Кіріспе

Британдық әнші Уильям Хеддл Нэш (14 маусым 1894 – 14 тамыз 1961) – опера және ораторияларда өнер көрсеткен ағылшын лирикалық тенор. Ол көптеген жазбалар жасады, олар әлі күнге дейін CD-де қолжетімді. Нэштің дауысы "tenore di grazia" деп аталатын жеңіл тенор класына жатады. Сыншы Дж. Б. Стин оны "сол кезде де, қазір де теңдесі жоқ, ағылшын лирикалық тенорының ең көрнекті өкілі" деп атады. Ол Моцарт, Верди, Вагнер және Пуччини операларындағы тенорлық рөлдерді Патшалық опера театрында және Глиндеборн фестивалінде орындады. Оның опералық мансабы 1924 жылдан 1958 жылға дейін жалғасты. Концерттік әнші ретінде Нэш ораториядағы өнерлерімен, әсіресе Эльгардың "Геронтийдің арманы" атты туындыдағы бас рөлімен танымал болды. Ол 1945 жылы осы шығарманы алғаш рет граммофонға жаздырды.

Алғашқы жылдар

Нэш 1894 жылғы 14 маусымда Оңтүстік Лондонның Депфорд ауданында, шебер құрылысшы Уильям Нэштің және оның әйелі Харриет Эмма Каррдың ұлы болып дүниеге келді. Отбасы музыкаға бейім болған, ал үйде Энрико Карузоның граммофон жазбасын тыңдағаннан кейін Нэш Блэкхид музыка консерваториясына стипендия алуға өтініш жасады. Ол қабылданды, бірақ бір аптадан соң Бірінші дүниежүзілік соғыс басталды. Нэш әскерге қосылып, Францияда, Салоникада, Мысырда және Палестинада қызмет етті. Блэкхид стипендиясы соғыс аяқталғанға дейін сақталды; Нэш қайтып келген соң оны пайдаланды. Ол концерттік және ораториялық жұмыстарда тәжірибе алды, содан кейін Подрекка мен Феодораның итальяндық марионеткаларымен ән айту ұсынысын қабылдады. Ол Скала және Колизей театрларының оркестр шұңқырында жасырын тұрып, көптеген итальяндық операларда тенорлық партияларды орындады, ал сахнада қуыршақтар қимыл-қозғалысты бейнеледі. Боргаттимен сабақ алған кезде, 1924 жылы Миландағы Каркано театрында опералық дебютін жасады. Ол Россинидің «Сивильяның шаштаразы» операсында ауырып қалған тенордың орнына Альмавива рөлін орындады. Бұл үлкен жетістік болды. Турин, Болонья және Генуяда ән салғаннан кейін, Нэш 1925 жылы әйелімен бірге Англияға оралды. Ол итальяндық стильде ән айтуды қалыптастырды, ол онымен бірге қалды: оның барлық әнін Вердидің шығармасы сияқты орындағаны айтылды. Ол Олд Вик театрында «Регимент қызында» Тонио, «Фаустта» Пинкертон, «Мадам Баттерфляйда» және «Сыйқырлы флейтада» Тамино рөлдерін ойнады. Олд Вик маусымы аяқталғаннан кейін Британдық Ұлттық Опера Компаниясына қосылып, Лондон маусымынан кейін компаниямен гастрольдік сапарға шықты. Оның рөлдеріне Альмавива, Фальстаффтағы Фентон, «Кавалерия рустикасындағы» Туриду, «Ромео мен Джульеттадағы» Ромео, Маноннан Де Гриу және «Нюрнберг шебер әншілеріндегі» Дэвид кірді. Нэштің репертуарында жиырма төрт опера болды және ол ағылшын, француз, неміс және итальян тілдерінде еркін ән шырқады. Ол Ковент-Гардендегі халықаралық маусымда «Нюрнберг шебер әншілерінде» Дэвидті орындаған алғашқы ағылшын екенімен мақтанды. Нэш жеңіл музыкалық сахналық туындыларда да өнер көрсетті, 1932 жылы Карл Миллокердің «Дюбарри» және 1945 жылы Эдвард Германның «Merrie England» операларында ойнады. Соғыс кезінде Нэш Карл Роза опера компаниясымен гастрольде болды, көбінесе австралиялық сопрано Джоан Хаммондпен бірге ән шырқады. Оның рөлдеріне Фауст, Пинкертон және Родольфо кірді. Соғыс уақытындағы жабылудан кейін Корольдік опера театры қайта ашылғаннан кейін Нэш Де Гриу мен Дэвидті орындады. Ковент-Гардендегі соңғы өнері 1948 жылғы сәуірде «Нюрнберг шебер әншілерінде» болды.

Ораторио және кейінгі мансабы

Нэштің мансабы операмен шектелмеді; ол көптеген ән кештерін өткізді, радиохабарлар берді және бүкіл Ұлыбританияда концерттер мен ораториялық қойылымдарда өнер көрсетті. Нэштің 1945 жылы Малкольм Саргентпен бірге жазған «Геронтиус» туындысын көптеген сыншылар әлі күнге дейін теңдесі жоқ деп санайды. Нэш «Мессияда» және басқа ораторияларда үнемі ән шырқады. 1938 жылы ол Ральф Вон Уильямс таңдаған 16 әншінің бірі болды, ол Сэр Генри Вудқа арналған «Музыкаға серенада» орындады. Бұл туынды көп ұзамай сол 16 әншімен бірге жазылды. Бұл тарихи орындалу CD қайта шығарылымдарында тыңдауға болады. Өмірінің соңғы жылдарында Нэш Корольдік музыка колледжінде ән салу профессоры болып тағайындалды. Өпке рагынан қайтыс болғанға дейін бірнеше ай бұрын, 1961 жылдың 14 тамызында ол соңғы «Мессиясында» ән шырқады. Оның Чизлхерст зиратындағы қабір тасына «Геронтийдің арманы» екінші бөлігінің бастапқы сөздері ойылып жазылған: «Мен ұйықтап кеттім, енді сергіп жаңардым».

Жазбалар

Нештің көптеген жазбалары компакт-дискіде қайта жарық көрді. Ол алғашқы жазбаларын 1920-шы жылдардың соңы мен 1930-шы жылдардың басында Columbia Records үшін жасады. Олардың көп бөлігі опералық туындылар болды, ішінде "Солдат флейтасы", "Дон Джованни", "Иль барбиере ди Сивилья", Лехардың "Фридерика", "Жепта", "Лелисир д'аморе" және "Риголетто" ариялары, сондай-ақ бірнеше ағылшын әндері мен балладалары. 1932 жылы Columbia-да жазылған Бизенің "La jolie fille de Perth" серенадасы, ағылшын тілінде орындалған, бестселлерге айналып, оның туған жерінде бұрын көп танылмаған музыканы ең танымал етті. 1927 жылы ол британдық Ұлттық операсының күштерімен Леонкаваллоның "Паглиаччи" және Масканьидің "Кавальерия рустикана" операларының толық ағылшын тіліндегі нұсқаларын жазуға қатысты. 1935 жылы ол Бичемнің дирижерлігімен Пуччинидің "Богема" операсының IV актісін толық жазды. Неш 1953 жылы шыққан Бичемнің "Мессия" операсының алғашқы LP-жазуында тенор болды. "Граммофон" журналында жазылған: "Оны көбінесе лирикалық тенор ретінде есте сақтағандар Юда Макабейден жазылған "Дабыл қағыңыз" әніне көңіл бөлсе, ол күшті ән екенін байқайды."

Өмірбаяндары

Аллен, Элеонора (2010) Хеддл Нэш: Толқындарға қарсы ән. "Юбилей үйі" баспасы.