Фрэнсис Барриер Уильямс: Американдық педагог, қоғам қайырмашы және белсендісі
Fannie Barrier Williams
Фрэнсис Барриер Уильямс (1855-1944) – американдық педагог, азаматтық құқықтар қозғалысының белсендісі, алғашқы қара нәсілді әйел, Чикаго әйелдер клубына қабылданған. Тарих, білім беру, музыка.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық педагог және белсенді (1855–1944)
American educator and activist (1855–1944)
Фрэнсис Барьер Уильямс (12 ақпан 1855 – 4 наурыз 1944) – американдық педагог, азаматтық және әйелдер құқықтары үшін күрескен белсенді, Чикаго әйелдер клубына мүше болған алғашқы афроамерикандық әйел. Ол 1893 жылы Дүниежүзілік Колумбия көрмесі Бақылау кеңесінде афроамерикандықтардың ресми түрде өкілдік етуіне қол жеткізуге жасаған күш-жігерімен танымал болды. Ол сонымен қатар музыкант, портрет суретшісі және шетел тілдерін оқыған.
Frances Barrier Williams (February 12, 1855 – March 4, 1944) was an American educator, civil rights, and women's rights activist, and the first black woman to gain membership to the Chicago Woman's Club. She became well known for her efforts to have black people officially represented on the Board of Control of the World's Columbian Exposition in 1893. She was also a musician, a portraitist and studied foreign languages.
Ерте өмір
Франсис (Фанни) Барьер 1855 жылдың 12 ақпанында Энтони мен Харриет Барьердің үш баласының ең кішісі ретінде дүниеге келді. Оның әкесі Пенсильванияда туып, бала кезінде Брокпортқа (Нью-Йорк штаты) көшіп келді. Ол өзінің француз тегінен екенін айтқан. Ол бастапқыда шаштараз болып жұмыс істеді, кейін көмір сатумен айналысты. Оның анасы Нью-Йорк штатының Чененго округіндегі Шербурн деген кішкентай елді мекенде туған. Олар Брокпортта үйленді, онда ол кезде сирек кездесетін қара нәсілді отбасылардың бірі болды. Оның отбасы әкесі жылжымайтын мүлік жинап, табысты бизнес ашқандықтан, ерекше жағдайда өмір сүрді. Барьер ақ нәсілді элитамен тығыз байланыста болды, бірақ елдің басқа аймақтарында кең таралған тікелей кемсітушілікке ұшырамады. Барьер және оның бауырлары Элла мен Джордж ескі Брокпорт Колледжінің "бастауыш бөлімінде" немесе кампустық мектебінде оқыды. Содан кейін Фанни Барьер мектептің жаңа нысаны – Брокпорт Мемлекеттік Педагогиялық Мекемесінде (қазір Брокпорттағы SUNY колледжі) оқуын жалғастырды және 1870 жылы алғашқы афроамерикандық түлек атанды.
Frances (Fannie) Barrier was born on February 12, 1855, the youngest of three children born to Anthony and Harriet Barrier. Her father, born in Pennsylvania, came to Brockport, New York, as a child. He claimed to be partially of French descent. He worked as a barber and later became a coal dealer. Her mother was born in Sherburne, a small community in Chenango County, New York, The couple married in Brockport, where they were one of just a few black families in town. Her family was part of a privileged class since her father had built a solid real estate portfolio, and owned a profitable business. Barrier had intimate contact with the white elite, without suffering any kind of direct discrimination that was prominent elsewhere in the country. Barrier and her siblings, Ella and George, attended the "primary department" or campus school of the old Brockport Collegiate Institute. After that, Fannie Barrier continued on in the school's new incarnation as the Brockport State Normal School (now SUNY College at Brockport), and was the first African American to graduate in 1870.
Әлеуметтік белсенділік және қайырымдылық
Барьер Уильямс және оның күйеуі Сэмюэл Лэйн Уильямс қара түсті орталық батыстың аристократиясының құрамына кірді және жергілікті қоғамдық белсенділер мен реформаторлардың қатарында белсенділік танытты. Чикагоның қара элитасы екі ерекше топтан тұрды: көбі Оңтүстіктің қатыгездік атмосферасынан қашу үшін Чикагоға көшіп келген ескі буын және жаңа буын. Бірлесіп, олар "Қара 400" деп белгілі болды. Ол Мэри Джонспен бірге әйелдер тобын басқарды, ол оның кеңесшісі және досы болды. Оларды "Мәдениетті қара әйелдер" деп атады, бірақ ол 1896 жылы ғана мүшелікке қабылданды. Барьер Уильямс және оның күйеуі Хайд Парктегі түсті сайлаушылардың республикалық клубында және түсті Тафт лигасының жұмысына атсалысты. Ол сондай-ақ Филис Уитлидің қыздар үйін құруға зор үлес қосты. Ол сырттай жақсарғандай болды, бірақ денсаулығы нашарлағандықтан, бес жылдан кейін өсиетнамасын жазды. Ол көбінесе қамқорлық көрсеткен адамдарды және оның белсенділігін қолдаған ұйымдарды өзінің мүлігі мен меншігінің мұрагерлері етіп тағайындады.
Barrier Williams and her husband Samuel Laing Williams were part of the Black midwestern aristocracy, and became active among local community activists and reformers. Chicago's black elite included two distinct groups, the old guard, many of whom migrated to Chicago to escape the oppressive climate of the South, and the new generation. Combined, they were known as the "Black 400." and she led the women's group alongside Mary Jones, who was a mentor and friend to her. They were known as the "Cultured Negro Ladies." but she was finally inducted as a member in 1896. Barrier Williams and her husband worked for the Hyde Park Colored Voters Republican Club and the Colored Taft League. She was also instrumental in the creation of the Phyllis Wheatley Home for Girls. She seemingly recovered but due to her declining health, she wrote her will and last testament five years later. She named people she generally cared for and the organizations where people had embraced her activism as the beneficiaries of her estate and possessions.
Өлім және мұра
1944 жылдың 4 наурызында ұзақ аурудан кейін қайтыс болды. Ол 1944 жылдың 14 наурызында сағат 14:00-де Брокпорт зиратында жерленді. Одан кейін оның әпкесі Элла Д. Барьер бір жылдан соң қайтыс болды. 2014 жылы Брокпорттағы SUNY колледжі оның құрметіне Фанни Барриер Уильямс Батыл әйелдер стипендиясын тағайындады. Бұл стипендия 3.0 немесе одан жоғары GPA көрсеткен студенттерге беріледі, талаптардың бірі – әлеуметтік әділетке деген ұмтылысын көрсететін эссе жазу. 2022 жылы оқу орны Либералды өнерлер ғимаратын оның есімімен атады, қазір ол Фанни Барриер Уильямс Либералды өнерлер ғимараты деп аталады. Брокпорт ауылы 2022 жылдың 6 қазанын Фанни Барриер Уильямс күні деп жариялады.
On March 4, 1944, she died after a long illness. She was buried at the Brockport Cemetery on March 14, 1944, at 2pm. She was survived by her sister, Ella D. Barrier, who died a year later. In 2014, SUNY College at Brockport named the Fannie Barrier Williams Women of Courage Scholarship after her. It is awarded to students with a 3.0 or higher GPA, and the requirements include an essay of their commitment to social justice. In 2022, the school renamed their Liberal Arts Building in honor of her, it now being named the Fannie Barrier Williams Liberal Arts Building. The village of Brockport has also designated October 6, 2022, as Fannie Barrier Williams Day.
Жарияланымдар
Фанни Барриер Уильямс, "Солтүстік негрдің автобиографиясы", The Independent, том LVII, № 2002, 1904 жылдың 14 шілдесі. Фанни Барриер Уильямс, "Көп күндерден кейін: Рождестволық әңгіме". "Африкалық американдық Рождество әңгімелерінің қазынасы", Бетти Коллиер Томас редакциясымен. Нью-Йорк: Генри Холт және компания, 1997. Алғаш рет The Colored American Magazine 6, № 2 (1902 жылғы желтоқсан): 140–153 беттерде жарияланды. Фанни Барриер Уильямс, "Жаңа түсті әйел": Фанни Барриер Уильямстың 1893–1918 жылдарға арналған жинақталған жазбалары. ДеКалб, Иллинойс: Солтүстік Иллинойс университетінің баспасы, 2002.
Fannie Barrier Williams, "A Northern Negro's Autobiography", The Independent, vol. LVII, No. 2002, July 14, 1904. Fannie Barrier Williams, "After Many Days: A Christmas Story." In A Treasury of African American Christmas Stories, ed. Bettye Collier Thomas. New York: Henry Holt and Company, 1997. Originally published in The Colored American Magazine 6, no. 2 (December 1902): 140–153. Fannie Barrier Williams, The New Woman of Color: The Collected Writings of Fannie Barrier Williams 1893–1918. DeKalb, IL: Northern Illinois University Press, 2002.