Кіріспе

Сент-Силвестр шіркеуі – Хелен көлінің 53А бөлімінде орналасқан Ред-Рок үнді тайпасының иезуит миссиясы. Ол 1852 жылы құрылған, ал жергілікті халық оны Опу ган асин (құбыр тасы) деп атайды. Алғашқы қасирет 1852 жылғы 29 ақпанда Гудзон шығанағындағы сарайда өткізілді. Әке Д. Дюранкетт (Waiashtestkang – Жарық сыйлайды) жергілікті үндістермен бірге шіркеу салынған жерді таңдады. Иезуит бауырлары осы шіркеуді Нипигон көліндегі Гулл-Бей, Уайт-Сэнд, Нипигон үйі, Гранд-Бей және МакИнтре шығанағындағы иезуит миссияларына барар жолдағы демалыс орны ретінде пайдалану үшін су жолы бойында салуға шешім қабылдады.

Тарих

Дюранкет 1875 жылы миссионерлік шіркеуді салуды бастады; ол 1877 жылы аяқталды. Шіркеуге іргелес тұрғын үй (Пасторлық үй) 1878 жылы Джозеф Хеберт (Натайнабоу – жетекші) салған. Шіркеу жақын жердегі орманнан кесілген қашаудан салынған. Жұмысты жергілікті халық пен дін қызметкері, сондай-ақ уақытын жұмсауға дайын болғандар жасаған. Осымен бірге, сол кезде қола қоңырау шаңырағы да орнатылды. Қоңырауды Пармешендегі француз-оджибве тері саудагері Луи Денис Деларондтың отбасы сыйға тартқан. Деларонде 1865 жылы Саулт-Сент-Мариде қайтыс болды. Ескі зираттағы алғашқы жерлеу 1880 жылдың 3 қазанында болған. Крестті 1880 жылдың 7 қазанында Джозеф Спехт дін қызметкері бата берді. 2021 жылғы мәліметтер бойынша, шіркеу Нипигондағы Құдіретті Марияның Жариялану шіркеуінің миссиясы болып саналады және жазда әлі де пайдаланылуда. Ол Тундер-Бэй епархиясының құрамына кіреді.