Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
General Electric/Allison J33 – американдық центробегтік ағынды реактивті қозғалтқыш, General Electric J31-дің жетілдірілген нұсқасы, едәуір үлкен итермелеуді қамтамасыз ету үшін үлкейтілді, бастапқыда және соңында, ал су-спирт қоспасын шашырату арқылы төмен биіктікте қосымша итермелеуге жетеді.
The General Electric/Allison J33 is an American centrifugal flow jet engine, a development of the General Electric J31, enlarged to produce significantly greater thrust, starting at and ending at with an additional low altitude boost to with water alcohol injection.
Даму
J33 бастапқыда General Electric компаниясы екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Франк Уиттлдің жобалары бойынша жасаған жұмысының жалғасы ретінде әзірлеген. Олардың алғашқы қозғалтқышы General Electric I A деп аталды, бірақ оны АҚШ өндірісіне бейімдеу және итермелеуді арттыру үшін үлкен өзгерістерден кейін ол 1942 жылы I 16 ретінде шектеулі өндірісті бастады, мұндағы 16 – оның итермелеу күшін көрсетеді. J31 ретінде толық өндіріс Америка Құрама Штаттарының Әскери-әуе күштері барлық қозғалтқыш жобаларына ортақ атау енгізген кезде басталды. I-16 машинасымен бірге GE компаниясы I-40 деп аталатын кеңейтілген нұсқасын жасау жұмыстарын бастады. Аты айтқандай, қозғалтқыш көбірек қуат беру үшін жобаланған. I 16 мен I 40 арасындағы негізгі айырмашылық – жанар-жағар майды күйдіру жүйесі: I 16-да 10 кері ағынды камера болса, I 40-да 14 тікелей ағынды камера болды. Даму циклі өте жылдам болды. Жобалау жұмыстары 1943 жылдың ортасында басталды және алғашқы прототип 1944 жылдың 13 қаңтарында статикалық сынақтан өтті. Lockheed сол кезде XP 80 жобасының ортасында болды, бастапқыда олардың дизайнын АҚШ-та шығарылған Хальфорд H 1 нұсқасымен қамтамасыз етуді көздеді. H 1 өндірісі Allis Chalmers компаниясында кешіктірілді, ал I 40 өнімділікті күрт жақсартатын болғандықтан, прототиптерді I 40 қозғалтқыштарымен жарақтандыру жоспарланды. I 40, I 16 қуатты P 59 ұшағына қарағанда, I 40 қуатты P 80 ұшағы АҚШ-тың алғашқы реактивті ұшағы ретінде таңдалғандықтан, USAAF жоспарлары үшін маңызды болды. 1945 жылы қозғалтқышты өндіруге лицензия General Electric компаниясына емес, Allison компаниясына берілді. Allison, негізінен соғыс уақытындағы мемлекеттік зауыттарда жұмыс істеп, қозғалтқышты тез әрі арзан өндіре алды. Өндіріс желілері жабылған кезде Allison 6600-нан астам J33 және General Electric 300-ге жуық (көбінесе алғашқы партиялар) қозғалтқыш жасады. 1958 жылы, артық J33 қозғалтқыштары 200 теңіз шақырымы жылдамдықпен өлі жүкті итеруге, Лейкхерст көліндегі әуе кемелерінің тоқтату сымдарын және құйрық ілгіштерін сынауға қолданылды. 1948 жылы Allison 400 C4 деп аталған J33-тің азаматтық қолданысқа арналған моделі коммерциялық көліктерде пайдалануға сертификатталған алғашқы АҚШ газ турбинасы болды.
The J33 was originally developed by General Electric as a follow on to their work with the designs of Frank Whittle during World War II. Their first engine was known as the General Electric I A, but after major changes to adapt it to US production and to increase thrust, it started limited production as the I 16 in 1942, the 16 referring to its thrust. Full production started as the J31 when the United States Army Air Forces introduced common naming for all their engine projects. Along with the I 16, GE also started work on an enlarged version, known as the I 40. As the name implied, the engine was designed to provide Apart from size, the main difference between I 16 and the I 40 was the combustion system: the I 16 had ten reverse flow cans, whereas the I 40 had 14 straight through combustors. The development cycle was remarkably rapid. Design work started in mid 1943 and the first prototype underwent static testing on 13 January 1944. Lockheed was in the midst of the XP 80 project at the time, originally intending to power their design with a US produced version of the Halford H 1 of about Production of the H 1 by Allis Chalmers ran into delays, and since the I 40 would dramatically improve performance, plans were made to fit the prototypes with the I 40 instead. The I 40 became important to the USAAF's plans when the I 16 powered P 59 was skipped over in favor of the I 40 powered P 80 as the US's first production jet fighter. In 1945, the license to actually produce the engine was not given to General Electric, but to Allison instead. Allison, working largely from government owned wartime factories, could produce the engine in quantity more quickly and cheaply. By the time the production lines were shut down, Allison had built over 6,600 J33's and General Electric another 300 (mostly the early runs). In 1958, surplus J33s were used in jet donkeys pushing dead loads at 200 knots to test aircraft carrier arresting gear cables and tailhooks at Lakehurst. A model of the J33 intended for civil use, designated the Allison 400 C4, in 1948 became the first US gas turbine certificated for commercial transport use.