Кіріспе

Уильям Алойсиус Барретт (14 тамыз 1896 – 12 сәуір 1976) – американдық заңгер, саясаткер және Демократиялық партия мүшесі. Ол 1945 жылдан 1947 жылға дейін және 1949 жылдан өмірінің соңына дейін, 1976 жылға дейін Пенсильвания штатының Оңтүстік Филадельфиядағы 1-ші сайлау округін АҚШ Өкілдер палатасында өкілдік етті.

Ерте өмір

Уильям Алойсиус Барретт 1896 жылдың 14 тамызында Пенсильвания штатының Филадельфия қаласында ирланд иммигранттарының ұлы болып дүниеге келді. Оның он үш бауыр-қарындасы болды, әкесі екі жасында қайтыс болғандықтан анасы отбасын асырау үшін еден жууға мәжбүр болды. Барретт бастапқыда Томас Парохиалдық мектебінде оқыды, бірақ отбасын қолдау үшін оқуын тастап, жұмыс іздеді. Көп ұзамай ол Атлантик мұнай өңдеу компаниясының Пойнт-Бриз зауытында қазандық жасаушы және дәнекерлеуші шәкірті болып жұмысқа орналасты және өмірінің соңына дейін қазандық жасаушылар кәсіподағының мүшелік куәлігін сақтап жүрді. Кейіннен ол білімін жалғастырып, Филадельфиядағы Браун дайындық мектебі мен Сент-Джозеф колледжінде оқыды. Содан кейін Нью-Джерси штатының Камден қаласындағы Оңтүстік Джерси құқық мектебінде заң білімін алды, бірақ ол ең табысты кәсіп – тапромды басқару болды. Барретт өзінен екі жас кіші Роза Тимминсқа үйленді, олардың төрт баласы болды: Джон (1921), Уильям кіші (1923), Роза (1924) және Гертруда (1925). Оның әйелі Роза 1964 жылы қайтыс болды. Барретт 1976 жылы қайтыс болған кезде оның он бес немересі болды. Саясатқа алғаш қадамы басқанда Барретт Филадельфияның сауда бағалаушылар кеңесінде және Демократиялық қалалық комитетінде қызмет етті, бірақ 1935 және 1939 жылдары Филадельфия қалалық кеңесіне өтуге екі рет тырысып сәтсіз аяқтады. Алайда Барретт табандылық танытып, Конгрессмен Джеймс П. МакГранеридің заңнамалық көмекшісі болып жұмыс істеді, МакГранери 1943 жылы бас прокурордың көмекшісі болу үшін отставкаға шыққанға дейін. Барретт 1944 жылғы қаңтарда МакГранери орнына өткізілген арнайы сайлауға қатысты, бірақ республикашыл Джозеф М. Праттке жеңілді.

Конгресс

Барретт сол жылдың қарашасында өткен сайлауда тағы да Конгресске үміткер болды, қазіргі республикашыл Джеймс А. Галлахерді жеңіп, бірақ екі жылдан кейін республикашылдардың Конгрессті басып алуы кезінде оған жеңіліске ұшырады. Жоғалғанына қарамастан, Барретт Конгресске қайта оралуға бел буды және 1948 жылдың қарашасында жеңіске жетті. Ол кейін 13 рет қайта сайланды. Палатада Барретт өзін либералды демократ ретінде тез танысты. Дегенмен, оның заң шығару мансабының шыңы 1965 жылы басталды, ол Банк, валюта және тұрғын үй комитетінің Тұрғын үй кіші комитетінің төрағасы болды. Жылжымайтын мүлік және тұрғын үй саласындағы тәжірибесі оған осы лауазымда ерекше табыс әкелді. Осы қызметінде Барретт 1965, 1968, 1969 және 1970 жылдардағы Тұрғын үй және қала құрылысы туралы заңдарды, 1970 жылғы Төтенше үй қаржыландыру туралы заңды, 1974 жылғы Тұрғын үй және қоғамдық даму туралы заңды және көптеген маңызды тұрғын үй заңнамаларын қабылдауға зор үлес қосты. Ол сондай-ақ 1970 жылғы Қорғасын бояумен уланудың алдын алу туралы заң мен 1973 жылғы Апаттарды алдын алу туралы заңды қабылдауда маңызды рөл атқарды. 1976 жылы қайтыс болған кезде ол Палатадағы ең беделді комитеттердің бірі – Банк, валюта және тұрғын үй комитетінің аға мүшесі болды. Пенсильвания штатының конгрессмені Уильям Дж. Грин: «Билл Барретт [Банк, валюта және тұрғын үй жөніндегі Тұрғын үй кіші комитетінің] төрағасы болған жылдары қабылдаған заңдары кез келген 10 конгрессмен үшін мақтан тұтатын мұра болар еді» деді. Барретт сондай-ақ азаматтық құқықтарды қызу қолдады және 1957, 1960, 1964 және 1968 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңдарға дауыс берді. Барретт 1973 жылғы қаңтарда Мартин Лютер Кингтің туған күнін мемлекеттік мереке ретінде белгілеу туралы заң жобасын енгізді, бұл мереке 1986 жылы алғаш рет ресми түрде тойланды. Католик дініне адал болғандықтан, Барретт абортқа қарсы болды және 1975 жылы оны заңсыз деп жариялаған конституциялық түзетуді ұсынды. Конгресстегі қызметі кезінде ол сайлаушыларына деген адалдығымен де танылды. Көптеген күндері Капитолий төбесінде жұмыс істегеннен кейін ол кешке сайлаушыларымен кездесу үшін Филадельфияға ұшып қайтатын, мұндайды тек ол ғана істеді. Флорида штатының конгрессмені Боб Сайкс Барретт туралы: «Оның сайлаушыларына қызмет етуге деген ынтасы теңдесі жоқ еді», - деді. «Өздері өкілдік ететін халық үшін одан да көп жұмыс істеген адамдарды санауға болады». 1974 жылы Барретке қарсы оппонент болған республикашыл Рассел У. Нигро өзінің жеңілісін Барретттің жылдар бойы сайлаушыларға жасаған жақсылықтарына байланыстырады. «Ол көптеген қарыздарды жинады», - деді Нигро Барретттің өлімінен кейін. «Бірінші округте Барретттің көмегімен өмір сүрген адамның туысы немесе жақын досы жоқ адамдарды көптеп кездестіру қиын». Бірақ Барретт өзі: «Мен мұны адамдарды жақсы көретінім үшін істеймін», - деді. Бірақ оның сайлаушыларға деген адалдығы кейде сынға ұшырады. Ральф Надердің Конгресс зерттеу тобы Барреттті провинциализм үшін сынады, оны өз округінің мүддесін ғана ойлап, мемлекеттік істерге немқұрайлы қараған «аудандық» деп сипаттады. Барретт олардың сипаттамасын қабылдап, «Мен кітапта айтылғандарға өте ризамын. Ол менің қызметімді ең дұрыс көрсетеді. Менің округімге осы керек. Мен қоғамдық өмірге қадам басқаннан бері осы қағиданы ұстанамын», - деді. Барретт Филадельфиядағы саяси ұйымын құрды. Жергілікті республикашылар оны жеңуге тырысты, бірақ ешқашан сәттілікке жетпеді, сондықтан Республикалық партияның «сайлаушылар тізімін қарап, оған қарсы тұруға батылы бар адамды табуға тырысуы» әзілге айналды. Барретттің өлімінен кейін, қарсылас палата жетекшісі Билл Блэк оның қаншалықты ықпалды болғанын түсіндіріп: «Менің көптеген республикашыл комитет мүшелерімнің Демократиялық партия арқылы жұмыс істегенін білгенде, Билл Барретттің саясатта неге алып болғанын түсіндім», - деді. 1972 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияда бір делегат Барреттті сенатор Джордж Макговернмен бірге Демократиялық вице-президенттікке кандидат ретінде қарастырды, бірақ Барретт бұл лауазымға ешқашан үміткер болған емес. Оның орнына Томас Иглтон ұсынылып, 1742 делегаттың дауысын алды. Барретттің биліктегі уақыты ұзарған сайын Оңтүстік Филадельфияның демографиялық жағдайы өзгерді. Ол қайтыс болған кезде оның үйі оның блогында ақ нәсілді отбасы тұрған жалғыз үй болды. Дегенмен, Барретт сайлаушылары арасында үлкен қолдауға ие болды және 1950 жылдан кейін қайта сайлауда 60%-дан төмен дауыс жинаған емес, кейде 70%-дан астам дауыс алды.

Өлім

Баррет 1976 жылғы 12 сәуірде 79 жасында Филадельфиядағы Филадельфия Әскери-теңіз ауруханасында пневмониядан қайтыс болды. Барреттің қазасынан кейін бірден Палатадағы әріптестері жоғары бағалады. Конгрессмен Роберт Джаймо Барретті "шынайы мейірімді, инабатты және жақсы ниетті, басқалардың сезімдеріне құрметпен қарап, адамдардың жақсылығына сенетін" деді, ал Миннесота сенаторы және бұрынғы вице-президент Хьюберт Х. Хамфри да Барреттің қызметін жоғары бағалап, "Өкілдер палатасы – және шын мәнінде бүкіл Конгресс – ең көрнекті мүшелерінің бірінен айырылды" деді. Палата спикері Карл Альберт те Барреттің еңбегін жоғары бағалап, "Бұл халыққа адал және жанкешті қызмет еткен адам үшін ешқандай мәселе тым ұсақ немесе шешуге қиын болған емес" деді. Барреттің жерлеу рәсімі 1976 жылғы 14 сәуірде Филадельфиядағы Әулие Петр мен Пауыл кафедральдық соборында өтті. Ол Йедон қаласындағы (Пенсильвания штаты) Қасиетті Крест зиратында жерленді. Қайтыс болған кезде Баррет қайта сайлануға ниетті екенін жариялаған еді. Ол қайтыс болғаннан кейін 15 күн өткен соң Филадельфиялық сайлаушылар оны қайтыс болғаннан кейін қайтадан кандидат етіп ұсынды. Оның орнына штат өкілі Оззи Майерс сайлау бюллетеніне енгізілді.