ішкі қорғанысты жақсартты және аймаққа бірнеше ірі кемелерді жіберді.
Жерорта теңізі
Жерорта теңізінде №7 командасы (сол кезде 6-шы жаяу әскер дивизиясының А батальоны, Layforce құрамында) сәуір айында Бардияға шабуыл жасады. Мақсаты – 300 фут биіктіктегі тік жартастарда орналасқан жағалау қорғаныс батареясын бейтараптандыру болды. Осы жерде LCA-ның мықты корпусы мен экипаждардың шеберлігінің арқасында көптеген командалық құрам құрғақ аяқпен жағаға түсуге мүмкіндік алды. Сол айдың соңында, Германияның табысты араласуынан кейін, LCA Грециядан әскерлерді эвакуациялауға қатысты, нәтижесінде Порто Рафти, Аргос және Каламата сияқты порттардан 50 000-ға жуық әскер тез құрылған операциялар арқылы кемеге мінгізілді. Мамыр айында LCA осы әскерлердің көп бөлігін Критке жеткізді, ал бірнеше күннен кейін Glengyle және HMT Cameronia-дан шыққан LCA-лар Критті эвакуациялау кезінде 6000 Аргилл және Сазерленд таулы жаяу әскерін эвакуациялады.
1942 жыл
27–28 ақпан аралығындағы "Бруневаль рейді" операциясы (сонымен қатар "Бруневаль шабуылы" деп белгілі) 91 метрлік жартастардың үстінде орналасқан неміс жағалаулық радарына бағытталды. Шабуыл жасаушы топ түнде парашютпен түсіріліп, шабуылдан кейін теңіз арқылы Англияға қайтарылды. Коммандер Ф.Н. Куктың теңіз күштері 27-сі күні түстен кейін Ла-Манш арқылы саяхатқа шықты. Моторлы қайықтар (MGB) Ла-Манш арқылы LCA-ны сүйреп әкелді (LCA экипаждары мұндай сүйреу кезінде кемелерін басқарды) және No. 12 командасынан эвакуациялық жағажайға жеткенде шабуыл жасаушы топқа отты қолдау көрсетуге тиіс әскерлерді тасымалдады. Бұл міндетті орындау үшін әр LCA-ның палубасына Boys танкіге қарсы мылтықтары мен үлкен барабанды жинағыштары бар Bren мылтықтары үшін парапет ретінде құм қаптары орнатылды. Жағалауға жақындағанда командалық қызметкерлер LCA-ға көтерілді, экипажтар кемелерді жіберді, ал кемелер өз күштерімен жағажайға бет алды. Осы уақытта, құрлықта, мақсаттарына жеткен әуе десантшылары жартастардағы шатқал арқылы эвакуациялық жағажайға шегінді. Сағат 02:15-те теңіз тұманы теңіз күштеріне десантшылардың эвакуациялық сигналдарын көруге кедергі келтірді. Шабуылшылар шұғыл сигнал берді, оны үш LCA экипажы көріп, үш MGB-мен бірге дереу жақындады. Операцияның бастапқы жоспарында бір уақытта екі LCA жағажайға қону көзделген, бірақ бұл оқу маневрлері кезінде толыққанды орындалмады. Оның орнына, қалған үш LCA келген кезде, барлығы бірдей бір уақытта жағажайға қонды. Біріншісі, LCA 125, жағажайға жақындағанда якорын түсірді, бірақ якорь тізбегі босап, барабаннан шығып кетті. Құтқарушы кемедегі әскерлер жартастың үстінде жиналған неміс әскерлеріне атыс ашты. Барлық кемелер бірден жағажайға шығып, жаудың атысы жағажайда шатастық тудырды, кейбір LCA-лар толы, ал басқалары жартылай бос қалды. LCA 125-тің рульшісі жылдам кері қадам жасап, кеменің тұрып қалуын болдырмады. Барлық шабуыл жасаушы күш жағажайдан эвакуацияланып, көп ұзамай Англияға ыңғайлы тасымалдау үшін MGB-ға ауыстырылды. Байланыс үзілді; теңіз күштері өте жеңілден басқа ешқандай сигнал алмады және олардың жақында табылған неміс теңіз патрулінен көп уақыт жасырынып жүрді. Британияға қайту сапары оқиғасыз болды, MGB-лар, LCA-лар сүйретіп, төрт эсминец және Спитфайр эскадрильясымен бірге жүрді. Жау әскерлері басып алған жардың түбінен ұшып шығу кезінде LCA палубасында броньды жабу қажеттігін көрсеткен бұл шабуыл. Жаңа кемелерде көп ұзамай кеме айдынының үстіндегі палубалар мен от жағушы орын үшін 1/4 дюймдік бронь орнатылды. Сәуір айында No. 4 командасының екі тобы және Карлтон мен Йорк полкінің (1-ші Канадалық жаяу әскер дивизиясы) сегіз офицері мен 43 қатардағы әскері Булоньге жақын Францияның Харделот қаласына жасалған "Аберкромби" рейдіне қатысты. LCA партияны тасымалдады. Бұл рейд жаңа LCS-тің алғашқы операциялық қолданылуын белгіледі. Рейд 19 сәуір түнінде басталды, LCA-ны MGB сүйреп әкелді. Жоспар бойынша, топ MGB-да француз жағалауынан 2 миль (3 км) қашықтықта жүріп, содан кейін LCA-ға қонуға ауысу көзделген. Жоғары толқындар мен күшті желдің салдарынан LCA 211 суға батып, екі теңізші қаза болды, сондықтан рейд тоқтатылды. Екі күннен кейін теңіз тынышталғанда шабуыл қайта басталды, бірақ су тасқыны, ай және қараңғылықтың ең қолайлы кезеңі өткен еді. Рейд үйлестірілмеген болып кетті, командалық қызметкерлер жағаға шығып, өздерінің міндеттерін орындаған кезде, тұрақты жаяу әскері бар қайықтар жоғалып кетті. Көп ұзамай MGB неміс торпедолық қайығына (E Boat) атыс ашты. LCA-дағы армия офицерлері кеңесіп, кемеден түсірмеуге шешім қабылдады. LCS-дегі жоғары теңіз офицерінің компасы бұзылып, флотилия лейтенант Грумның армиялық компасымен ғана Англияға оралды.
Мадагаскар
1942 жылдың басында жапон әскерлерінің қарқынды ілгерілеуіне жауап ретінде, 5 мамырда Виши Франциясының Мадагаскар колониясына шабуыл жасау мақсатында "Темір қорған" операциясы үшін біріккен операциялардың десанттық қайықтары Индия мұхитына жіберілді. Шабуылдан кейін қайықтар Үндістан мен Бирмаға жіберу жоспарланған. Алғашқы мақсат – Диего-Суарес теңіз базасы еді. Бұл бейіштің кіреберісі шығысқа қарап, артиллериялық батареялармен жақсы қорғалған, бірақ Диего-Суаресті солтүстік-батыс жағалаудағы Курье шығанағы мен Амбарарата шығанағындағы жақсы десант түсіру жағажайларынан кең жер бөліп тұрды. Бірлескен жоспарлаушылар тікелей шабуылға қарағанда осы батыс жағалауларын таңдады. Бұл шешім LCA қайықтарының қолданылуына айқын әсер етті. Батыс бағытының артықшылықтарына қарамастан, LCA және басқа да кемелер тас, рифтер мен миналарға қарсы күресуге мәжбүр болды.
Диего Суарес
"Темір қамал" Ұлыбританияның соғыстағы ең ұзақ қашықтықтағы десанттық операциясы болды. Десанттық кемелерге 14 LCA-мен HMS Winchester Castle LSI, әрқайсысында 6 LCA-мен HMS Royal Ulsterman, Keren және Karanja, LCP-мен Sobieski, 15 LCM (Mk. 1) танктер мен басқа да техниканы түсіру үшін RFA Derwentdale, және әлемдегі алғашқы операциялық LST – HMS Bachaquero кірді. 4 мамыр күні кешкі ас пен түнгі жарық аралығында тропикалық ыстық пен LCA дайындау шуынан көбісі ұйықтамады. LSI кемелерінің палубаларында түрлі жабдықтар LCA-ға тиеліп жатты. Десанттық кемелердің негізгі кемелерден Курьери шығанағы мен Амбарарата шығанағындағы десанттық жағажайларға дейін ұзақ сапарлары болғандықтан, десанттық кемелердің экипаждары 4/5 мамырда түн ортасында таңғы ас ішті. Сағат 02:00-де конвой сыртқы тіреуіш жерге жетті, ал мина тазартушылар негізгі тіреуіш жерге дейінгі 8 мильдік (13 км) жолақты тазартып жатты. Бес қараңғы LSI жағалауға қарай баяу жылдамдықпен, тізбек құрап жүрді. Шабуыл жасаушы әскерлер өздеріне бекітілген жолақтарда взводтар бойынша жиналып, LCA-ға көтерілді. Барлық шабуылдық кемелерді су сызығынан 2 метрден төмен түсіруге бұйрық берілді. Кемелердің электр жетегі бұл жұмысты орындады, әскерлер (және LCM жағдайында техника) кемеде болғанда. Әрбір LSI алдындағы ең жақын кеменің силуэтін ғана көре алды, конвой жасырын түрде алға жылжып бара жатқанда. Тазартылған арнаны көрсететін навигациялық шамдар пайда болды. Түн тыныш болды, тек кемелердің қозғалтқыштарының төменгі гулы, судың қозғалысы және екі минаның жарылысы (біреуі сағат 03:00-де, екіншісі 03:15-те) ғана естілді. 04:30-да Royal Ulsterman-ның LCA 15 метрлік тік жардың түбіне қонды, содан кейін командалар екі Виши гарнизонына толыққанды күтпеген шабуыл жасап, оларды басып алды. Курьери шығанағындағы десанттық жерлер Қызыл Солтүстік, Қызыл Орталық, Қызыл Оңтүстік деп белгіленді, және No. 5 командасымен қатар LCA Шығыс Ланкашир полкінің ротасын да түсірді. Корветтердің шағын тобы LCA-ны Амбарарата шығанағындағы десанттық жағажайларға жеткізді, миналарды тазартып, жартастар арасынан қауіпсіз өтуді белгілеу үшін навигациялық шамдарды орнатты, бұл флотилияларға 29-бригаданы жарақатсыз қонуға мүмкіндік берді. Бірақ сол кезде ешкім ауа райы жақсарғанша операцияны кейінге қалдыруды ойламады. Сондықтан LCA кемеден жағаға жиі және ұзақ сапарлар жасауға мәжбүр болды, теңіз жағдайы нашарлаған сайын, жабдықтар мен күштерді жеткізу үшін. Бастапқыда, Бірлескен жоспарлаушылар "Темір қамал" операциясын Диего Суаресді басып алумен шектеді, содан кейін LCA және басқа да десанттық күштер Үндістанға жол тартатын. Әскери-теңіз базасы британдықтардың бақылауында болғандықтан, 16 мамырда Әскери-теңіз министрлігі Мадагаскардағы одан әрі операцияларды тоқтату туралы бұйрық берді. "Темір қамал" үшін жиналған кемелер мен қайықтар басқа маңызды міндеттерге жіберілді. Алайда, Оңтүстік Африка премьер-министрі Сматс Мадагаскардың басқа порттарын басып алуды талап етті. Бұл, Вишинің күресуге шешім қабылдауымен бірге, LCA-ны қыркүйек айының соңына дейін Мадагаскарда ұстады.
Маджунга, Морондава және Носси-Бе
10 қыркүйекте LCA 29-бригаданың алдыңғы қатарлы бөлімдерін Мадагаскардың солтүстік-батысындағы Маджунгаға түсірді, жаңбырлы маусым басталар алдында шабуылдық операцияларды қайта бастау үшін. Көрсетілген уақыт таңнан бұрын болуға тиіс болғанмен, бірнеше десанттық қайықтар істен шықты. Десант күндіз, қараңғылықтың жасырындығы болмағанда жүзеге асырылды. Десанттық қайықтарға пулеметтерден оқ атыла бастағанда, қолдау кемелері жағалауға оқ атып, шабуылдаушы әскерлерге қолдау көрсетті, олар кемежайға шабуыл жасағанда жарақат алды. Мадагаскар операциясы барысында LCA конструкциясының көлік және жабдықтау мақсатында тиімді емес екені анықталды, сондықтан келесі экспедицияларға көбірек LCM және LCV бөлінді. Мадагаскар қыркүйекте капитуляциялағанға дейін LCA қайықтары кампания кезінде қосымша десанттарда қолданылды.
Диеппе
Алпыс LCA тамыз айында Диппедегі «Юбилей» операциясына қатысып, 2-ші канадтық жаяу әскер дивизиясының шабуыл жасаған тобын, Корольдік теңіз жаяу әскерінің «Коммандо» бөлімін және No. 4 «Коммандо» тобын тасыды. Сегіз LCS(M)(Mk I) кемесі де оттық қолдау көрсетуге қатысты. Бұл ірі шабуылдың жоспары күштердің екі толқынға дейін жағалауда қалып, түн батқанға дейін толқын көтерілгенде қайта кемеге мінуді көздеген. Операция батыстан шығысқа қарай «Қызғылт», «Жасыл», «Ақ», «Қызыл», «Көк» және «Сары» деп аталған жағажайларға шабуылдарды қамтыды. Диппеге дейін LCA кемелері шағын топтарда ғана қолданылған. Диппе шабуылына қатысты әскери-теңіз жоспарының «Операция жоспары» (JNO 1) бөлігі, LCA және басқа да кішігірім десанттық кемелерді қамтитын, бұрынғы бірлескен операциялар жоспарынан гөрі әлдеқайда күрделі болды. Бұрынғы ірі шабуылдарда кеме басқарушылары қараңғыда жол тауып, дұрыс жағажайды анықтау үшін көп уақыт жұмсаған. Енді әртүрлі типтегі десанттық кемелердің көптеген флотилиялары өз іс-қимылдарын үйлестіруі керек болды. Диппе шабуылына дейін жасалған көптеген жаттығулар мен десанттық оқулар жаяу әскерді ғана дайындаумен шектелмей, десанттық флотилиялардың экипаждарын сынауға да бағытталған. Бұл қажет болды, өйткені LCA тәжірибесі бар офицерлер мен теңізшілер операциядан кейін бос қалмай, тез арада әскери-теңіз күштеріндегі басқа да маңызды міндеттерге жіберілді. Бұл ауқымды шабуыл үшін көбірек дайын экипаждар мен флотилияларды үйлестіру қажет болды. Бар болған тәжірибелі LCA экипаждары RNVR жинаған ондаған жаңа теңізшілермен толықтырылды. Олар жағажайға қалай жақындасуды, жағаға қалай қондыруды, әскерді қалай түсіруді, жағадан қалай шығуды және қажет болған жағдайда бірден қайта оралуға дайын күйде жағалаудан қалай алыстауды үйренуі керек еді. Жоспар бойынша, 2-ші дивизияның әскері таң атқанға дейін жағалауға түсуі керек еді. Десанттық кемелердің түсу орны жағалаудан 16 шақырым қашықтықта болды. Бұл да қосымша қиындық тудырды, өйткені теңіз жоспарлаушылары флотилиялардың соқтығысу қаупін болдырмауды, олардың араласып, шатасуын алдын алуды қалады. Сондықтан, ішкі жағажайлар үшін нөлдік сағат сыртқы жағажайларға қарағанда жарты сағатқа кешіккені жөн болды. Сағат 03:00-де LCA кемелері десанттық кемелерден түсірілуі тиіс еді. LCA кемелері түсірілгеннен кейін кемелер Англияға қайтатын. LCA кемелері жағалауға екі сағаттық сапар жасауға тиіс болды. 19 тамызда теңіз суының қараңғылығы 04:31-де, күн шығуы 05:50-де болды. Төрт сыртқы жағажайға шабуыл 04:50-де, ал LCA-ның екі ішкі флотилиясы жарты сағаттан кейін жағалауға түсуі керек еді. Әскерлерін түсіргеннен кейін LCA кемелері, сондай-ақ басқа десанттық кемелермен бірге жағалаудан бірнеше шақырым қашықтықтағы түтінмен қоршалған «кеме тобы» деп аталатын аймаққа кетуі керек еді. Мұнда десанттық кемелер операция аяқталғанда шабуыл жасаған күштерді қайтадан мінгізуге бұйрық күтетін еді. LCA кемелері өздігінен қайта оралуға тиіс болды. Жоспарға қарамастан, шабуыл тез арада дұрыс бағытта жүрмеді. 03:47-де, француз жағалауынан шамамен жеті шақырым қашықтықта, 1-ші және 24-ші флотилиялар (LCP(L)), RCNVR экипажымен бірге No. 3 «Коммандо» тобын тасыған кемелер, неміс қарулы траулерлерінен атылған жарық снарядтарымен жарықтандырылды. Күтпеген жағдай туды.
Қызметтегі соңғы жылдары
Германия Федеративтік Республикасының Әскери-теңіз күштерінің алғашқы десанттық қайықтары 1958 жылғы қазан айында Ұлыбританиядан алынған 10 LCA болды. Бұл қайықтар неміс теңізшілері тарапынан жақсы сапалы деп есептелді, оларға пулемет орнатылып, 25 әскер тасымалдайтын. Құнды болғанына қарамастан, олар сол кездегі тактикалық жоспарлар үшін тым кішкентай болды және шамамен 1967 жылы қызметтен шығарылды. Корольдік теңіз күштерінің LCA-ны соңғы рет қолдануы 1967 жылы Адендегі операцияларды қолдаған кезде болған болуы мүмкін; бір LCA британдық қызметкерлерді Аденнен эвакуациялау үшін соңғы қайық болды.