Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз архитектор және дизайнер (1890–1976)
French architect and designer (1890–1976)
Жак Карлу (7 сәуір 1890, Бонньер-сюр-Сен – 3 желтоқсан 1976, Париж) – француз архитектор және дизайнер, көбінесе Ар-Деко стилінде жұмыс істеді, Францияда, Канадада және АҚШ-та қызмет етті.
Jacques Carlu (7 April 1890 Bonnières sur Seine – 3 December 1976 Paris) was a French architect and designer, working mostly in Art Deco style, active in France, Canada, and in the United States.
Өмірбаян
1910 жылдары Карлу британдық қала құрылысы жоспарлаушысы Томас Хейтон Моусонмен, Питтсбург сәулетшілері Палмер мен Хорнбостельмен және Виктор Лалудың Париж студиясында оқыды. 1919 жылы Рим сыйлығын жеңгеннен кейін Карлу бірден бірнеше академиялық қызметтерді атқарады: Фонтенблодағы Сәндік өнер мектебінің директоры, 1924-1934 жылдар аралығында Массачусетс технология институтының сәулет профессоры және Нью-Йорктегі Сәндік өнер институтындағы қызмет. Ылдам Атлант мұхиты арқылы жасалған сапарлардың нәтижесінде Карлу Streamline Moderne стилінің бірден-бір елшісіне айналады. Оның ең танымал ғимараты, әдетте, Эйфель мұнарасының жанындағы Трокадеродағы Шайо сарайы болып табылады, ол 1937 жылы өткен «Заманауи өмірдегі өнер мен техника халықаралық көрмесі» үшін жобаланған. Ғимараттың ұзын қанаттары қазір мұражай ретінде пайдаланылады, ал шатырында Реймонд Деламарре, Карло Саррабезоль және Альфред Боттоның мүсін топтары орналасқан. Оның басқа ғимараттарының ішінде 1957 жылғы Париждегі НАТО штаб-пәтері (Бас хатшы кеңсесі), қазіргі Париж Дофин университеті (1967 жылға дейін) бар. Оның маңызды интерьерлеріне 1930 жылғы Торонтодағы Итон аудиториясы (қазір «Карлу» деп аталады), Питтсбург университетінің Оқу ғимаратындағы 1943 жылғы француз ұлтының залы және басқа да нысандар кіреді. Карлу әйелі Аннемен бірге Пасси зиратында жерленген. Ол француз графикалық дизайнері Жан Карлудың ағасы болған. Карлу көп танылмаған суретші Анне Карлуға (құрмет аты Пекард, 1895-1972) үйленген. Анненің қабырғадағы суреті Швейцарияның Женева қаласындағы Біріккен Ұлттар Ұйымының залында сақталған.
Through the 1910s Carlu studied on site with British city planner Thomas Hayton Mawson, Pittsburgh architects Palmer and Hornbostel, and in the Paris studios of Victor Laloux. After winning the Prix de Rome in 1919, Carlu takes a number of academic positions in quick succession: director of the Ecole des Beaux Arts at Fontainebleau, professor of architecture at the Massachusetts Institute of Technology from 1924 to 1934, and a position with the Beaux Arts Institute of Design in New York. With intensive transatlantic travel, Carlu becomes a sort of ambassador of Streamline Moderne style. His most famous building is likely the Palais de Chaillot, Trocadéro, near the Eiffel Tower, which was designed for the Exposition Internationale des Arts et Techniques dans la Vie Moderne (1937). The building's long wings now serve as museum space, and it features sculptural groups on the attic by Raymond Delamarre, Carlo Sarrabezolles and Alfred Bottiau. His other buildings include the 1957 NATO HQ (see of the Secretary General) in Paris (until 1967), now Université Paris Dauphine. Among his important interiors are the 1930 Eaton Auditorium in Toronto (now known as "The Carlu"), the 1943 French Nationality Room at the University of Pittsburgh's Cathedral of Learning, and other venues. Carlu is buried at the Passy Cemetery with his spouse Anne. He was the brother of French graphic designer Jean Carlu. Carlu was married to little known artist Anne Carlu (née Peckard 1895 1972). A mural of Anne's resides in the hall of the United Nations, Palais des Nations, in Geneva Switzerland.